ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΒΑΛΤΟΥ


Καταρχάς θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλους τους σκεπτόμενους
νεοέλληνες που επισκέπτονται τον ιστότοπο «ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΒΑΛΤΟΥ»,γιατι ασφαλώς κάτι
περιμένουν να αποκτήσουν απo τήν συγκεκριμένη ιστοσελίδα.Θα θέλαμε επίσης να σας ενημερώσουμε
πως δεν είμαστε ούτε του πανεπιστήμιου ούτε και δημοσιογράφοι,ειμαστε η λεγόμενη
χαμένη και καμένη γενια με ότι αυτό συναπάγεται.Γιατι μας διδάξαν τα λεγόμενα γράμματα στα
δήθεν ελληνικά θρανία μια άλλη γενιά,η αυτοαποκαλούμενη
γενιά του πολυτεχνείου, μια γένια που το θύμα το εξισώνει με τον θύτη. Αυτά για πρόλογο,
γιατί το κύριος θέμα αν σταθείτε διπλά μας θα σας συναρπάσει, προβληματίσει. Δεν
είμαστε διατιθέμενοι να χαϊδέψουμε αυτιά, γιατί οι περισσότεροι συνομήλικοι μας
είναι άνεργοι, σκέπτονται να φύγουν στο εξωτερικό χωρίς καμία προοπτική να αποκτήσουν
οικογένεια, αφού με μισθό πείνας των 500 ευρώ, κάνεις σώφρον νους δεν το ρισκάρει.
Πρέπει λοιπόν κάποτε να ακουστεί και η δικιά
μας φωνή, γιατί όλα αυτά τα χρόνια ακούγαμε μονάχα τις φωνές της λεγόμενης γενιάς
της Εθνικής Αντίστασης, τους σημερινούς παπούδες 80 Άρηδες και της γενιάς του πολυτεχνείου τους σημερινούς
60αρηδες.Εφτασε λοιπόν η ώρα να ακουστεί και η δική μας φωνή, η φωνή της γενιάς του
80 των σημερινών 30άρηδων.Οχι εμείς δεν θα σας κάνουμε δικαστήριο, όπως
εσείς πράξατε στη Νυρεμβέργη το 1945,ουτε στην Αθήνα στην δίκη της χούντας όπως
μας την είπατε το 1975, εμείς απλώς θα αναρωτιόμαστε πότε επιτέλους θα επιβραβεύσουμε
αυτά που είναι για επιβράβευση και όχι τα σκουπίδια. Μπορεί να κάνουμε και λάθη,
να υπερβάλλουμε, μην ξεχνάτε όμως το ρητό <Με όποιον δάσκαλο καθίσεις,
τέτοια γράμματα θα μάθεις>.

Κυριακή, 16 Απριλίου 2017

ΕΊΝΑΙ ΠΟΛΛΆ ΤΑ ΛΕΦΤΆ ΜΆΚΗ




Το Σάββατο στις 8/4/2017, ανήμερα της εορτής του Αναστάντα τετραημέρου Λαζάρου, επισκέφθηκε τον τόπο μας τα Κουφάλια Θεσσαλονίκης ο Βουλευτής-βολευτής του καπιταλιστικού Αμερικανοκίνητου-Αμερικανόδουλου κόμματος της ΝΔ ο πολύς Μάκης Βορίδης. Εμφανώς εμφορούμενος από θετικά συναισθήματα προς τον άκρατο συμφεροντολογικό-βολεμένο, ασύδοτο και άναρχο διεφθαρμένο κεφάλαιο, τον υποτιθέμενο και προκλητικά προβεβλημένο νεοφιλελευθερισμό, και όπως πάντοτε, εκπροσωπώντας τα  συμφέροντα αλλά και τις αντιλήψεις των ολίγων, των εκλεκτών του, των πολιτειακών αλλά και δημοσιογραφικών εργοδοτών του, μέσω των αστραφτερών πολυποίκιλων γόνων τους, της λεγομένης οικογενειοκρατίας. Ο δήθεν ευπατρίδης Μάκης Βορίδης, με την επιλεκτική του μνήμη που ανέκαθεν τον συνόδευε, και όπως πάντοτε, εκφώνησε πολιτική ομιλία φυσικά μονόπλευρης αλλά και μονομερής πολιτικής προσεγγίσεως, ιδεοληψιών, με θέμα η απομυθοποίηση της αριστεράς, στην αίθουσα του Δημαρχείου. Όμως η πολιτική ομιλία, με βάση το αποτέλεσμα της προσελεύσεως του κόσμου απέτυχε παταγωδώς, οικτρώς, επειδή πραγματοποιήθηκε μεταξύ ελαχίστων συγγενών και φίλων, των ολίγων βολεμένων, των εκλεκτών, οι οποίοι αναγκαστικά και μη θα έπρεπε να παραβρισκόντουσαν εκεί, επιβαλλότανε οπωσδήποτε η παρουσία τους, διότι εργάζονται στο εκάστοτε τοπικό εκλογικό γραφείο. Όπως επίσης, και των ολίγων ρομαντικών παρασυρμένων, οι οποίοι δεν ξεπερνούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού μονάχα, αυτοί που την παρακολούθησαν από καθαρή ανιδιοτέλεια. Διότι, από ότι μας έδειξε, φανέρωσε περίτρανα το διαδίκτυο, μέσω της μίας ιστοσελίδας της τοπικής, η οποία παραβρέθηκε και κάλυψε όλη την ομιλία, έτσι και εγώ μέσα από εκεί την παρακολούθησα ενδελεχώς, εμπεριστατωμένως, επομένως βρήκα την αφορμή αλλά και την αιτία που περίμενα, αναζητούσα, για να σχολιάσω την όλη συζήτηση. Θα ήθελα εκ των προτέρων να σας υπενθυμίσω πως, μεροληπτική, μονομερή εμπάθεια δεν με διακρίνει εμένα, απεναντίας, σε πολλά σημεία συμπλέω, ταυτίζομαι με τον Βορίδη, άλλωστε πριν μερικά χρόνια ήμασταν στο ίδιο ακριβώς κόμμα, μετερίζι, και μάλιστα σήμερα τον θεωρώ τον κορυφαίο και με διαφορά βουλευτή-βολευτή της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως, ο οποίος μαζί με τον Άδωνι Γεωργιάδη αλλά και τον Κώστα Γκιουλέκα της Θεσσαλονίκης, είναι ίσως οι υπερασπιστές εκπρόσωποι του κάποιου ελαχίστου υποτιθέμενου πατριωτισμού που απέμεινε στο να εκφράζει η νεοφιλελεύθερη καπιταλιστική ΝΔ στις μέρες μας, αυτό που λέμε η δεξιά της εναπομείναν πτέρυγα. Έτσι κάπως προσπαθούνε να σώσουνε όσο φυσικά αυτό είναι επιτρεπτό και δυνατό, τα προσχήματα της προδοσίας που τους συνοδεύουνε, αναλογίζουνε, αλλά και να αντιστέκονται στις ακάλυπτες επιταγές, ύπουλες μεθοδεύσεις, ανθελληνικών ενεργειών της άθεης και άναρχης, ασύδοτης, ανάλγητης, λαϊκίστικης, δημαγωγικής μπολσεβίκικής κυβερνήσεως του Σύριζα.

Απλώς, πίκρα και απογοήτευση εκφράζω, με διακρίνει αηδία και αποτροπιασμό εκ μέρους τους, διότι, πρόδωσαν αναισχύντως την ιδεολογία τους, τον Πατριωτικό παρεμβατισμό που εξέφραζε ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός του Γιώργου Καρατζαφέρη, και τους ανέδειξε από την αφάνεια που κυλιόντουσαν μέχρι πριν, επειδή πορεύτηκαν από αμιγώς ιδιοτελή προσέγγιση και διάθεση, υπονομεύονταν τον ίδιο τον άνθρωπο που τους συμπαραστάθηκε αφειδώλευτα στις διαχρονικές δυσκολίες της ζωής τους. Κινήθηκαν ανήθικα, αχάριστα, πρόστυχα, εγωκεντρικά, υστερόβουλα, θεωρώντας το τομάρι τους το κέντρο του κόσμου, εκλιπαρώντας γονυπετής κάπου να βρούνε τα 10.000 το μήνα που εισπράττει ο λεγόμενος βουλευτής-βολευτής, και τα κατάφεραν βρίσκοντας προστασία και καταφύγιο στην αγκαλιά της Αμερικανικής Πρεσβείας των Αθηνών, στο κόμμα που δημιούργησαν για να εξουσιάζουνε πολλαπλώς την χώρα μας, μέσω της καπιταλιστικής ΝΔ . Όσον αφορά τώρα, για τους λιγοστούς υπερασπιστές τους στο κόμμα του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού, αυτοί οι οποίοι έμειναν πιστοί και σταθεροί στα προστάγματα, οι μη παρασυρμένοι στην ανήθικη λαϊκίστικη και δημαγωγική προπαγάνδα των διεφθαρμένων καναλιών τους, στις πεποιθήσεις του αρχηγού τους, που τους τα μεταλαμπάδευσε, εμφύσησε, του Γιώργου του Καρατζαφέρη, μέσω του τρίπτυχου που εκπροσωπούσε ως σημαία του, το ρητό, Πατρίδα, Θρησκεία, Οικογένεια. Είναι λογικό, εμφανώς να θεωρούνται πως προδόθηκαν δαύτους, από την όλη εν γένει διαχρονική στάση τους και συμπεριφορά τους, αλλά και επένδυσαν επάνω τους, αυτό που λέμε τους πίστεψαν εξ ολοκλήρου. Όμως αυτοί οι κύριοι το ευχαριστώ τους ήτανε, να τους σπρώξουνε στο γκρεμό, στον καιάδα, δίνοντας τους μία κλωτσιά στο παρελθόν τους, κάνοντας, προσποιούμενοι, πως δεν τους αναγνωρίζουνε. Ώστε να μην ακούγονται, έπρεπε επειγόντως να σωπάσουνε με κάθε θυσία, τίμημα, έστω και παράνομο, ανήθικο, διότι οι επιμέρους διαμαρτυρίες τους δεν θα έπρεπε να ακούγονταν, επειδή θα ξυπνούσανε τις βολεμένες τους συνειδήσεις, όπως ακριβώς διέπραξαν με δαιμονική ενάργεια οι υποτιθέμενοι σύμμαχοι μας οι ιμπεριαλιστές Άγγλοι, στην Σμύρνη τον Αύγουστο του 1922. Όταν έβλεπαν ιδίοις όμμασι πάντοτε, το τι αίσχη, φρικαλέα γεγονότα διέπρατταν οι ημιάγριοι Τούρκοι τσέτες, αυτοί οι σύγχρονοι γενοκτόνοι των προγόνων μας, που οι καπιταλιστική και νεοφιλελεύθερη Αμερικανόδουλη ΝΔ προσπαθεί εναγωνίως και από την πίσω πόρτα της Εθνικής συνειδήσεως των Ελλήνων να τους τοποθετήσουνε και στον προαύλιο χώρο της ΕΕ, παραμερίζοντας ότι μας χωρίζει με τους διαχρονικούς μας, αιώνιους εχθρούς του γένους μας, τους τρισάθλιους και τρισκατάρατους, υποανάπτυκτους και τριτοκοσμικούς σουνίτες Τούρκους μουσουλμάνους, περί δήθεν Ελληνοτουρκικές προσεγγίσεως-φιλίας. Οι οποίοι δεν διαθέτουνε καμία, μα απολύτως καμία σοβαρή ιστορία, αλλά ένα κατάμαυρο ποινικό μητρώο, όπως ακριβώς διέπραξαν και οι εσωτερικοί εχθροί της πατρίδας μας, οι πολλαπλοί υποτιθέμενοι αριστεροί της πάση, αλλά με τις δεξιές τσέπες τις αμιγώς καπιταλιστικές. Επομένως, ας πάψει το λογοπαίγνιο της, με το πασίγνωστο και πολυδιαφημισμένο ρητό τους, αριστερά της ευθύνης, και πρώτη φορά αριστερά, αλλά αριστερά να την φτύνεις.

Και όλα αυτά τα τόσα θλιβερά και αποτρόπαια γεγονότα, συμβάντα, να γίνονται, διαδραματίζονται εις βάρος των ανήμπορων Ελλήνων, στην αποβάθρα του λιμανιού, αυτές οι σφαγές των Ελλήνων Μικρασιατών που μας παραπέμπουνε στα χρόνια του μακρινού και υποανάπτυκτου μεσαίωνα, κατά κόρον να πλήττονται τα ανυπεράσπιστα γυναικόπαιδα. Ενώ αυτοί, όχι απλώς κώφευαν, αδιαφορούσανε στην σιγουριά-ζεστασιά των πλοίων τους, παρόλο που πολύ ευκόλως, άνετα, θα μπορούσανε να τα αποτρέψουνε, να το διαλύσουνε το μαινόμενο και εξαγριωμένο πλήθος των Τσετών Τούρκων, αλλά και να τους βοηθήσουνε, υπερασπιστούνε τους συμμάχους τους, όπως κανονικώς θα όφειλαν, έπρεπε, εάν τους συνόδευε λίγο στάλα ανθρωπιάς και ευσυνειδησίας, φιλότιμου. Αυτοί όμως, απεναντίας, έπαιζαν πιάνο, βιολιά, η μουσική στη διαπασών προκλητικά, για να μην ακούγονται οι κραυγές των δύστυχων Ελλήνων όταν τους έσφαζαν, τους ατίμαζαν, κακομεταχειριζόντουσαν, ενώ εάν κάποιος παράτολμος Έλληνας κατόρθωνε και κολυμπούσε μέχρι το πλοίο τους, και ζητούσε βοήθεια εναγωνίως για να σωθεί, τότε δεν δίσταζαν να του ρίξουνε ζεστό νερό στο χέρι του, ώστε να μην καταφέρει να επιβιβαστεί στην ασφάλεια του δήθεν συμμαχικού τους πλοίου. Βλέπετε η βολεμένη συμφεροντολογική αγνωμοσύνη, διαχρονικώς υπερτερούσε στην ανθρωπότητα, επέπλεε, βέβαια, το συγκεκριμένο παράδειγμα που σας ανέφερα δεν διαθέτει την ίδια ακριβώς εναργή εμβέλεια και ακρίβεια, οντότητα, κλίμακα, αλλά, εάν το καλοσκεφτείτε λιγάκι, θα διακρίνετε πάρα πολλές ομοιότητες. Οι λέξεις, ανθρωπιά και φιλότιμο θεωρούνται άγνωστες στο λεξιλόγιο τους, έτσι τους έγραψαν εκεί που δεν πιάνει μελάνι, ξεχνώντας από πού ξεκίνησαν, αλλά και πώς; Διότι, όπως μας υπενθυμίζει περίτρανα αλλά και πολλαπλώς η πασίγνωστη παροιμία, πως ο χειρότερος εχθρός δεν είναι άλλος από τον ευεργετηθέντα, ώστε να βολευτούνε κατά πρωτίστως αυτοί και μόνο αυτοί, όσο για το κόμμα που τους ανέδειξε και προώθησε, πρόβαλε δια όλων των μέσων, περί άλλων τυρβάζουνε, το έστειψαν σαν στημένη λεμονόκουπα, και κατόπιν το πέταξαν στο καλάθι με τα άχρηστα και αζήτητα, τα ανεπιθύμητα, και αυτό επειδή με αφορά άμεσα για αυτό και το σχολιάζω, θιγόμενος πολιτικά πάντοτε. Αφενός, σήμερα είμαστε πολιτικοί αντίπαλοι, σε εντελώς διαφορετικούς χώρους, από την αντίθετη-απέναντι πλευρά της αμάξης όμως, αφετέρου, μου έδωσαν αφορμή και τροφή ώστε να τους σχολιάζω εμπεριστατωμένως και ποικιλοτρόπως, διεξοδικώς, επειδή όλοι μας κρινόμαστε από τις επιμέρους πράξεις μας. Ιδίως οι πολιτικοί όταν εκτίθενται στον παρακείμενο πολιτικού τους στίβου, από τις επιλογές τους, αυτό που λέμε επί τις ουσίας των πραγμάτων όμως, μηδέν εις το πηλίκο. Έτσι λοιπόν, ο κόσμος που τον παρακολούθησε ήτανε όχι απλά λιγοστός, μηδαμινός, αλλά κυριολεκτικώς ελλιπέστατος, αδρανής, ανεπαρκέστατος, και δεν ξεπερνούσανε ούτε τα 50 άτομα μέσα στην αίθουσα του Δημαρχείου, ενώ οι παρακείμενες καφετέριες την ίδια ώρα, μεσημέρι Σαββάτου έσφυζαν, στέναζαν, στην κυριολεξία από ζωή. Απλώς τα καταγράφω όλα αυτά επειδή δεν μου αρέσει να ακούω επιπρόσθετες ασυναρτησίες, ανερμάτιστων λαϊκίστικων φαιδρών φληναφημάτων, περί τεραστίας συγκεντρώσεως, από κάποια γνήσια βολεμένα παπαγαλάκια του τόσου διεφθαρμένου συστήματος.

Ναι, την καταγράφω την ημερομηνία για τον λεγόμενο ιστορικό του μέλλοντος, ο οποίος όλους μας θέλοντας και μη, θα μας κρίνει για την όλη εν γένει διαχρονική στάση μας και συμπεριφορά μας. Εάν τον αφήσουνε, επιτρέψουνε όμως, κάποτε να την καταγράψει την λεγόμενη αδέκαστη και αντικειμενική, αμερόληπτη ιστορία, απομακρύνοντας όμως από πάνω της τις εκάστοτε ιδιοτελέστατες συμφεροντολογικές πολιτικές τους, άκρως βολεμένες σκοπιμότητες. Αυτό που λέμε τα επιπρόσθετα σκουπίδια, που επιπλέουνε στην επιφάνεια της θαλάσσης-κοινωνίας μας, από το 1974 και μετέπειτα, ενώ δεν μας αφήνουνε, επιτρέπουνε, να ανασάνουμε ελεύθερα, κατά κόρον στον λεγόμενο πολιτικό κυρίως χώρο, είπαμε τα μπάζα επιπλέουνε, οι ακαθαρσίες και οι φελλοί. Αυτές, οι δέκα με τις δεκαπέντε οικογένειες, οι αμιγώς διεφθαρμένες, πολυδιαφημισμένες, αστραφτερές και εντυπωσιακές, υποτίθεται λαμπερές, άμεμπτες, εξουσιάζουνε, ελέγχουνε πολλαπλώς την ζωή μας. Είτε μέσω των ιδιοτελέστατων διεφθαρμένων καναλιών που διαχειρίζονται πλήρως, δια ιδίων όφελος πάντοτε, είτε μέσω των εκλεκτών τους, της δικής τους πολιτικής παρέας-κλίκας-συμμορίας που λυμαίνεται όλη την χώρα μας, τους φυτευτούς τους, σε όλους μα όλους τους τομείς, μηδενός εξαιρουμένου. Μα αφού τους προωθούνε, προβάλουνε οσάκις, σε όλους τους τόνους, ανήθικα και πρόστυχα, ξεδιάντροπα, όπως οι οικογένειες Μπόμπολα, Βαρδινογιάννη, Βασιλάκη, Κυριακού, Μυτιληναίου, Κοντομηνά, Γιαννακόπουλου, Μητσοτάκη, Κόκκαλη, Καραμανλή, Μαρινάκη, Παπανδρέου, Βενιζέλου, Γεννηματά, Αλαφούζου, Μελισανίδη  κτλ, βλέπετε το επιμέρους αμιγώς, ακραιφνώς διεφθαρμένο σύστημα, ζει και βασιλεύει και τον κόσμο κυριεύει. Ο οποίος αυτός ιδιοτελέστατος επικερδής χώρος, κατακλύστηκε στην πλειοψηφία του, πάντως σίγουρα, ανεπιφύλαχτα, χωρίς καμία αμφιβολία, όχι απλώς από κάποιες ασήμαντες και φαιδρές μετριότητες, αλλά υπομετριότητες, ανθρώπους υπό του μηδενός, με μηδενικά εργατικά ένσημα στις πλάτες τους, ούτε περίπτερο δεν διαχειρίστηκαν στην ζωή τους, όλα τα βρήκανε έτοιμα στην μετέπειτα σταδιοδρομία τους, και κατόπιν στην καρέκλα του Υπουργού. Με λίγα λόγια, δεν ίδρωσαν φανελάκι και μέτωπο στην ζωή τους, ενώ τα βρήκανε όλα έτοιμα, μία δραχμή δεν πρόσθεσαν στον λογαριασμό τους, ώστε να την αυξήσουνε σε δέκα, με κατά κόρον ιδιοτελέστατο περίβλημα, περιτύλιγμα, μανδύα, είτε πρόκειται περί πορφυρογέννητων της τόσο βολεμένης ιμπεριαλιστικής καπιταλιστικής βασιλικής δημοκρατικής εδώ και εάν γελάμε, οικογενειακής δεξιάς, υπηρετώντας πειθηνίως τα συμφέροντα τους και μόνο. Το καπιταλιστικό κεφάλαιο, το πώς θα καταφέρουνε να το προστατέψουνε, περιφρουρήσουνε με οποιοδήποτε τρόπο και μέσο, έστω και εάν είναι παράνομο και καταχρηστικό, ανήθικο, άλλωστε ότι θεωρείται νόμιμο, δεν σημαίνει πως είναι και ηθικό;

Αυτό όμως δεν έχει καμία απολύτως σημασία για αυτούς, αρκεί να περνάνε καλά αυτοί, οι βολεμένοι, κατόπιν τα παιδιά τους, μετέπειτα τα εγγόνια τους, αλλά και οι γόνοι των εκλεκτών αστραφτερών επιφανών προσώπων, με απότοκο, απόρροια, στο πως θα καταφέρουνε να αυγατίζουνε τα επιπρόσθετα μηδενικά που κατέχουνε στον ήδη πλουσιοπάροχο λογαριασμό τους, των ξενών τραπεζών φυσικά, εις βάρος των πολλών πάντοτε, που ούτε καν καταδέχονται ώστε να τους ακούσουνε τα παράπονα τους, δεν τους υπολογίζουνε και τους πατάνε το πόδι τους, ώστε να φαίνονται αυτοί ακόμη πιο ψηλοί και ωραίοι. Το θεό χρήμα που προσκυνούνε ολημερίς, με όλους τους τρόπους, θεμιτούς ή αθέμιτους, το οποίο αυτό καπιταλιστικό σύστημα, δεν διστάζει να αντικρίζει τους ανθρώπους μονάχα σαν μηχανές και τίποτα περισσότερο ή λιγότερο. Σβήνοντας, εξαερώνοντας, μειώνοντας, την επιβαλλόμενη προσωπικότητα των εργαζομένων τους, μετατρέποντας τους σε κρύα νούμερα και άψυχους άνυδρους, αστόχαστους αριθμούς, μόνο που όταν ευημερούνε οι εκάστοτε αριθμοί, τότε πλήττονται βαναύσως και υποφέρουνε οι αναρίθμητοι άνθρωποι, που βρίσκονται κάτω από τις προσταγές τους, υπηρεσίες τους, υπό την εργοδοσία τους, αποβλέποντας στην επιβαλλόμενη εκμετάλλευση, από άνθρωπο σε άνθρωπο. Είτε περί πολιτικών ταγών, με αμιγώς χαρακτηριστικό τους προτέρημα το ταξικό υποτίθεται δημοκρατικό μίσος που προβάλουνε σε όλους τους τόνους, κατά κόρον, ως επί το πλείστο, από την αντίθετη πλευρά του δήθεν δημοκρατικού πολιτικού τόξου. Μέσω της επιδερμικής τους, επιφανειακής, άκρως εντυπωσιακής μισαλλοδοξίας που τους διακρίνει, της ανθελληνικής και αντιχριστιανικής οπισθοδρομικής αναχρονιστικής συντηρητικής αριστεράς, τύποι φαιδροί και ασήμαντοι, οι οποίοι έξω από την πολιτική δεν θα είχανε κανέναν λόγο ύπαρξης και υπόστασης σοβαρής, αξιοπρεπής, για το που θα καταφέρουνε να ορθοποδούσανε επαγγελματικώς. Έτσι, βρήκανε πρόσφορο έδαφος στην λεγομένη πολιτική, η οποία πολιτική όλους μα όλους τους χωράει, θρέφει, μέσα ανεξαιρέτως, μηδενός εξαιρουμένου, αρκεί να τα οικονομάνε αυτοί και μόνο αυτοί και ασφαλώς να πλουτίζουνε, βλέπετε, ανέκαθεν υπήρξε το πιο πλούσιο και επικερδές επάγγελμα του μέλλοντος, πολλά λεφτά και σίγουρα, ξεκούραστα, εξασφαλισμένα, διαφυλαγμένα. Όσον αφορά τώρα, για τις εκάστοτε υπηρεσίες, υποχρεώσεις τους, που απορρέουνε από την εκάστοτε εργασία τους, ας σκεφτούμε, αναλογιστούμε με παρρησία πάντοτε, το που κατάντησαν τον τόπο μας, το τι μας προσφέρουνε εν κατακλείδι;

Νομίζω πως τα αποτελέσματα είναι ορατά μπροστά μας, όσο και να θέλουμε, επιθυμούμε, να τα κρύψουμε εμφανώς, εσκεμμένως προμελετημένα κάτω από το χαλί, και αυτό επειδή δεν τους συμφέρει, εξυπηρετεί, ώστε όσο γίνεται, να μην τα αντικρίζουμε για την ώρα ορατά μπροστά μας, όμως είναι θλιβερά και αποκρουστικά, αποτρόπαια. Πτώχευση, εξαθλίωση, απεμπόληση της Εθνικής μας κυριαρχίας, υπονόμευση της Εθνικής μας αξιοπρέπειας, και εν τέλει, υποδούλωση στους ξένους τοκογλύφους της τρόικας, μέσω της απάνθρωπου ΔΝΤ, μνημονίου. Το οποίο ο πολύς πολιτικός απατεώνας, ψεύτης στην κυριολεξία ο Τσίπρας, με τον συνεργάτη του τον επίσης καιροσκόπο Καμμένο, σας το ονόμασαν δεσμούς, θεσμούς και ου το καθεξής, μόνο που η ουσία των πραγμάτων παραμένει μία και μοναδική, απαρασάλευτη. Όλοι μα όλοι, μηδενός εξαιρουμένου, θα περάσουμε από το γραφείο της εκάστοτε Εφορίας, για να πληρώσουμε τους φουσκωμένους λογαριασμούς του ΕΝΦΙΑ, της ΔΕΗ, τους φόρους πολυτελείας για ένα αυτοκίνητο των μόλις 1800 ευρώ, των μειωμένων συντάξεων, αλλά και των μισθών μας, τεκμήριο διαβίωσης ακόμη και για το παιδί που αποκτάμε, που υποτίθεται προεκλογικώς πάντοτε λαϊκίστικα και δημαγωγικά θα το διέγραφε, αυξάνοντας το ημερομίσθιο, έσκιζε, το επαίσχυντο μνημόνιο μέσα σε μία νύχτα, αλλά και θα φορολογούμαστε από τα πρώτα 500 ευρώ. Επί της ουσίας των πραγμάτων όμως, ακάλυπτες επιταγές έκοβε αφειδώλευτα, προεκλογικώς πάντοτε, ενώ μετεκλογικώς, περί άλλων τυρβάζει, με απώτερο σκοπό του, στο πως θα καταφέρει να σας υφαρπάξει την πολύτιμη ψήφο σας, και μετέπειτα δεν σας ξέρω, δεν με ξέρετε, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται κατόπιν από την απομάκρυνση της δημοκρατικής κάλπης. Στο να σας ξεγελάσουνε, υπονομεύοντας τις νοητικές σας διαδρομές, παίζοντας με τις εκάστοτε λέξεις, αλλά και τους πολλαπλούς αναρίθμητους αδαείς ψηφοφόρους που τον στήριξαν. Επομένως, πρόκειται περί πολιτικών εθελόδουλων, επίορκων, γνήσιες και πειθήνιες μαριονέτες ενός συστήματος τόσο μα τόσο διεφθαρμένου, που κατάντησε να διώχνει τα ελληνόπουλα από τον τόπο τους, τις πατρογονικές τους εστίες, ώστε να ξενιτευτούνε, για να κατορθώσουνε να αντικρίσουνε ένα μέλλον καλύτερο, με περισσότερη ανθρώπινη αξιοπρέπεια, ελπίδα, μακριά από την κακιά μητριά που λέγεται δημοκρατική Ελλάδα. Η οποία κατατρώει στην κυριολεξία τα παιδιά της, και δεν είναι ικανή και άξια, να τα θρέψει με την πρέπουσα ανθρώπινη αξιοπρέπεια και επάρκεια, που επιβάλουνε οι τόσοι δύσκολοι καιροί που διερχόμαστε, διανύουμε.

Από την δική μας υπαιτιότητα όμως συμβαίνουνε όλα αυτά, άρα, δεν θεωρούμαστε καθόλου μα καθόλου άμοιροι των τεραστίων ευθυνών που μας αναλογούνε κατά κόρον, τα τόσο δραματικά συμβάντα λόγο της ακραιφνής ιδιοτέλειας που ανέκαθεν αλλά και διαχρονικώς μας διέκρινε, συνόδευε, σε αυτό το εκάστοτε βολεμένο εκλογικό σώμα. Αυτή η δήθεν δημοκρατική κοινωνία που υποτίθεται πως μας κληρονόμησαν, οι προκλητικά προβεβλημένοι δημοφιλέστατοι κατά τα άλλα πολιτικοί ταγοί, καθημερινώς όμως συμπεριφέρονται δίχως ίχνος Εθνικής αυτοσυνειδησίας, αλλά και αυτογνωσίας, ντροπής. Διότι σιτίζει πολλαπλώς τους αναρίθμητους μουσουλμάνους λαθρομετανάστες εποίκους που μας τους κουβάλησαν πολλαπλώς, αμφιβόλου προελεύσεως και καταγωγής, και τους βάφτισαν όλους ως πρόσφυγες, πορείας, μέσω της ανθελληνικής πολιτικής που ασκούνε εις βάρος της πατρίδας μας, οι κυβερνώντες, κυρίως της πρώτης φοράς αριστεράς, του λαϊκιστή Τσίπρα και του συνέταιρου του, του δημαγωγού Καμμένου. Με το πασίγνωστο ρητό τους, των ανοιχτών συνόρων, και μας κατάντησαν ξένους στον ίδιο μας τον τόπο, κουβαλώντας μέσα στην ίδια την χώρα μας, το κάθε καρυδιάς καρύδι, μετατρέποντας μας σε μία σύγχρονη Βαβέλ του κόσμου, η πολυπολιτισμικότητα προελαύνει, στο απόγειο της, στο ζενίθ, στο έπακρο, φοβούμενοι να εξέλθουνε από τις οικείες μας, με την πρέπουσα ασφάλεια που επιτάσσει μία δημοκρατική κοινωνία. Όσον αφορά για την εκάστοτε ασφάλεια του καθενός μας; Αυτό έγκειται στην καλή προαίρεση, διάθεση, του κάθε λαθρομετανάστη και μόνο, του κάθε καρυδιάς καρύδι, λαθροεποίκου μουσουλμάνου, αλλά και στην καλή μας τύχη, ο πανάγαθος Θεός να μας προστατεύει. Επειδή, δεν υπάρχει πλέον σοβαρό και αξιομνημόνευτο κράτος δικαίου και πρόνοιας, που να διασφαλίζει την σωματική ακεραιότητα των Ελλήνων ιθαγενών πολιτών της, οι οποίοι υπηρέτησαν αυτή την πατρίδα μέσω της στρατιωτικής τους θητείας, πληρώνουνε τους αναρίθμητους φόρους που τους αναλογούνε, τους περισσότερους ανάλγητους, ασύδοτους, ενώ οι παππούδες τους την υπερασπίστηκαν μέσω της ίδιας τους της ζωής, στους πολλάκις εισβολείς που την καταδίωκαν ώστε να την σκλαβώσουνε πολλαπλώς. Είτε πρόκειται για τους γενοκτόνους κεμαλικούς Νεότουρκους, μετέπειτα κομιτατζήδες Βουλγάρους, αλλά κατά πρώτων τους φράγκους, αυτούς τους άθεους δυτικούς φραγκολεβαντίνους, κατόπιν φασίστες Ιταλούς, και εν κατακλείδι, τους ναζιστές Γερμανούς του Τρίτου Ράιχ. Αλλά και τον πιο ύπουλο και υπονομευτικό εχθρό που καιροφυλαχτούσε να υφαρπάξει την εκάστοτε λεία του, όπως εκείνα τα κοράνια που περιμένουνε επάνω από το ψόφιο κουφάρι του οποιοδήποτε νεκρού οργανισμού, και κατά ένα πολύ μεγάλο ποσοστό το πέτυχαν δυστυχώς στις μέρες μας, τον προβατόσχημο λύκο, τον εσωτερικό εχθρό, τους αναρχοκομουνιστές, άθεους και απάτριδες μπολσεβίκους. Άλλωστε όλα τα κάστρα ανέκαθεν αλλά και όπως μας εξιστορεί, διδάσκει η ανόθευτη η ιστορία μας, έπεφταν από μέσα, ο οποίος διαχρονικός αυτός εχθρός, εις το διηνεκές τοποθετούσε επιπρόσθετα εμπόδια στην πρόοδο και στην ανάπτυξη της πατρίδας μας, υποδαυλίζοντας τα ίδια τα θεμέλια του Έθνους Κράτους μας, την Εθνική μας κυριαρχία και ακεραιότητα, ανεξαρτησία. Ναι, πολύ ορθώς στοχεύσατε σωστά, πυρ, όπως όλοι σας αντιληφθήκατε απευθύνομαι στους ανθέλληνες αναρχικούς και μπολσεβίκους, άθεους, απάτριδες, εθνοαποδομητές, εθνομηδενιστές, αρνησιπάτριδες κομμουνιστές.

Μα αγαπητοί μου λιγοστοί αναγνώστες, θέλοντας και μη, όλοι μας είμαστε θύματα του Λενινισμού και του Σταλινισμού, από το πέρασμα του από την χώρα μας άφησε μονάχα πολλαπλά συντρίμμια και καμένη γη, με ανυπολόγιστα, αναρίθμητα θύματα στο επικείμενο διάβα του. Τα οποία αυτά θύματα, βρίσκονται πεταμένα, διάσπαρτα μέσα στην Πηγάδα του Μελιγαλά, στην Μεσσηνία, του Σεπτεμβρίου του 1944, στους Γαργαλιάνους, στο Φενεό Κορινθίας, στο Κιλκίς, στα δυιλιστήρια της Ούλεν, στους καταρράκτες της Έδεσσας, στο Καρπενήσι το 1947, στην Κόνιτσα τα Χριστούγεννα εκείνου, ιδίου του έτους, στις παρυφές του Γράμμου και του Βιτσίου, του Αυγούστου του 1949, τότε που επικράτησε επιτέλους ο Εθνικός στρατός, επισφραγίστηκε η δημοκρατική νομιμότητα, έναντι της άναρχης και ασύδοτης, ανάλγητης, εγκληματικής δικτατορίας του προλεταριάτου. Άλλωστε όπως αποδεικνύει περίτρανα και το διαχρονικό τους σύνθημα, των απανταχού κατσαπλιάδων, σφαγέων, με τα κοφτερά κονσερβοκούτια τους, ώστε να μην σπαταλούνε επιπρόσθετες σφαίρες, και τις ανυπολόγιστες λύρες που τους πετούσανε από τα αεροπλάνα τους, φοβούμενοι να τους προσεγγίσουνε οι δήθεν σύμμαχοι μας οι Άγγλοι, για να πράττουνε υποτίθεται Εθνική αντίσταση, του λεγομένου δημοκρατικού και εαμικού-ελασίτικου στρατού. Του ΚΚΕ-ΕΑΜ-ΕΛΑΣ,ΟΠΛΑ, πως οι προλετάριοι όλου του κόσμου δεν διαθέτουνε πατρίδα, ως διεθνιστές ανέκαθεν που υπήρξανε, και ποτέ των ποτών εθνικιστές, παρά μονάχα την σοσιαλιστική τους μάνα Σοβιετική Ένωση υπηρετούσανε πειθηνίως, υπερασπιζόντουσαν, τον πατερούλη τους τον Στάλιν-Λένιν. Υπεύθυνοι όλων αυτών των αναρίθμητων αποτρόπαιων φρικαλεοτήτων, εγκλημάτων, δεν θα μπορούσανε να ήτανε άλλοι από τους καπετάν Γιώτη, τον αιμμοσφαγή αυτόν δολοφόνο, τον Χαρίλαο Φλωράκη, Μπελογιάννη, Βελουχιώτη, Μάρκο Βαφειάδη, Γρηγόρη Σιάντο, Μήτσο Παρτσαλίδη, Ανδρέα Τζίμα, Νίκου Ζαχαριάδη, να τι λοιπόν η λεγομένη απομυθοποίηση της αριστεράς. Όταν οι πράκτορες του Στάλιν στην χώρα μας, προσπαθούσανε να μας καθυποτάξουνε στο σιδηρούν παραπέτασμα, κατά τα λεγόμενα του Τσώρτσιλ, του πρωθυπουργού της ιμπεριαλιστικής Αγγλίας, πως οι λεγόμενοι σημερινοί αντιφασίστες της κόκκινης Μόσχας, θα μετατραπούνε στους αυριανούς φασίστες του μέλλοντος. Μη διστάζοντας να αιματοκυλήσουνε την χώρα μας από την μία άκρη της μέχρι την άλλη, επί μία δεκαετία, με τους τρείς της γύρους, καθοδηγούμενη από την Μόσχα, στην περίοδο της τριπλής κατοχής, Γερμανούς-Ιταλούς-Βουλγάρους του 1941-44, με την υποτιθέμενη εθνική τους αντίσταση, της Δεκεμβριανής ανταρσίας του 1944, στην μάχη των Αθηνών, και του συμμοριτοπολέμου, από το 1946 έως το 1949, επιθυμώντας να μας μετατρέψουνε σε χώρες τριτοκοσμικές και υποανάπτυκτες, άθεες και αντιδημοκρατικές, οπισθοδρομικές, συντηρητικές, όπως η σημερινή Βόρειος Κορέα, ανελεύθερες, τύπου Αλβανία του Χότζα, Αλία, Γιουγκοσλαβία του Τίτο, Βουλγαρία του Δημητρώφ, Ρουμανία Τσαουσέσκου, Πολωνία. Ανατολική Γερμανία, με το αποτρόπαιο και απροσπέλαστο τείχος τους, από το 1961 έως το 1989, όταν και ξαναενώθηκε το δυτικό με το ανατολικό Βερολίνο, Ουγγαρία, Τσεχία, του λεγομένου ανατολικού συνασπισμού τους, μπλογκ της Βαρσοβίας. Αυτοί λοιπόν, οι πολυποίκιλοι δορυφόροι, παρακλάδια, συνιστώσες, παραφυάδες της Σοβιετικής Ενώσεως, επιθυμούσανε να μας προσθέσουνε και εμάς μέσα στην παραζάλη τους, πνευματικό τους κατήφορο, μετατρέποντας μας σε ακόμη πιο υποανάπτυκτο βαλκάνιο λαό, έτσι για την ιστορία όλα αυτά τα καταγράφω, ώστε να μην την αμελούμε, παραμελούμε, στην σφαγμένη ηθοποιό Ελένη Παπαδάκη. Όταν μαρτύρησε απάνθρωπα μέσα στο καμαρίνι της, σφαγμένη από την τρομοκρατική ακροαριστερή τους οργάνωση την ΌΠΛΑ, το μακρύ τους βραχίονα, τον κατακόκκινο και αιματοπότιστο Δεκέμβρη του 1944, απλώς, ως φιλίστωρ μου αρέσει να συνδιαλέγομαι μαζί της.

Όπως οι αναρίθμητοι φελλοί και οι ακαθαρσίες επιπλέουνε στην επιφάνεια της κάθε θαλάσσης, έτσι και στην κοινωνία μας, από την μεταπολίτευση και μετέπειτα, του κατάμαυρου και προδοτικού καλοκαιριού του 1974, αυτοί οι πολλαπλώς λίγοι, βολεμένοι, βρίσκονται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος, και εξουσιάζουνε τις επιμέρους ζωές μας, μέσω των αποφάσεων που λαμβάνουν, αλλά από καθαρή ιδιοτέλεια και μόνο. Βλέπετε τους διακρίνουνε οι αγκυλώσεις, δογματισμοί πολιτικών τους σκοπιμοτήτων, και υπό καμία έννοια όμως δεν ενδιαφέρονται για το καλό του τόπου μας. Παρουσιάζοντας στην ανιστόρητη κοινή γνώμη, μία επίπλαστη και επιδερμική ιστορία, την λεγομένη συμβατική, του κόψε, ράψε και σβήσε, λες και ράβουνε κοστούμι στα μέτρα τους, με την επιλεκτική τους μνήμη, την νοθευμένη, την παραποιημένη, διαστρεβλωμένη, του όπως μας συμφέρει, ταιριάζει και εξυπηρετεί, βολεύει. Άλλωστε ανέκαθεν, έτσι χειρίζονταν τις υποθέσεις τους, διαφορές τους, οι λεγόμενοι δημοκράτες της φακής, της πλάκας, και της επιπόλαιης αστραφτερής εντυπωσιακής στιγμής, οι δήθεν αντιστασιακοί. Δεν θα πρέπει να ξεχνούμε όμως και κάτι πάρα πολύ σημαντικό, νευραλγικό, καίριο και καθοριστικό δεν θα δίσταζα να ομολογήσω, πως την ιστορία την καταγράφουνε οι λεγόμενοι νικητές, και την παρουσιάζουνε, πλασάρουνε όπως αυτοί την επιθυμούνε, ταιριάζει και βολεύει, εξυπηρετεί, φιμώνοντας επιδεικτικώς, αλλά και κατασυκοφαντώντας, ως επί το πλείστο, την άλλη πλευρά, άποψη, γνώμη. Επομένως, είμαι σίγουρος, αλλά και έχω την ακραιφνή πεποίθηση, πως όλα αυτά τα τόσο τραγικά που μας συμβαίνουνε, χαρακτηρίζουνε, θα τους καταγράψει ο λεγόμενος ιστορικός του μέλλοντος, με τα πιο μελανά, γκρίζα γράμματα της ιστορίας μας, και ένας από αυτούς θα είναι και ο βουλευτής-βολευτής της καπιταλιστικής συμφεροντολογικής-βολεμένης αμερικανόδουλης ιδιοτελέστατης ΝΔ, ο υποτιθέμενος ευπατρίδης Μάκης Βορίδης. Ο οποίος επισκέφθηκε την κωμόπολη μας, τα Κουφάλια της Θεσσαλονίκης, στην αίθουσα του Δημαρχείου, προσκαλεσμένος του τοπικού παραρτήματος της ΟΝΕΔ της περιοχής μας, με επικεφαλής τον ανώτερο άρχοντα του τόπου μας, τον κύριο Ιωάννη Τσουκνιδά, ο οποίος ανέκαθεν υπηρετούσε αυτήν την παράταξη και ασφαλώς δικαίωμα του είναι.

Για επίλογο τώρα, αναφέρθηκε ο πολύς ευπατρίδης Βορίδης, πως όταν ήτανε Υπουργός Υγείας οι αριστεροί συνδικαλιστές της κομματικής πελατείας της αριστεράς, του έφερναν συνεχώς εμπόδια, διαμαρτύρονταν αναιτίως, διότι δεν επιθυμούσανε να τους αξιολογήσει για την επιμέρους εργασία τους, ως όφειλε. Επειδή φοβόντουσαν, έτρεμαν στην ιδέα, στο να μην τους εκδιώξει, απομακρύνει από τον επίγειο παράδεισό τους, εις βάρος όμως των υπόλοιπων Ελλήνων, ο καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται, αφού έπαιρναν πολλαπλά χρήματα, προνόμια υπερβολικά, σίγουρα και ασφαλή και πρόσφεραν λιγοστή δουλειά, εργασία, και αυτή καλυπτόμενοι πίσω από τα κομματικά γραφεία της εκάστοτε αριστερής παραφροσύνης, παραλογισμού, είτε λεγότανε Σύριζα, Πασόκ, ΚΚΕ. Πολλή ορθά όλα αυτά που είπε μέχρι στιγμής, την κόβει όμως την αλήθεια μέχρι εδώ, μέχρι ενός σημείου, φοβούμενους την περαιτέρω συνέχιση της, την επιλεκτική του μνήμη, έχει και συνέχεια, επειδή υπάρχει και περαιτέρω αλήθεια, επιπρόσθετη, η οποία αναφέρει πως και αυτός το ίδιο ακριβώς διαπράττει όταν ενδιαφέρεται κατά κόρον στο πως θα στρογγυλοκαθίσει, διασφαλίσει την καρέκλα του Υπουργού, που τον τοποθέτησε κατά αρχάς, κληρονόμησε από τον Καρατζαφέρη. Ενώ όταν τον ενημέρωσε μετά από δύο μήνες, πως πρέπει να αποχωρήσουμε επιτακτικώς από την εξουσία, διότι το παιχνίδι είναι στημένο, η τράπουλα σημαδεμένη, η παρουσία μας θεωρείται ατελέσφορη, μη επικερδής για τον τόπο μας, που υποτίθεται πως εισήλθαμε στην κυβέρνηση για να τον υπηρετούμε επαξίως, και όχι να τον ζημιώσουμε, στο να βολευτούμε εμείς στην καρέκλα του Υπουργού, με ότι αυτό τον συνοδεύει και συνεπάγεται, τα πολλαπλά πλουσιοπάροχα προνόμια με την επικείμενη δόξα της εξουσίας. Και δεν υπάρχει, δεν απέμεινε χώρος για ελιγμούς ελευθερίας, διπλωματίας, διαπραγμάτευσης, πως δεν μας πηγαίνει, ταιριάζει ο ρόλος στο να μας διατάζει η Μέρκελ με την παρέα της, χωρίς να αντιστεκόμαστε στο τίποτα, να αντιδρούμε, να διαπραγματευόμαστε βρε αδερφέ, αφού μας έστησαν στο τοίχο και φτιάχνουνε πειράματα στου κασίδη το κεφάλι, που λέγεται Ελλάδα, και εμείς δεν είμαστε πρόθυμοι να τα δεχθούμε όλα αυτά, αναντίρρητα. Μας κάνει ότι θέλει και δεν μας υπολογίζει, τότε απάντησε με τις πράξεις του βέβαια, πως όχι, εγώ καλά είμαι στην αναπαυτική μου καρέκλα του Υπουργού, την πλουσιοπάροχη, βολεύτηκα, και δεν είμαι διατεθειμένος να την αφήσω, στερηθώ, έναντι ενός πινακίου φακής που μου παραχωρείς, προσφέρεις σε ένα μικρό κόμμα της τάξεως του μόλις του 3%. Επομένως, για ποιο λόγο κατηγορεί δριμύτατα τα διεφθαρμένα κομματόσκυλα τα αναρίθμητα της αριστεράς, που δεν επιθυμούσανε αξιολόγηση, φοβούμενα τις πολλαπλές τους ατασθαλίες, συνέπειες των πράξεων τους, για να μην βγούνε στην φόρα, επιφάνεια και φανερωθούνε οι ολιγωρίες τους. Μα αφού και αυτός το ίδιος ακριβώς διαπράττει, συμπεριφερόμενος κατά το ιδιοτελέστατο δοκούν του, σε ευρύτερη κλίμακα όμως, ατομικής αστραφτερής οντότητας, μονάδας, και όχι ομαδοποιημένης αγέλης, όπως συμπεριφέρονται από την άλλη πλευρά του πολιτικού βολεμένου τόξου, οι πολυπληθείς αριστεροί με τις δεξιές όμως τσέπες. Εν κατακλείδι, και εκείνοι ήθελαν, επιθυμούσανε εναγωνίως να διασφαλίσουνε την σιγουριά της θέσεως εργασίας που κατείχανε, που τους τοποθέτησαν από την πίσω πόρτα ή από το παράθυρο τα κομματόσκυλα της αριστεράς, από την άλλη, και αυτός επιθυμεί να βρίσκεται στην επικείμενη επικαιρότητα. Είτε μέσω του Βουλευτή βολευτή για λίγο καιρό, χρονικό διάστημα, βραχύ, είτε μέσω του Υπουργού του μελλοντικού, ράβοντας κοστούμι, όσο για το επικείμενο Τζαμί στο Βοτανικό που είναι θέμα χρόνου να ανεγερθεί για τους σουνίτες μουσουλμάνους, δεν αναφέρθηκε καθόλου, διότι δεν τον συμφέρει. Όταν ήτανε στον Καρατζαφέρη το είχε κάνει σημαία του, πως δεν πρόκειται να το υπερψηφίσει, και σήμερα για να μην χάσει, στερηθεί να πολλαπλά προνόμια που απορρέουνε από την καρέκλα του μελλοντικού Υπουργού, τα υπερψηφίζει όλα μα όλα. Είπαμε, οι επιμέρους πολιτικές ιδιοτελείς σκοπιμότητες να είναι καλά, ζούνε και βασιλεύουνε και τον κόσμο κυριεύουνε. Για αυτό φίλε Μάκη Βορίδη, τα λεφτά είναι πολλά, και στο σπίτι του κρεμασμένου δεν ομιλούνε για σκοινί.


ΟΙ ΛΆΤΡΕΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΉΣ ΙΣΤΟΡΊΑΣ.