ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΒΑΛΤΟΥ


Καταρχάς θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλους τους σκεπτόμενους
νεοέλληνες που επισκέπτονται τον ιστότοπο «ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΒΑΛΤΟΥ»,γιατι ασφαλώς κάτι
περιμένουν να αποκτήσουν απo τήν συγκεκριμένη ιστοσελίδα.Θα θέλαμε επίσης να σας ενημερώσουμε
πως δεν είμαστε ούτε του πανεπιστήμιου ούτε και δημοσιογράφοι,ειμαστε η λεγόμενη
χαμένη και καμένη γενια με ότι αυτό συναπάγεται.Γιατι μας διδάξαν τα λεγόμενα γράμματα στα
δήθεν ελληνικά θρανία μια άλλη γενιά,η αυτοαποκαλούμενη
γενιά του πολυτεχνείου, μια γένια που το θύμα το εξισώνει με τον θύτη. Αυτά για πρόλογο,
γιατί το κύριος θέμα αν σταθείτε διπλά μας θα σας συναρπάσει, προβληματίσει. Δεν
είμαστε διατιθέμενοι να χαϊδέψουμε αυτιά, γιατί οι περισσότεροι συνομήλικοι μας
είναι άνεργοι, σκέπτονται να φύγουν στο εξωτερικό χωρίς καμία προοπτική να αποκτήσουν
οικογένεια, αφού με μισθό πείνας των 500 ευρώ, κάνεις σώφρον νους δεν το ρισκάρει.
Πρέπει λοιπόν κάποτε να ακουστεί και η δικιά
μας φωνή, γιατί όλα αυτά τα χρόνια ακούγαμε μονάχα τις φωνές της λεγόμενης γενιάς
της Εθνικής Αντίστασης, τους σημερινούς παπούδες 80 Άρηδες και της γενιάς του πολυτεχνείου τους σημερινούς
60αρηδες.Εφτασε λοιπόν η ώρα να ακουστεί και η δική μας φωνή, η φωνή της γενιάς του
80 των σημερινών 30άρηδων.Οχι εμείς δεν θα σας κάνουμε δικαστήριο, όπως
εσείς πράξατε στη Νυρεμβέργη το 1945,ουτε στην Αθήνα στην δίκη της χούντας όπως
μας την είπατε το 1975, εμείς απλώς θα αναρωτιόμαστε πότε επιτέλους θα επιβραβεύσουμε
αυτά που είναι για επιβράβευση και όχι τα σκουπίδια. Μπορεί να κάνουμε και λάθη,
να υπερβάλλουμε, μην ξεχνάτε όμως το ρητό <Με όποιον δάσκαλο καθίσεις,
τέτοια γράμματα θα μάθεις>.

Δευτέρα, 2 Μαΐου 2016

ΑΝΆΞΙΟΣ


Αλγεινή εντύπωση προσωπικώς μου προκάλεσε το κήρυγμα μίσους και κακίας, αυταρχικότητας και μισαλλοδοξίας που εκτόξευσε, κάκιστης επιθεώρησης στο θέατρο, μου προκάλεσε όταν τον άκουγα να υβρίζει τους πάντες και τα πάντα, εκτός βέβαια του εαυτού του, που εξαιρείται και τον έχει στο απυρόβλητο, κατά αυτόν πάντοτε από τον κανόνα, φαίνεται θεωρεί τον εαυτό του, πως μπήκε στον παράδεισο. Ξέβρασε καλύτερα από τα βάθη της ψυχή τους, τα ενδόμυχα, ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων ο Αμβρόσιος, την Μεγάλη Παρασκευή στην κεντρική πλατεία του Αιγίου. Οι Πατέρες της Εκκλησίας μας κηρύττουν, όσο ακάθαρτη ψυχή έχεις, τόσο ακάθαρτα και ανομολόγητα λόγια εξέρχονται από τα χείλη μας, βρώμικα, αυτά για τον Αμβρόσιο, έτσι για να ξέρουμε, να επιχειρηματολογούμε εποικοδομητικά όμως και όχι με λαϊκισμούς και άναρχες κραυγές υστερίας και δημαγωγίας. Όποτε θέλουμε τον χρησιμοποιούμε τον πατερικό λόγο ως διδασκαλία την Καινής Διαθήκης, της Αγίας Γραφής, ώστε να μας νουθετήσει και να μας διδάξει, καθοδηγήσει και όποτε θέλουμε χρησιμοποιούμε την Παλαιά διαθήκη που σημαίνει όχι η τέλεια ερμηνεία της Βίβλου, γραφής. Οι Ιαχωβάδες, οι αντίχριστοι και χιλιαστές εν Ελλάδι την χρησιμοποιούνε κατά γράμμα, κατά κόρον, είναι το ιερό τους βιβλίο και για εμάς είναι, τους Ορθόδοξους Χριστιανούς, ασφαλώς και την δεχόμαστε, αλλά έχει και συνέχεια στην Θεόπνευστη Καινή διαθήκη, απλά οι σύγχρονοι σταυρωτές του Κυρίου μας του Αναστάντα και Γλυκύτατου Ιησού Χριστού και φυσικά οι σιωνιστές Ιουδαίοι- Εβραίοι, με τον θεό τους τον Μαμμωνά τον Χρήμα, οι σταυρωτές και διώκτες του Κυρίου μας την χρησιμοποιούνε κατά κόρον. Άλλωστε για αυτό ο Κύριος μας, ήρθε σε αυτόν τον κόσμο, με Θεία χάρη πάντοτε, ώστε να μην καταργήσει τον λεγόμενο Μωσαϊκό νόμο, δηλαδή την Παλαιά Διαθήκη, άλλα για να την διορθώσει, συμπληρώσει τα εμφανέστατε κενά της και παραλήψεις της στην μετέπειτα Καινή διαθήκη. Επομένως, πολύ κακώς ο Αμβρόσιος που χρησιμοποίησε την Παλαιά διαθήκη και τον προφήτη Ηλία, ώστε να εκτοξεύσει τις ύβρεις του, επειδή κάπου ήθελε να ακουμπήσει, να βρει πάτημα που λέμε στην λαϊκή ετυμηγορία, για να δικαιολογήσει τον παράλογο εκνευρισμό του, θυμό του καλύτερα. Να γνωρίζει πως δεν έπιασε το τέλειο βιβλίο, το θεόπνευστο 100/100, αλλά το κάπως λαθεμένο, νοθευμένο, αυτό που προετοίμασε τον ερχομό του Μεσσία Χριστού, με τα κενά του και τις ελλείψεις του, τις τρανταχτές. Το αναμάρτητος πρώτος το λίθο βαλέτω, σε ποια γωνία του μυαλού του, του αρρωστημένου, το χαντάκωσε, έκρυψε; Τα απολωλότα πρόβατα, που είναι οι σύγχρονοι άνθρωποι εκτός της Εκκλησίας, πως πρέπει να τους συμπεριφερόμαστε; Να τους κακομεταχειριζόμαστε; Να τους υβρίζουμε; Να τους καταργιόμαστε και να τους αναθεματίζουμε; Αυτά μας δίδαξε ο ΧΡΙΣΤΟΣ, Ο ΘΈΟΣ ΤΗΣ ΑΓΆΠΗΣ ΚΑΙ Της συμπόνοιας, υπομονής, καρτερικότητας, παρηγοριάς;

Στο δήθεν κήρυγμα του, όμως στην κυριολεξία ήτανε ένα μίσος και τίποτα περισσότερο ή λιγότερο, ένα απύθμενο ολοκληρωτικά, αντί να ενώσει τους Χριστιανούς με ένα πύρινο λόγο του, να τους τονώσει την πίστη τους, να την αναθερμάνει στους τόσο δύσκολους και χαλεπούς καιρούς που διανύουμε και ζούμε όλοι μας, μηδενός εξαιρουμένου, αφού την πνευματική τροφή την  έχουμε τόσο πολύ ανάγκη, ώστε κάπου να στηριχθούμε στην υλιστική και σαρκολατρική καταιγίδα που περνάμε. Αυτός λοιπόν ο πνευματικός ηγέτης, με την δήθεν οξυδέρκεια του, διαύγεια πνεύματος που κανονικά θα έπρεπε να τον διακατέχει, προτίμησε να ασχοληθεί με την πολιτική, με τα φθαρτά και γήινα κοσμικής φύσεως, τους χώρισε, τους διαίρεσε, έσπειρε την διχόνοια την δολερή στο ποίμνιο που είχε την ατυχία να τον παρακολουθήσει από κοντά στους συντοπίτες του, αλλά και γενικότερα σε όλον τον Χριστιανικό Ορθόδοξο Ελληνικό κόσμο που ντράπηκε στην κυριολεξία όταν τέτοιοι ιεράρχες προκαθήμενοι τον εκπροσωπούνε με τις άναρχες κραυγές του. Ενώ θα έπρεπε όλοι οι Χριστιανοί αγκαλιασμένοι και μονιασμένοι να γιορτάσουμε το Θείο Πάσχα, να αφήσουνε αυτά που τους χώρισαν και να εορτάσουνε την Ανάσταση του Θεανθρώπου Χριστού, αυτό που τους ενώνει δηλαδή και δεν είναι τίποτα άλλο από τον Αναστημένο Χριστό τον Θεάνθρωπο, αυτός έσπειρε στις καρδιές τους, τον φόβο και την αμφιβολία, τις ίντριγκες, την ανασφάλεια και αβεβαιότητα, την δολιότητα. Άλλωστε και για αυτό το σχολιάζω, μπαίνω στον κόπο και θα ήθελα πάρα πολύ να δω και τα υπόλοιπα δήθεν θρησκευτικού τύπου ιστότοποι, ιστολόγια με τους οποίους πολλές φορές ήρθα σε αντιπαράθεση και κόντρα, εάν θα αντιδράσουνε αλλά πολύ αμφιβάλω. Επειδή δεν μου έδωσαν βήμα, με φίμωσαν στην κυριολεξία, η απόλυτη λογοκρισία, να μην ακουστεί τίποτα το διαφορετικό. Μόνο εάν τους γλείφεις, τότε σου δίνουνε βήμα και αξία, εάν διαφωνήσεις τότε στην πυρά, στην απομόνωση, στο περιθώριο, όπως με την λεγόμενη ιερά εξέταση του μεσαίωνα. Τελικώς, αναρωτιέμαι, κατηγορούμε τους παπικούς για αιρετικούς, αλλά πάρα πολλές φορές τους ακολουθούμε κατά γράμμα, κατά πόδας που λέμε, στις ανομολόγητες πράξεις τους, ευτυχώς όμως σε όχι τόσο μεγάλη έκταση και εμβέλεια, βεληνεκούς, όταν προσπάθησα να εκφράσω και εξέφρασα την άποψη μου, όμως κανείς μα κανείς εκτός του δικού μας ιστότοπου δεν με φιλοξένησε την άποψη. Φαίνεται, τόσο [δημοκρατικά είναι και χριστιανικά, προσποιητά Ελληνικά], στην ουσία όμως καπηλεύονται την Ορθοδοξία και την πατρίδα, ως θρησκόληπτοι και σκοταδιστές, συντηρητικοί, δήθεν ζηλωτές, που υπήρξανε, ανέκαθεν και διαχρονικώς. Επιθυμούνε και νοσταλγούνε, ονειρεύονται, μία Ορθοδοξία με ηλεκτροφόρα συρματοπλέγματα, όπου μέσα στους κόλπους της να μην εισβάλει κανένας άλλος εκτός από αυτούς τους ίδιους, τους δήθεν και προσποιητούς κατά αυτούς πάντοτε [Άγιους, με το φωτοστέφανο ανά την κεφαλή τους], το οποίο φωτοστέφανο από μόνοι τους το τοποθέτησαν στο κεφάλι τους και δεν τους το έβαλε ο Χριστός.

Όταν πριν τρεις μήνες εξέφρασα τον προβληματισμό μου, για τον Αμβρόσιο, για το λεγόμενο σύμφωνο συμβίωσης και για κάποιους ομοφυλόφιλους που δεν δίστασαν να ντυθούνε ιερείς και να φιληθούνε μπροστά στην μητρόπολη, τότε είχα γράψει, Σεβασμιώτατε Παρεκτραπήκατε. Χάνετε το δίκιο σας, έχετε δίκιο, αλλά δεν  γνωρίζετε το πώς να το περιφρουρήσετε, προστατεύσετε, εκπροσωπήσετε, από διπλωματία και από πολιτική δεν έχετε ιδέα, εάν πεις τα σύκα σύκα και την σκάφη σκάφη, τότε για πάντοτε, εσαεί τα σύκα θα παραμένουνε σύκα και η σκάφη συνεχώς θα παραμένει σκάφη. Σε άρρωστους ανθρώπους ομιλείτε, δεν θα πρέπει να τους υβρίζετε και να τους συμπεριφέρεστε σαν να είναι τιποτένια σκουπίδια, αλλά άνθρωποι οι οποίοι έχουνε παραπλανηθεί, περιπέσει στην αμαρτία, στον βούρκο και χρειάζονται και αυτοί την προσοχή μας και την προστασία μας, φροντίδα μας και δεν θα πρέπει με τίποτα να τους πετροβολούμε, αλλά να τους δείξουμε πως δεν βαδίζουνε σωστά και συνετά, με διάκριση και σύνεση, αγάπη, διαλλαχτικότητα, εσείς τότε όλοι πήρατε το μέρος του Αμβρόσιου, θεωρήσατε πως σας πρόσβαλαν την Εκκλησία σας. Ποια η διαφορά σας, εάν τους χτυπήσετε, σας έγραφα από τους υποανάπτυκτους μουσουλμάνους τζιχαντιστές; Σήμερα για να σας δω; Είναι συμπεριφορά αυτή; Πάλι τον δικαιολογείτε; Εάν αυτός δεν λέγεται ακραίος και αυταρχικός, βίαιος και μισαλλόδοξος, θρησκόληπτος τότε ποιος άλλος μπορεί να του αποσπάσει αυτόν τον χαρακτηρισμό; Δεν τον αναγράφω σεβασμιώτατο επειδή δεν δικαιούται αυτόν τον τόσο επαινετικό χαρακτηρισμό, εάν μάθει να σέβεται τον ρόλο και τον θεσμό που εκπροσωπεί και διακατέχει, τον τόσο καίριο και νευραλγικό, τότε και εγώ θα τον σεβαστώ, μέχρι τότε έτσι απλά Αμβρόσιο και πολύ του είναι σας πληροφορώ, μετά την τόσο κάκιστη έως απαράδεκτη συμπεριφορά του, την ανεκδιήγητη που μας πρόσβαλε όλους τους Ορθόδοξους Χριστιανούς και μας εξέθεσε ανεπανόρθωτα.

Ενός Επισκόπου, ο οποίος όπου καθίσει και όπου σταθεί, φιλοξενηθεί, θέλει όλοι να ασχολούνται μαζί του, θεωρεί τον εαυτό του, το κέντρο του κόσμου, από πραότητα και σεμνότητα, εγκράτεια- δεν είναι μονάχα η σωματική-σαρκική αλλά και η λεκτική, να μπορείς να ελέγχεις και τον λόγο σου, όπου δεν θα πρέπει να τρέχει πιο γρήγορα από σκέψη σου, δηλαδή πριν μιλήσεις να σκεφτείς τι πρέπει να πεις, ώστε να μην προσβάλεις ανεπανόρθωτα τον εκάστοτε πλησίον σου, συνομιλητή σου.  Όμως από σύνεση και διάκριση, διαλλαχτικότητα έχει άγρια μεσάνυχτα, προσπαθεί όπου σταθεί και καθίσει μονίμως να δημιουργεί προβλήματα, φασαρίες, ως μονίμως αδικημένος και η βασική του μέριμνα, προϋπόθεση, είναι μία και μοναδική, πως να προσπαθήσει να δημιουργήσει σκόπιμες, εντυπώσεις για το θεαθήναι. Αυτοί οι ιστότοποι και τα ιστολόγια λοιπόν, τα οποία τους ιερείς ότι και να κάνουνε τους θεωρούνε Αγίους, τέλειους, αλάνθαστους και παντογνώστες, ξερόλες, ώρες, ώρες απορώ, τελικώς ποια η διαφορά μας από τους αιρετικού παπικούς της δύσεως με το αλάθητο του πάπα τους; Θα καταφέρουνε τελικώς, εν κατακλείδι να ψελλίσουνε τίποτα το αρνητικό, καμία αυτοκριτική για την τόσο ανάρμοστη και επικίνδυνη, ανερμάτιστη και άξεστη, ακοινώνητη συμπεριφορά ενός δεσπότη, ή θα τον γλείψουνε και πάλι ολημερίς ώστε να μην χάσουνε την επικείμενη πελατεία τους, επισκεψιμότητα τους; Πως δήθεν είναι ο μοναδικός Μητροπολίτης που αντιστέκεται στις διαταγές της νέα τάξης πραγμάτων και της παγκοσμιοποίησης, όμως, αυτός νομίζει πως επειδή είναι Μητροπολίτης έχει το δικαίωμα να καθυβρίζει τον οποιονδήποτε δεν του πράττει τις επιθυμίες του, πεποιθήσεις του, τους πάντες και τα πάντα. Για πολλοστή φορά τράβηξε τα φώτα της δημοσιότητας επάνω του, όμως όχι από την θετική πλευρά τους, με κήρυγμα πραότητας, σεμνότητας, σύνεσης, διαλλαχτικότητας  θεολογικής φύσεως, αλλά από την αρνητική, από την αντίθετη, την μίζερη και ανθρωποκεντρική στην κεντρική πλατεία του Αιγίου ανήμερα της Αγίας Μεγάλης Παρασκευής.


Αυτός ο τόσο αυταρχικός και προπάντων μισαλλόδοξος επίσκοπος-δεσπότης-Μητροπολίτης, ο λεγόμενος Αμβρόσιος, ο οποίος είναι παράδειγμα προς αποφυγή και όχι προς μίμηση, όπως θα έπρεπε κανονικά να ήτανε. Δεν επιτρέπεται να εξέρχονται από τα χείλη ενός ιεράρχη και μάλιστα Μητροπολίτη, οι εκφράσεις, ύβρεις καλύτερα όπως, να του ξεραθεί το χέρι προς τον Φύλη εάν ψηφίσει την κατάργηση των Θρησκευτικών τον Υπουργό του Τσίπρα και προς τους άθεους οι οποίοι προέτρεπαν τον κόσμο να τρώνε κρέας την Μεγάλη Παρασκευή, να τους δηλητηριαστεί το φαγητό που θα απολαύσουνε και σαν πέτρα να τους καθίσει στο στομάχι. Άρα εξέφρασε ένα απύθμενο μίσος, δηλαδή την εντελώς διαφορετική ερμηνεία που διακήρυξε ο Αναστάντας Χριστός επάνω στην γη, στο Άγιο Ευαγγέλιο του, της Αγάπης και της κατανόησης προς τον οποιονδήποτε πλησίον μας. Αυτές τις ύβρεις περιμένεις να της ακούσεις στα καφενεία, στα γήπεδα, στις λαϊκές αγορές, στην γειτονιά, στο πεζοδρόμιο γενικότερα και μέσα στο Ελληνικό κοινοβούλιο, το οποίο θεωρείται πολύ κατώτερο των περιστάσεων, του αναμενόμενου. Άλλωστε αυτή είναι και η σάπια κοινωνία μας, ο καθρέφτης μας είναι η Ελληνική μας βουλή, αυτοί μας ταιριάζουνε και αυτούς δικαιούμαστε να έχουμε, μας αξίζουνε, εκπροσωπούνε. Όλοι οι τομείς-θεσμοί της χώρας περνάνε κρίση αξιών κυρίως και κατόπιν οικονομικής, είτε λέγεται πολιτική, είτε στρατός, αστυνομία, παιδεία, εκκλησία, καλλιτέχνες, αθλητισμός και έτσι βρισκόμαστε στον πάτο του βαρελιού, στο ναδίρ. Θεωρούμαστε δίχως υπερβολές πνευματικά γυμνοί, ανίδεοι και αδαείς, ανιστόρητοι, ώστε να καταφέρουμε να εξέλθουμε από μία κρίση όπου προσποιητά μας έριξαν, αφού γνώριζαν πως δεν είμαστε ικανοί και πρόθυμοι ούτε δύο γαϊδάρων άχυρά να χωρίσουμε και πνιγόμαστε σε μία κουταλιά νερό και απροστάτευτοι από οποιεσδήποτε προκλήσεις δεχόμαστε, αφού απουσιάζει από επάνω μας το πνεύμα. Εν ολίγοις, περίμενα αυτές τις ύβρεις που εκτόξευσε ο Αμβρόσιος να εισακουστούνε από εκπροσώπους των δύο αντίπαλων άκρων και παρατάξεως, της Ναζιστικής και αυταρχικής, φασιστικής, παγανιστικής ακροδεξιάς οργανώσεως της Χρυσής Αυγής, μου θύμισε σαν να άκουγα τον Κασιδιάρη και της άκρα αριστεράς του Σύριζα με το ΚΚΕ, αυτούς τους αμετανόητους άθεους, απάτριδες, αντεθνικούς, διεθνιστές μπολσεβίκους όλων των αποχρώσεως.



Όμως να τις ακούς αυτές τις ύβρεις ανήμερα της Μεγάλης Παρασκευής από έναν Μητροπολίτη στην κεντρική πλατεία του Αιγίου, όταν όλη η πόλη, μικροί και μεγάλοι είναι συγκεντρωμένοι και περιμένουνε από τον επίσκοπο τους να ακούσουνε δύο λόγια, αγάπης και συμπόνοιας, παρηγοριάς και αλληλοκατανόησης, σύνεσης, μετάνοιας, ώστε όσο γίνεται να επουλώσουνε τις πληγές, τις εσωτερικές τους. Και όλα αυτά, μπροστά σε παιδιά αθώα και αγνά, που δεν φταίνε σε τίποτα, τέτοια ημέρα να ακούνε από ένα Μητροπολίτη με τα ιερά του άμφια αυτό το παραλήρημα μίσους και θυμού, με το σοβαρό του ύφος, αντί για λόγια αγάπης, να εκτοξεύει ύβρεις με ένα απύθμενο λεξιλόγιο μίσους της πιο υποανάπτυκτης τρούμπας των κατωγείων, κρίμα και πάλι κρίμα. Θεωρώ πως πρέπει επειγόντως να συγκεντρωθεί, συγκληθεί η ιερά σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδας και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών ο Παναγιώτατος Ιερώνυμος επειγόντως να τον καθαιρέσει, απομακρύνει από το αξίωμα του. Όσο ακόμη είναι νωρίς και τον κύριο αυτόν που δεν αξίζει να τον εκφέρω και σεβασμιώτατο, μιας και δεν ξέρει να σεβαστεί την τόσο νευραλγική θέση που κατέχει και με συνοπτικές διαδικασίες να μας αδειάσει την γωνιά, να μας απαλλάξει από την ενοχλητική του παρουσία, λόγω γήρατος. Να προσπαθήσουμε να τον δικαιολογήσουμε κάπως, όσο βέβαια μπορείς να δικαιολογήσεις τα αδικαιολόγητα και προς όλο τον θρησκευόμενο λαό να του ζητήσουνε ειλικρινώς ένα μεγάλο συγνώμη, για την ανάρμοστη και αχαρακτήριστη αυτή συμπεριφορά του. Ο συγκεκριμένος ιεράρχης δεν μπορεί να έχει καμία απολύτως σχέση με τον κλήρο της Ελλάδος, δεν είναι ικανός και προπάντων, άξιος να εκπροσωπεί μία Μητρόπολη, να είναι ο πνευματικός της καθοδηγητής, ποιμενάρχης. Ο άνθρωπος είναι ολοφάνερο πως υστερεί, έχει τρανταχτές αδυναμίες οι οποίες δεν μπορούνε να κρυφτούνε και αυτό είναι φανερό δια γυμνού οφθαλμού, από αγάπη και πραότητα, σεμνότητα και ταπείνωση, σύνεση, διάκριση, διπλωματία, πολιτική, διαλλαχτικότητα, εγκράτεια, τα θεωρεί άγνωστα στο λεξιλόγιο του. Εν αντιθέσει όμως περισσεύουνε σε αυτόν η λεγόμενη μισαλλοδοξία, που θα πει, περιμένει να έρθει η δόξα επάνω του μέσω του μίσους και τις κακίας και όχι της αγάπης και της συμπόνοιας, με ένα λόγο παρηγοριάς και συμπονετικό. Είναι τρομερά αυταρχικός και εγωκεντρικός, δεν σέβεται κανέναν, δεν υπολογίζει κανέναν και θέλει όλοι να στέκονται μπροστά του προσοχή και σούζα, ως ο επικείμενος Θεός επί γης, ότι λέει αυτός να γίνεται και κανένας μα κανένας να μην τον φέρνει αντίρρηση.

Εξέφρασε ένα κήρυγμα μίσους, κάκιστο όμως ανήμερα της Μεγάλης Παρασκευής και σας προτρέπω να το δείτε, γράψτε στο Yuotbe παραλήρημα Αμβροσίου και εάν σας ικανοποιούνε αυτού του είδους οι χαρακτηρισμοί, να αποκαλεί τον Υπουργό του Σύριζα να του ξεραθεί το χέρι, εάν υπογράψει την κατάργηση του μαθήματος των θρησκευτικών, από μάθημα ομολογιακό σε μάθημα θρησκειολογικής φύσεως και ακόμη πέρασε ένα βήμα παραπέρα βρίζοντας χυδαία τους άθεους εν Ελλάδι διότι προέτρεπαν τον κόσμο την Μεγάλη Παρασκευή να φάνε κρέας στον λεγόμενο κατά αυτούς φανερό δείπνο, αντί για τροφή να πέσει στο στομάχι του δηλητήριο. Έχασε το δίκιο του, όπως επίσης και ο Μητροπολίτης Κορίνθου και αυτός ασχολήθηκε με τους άθεους, το να υπάρχουνε άθεοι και πάρα πολύ κακώς προέτρεπαν τον κόσμο να φάνε κρέας ανήμερα της Μεγάλης Παρασκευής, αυτό σημαίνει πως δεν κάνετε καλά την δουλειά σας, το ποιμαντικό σας έργο υστερεί. Έχετε δίκιο, δεν πρέπει να καταργηθεί το μάθημα των Θρησκευτικών, πρέπει να το προστατεύουμε και να το περιφρουρήσουμε με κάθε τρόπο και μέσω, όμως δεν ήτανε η κατάλληλη στιγμή, ούτε το κατάλληλο σημείο και προπάντων εσείς δεν είστε ο κατάλληλος άνθρωπος ώστε να υπερασπιστείτε το μάθημα των Θρησκευτικών, γιατί έτσι απλά είστε αγριάνθρωπος και φασιστοειδή. Ούτε είναι σωστό να καταναλώνουνε κρεατικά ανήμερα της Μεγάλης Εβδομάδος, σίγουρα είναι πρόκληση, όμως δεν ζούμε σε ένα θεοκρατικό καθεστώς του τύπου, Ιράν, του Αγιατολάχ Χομεϊνί, όχι δια της βίας, όχι δια της σπάθης, με το ζόρι δεν γίνεται, όποιος θέλει πίσω μου ας έρθει, μας προέτρεψε ο Κύριος και όχι δια της βίας. Εκείνη την γυναίκα που με το μωράκι της, το παιδάκι της, δεν δέχθηκε να τον ακούει να βωμολοχεί, να αυθαδιάζει και αηδίασε από την μετέπειτα στάση του και συμπεριφορά του και πάρα πολύ ορθώς έπραξε και την συγχαίρω, δικαίωμα της δεν ήταν; Ήταν υποχρεωμένη να τον ακούει και να τον ανέχεται, το ακατανόμαστο και ανομολόγητο υβρεολόγιο του, Ανήμερα της Μεγάλης Παρασκευής; Το παράδειγμα της έπρεπε να το ακολουθήσουνε όλοι οι παραβρισκόμενοι και να τον απομονώσουνε, ώστε μόνο έτσι θα είχε αντιληφθεί πως είναι ανεπιθύμητος, όταν εκφράζει τέτοιες απόψεις και την ανάγκασε να τον επαναφέρει στην τάξη, να τον υπενθυμίσει πως είναι ένας Δεσπότης και όχι ένας νταβατζής στην Τρούμπα, πως αυτά δεν είναι λόγια αγάπης. Πως θα δικαιολογηθεί για την ανάρμοστη συμπεριφορά του σε κείνα τα παιδικά ματάκια, τα αθώα, όταν αντίκρισαν την μαμά του, να την τραβούνε οι κάθε λογής τραμπούκοι του, θρησκόληπτοι, ζηλωτές και δήθεν να ψάχνουνε την αστυνομία για να την συλλάβει, ως δήθεν κακοποιώ; Πως θα το πείσει όταν μεγαλώσει και ενηλικιωθεί, ανδρωθεί και θα αντικρίζει την μητέρα του από το video να την τραβολογάνε οι τραμπούκοι του και αυτός μόνο να υβρίζει ως μαινόμενος ταύρος, εκατέρωθεν και ποικιλοτρόπως, πως δήθεν και προσποιητά, εκπροσωπεί την Θρησκεία του Ναζωραίου, του Γλυκύτατου Θεανθρώπου Ιησού Χριστού, που όμως από όπου περνούσε έσπειρε τον αέρα, τον άνεμο της χαράς και της αισιοδοξίας, ζωντάνιας μιας καινούργιας ζωής, της αγάπης, ενώ εσείς από όπου περνάτε συνεχώς δημιουργείτε προβλήματα και σπέρνετε δολερές διχόνοιες, με τα στείρα συνεχόμενα όχι σας, προς όλους και όλα;

Για επίλογο, παρακολούθησα τους κατοίκους στις Βροντάδες της Χίου πως διαμαρτύρονταν που έχαναν τα χρήματα, από τον τουρισμό, δημιούργησαν ολόκληρο διπλωματικό επεισόδιο για κάτι παλιό ρουκέτες που μόνο ζημιές και συμφορές, τραυματισμούς τους προκαλούσαν. Βλέπετε αυτοί όλοι οι φιλάργυροι, οι πλεονέκτες, λαϊκιστές και δημαγωγοί την Ανάσταση του Κυρίου μας, την συνόδευαν ανέκαθεν και διαχρονικώς με τις ρουκέτες, τον ρουκετοπόλεμο των δύο Ενοριών τους, τι σκαρφίστηκαν ώστε να προσελκύουνε τουρισμό. Τώρα, επειδή φέτος καταργήθηκε αυτή η βλασφημία που γινότανε στις Εκκλησίες των δύο Εκκλησιών, οι κάτοικοι σήκωσαν επιδεικτικά το λάβαρο της Επαναστάσεως, πως δήθεν τους καταργούνε το έθιμο και την παράδοση που προέρχεται από την εποχή της Τουρκοκρατίας και έφταναν ακόμη παραπέρα, πως από σήμερα θα τρίζουνε τα κόκκαλα των προγόνων τους, μιας και για πρώτη φορά καταργήθηκε, ματαιώθηκε. Παραμύθια για μικρά παιδάκια, όλες αυτές τις χαζομάρες και τα φληναφήματα, τις ακρότητες, εξαλλοσύνες με τους ανερμάτιστους λαϊκισμούς και τις δημαγωγίες, τις ασπάζεται κανένας σοβαρός άνθρωπος και νουνεχής; Απλούστατα, φοβούνται να μην χάσουνε τον τουρισμό τους, ούτε για την Ανάσταση του Κυρίου μας δεν ενδιαφερόντουσαν ούτε για τίποτα, τα χρήματα να μην χάσουνε, αυτός και μόνο είναι ο σκοπός τους και ο στόχος τους. Όσον αφορά τους πάμπολλους και αναρίθμητους τραυματισμούς τους, καταστροφές των οικείων, οι οποίοι προέρχονται από την πάρα πολύ επικίνδυνη και άναρχη εκτόξευση των ρουκετών, ούτε που τους ενδιαφέρουνε, απασχολούνε μπροστά στο κέρδος, τα ακρωτηριασμένα μέλη των θυμάτων, οι καταστροφές των σπιτιών, οι πυρκαγιές, όλα αυτά τα αρνητικά γεγονότα και περιστατικά, συμβάντα περνάνε εντελώς απαρατήρητα μπροστά στην απώλεια του χρήματος, όμως προσποιητά δακρύβρεχτα και λαϊκίστικα δημαγωγικά την αποκάλεσαν εμφανώς προβεβλημένα ως παράδοση και έθιμο. Παράδοση και έθιμο είναι όταν δεν αποκομίζεις κέρδος εσκεμμένως από τον επικείμενο και προκλητικά προβεβλημένο τουρισμό, όπως παραδείγματος χάριν, όταν τον Επιτάφιο την περιφορά του, την πράττουνε μέσα στην θάλασσα, όπως γίνεται σε κάτι απόμακρα νησάκια, δεν γίνεται για το κέρδος αλλά για την παράδοση, έθιμο, αυτό είναι παράδοση, αφιλοκέρδεια αφού δεν επιβαρύνεται, υποφέρει, κανένας συμπολίτης τους. Τα κανάτια στην Κέρκυρα, στην πλατεία των Ιπποτών, καθαρώς κοσμικά, κοσμοπολίτικά για το κέρδος, εμπορική συναλλαγή, σου προσφέρω δωρεάν θέαμα δήθεν θρησκευτικού περιεχομένου και εσύ τουρίστα μου προσφέρεις τον οβολών σου. Όμως που να τολμήσουνε οι εκάστοτε Μητροπολίτες Χίου και Κερκύρας, να εναντιωθούνε στις κοσμικές απαιτήσεις του περιβόητου ποιμνίου τους; Θα τους καθαιρέσουνε στην στιγμή, εν κατακλείδι, είμαστε ή πολύ με τους σκοταδιστές, θρησκόληπτους, ζηλωτές, συντηρητικούς, με ένα στείρο όχι σε όλα, αρκεί να μην πλήττονται τα συμφέροντα τους ή με το εντελώς άλλο άκρο, τους άθεους, του Σύριζα-ΚΚΕ που προκαλούνε με το να καταναλώνουνε προκλητικά κρέας την Μεγάλη Εβδομάδα και να επιθυμούνε να κατεβάσουνε τις Άγιες Εικόνες από τις σχολικές αίθουσες και την ύπουλη κατάργηση του μαθήματος των θρησκευτικών. Μία μέση άκρη δεν έχουμε, ας αφήσουμε τα άκρα και των δύο αποχρώσεων και ας κοιτάξουμε να εισέλθουμε πιο μέσα στον δημοκρατικό και πολιτικό τόξο, επειδή από ότι αντιλήφθηκα το πολύ άκρο κάνει κρύο, μπάζει από παντού και δεν υπάρχει τίποτα για να προστατευτείς.

Οι λάτρεις της Ελληνικής Ιστορίας.    

Κυριακή, 1 Μαΐου 2016

ΤΟ ΜΈΓΑ ΠΆΣΧΑ


Σας πληροφορώ αγαπητοί μου αναγνώστες και σας το ομολογώ με απόλυτη παρρησία και όχι με διάθεση κομπασμού, έπαρση υπερηφάνειας με αλαζονικό ύφος, άλλα ταπεινωτικό και όσο γίνεται με πραότητα, αυτό να το ξεκαθαρίσουμε. Άλλωστε ο έλεγχος και η αυτοκριτική του καθενός μας ξεχωριστά και κατόπιν η γενική, η συνολική, η λεγόμενη αυτομεμψία γενικώς, ποτέ κανέναν δεν έβλαψε και δεν τον ζημίωσε, παρά μόνο τον βελτίωσε τον εσωτερικό του κόσμο και υπόσταση, αφού του καλλιέργησε την πνευματική του επιφάνεια και συνείδηση. Αυτό το γεγονός, εάν το βάλουμε καλά μέσα στο μυαλό μας και στην σκέψη μας, ιδιοσυγκρασίας μας, καρδιά μας, κανονικά θα έπρεπε να τον μετατρέψουμε σε τρόπο ζωής μας, τότε και μόνο τότε, θα δούμε απτά παραδείγματα μίας ζωής κατά βάση Θεολογικής φύσεως και όχι ανθρωποκεντρικής, σαρκολατρικής, εγωιστικής, υλιστικής, πρόσκαιρης και εφήμερης, περαστικής, κοσμοπολίτικης. Όπως όλοι μας αυτόν τον δρόμο δυστυχώς βαδίζουμε και ακολουθούμε απαρεγκλίτως, κατά γράμμα, της απόλυτης κοσμικότητας και ασφαλώς της απομάκρυνσης μας, από τα πνευματικά μας χαρίσματα, τις πνευματικές μας υποχρεώσεις που απορρέουνε μέσω των πνευματικών μας χαρισμάτων, τα οποία τα θεωρούμε ξένα προς εμάς, απόμακρα, με την δική μας την λογική και ιδιότητα, την απολύτως κοσμική και συμφεροντολογική που τα γνωρίζουμε όλα, θεωρούμε τους εαυτούς μας αλάνθαστους και παντογνώστες, ως σύγχρονοι ξερόλες που το παίζουμε. Την προσευχή λοιπόν, την κατατάξαμε στην ζωή μας στην τελευταία θέση, την πετάξαμε στα αζήτητα, ως άχρηστη, δεν την χρησιμοποιούμε καθόλου ή σχεδόν καθόλου, την ενθυμούμαστε μονάχα όταν είμαστε με την πλάτη στον τοίχο, στα δύσκολα που λέμε. Την Θεωρούμε ως αγνώμονες και άφρονες, αχάριστοι που είμαστε σχεδόν όλοι μας, πως δεν την χρειαζόμαστε πια, άλλο, και μας είναι απολύτως περιττή και εάν καμιά φορά καταδεχτούμε και κοιτάξουμε και προς τον ουρανό, τυχαία, προς τον ουράνιο Θεό Πατέρα, τότε μόνο απαιτούμε πιεστικά να πραγματοποιηθούνε όλες οι ακόρεστες και άφρονες επιθυμίες μας. Αυτές που με τόσο θυμό εξέρχονται από τα χείλη μας, μέσω μίας καρδιάς που δεν έχει μάθει να αγαπά και να δίνει, να προσφέρει στον εκάστοτε πλησίον της, που την έχει πραγματική ανάγκη, παρά μονάχα να απολαμβάνει ότι αυτή επιθυμεί, ως δωρεά να προσφέρει προς τον εκάστοτε συνάνθρωπο της, αυτή λοιπόν η σαρκική και κοσμική καρδιά, έχει μάθει μόνο να απολαμβάνει και να την υπηρετούνε δουλικά όλοι, να πέφτουνε να την προσκυνούνε, γιατί είναι υποχρεωμένοι κατά την δική της λογική, την απολύτως εγωκεντρική και εγωπαθή.

Βλέπετε από τον Θεό Πατέρα έχουμε μόνο δικαιώματα, από υποχρεώσεις όμως αυτές είναι άγνωστες στον λεξιλόγιο μας, φτάσαμε στο σημείο να συνδικαλιζόμαστε ακόμη και με τον δημιουργό μας, τον Θεό. Είναι υποχρεωμένος να μας πραγματοποιεί τις αλόγιστες και ακόρεστες, λαίμαργες, αλλοπρόσαλλες, σαρκικές μας επιθυμίες και τα ανομολόγητα πάθη μας. Παράδειγμα τρανό, να τιμωρήσει τον τάδε συνάνθρωπο μας, πλησίον μας, γιατί δεν έκανε αυτό που εμείς θα θέλαμε, τον διατάξαμε ή γιατί δεν μας μίλησε όπως εμείς θα θέλαμε και επιθυμούσαμε, επειδή μας τσαλάκωσε τον αστραφτερό εγωισμό μας. Φτάνουμε μέχρι και του σημείου και δεν διστάζουνε να απαιτούμε πιεστικά, να γίνει το δικό μας με οποιοδήποτε τρόπο και μέσω, αρκεί να πάρουμε εκδίκηση, πώς να τον εξευτελίσουμε και να τον μειώσουμε, πληγώσουμε την προσωπικότητα του, να τον στερήσει ακόμη και την ίδια του την ζωή, βλέπετε ο εγωισμός μας και η φιλαυτία μας, πλεονεξία μας, δεν έχουνε τελειωμό, σταματημό, ενώ μετά, κατόπιν, θέλουμε να λεγόμαστε και Χριστιανοί και να μας σέβονται  κιόλας όλοι επιδεικτικά, με τους μεγάλους μας σταυρούς, τους προβεβλημένους για το λεγόμενο θεαθήναι, το εύγε των ανθρώπων, όχι όμως του Θεού, για τις εντυπώσεις που λέμε, οι σύγχρονοι γραμματείς και φαρισαίοι μπροστά στις οθόνες σας ή στις Εκκλησίες σας. Άλλο τρανταχτό παράδειγμα, όπως, να πιάσουμε τον πρώτο αριθμό του λαχείου, ώστε να γίνουμε πλούσιοι από κόσμο και φτωχοί όμως από Θεό, υπερβολικά φιλάργυροι και πλεονέκτες ακόμη περισσότερο από ότι ήδη είμαστε. Εδώ, σήμερα που είμαστε φτωχοί, συμπεριφερόμαστε άπονα, άκαρδα, άσπλαχνα και απολύτως επιπόλαια, ιδιοτελέστατα, υστερόβουλα, συμφεροντολογικά, δηλαδή η απονιά μας και η σκληροκαρδία μας να μην έχει τελειωμό. Φανταστείτε τώρα, που είμαστε φτωχοί και ανήμποροι τον ξεχνάμε τον δημιουργό μας και Θεό μας, τον  ΚΎΡΙΟ Μας, τον Γλυκύτατο ΙΗΣΟΎ ΧΡΙΣΤΌ, που και να πιάσουμε και το λαχείο; Τότε θα είναι που δεν θα υπολογίζουμε κανέναν και τίποτα, τους ανθρώπους θα τους βλέπουμε ως μικρά και ασήμαντα μυρμήγκια και σήμερα ως αριθμούς και ασφαλώς θα νομίζουμε πως είμαστε το κέντρο του κόσμου και όλος ο κόσμος έχει δημιουργηθεί για να ικανοποιεί να αλόγιστα και αμαρτωλά μας πάθη και τις ακόρεστες και λαίμαργες επιθυμίες μας.

Όμως υποχρεώσεις προς τον Ουράνιο Θεό Πατέρα δεν έχουμε ή αλλιώς την παιδεία που μας έμαθαν, μας καθοδήγησαν καλύτερα, μας μεταλαμπάδευσαν να μην έχουμε, όσο για τις προσευχές μας τις εγκαταλείψαμε, κάπου τις πετάξαμε σε κάποιο παλιό συρτάρι γεμάτο με αράχνες. Εκεί που βρίσκεται η παλιά διαθήκη, όχι η Βίβλος που λέμε, μην μπερδεύεστε, αλλά η διαθήκη για τα κληρονομικά, για τον θεό- χρήμα  του παππού και της γιαγιάς, στο χρονοντούλαπο της ιστορίας δηλαδή, στα αζήτητα. Σε εκείνα που δεν χρειάζονται πια, όμως αγαπητοί μου αναγνώστες, η προσευχή κανονικά θα έπρεπε να ήτανε στην πρώτιστη θέση της ζωής μας, του Ορθόδοξου Χριστιανού, δίχως την προσευχή στον Θεό Πατέρα δεν θα έπρεπε να κάναμε όλοι μας ούτε βήμα, πρώτα ο παντοδύναμος Θεός με τις Πρεσβείες της Υπεραγίας Θεοτόκου της Παναγιάς μας και όλως των Αγίων της Ορθόδοξής πίστεως μας και μετά εμείς, από πίσω να τους ακολουθούμε κατά πόδας. Επειδή ο πιστός μέσω της προσευχής συναντάει τον Θεό Πατέρα, είναι στην κοσμική ορολογία το τηλέφωνο τους, η ενδοεπικοινωνία, όταν όμως εμείς έχουμε κόψει αυτήν την επαφή και βγάλαμε το τηλέφωνο από την ζωή μας, την προσευχή δηλαδή, την απομακρύναμε, τότε πως περιμένουμε να εισακουστούνε οι προσευχές μας και να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι σε αυτήν την κοινωνία; Και έτσι με αυτήν μας την λογική, την κοσμοπολίτικη και ανθρωποκεντρική και όχι Θεολογική, αντί για κοινωνία εγκαθιδρύσαμε, μετατρέψαμε σε ζούγκλα και αντί για ανθρώπους κυκλοφορούνε άγρια θηρία, το οποίο το ένα είναι έτοιμο να κατασπαράξει τον άλλο με την πρώτη ευκολία- δυσκολία, ασφαλώς το μεγάλο να φάει το μικρό, το δυνατό το αδύνατο, μόλις θα πάει να του αποσπάσει το φαγητό του, επειδή ο θάνατός σου η ζωή μου. Μονάχα όταν αρρωστήσουμε ή μας συμβεί κανένα κακό, τότε θυμόμαστε τον Παντοδύναμο και Πανάγαθο Θεό και αυτό πάλι τον βρίζουμε, τον κατακρίνουμε και τον κακολογούμε, συκοφαντούμε για το κακό που μας βρήκε, για την δυστυχία μας, φαίνεται πάλι ο Θεό φταίει και ποτέ εμείς, οι άνθρωποι. Που θεωρούμε με την αρρωστημένη φαντασία μας, πως ποτέ μας δεν κάναμε ούτε ένα λάθος στην ζωή μας και όλα τα βήματα μας τα θεωρούμε τέλεια και σωστά, φτάσαμε μέχρι του προκλητικότατού σημείου να λέμε την φράση, είσαι θεός σήμερα ή θεά στην ομορφιά, μιας και ο εγωισμός μας και απόλυτη φιλαυτία μας τελειωμό δεν έχει.

Που τον εγκαταλείψαμε και βαδίσαμε τον δρόμο του διαβόλου, του σκότους και της απόλυτης ακολασίας και αναρωτιόμαστε επιδερμικά και ευκαιριακά, γιατί σε μας συνέβη αυτό το κακό ή φτιάχνουμε με τον νου μας πάντοτε συμφωνία με τον Θεό. Εάν με βοηθήσεις εσύ και με σηκώσεις από το κρεβάτι του πόνου που βασανίζομαι, τότε θα δεις και εγώ πως θα σε ανταμείψω, θα πλησιάσω και εγώ την Εκκλησία, δηλαδή κάποιου είδους συνεργασία, δούνε και λαβείν, ο απόλυτος παραλογισμός των πάντων, το απόλυτο πνευματικό σκοτάδι και καθυστέρηση. Όμως είναι απολύτως φυσιολογικό, ότι αφήνουμε να μας αφήνει, ότι σπέρνουμε να θερίζουμε, αφού δεν καλλιεργούμε πνευματικότητα μέσω της Θείας Προσευχής και της Θείας Χάριτος, της Θείας πρόνοιας που εκπορεύεται από το Πανάγιο Άγιο Πνεύμα, πως περιμένουμε να φυτρώσει; Ύλη σπέρνουμε, σάρκα και εγωπάθεια, κοσμικότητα, φιληδονία και πλεονεξία, επομένως, αυτά θερίζουμε, εμείς οι σαρκολάτρες και υλιστές, φιλήδονοι, φίλαυτοι, πλεονέκτες και εγωιστές, εγωκεντρικοί και ιδιοτελείς πάντοτε στην ζωή μας, υπερβολικά φιλόδοξοι, αυτά καλλιεργούμε και αυτά μας φυτρώνουνε και αυτά μας ανήκουνε κιόλας. Τα πάθη μας και τα αμαρτήματα μας σπέρνουμε, άρα, αυτά συναντούμε στην ζωή μας, ως καθρέφτης μας, το είδωλο το αποκρουστικό θα σπάσει μονάχα όταν καταφέρουμε και το αντικρίσουμε κατάματα δίχως υπεκφυγές, με την προσευχή κατά κύριο λόγο και κατόπιν με την αυτοκριτική, ταπείνωση και πραότητα, αυτοσυνειδησία. Όμως επειδή δεν μας συμφέρει να συγκρουστούμε με τα πάθη μας και τα αμαρτήματα μας, αδυναμίες μας, για αυτό τα προσπερνούμε επιδεικτικώς, σαν να μην τα βλέπουμε, σαν να μην υπάρχουνε ή τα κρύβουμε κάτω από το χαλί, τόσο μικροί είμαστε εμείς οι άνθρωποι και τιποτένιοι, ασήμαντοι, χωματένιοι, μόνο κόκκαλα και πονηριά και συμφέρον. Αδαείς στην κυριολεξία, κοντόμυαλοι, άφρονες υπερβολικά, μόνο και μόνο ώστε να μην πράξουμε την αυτοκριτική μας, είμαστε διαθέσιμοι, διατεθειμένοι να φτιάξουμε ολόκληρο γύρω, ολόκληρο τετράγωνο να γυρίσουμε, όμως να μην μπούμε στο δωμάτιο που είναι μπροστά μας στα δύο μέτρα, στην Θεία εξομολόγηση, σε ένα από τα σημαντικότερα μυστήρια της Εκκλησίας μας. Επειδή γνωρίζουμε πως σε εκείνο το δωμάτιο είμαστε ενήμεροι, δεν έχουμε αυταπάτες, ούτε είμαστε αιθεροβάμονες, ότι εκεί υπάρχει η αλήθεια της αυτοκριτικής και του Αγίου Ευαγγελίου, παρόλο που είναι δίπλα μας δεν τολμούμε να το πλησιάσουμε και όλα αυτά επειδή δεν μας συμφέρει. Η Αγία Εκκλησία δηλαδή και προτιμούνε να περιστρεφόμαστε γύρω της ώρες ολόκληρες, παρά να εισχωρήσουμε στα ενδότερα της, αλλά μέσα με την αληθινή καρδιά μας δεν εισερχόμαστε, αφού το σώμα μας μπορεί να είναι εκεί, αλλά το πνεύμα μας ταξιδεύει, απουσιάζει και βρίσκεται αλλού, σε τόπους μακρινούς και μεταξένιους, πλανεμένους. Γιατί παραπονιόμαστε λοιπόν για όλα αυτά τα τόσο θλιβερά και αποκρουστικά, που μας συμβαίνουνε;

Ο Ρώσσος συγγραφές ο Ντοστογιέφσκι ο οποίος τόσο λάσπη τον πέταξαν, τον κατασυκοφάντησαν οι άθεοι και πολέμιοι της Ορθοδοξίας μας, οι απάτριδες μπολσεβίκοι-κομμουνιστές-σοσιαλιστές του Λένιν και του Τρόσκι, Στάλιν, οι σύγχρονοι ειδωλολάτρες Νέρωνες, Διοκλητιανοί, Γαλέριοι, Δέκιοι, Ιουλιανοί έγραφε στα βιβλία του, χωρίς Θεό Πουθενά και πως όπου, δεν κατοικεί ο Θεός τότε τα πάντα επιτρέπονται. Στην χώρα μας, αυτή η άθεη κυβέρνηση του Τσίπρα που μας εγκαθιδρύθηκε με τον ατέρμονο και αλόγιστο, άκρατο λαϊκισμό της και την αδηφάγα δημαγωγία της, που με πλαγίους τρόπους και υποχθόνιους υπονομεύει το θρήσκευμα και το πολεμά με επαίσχυντες διαδικασίες, ύπουλους τρόπους, βλέπετε ιδεολογικά ανήκουνε στους άθεους και άθρησκους πολέμιους της Ορθοδοξίας μας απάτριδες μπολσεβίκους κομμουνιστές του Λένιν. Όλα αυτά τα αμαρτήματα κουβαλάμε στις πλάτες μας ολημερίς και έτσι είναι απολύτως φυσιολογικά τα βάρη να είναι ασήκωτα. Απορία, τι πνευματικές αντοχές, ικανότητες, διαθέτει αυτός ο λαός των σύγχρονων  Νεοελλήνων, δίχως καμία απολύτως πνευματική καθοδήγηση και καλλιέργεια, προετοιμασία, ώστε να καταφέρει να αντιδράσει και να εξέλθει από μία στημένη κρίση που εσκεμμένως και προσχηματικά του εμφύτεψαν, με απόλυτη αξιοπρέπεια; Για εμένα όμως είναι κλεψιά, απλώς το είπανε κρίση ώστε να φεύγουνε, να απομακρύνονται από πάνω τους οι τεράστιες ευθύνες που τους αναλογούνε ως ευθυνόφοβοί που υπήρξανε πάντοτε πανταχόθεν. Όμως, κακώς που εισέρχομαι στα πολιτικά ζητήματα και χάνουμε την ουσία της υποθέσεως, που κανονικά θα έπρεπε να ήτανε η Ανάσταση του Κυρίου μας του Γλυκύτατου Ιησού Χριστού. Ενώ όμως εάν προσπαθούσαμε λιγάκι να καλλιεργούσαμε τον εσωτερικό μας κόσμο, την πνευματικότητα μας, την πνευματική μας υπόσταση, σήμερα σας πληροφορώ πως δυστυχώς δεν θα κατρακυλούσαμε σε όλα αυτά που εκπέσαμε, σε σύμφωνα συμβίωσης, γάμους ομοφυλοφίλων, αθρόα εισδοχή των παράνομων μουσουλμάνων λαθρομεταναστών κτλ που δεν είναι της ώρας να τα αναλύσουμε. Στις μέρες μας και εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, που όμως επιβεβαιώνουνε τον κανόνα για πολλοστή φορά και τα αποτελέσματα βρίσκονται ορατά μπροστά μας, απτά, φτάσαμε στο απόλυτο πνευματικό σκοτάδι, στο χάος, κατρακυλήσαμε στον βούρκο της αμαρτίας, στον πάτο του βαρελιού, στο ναδίρ.

Κατά βάση προσκυνούμε τα λεγόμενα Σόδομα και γόμμορα, την ύλη υπερβολικά στο μέγιστο βαθμό την θεοποιήσαμε, ξεχνώντας και αφήνοντας στην γωνία, παραμελώντας εσκεμμένως τον κτίστη, τον δημιουργό του σύμπαντος και των ανθρώπων, τον Τριαδικό Θεό. Τον Πατέρα δηλαδή, το πρώτο πρόσωπο της Αγίας Και Αδιαιρέτου και Ομοουσίου Τριάδος, τον πλάστη και δημιουργό μας, όλης της φύσης και της ανθρωπότητας, τον δεύτερο πρόσωπο, τον Υιό του, τον Ιησού Χριστό που κατέβηκε από τους ουρανούς και ενσαρκώθηκε δια του Αγίου πνεύματος στην Παρθένο Παναγία μας, την μητέρα του, αλλά και μητέρα όλων των ανθρώπων επί γης, και το Τρίτο πρόσωπο της Αγίας και Αδιαιρέτου Τριάδος, το Άγιο Πνεύμα που μας φανερώθηκε, εκπορεύεται με την μορφή της Περιστεράς στα Άγια Θεοφάνεια την ημέρα της Βαπτίσεως του Κυρίου μας, του Γλυκύτατου Ιησού Χριστού στον Ιορδάνη τον ποταμό, όπως επίσης με την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος την ημέρα της Πεντηκοστής που πλημμύρισε όλους τους μαθητές τους Κυρίους, τους μετέπειτα ΑΓΊΟΥΣ Αποστόλους, στην θεολογία λέγεται πως το Άγιο Πνεύμα Πνεί. Ο Τριαδικός Θεός έφτιαξε, δημιούργησε καλύτερα, όλα τα γήινα αγαθά για τους ανθρώπους μέσα σε έξι ημέρες και την εβδόμη ξεκουράστηκε, την Αγία Ημέρα της Κυριακής και για αυτό για τους Ορθόδοξους Χριστιανούς η Κυριακή θεωρείται ημέρα Αγία και ιερή, όμως οι άφρονες οι άνθρωποι προκλητικά επαινούνε την κτίση, δηλαδή τον άνθρωπο που του επιτρέπει ο Θεός να εκμεταλλεύεται την δημιουργία του και την πλάση του και τον κτίστη-τον Θεό τον παραμελούνε προκλητικά, σαν να μην τον βλέπουνε, κάποτε ο ποιητής μας ο Οδυσσέας Ελύτης έγραψε σε ένα του ποίημα, Θεέ μου, πόσο γαλάζια την δημιούργησες την θάλασσα και τον ουρανό ώστε να μην σε βλέπουμε. Ακολουθώντας ένα σύγχρονο ρεύμα της άθεης παγκοσμιοποίησης και πρόσκαιρο ρητό, πως ο χρόνος είναι χρήμα, το οποίο αυτό ρητό μας προτρέπει με οποιοδήποτε τρόπο και μέσω, να ενεργοποιηθούμε με όλες μας τις δυνάμεις θεμιτές ή αθέμιτες, νόμιμες ή μη νόμιμες, αρκεί να αποκτήσουμε στα χέρια μας τον ποθητό μας, τον λατρευτό μας, τον Θεό χρήμα και ας βλάπτουμε εσκεμμένως, συνειδητά, ποικιλοτρόπως τους υπόλοιπους συνανθρώπους μας. Άλλωστε ανέκαθεν τον πλησίον μας τον είχαμε γραμμένο, στην απομόνωση, στο περιθώριο και ούτε που τον υπολογίζαμε, ότι και αυτός διαθέτει επιθυμίες και θέλω και όχι μονάχα εμείς, που τα γνωρίζουμε όλα και εάν τολμήσει και σηκώσει και αυτός λιγάκι το κεφάλι του και προσπαθήσει να διεκδικήσει να αυτονόητα, μία καλύτερη ζωή και αξιοπρεπέστατη, τότε δεν θα διστάσουμε να τον αποκαλέσουμε λαϊκίστικα και δημαγωγικά πλεονέκτη, εγωιστή και να τον βάζουμε με ποικίλους τρόπους τρικλοποδιές και ου το καθεξής. Τότε ασφαλώς από μέσα μας θα πούμε υβριστικά, κοίταξε το βλαχαδερό, ξύπνησε και αυτός και θέλει και καλύτερη ζωή, βλέπετε για τους λεγόμενους Χριστιανούς της ύλης και της σάρκας, κοσμικότητας, Ορθοδοξίας στα λόγια και στα χαρτιά, στους τύπους, από Ορθοπραξία όμως διαθέτουμε η πλειοψηφία πάντως σίγουρα άγρια μεσάνυχτα, είμαστε βαθιά νυχτωμένοι, μόνο αυτοί έχουνε δικαίωμα να απολαμβάνουνε τις χαρές και τις απολαύσεις της πρόσκαιρής και εφήμερης ζωής και κανείς άλλος, να τι λοιπόν η πλεονεξία, η φιλαργυρία.

Ενώ όταν έρθει το μοιραίο και τους καλέσει ο Κύριος ο Γλυκύτατος Ιησούς Χριστός για την αιώνια απολογία τους, δεν θα διστάσουνε να γράψουνε και στο μνήμα τους οι δικοί τους ή τα κομματόσκυλα τους, οι βολεμένοι τους, πως χάσαμε εάν άγγελο. Όλα βλέπετε είναι κοσμικά, από μόνοι μας τοποθετηθήκαμε στον παράδεισο, γίναμε και Θεοί επί γης και αποφασίζουμε για το ποιος θα πάει στον παράδεισο και ποιος στην κόλαση, και όλα αυτά επειδή ποτέ μας, μα ποτέ μας, δεν ταπεινωθήκαμε, δεν είπαμε την μαγική φράση, Ναι έφταιξα, έκανα λάθος, σας ζητάω συγγνώμη, κάπου ήμουν υπέρμετρα υπερβολικός και οξύθυμος, αυταρχικός, φίλαυτος και φιλόδοξος. Βλέπετε έτσι μου έμαθαν από μικρό παιδάκι, ότι θέλω να απλώνω το χέρι μου και να το αποκτώ, αρπάζω, πως όλα είναι δικά μου, μου ανήκουνε. Τώρα, εάν βρεθεί κανένας και μου φέρει εμπόδια στα θέλω μου και στις επιθυμίες μου, τότε δεν διστάζω να του κόψω τα δύο του χέρια από την ρίζα, με οποιονδήποτε τρόπο και μέσο, αφού έχω την κοσμική δύναμη, τους κρατώ όλους στα χέρια μου, βρίσκονται υπό την εξάρτηση μου, αρκεί να γίνεται το δικό μου, το οποίο πάντοτε ήτανε το σωστό, αφού θεωρεί τον εαυτό του αλάνθαστο, επί γης Θεό. Όταν έναν άνθρωπο και απευθύνομαι και στους εκάστοτε ιερείς, πολιτικούς- λαοπλάνους, δημαγωγούς και λαϊκιστές τους σύγχρονους κατά εμέ γραμματείς και φαρισαίους, τους ελέγχεις, τους κάνεις αυτοκριτική και εκφράσεις την άποψη σου, όχι όμως με ύβρεις και ακρότητες, λαϊκισμούς, δημαγωγίες και εξαλλοσύνες, αλλά εποικοδομητικά και γαλήνια, με πραότητα και ήρεμα, τότε θα είσαι θρασείς. Επομένως, διδάσκουνε εγκράτεια και ταπείνωση, πραότητα, σεβασμό προς τον εκάστοτε πλησίον, όμως αυτοί δεν δέχονται τον έλεγχο, δεν επιδεικνύουνε την ανάλογη εγκράτεια και στις πράξεις τους και στον λόγο τους, δεν είναι ταπεινοί και πράοι όπως κηρύττουνε, αλλά έξαλλοι και αλαζόνες, υπερφλίαροι και εγωκεντρικοί, με λίγα λόγια, δάσκαλε που δίδασκες και λόγο δεν κρατούσες.

Εμείς όλοι μας, οι ευκαιριακοί χριστιανοί της πλάκας, οι επιδερμικοί, εποχιακοί, τουρισμό κάνουμε στις Εκκλησίες, που ζούμε και αναπνέουμε στην κυριολεξία εις βάρος των υπολοίπων συνανθρώπων μας και τους ζημιώνουμε συνεχώς, σε όλες τις εκφάνσεις του πρόσκαιρου και σύγχρονου βίου μας. Αυτό όμως δεν έχει απολύτως καμία σημασία, ως πρώτιστη ιδεολογία μας είναι η μία και μοναδική, να περνάμε καλά εμείς, να μην μας λείψει τίποτα, ότι επιθυμούμε να το απολαμβάνουμε με οποιοδήποτε τρόπο και μέσο. Όσο για τους λεγόμενους πλησίον μας, συνανθρώπους μας, ούτε καρφάκι δεν μας καίγεται, δεν ενδιαφερόμαστε, όμως οι σκλαβωμένοι πρόγονοι μας για 400 χρόνια στην δυσβάστακτή Οθωμανική Τουρκική θηριωδία- σκλαβιά κήρυτταν με παρρησία, καλύτερα γνώση παρά γρόσι και τον θεό-χρήμα. Τώρα, εάν καταφέρουμε και παντρέψουμε και το πνεύμα με τις καλλιέργεια ψυχής που θα πρέπει να μας διακατέχει, συνοδεύει όλους μας και την σίγουρα πολύτιμη ύλη την σαρκική που χρειάζεται για να καταφέρουμε να επιβιώσουμε με απόλυτη αξιοπρέπεια στην σύγχρονη ζούγκλα που ζούμε όλοι μας, μέσα στα κλουβιά μας τα σπίτια μας, τότε θα φτιάξουμε ένα τέλειο μείγμα. Με τον Πατέρα Θεό στους ουρανούς να τον λατρεύουμε και να τον ευγνωμονούμε, ολημερίς που μας χάρισε όλα αυτά τα αγαθά και ποικιλοτρόπως, αλλά και στην γη τα δημιουργήματα του, την πλάση του γενικώς. Να καταφέρνουνε να τα γεύονται όλα αυτά τα αγαθά που μας χάρισε ο Πανάγαθος και Παντοδύναμος Θεός, δίχως όμως να εκμεταλλευόμαστε τον εκάστοτε πλησίον μας και συνάνθρωπο μας, όσο αυτό βέβαια είναι δυνατό και ακίνδυνο, ορατό, λίγο δύσκολο το βλέπω όμως στις μέρες μας, για να μην πω ακατόρθωτο. Τότε, μέρα με την ημέρα ο άνθρωπος θα ηρεμεί και θα γαληνεύει, θα γίνεται καλύτερος σαν χαρακτήρας και στις εκάστοτε σχέσεις με τους συνανθρώπους του, αλλά πρωτίστως και στην συμπεριφορά του. Η προσευχή φέρνει πιο κοντά τον άνθρωπο με τον Θεό, τον βελτιώνει στις μετέπειτα κοινωνικές τους σχέσεις και συναναστροφές, επαφές με τον εκάστοτε πλησίον του, όμως και σαν μονάδα, ως προσωπικότητα ξεχωριστή, επειδή όταν ένας άνθρωπος καταφέρνει και αυτοσαρκάζεται για ένα πράγμα θα είναι σίγουρος, πως θα βελτιώσει τον εσωτερικό του κόσμο, το πνεύμα του θα οξυνθεί, θα καλλιεργηθεί. Εν κατακλείδι, είναι θέμα χρόνου να ακολουθήσει άλλο δρόμο, να χαράξει άλλη πορεία, που μας την δείχνει η Αγία Εκκλησία μας, μέσω των υπεράριθμων Αγίων της πίστεως μας και ασφαλώς όλοι αυτοί οι Άγιοι που θα πρέπει να τους μνημονεύουνε ολημερίς η ψυχή τους διψούσε από Θείο έρωτα και πόθο του Θεανθρώπου και Γλυκύτατου Ιησού Χριστού, όπου επάνω στην Σταυρική του θυσία απορρόφησε όλες τις αμαρτίες της ανθρωπότητας και μας έδειξε πως υπάρχει η μεταθάνατο ζωή, άλλωστε για αυτό λέμε ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΈΣΤΗ και ανταπαντούμε με το ΑΛΗΘΏΣ ΑΝΈΣΤΗ.

Θα ήθελα να με συγχωρέσετε και εμένα για τα δικά μου τα υπεράριθμα λάθη και αδυναμίες μου, βλέπετε δεν έχετε μπροστά σας κανέναν ιεροκήρυκα, ούτε κανέναν θεολόγο απόφοιτο της Θεολογικής σχολής, αλλά έναν άνθρωπο σαν και εσάς, βουτηγμένο από πάνω μέχρι και κάτω στην αμαρτία. Άλλωστε εάν επιθυμούμε έστω και στο απειροελάχιστο να νιώσουμε κάτι από το Άγιο και Θεοφόρο, Θεοσεβούμενο Πάσχα, το οποίο σημαίνει στα Εβραϊκά πέρασμα,[ θα πρέπει κατά κύριο λόγω να συντρίψουμε τον εγωισμό μας] από την σκλαβιά των Εβραίων που τους είχε εγκαθιδρύσει ο τύραννος Αιγύπτιος Φαραώ για 400 χρόνια και τότε ο Παντοδύναμος και Πανάγαθος Άναρχος Θεός, τους ελέησε και τους σπλαχνίστηκε, τους ελευθέρωσε από την σκλαβιά τους και τους φανέρωσε την γη της επαγγελίας του, για την οποία είχε μεριμνήσει. Μετά όμως από περιπλάνηση 40 χρόνων και όλα αυτά επειδή ήθελε να τους δοκιμάσει, εάν πιστεύουνε πραγματικά και ειλικρινά, πως είναι ο ένας και μοναδικός Θεός. Όμως αυτοί οι Ιουδαίοι-Εβραίοι-Ισραηλίτες-σιωνιστές, υπήρξανε ολιγόπιστοί ή πιο απλά αχάριστοι και αγνώμονες, άφρονες, παρόλο που τους αποκάλυψε με τα υπεράριθμα θαύματα του, μέσω του προφήτου του, του Μωυσή, όπως επίσης και του αδερφού του, του Ααρών, την Θεϊκή του παρουσία και χάρη, υπόσταση. Και όμως αυτοί με την πρώτη δυσκολία που συναντούσανε αναθεμάτισαν τον προφήτη τους τον Μωυσή, όπου μέσω αυτού ο Θεός τους φανερωνότανε, τους μιλούσε και τους νουθετούσε και τους έδωσε, παραχώρησε και τις δέκα εντολές στο Όρος Σινά. Μάταιος κόπος, ματαιοπονούσε, αυτοί επιθυμούσανε, νοσταλγούσανε και πάλι την σκλαβιά του Φαραώ, στην Αίγυπτο και έτσι ο Πανάγαθος Θεός αποφάσισε αυτή η γενιά που τόσα θαύματα είδε με τα ίδια της, η άπιστη, τα μάτια, να τους γίνονται μπροστά της, όπως οι Εφτά πληγές του Φαραώ, το λεγόμενο μάνα εξ ουρανού, το άνοιγμα της Ερυθράς Θάλασσας για να εισέλθουνε ελεύθεροι οι Ισραηλίτες και κατόπιν το κλείσιμο της θαλάσσης, ώστε να πνιγούνε οι Αιγύπτιοι του Φαραώ. Επειδή τους καταδίωκαν και για αυτό ο Θεός αυτήν την γενιά την τόσο άπιστοι και αγνωμονούσα, αχάριστη την καταδίκασε ποτέ να μην δει, αντικρίσει την γη της επαγγελίας, που τους είχε προετοιμάσει, αλλά να την γευτούνε οι απόγονοι τους.

Το μήνυμα του Πάσχα θα πρέπει να είναι απολύτως Αναστάσιμο και θεόπνευστο, θεοκεντρικό, πνευματικό και όχι ανθρωποκεντρικό, κοσμικό υλιστικό και σαρκολατρικό, μιας και ο Κύριος μας ο Γλυκύτατος Ιησούς Χριστός νίκησε τον θάνατο και Ανέστη την Τρίτη ημέρα από την σταυρική του θυσία, τον θάνατο του, μέσω του μνήματος του. Μετά από τον γολγοθά του, για να σώσει την ανθρωπότητα από την αμαρτία που ήταν βουτηγμένη, κατέβηκε από τους ουρανούς ο ίδιος ο Θεός, άφησε τα μεγαλεία του, τους θρόνους του, τα παλάτια του, τις ανέσεις του και προτίμησε να έρθει να θυσιαστεί για όλους εμάς, στην ζούγκλα των ανθρώπων, στους άπιστους, ώστε να μας δείξει πως μας συμπονά και μας συμπαραστέκεται εμπράκτως και όχι στα λόγια τα ανέξοδα και τα λαϊκίστικα. Εθελοντικά ανέβηκε επάνω στον Σταυρό του, εάν ήθελε θα μπορούσε πάρα πολύ άνετα να τον αποφύγει με μία κίνηση του μόνο, ως Θεάνθρωπος που ήτανε, το παράδειγμα τρανταχτό, όταν τον συνέλαβαν οι Ρωμαίοι στρατιώτες μετά από την παρότρυνση του Ιούδα, την οποία δεν την θεωρώ προδοσία, επειδή ούτε και αυτός ήξερε ποιον είχε δίπλα του. Προσπαθώ να τον δικαιολογήσω και να μην τον πετροβολήσω όπως πράττετε όλοι σας, δικαίωμά μου δεν είναι; Άλλωστε ο καθένας μας μπορούσε να είχε παρασυρθεί εκείνη την εποχή, περίοδο. Όχι, ότι ο Ιούδας υπήρξε καμία αθώα περιστερά, από τους 12 μαθητές του Κυρίου μας, υπήρξε ο πιο ολιγόπιστος και φιλάργυρος, αμαρτωλός με υπεράριθμα σαρκικά πάθη, αυτό δεν το αμφισβητεί κανείς. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως εμείς οι άνθρωποι οι αμαρτωλοί, οι συνοδοιπόροι οι σύγχρονοι του Ιούδα, θα πρέπει σώνει και καλά να βρούμε ένα εξιλαστήριο θύμα, έναν αποδιοπομπαίο τράγο και όλες τις κατηγορίες να τους την προσάπτουμε σαν να είναι ένας σάκος του μποξ και όλοι πρέπει επάνω του να βαράμε για να μαθαίνουμε και να τον κατατάξουμε στην αιώνια κόλαση και θα πρέπει και να τον πετροβολούμε, να τον αναθεματίζουμε. Ούτε όμως και να τον επαινούμε, προς θεού, απλώς να κρατούμε μία στάση ουδέτερη, επιφυλακτική βρε αδερφέ, θα τον κρίνει ο Θεός, σίγουρα με απόλυτη επιείκεια, άγνωστες οι βουλές του Κυρίου, με άλλα μάτια κρίνουνε οι άνθρωποι και με άλλα ο Πανάγαθος και Παντοδύναμος, Άναρχος Θεός, άλλωστε ο αναμάρτητος πρώτος το λίθο βαλλέτο. Σας ερωτώ εκείνη την περίοδο, ο Πέτρος δεν τον πρόδωσε τρεις φορές με τον πετεινό; Ο Θωμάς δεν ζητούσε αποδείξεις για να πιστέψει, να ακουμπήσει με τα ίδια του τα χέρια τις πληγές του Κυρίου μας, ώστε αλλιώς δεν πιστεύει και τότε ο Κύριος κάθισε μπροστά του, του έδειξε τις πληγές του, στα χέρια του και στα πόδια του, όπως επίσης και στην ξιφολόγχη που του τρύπησαν τα Θεία πλευρά και του αποκρίθηκε, ορίστε Θωμά, έλα να ακουμπήσει με τα ίδια σου τα χέρια τις πληγές για να πιστέψεις. Μόλις ακούμπησε τις πληγές στο σώμα του Κυρίου μας, αναφώνησε, εσύ είσαι ο ΘΕΌΣ μου, όμως ο Κύριος, ο γλυκύτατος Ιησούς Χριστός κήρυξε, Μακάριοι αυτοί που δεν θα με ακουμπήσουνε και θα με πιστεύουνε μόνο από τις γραφές.

Επομένως μην έχετε τέτοια σκληρή στάση εναντίον του Ιούδα, άθελα σας τον μειώνεται τον Κύριος μας, μετατρέποντας τον μόνο σε άνθρωπο και απαλείφοντας την Θεϊκή του υπόσταση και χάρη, όταν αναφωνείτε πως ο Ιούδας πρόδωσε τον Χριστό. Ολόκληρος θεάνθρωπος περίμενε τον Ιούδα τον μαθητή του, για να δει, εάν θα ζήσει ή θα πεθάνει; Προσωπικά δεν την δέχομαι αυτήν την ερμηνεία και εκδοχή και σε αυτό το σημείο να μου επιτρέψετε να έχω τις διαφωνίες μου και τις επιφυλάξεις μου. Όλα ήταν θέλημα Θεού και εγώ ο ανάξιος δεν είμαι ικανός να χτυπάω το θέλημα του Θεού, που στην προκειμένη περίπτωση ήτανε ο μαθητής του ο Ιούδας, ο εκλεγμένος από τον Θεό τον Ίδιο, εάν σας λέει τίποτα αυτή η άποψη. Δεν μπορεί ο Θεάνθρωπος Χριστός, ο αλάνθαστος και αναμάρτητος, να έκανε λάθος επιλογή σε μία από τους 12 μαθητές του και επομένως να του στοίχισε την ίδια του την ζωή, δεν το δέχομαι. Οι υπόλοιποι μαθητές του Κυρίου μας, εκτός του Ιωάννη του Θεολόγου του αγαπημένου μαθητή του Κυρίου μας, ο οποίος υπήρξε ο μοναδικός μαθητής του κάτω από τον Σταυρό και τον συμπαραστεκότανε μέχρι και την τελευταία του στιγμή και τότε ο Κύριος μας ο γλυκύτατος Ιησούς Χριστός, ο Αναστάντας του αποκρίθηκε προς  αυτόν και του είπε, πως από σήμερα θα έχεις για μητέρα σου την μητέρα μου, την Παναγία και προς την Υπεραγία Θεοτόκο την Παναγία μας, από σήμερα αυτός θα είναι ο Υιός σου και για αυτό του επέτρεψε να αναγράψει, τον φανέρωσε και την Αποκάλυψη του Ιωάννη στην ΕΛΛΗΝΙΚΉ Νήσο Πάτμο. Στον μυστικό δείπνο στον κήπο της Γεσθημανής, ο μαθητής του Κυρίου μας, ο Πέτρος ο μετέπειτα Άγιος, πήρε ένα μαχαίρι και έκοψε το αυτί του Ρωμαίου στρατιώτη που τον συνέλαβε από θυμό, εκείνη την στιγμή ο Κύριος επέπληξε εντόνως τον μαθητή του τον Πέτρο και ξανακόλλησε το αυτί του Ρωμαίου στρατιώτη και αποκρίθηκε νουθετώντας προς τον μαθητή του, μάχαιρα έδωσες, μάχαιρα θα λάβεις. Εάν ήθελα έβαζα στρατιές αγγέλων να με υπερασπιστούνε από τον ουρανό, όμως ο ουράνιος Θεός Πατέρας για αυτόν τον λόγο με κατέβασα από τους ουρανούς, για να διδάξω την αγάπη, ήρθα να ενώσω τους ανθρώπους και όχι να τους χωρίσω, ασχέτως εάν αυτοί θα με χωρίσουνε μετέπειτα και θα νομίζει πως κρατάει ο καθένας τους από έναν Χριστό στην αγκαλιά του ως εγωιστές που είναι.

Συμφωνώ, πως πρέπει να τον επιπλήξουμε μέχρι ενός βαθμού, σημείου τον Ιούδα, για την, ας την πούμε αποστασία του, κουταμάρα του, επιπολαιότητα του, εξαιτίας του σκοτώθηκε, σταυρώθηκε, θυσιάστηκε, ένας αθώος μισός άνθρωπος, τον άλλο μισό Θεό όμως του Χριστού, την άλλη φύση την θεϊκή, γιατί όμως τόσο πολύ τον υποτιμάμε και την υποβαθμίζουμε; Μήπως ήτανε θέλημα Θεού; Μήπως έτσι έπρεπε να γίνει; Μήπως αυτό έπρεπε να ήτανε το Σταυρικό τέλος του; Εδώ νομίζω πως χρειάζεται διάκρισή και σύνεση, ο Κύριος ήταν Θεάνθρωπος, επομένως είχε δύο φύσεις, υπήρξε τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος, αναμάρτητος μέχρι τα 33 του χρόνια, που του επέτρεψαν τα άγρια θηρία οι άνθρωποι γραμματείς και οι Φαρισαίοι, οι Ιουδαίοι και Ρωμαίοι να ζήσει και ασφαλώς ο μαθητής του ο Ιούδας έπαιξε ένα ρόλο άθελα του καθοριστικό, του Δούρειου ίππου. Εξαπατήθηκε από τους συμπατριώτες του τους Ιουδαίους, και για να τον μειώσουνε ακόμη περισσότερο του πέταξαν και τα τριάντα τα αργύρια κατάμουτρα, για να τον αποκαλούμε εμείς σήμερα προδότη και να παίζουμε άθελα μας το δικό τους το παιχνίδι. Ο Ιούδας από τύψεις, την επομένη μέρα αυτοκτόνησε, θεωρώ πως πίστευε πως απλά θα συνομιλήσουνε, θα τους διδάξει, πως θα τους κηρύξει ο Κύριος του, ο Γλυκύτατος Ιησούς Χριστός το Άγιο Ευαγγέλιο του και διδασκαλία του και δεν θα τον Σταυρώσουνε, δεν θα τον μαστιγώσουνε, δεν θα τον κακομεταχειριστούνε, θα τους εξηγούσε για την Ανάσταση του Λαζάρου, για τα αναρίθμητα θαύματα του. Όμως ο Ιούδας ως μέρος του σχεδίου του Θεού παραπλανήθηκε, παρασύρθηκε, εξαπατήθηκε, ηθελημένα ή αθέλητα, κανείς δεν ξέρει, όπως ο πρωτόπλαστοι στο κήπο της Εδέμ, πού έφαγαν το μήλο το απαγορευμένο από το φίδι και έπεσε σε αυτό το ατόπημα, αμάρτημα, στο οποίο ο καθένας μας θεωρώ πως εκείνη την εποχή, περίοδο την τρομοκρατημένη μπορούσε να εκπέσει. Ας μη εμβαθύνουμε καλύτερα σε τόσο βαθιά πνευματικά θέματα, νομίζω σε περισσότερα θεολογικά γιατί θα χαθούμε στην κυριολεξία, θα χάσουμε την ουσία που κανονικά θα έπρεπε να ήτανε της Αναστάσεως, εμένα να γνωρίζετε πως μου αρέσει η εμβάθυνση της θεολογίας, όμως σίγουρα είναι κουραστική.

Από τα μαρτύρια που υπέστη ο Κύριος μας ο Θεάνθρωπος και Γλυκύτατος Ιησούς Χριστός, θα πρέπει να έχουμε κατά κύριο λόγο συντετριμμένη καρδιά ώστε να μπορέσουμε όσο γίνεται να τα αντιληφθούμε και να τα νιώσουμε καλύτερα. Τώρα, εάν δεν ήτανε η Αγία Εκκλησία μας και ασφαλώς όταν εννοούμε Εκκλησία το μυαλό μας πηγαίνει στην μία και μοναδική, στην Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού, με έδρα το Φανάρι του Αγίου Γεωργίου της ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΌΛΕΩΣ, ώστε να μας κατευνάζει να αλόγιστα πάθη μας, όπως επίσης και τις ακόρεστες-σαρκικές μας επιθυμίες, ο ένας θα έτρωγε τον άλλον στην κυριολεξία. Επομένως, τεράστια η προσφορά της Αγίας Εκκλησίας μας, σε όλους τους τομείς, ειδικότερα όμως στο πνευματικό και ποιμαντικό επίπεδο, αλλά και σε Εθνικό, η δε προσφορά της σε κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο αδιαμφισβήτητη, με τα συσσίτια που μοιράζει καθημερινώς σε χιλιάδες συνανθρώπους μας άπορους, οι οποίοι δεν μπορούνε να αυτοεξυπηρετηθούνε. Όμως και η Αγία Εκκλησία μας αποτελείται κατά κόρον από ανθρώπους, που σημαίνει επιρρεπείς στην αμαρτία και στα ακόρεστα πάθη, όπως είναι της φιλαυτίας, φιλαργυρίας, εγωκεντρισμού, φιληδονίας, πλεονεξίας, φιλαρχίας, υπερβολικής φιλοδοξίας, περηφάνιας όμως, σε πολύ μικρότερο ποσοστό και βαθμό από ότι οι άνθρωποι που βρίσκονται εκτός της Αγίας Εκκλησίας μας, μακριά της. Επομένως, μπορείτε να φανταστείτε πόσο χάλια πνευματικά είναι οι άνθρωποι, οι δύστυχοι, που δεν πλησιάζουνε καθόλου την Αγία Εκκλησία μας;

ΧΡΙΣΤΌΣ ΑΝΈΣΤΗ-ΑΛΗΘΏΣ ΑΝΈΣΤΗ.

ΟΙ ΛΆΤΡΕΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΉΣ ΙΣΤΟΡΊΑΣ.

Κυριακή, 24 Απριλίου 2016

ΈΦΥΓΕ ΕΝΑΣ ΕΘΝΙΚΙΣΤΉΣ-ΠΑΤΡΙΏΤΗΣ



Θα ήθελα να εκφράσω την βαθύτατη θλίψη μου και στεναχώρια μου, οδύνη μου για τον άδικο και απροσδόκητο, απρόσμενο θάνατο, πάρα μα πάρα πολύ πρόωρο χαμό του πρώην Βουλευτή του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού του Ηλία Πολατίδη, από τις Σέρρες, ο οποίος απεβίωσε σε ηλικία μόλις 49 ετών χτυπημένος από την επάρατη νόσο τα τελευταία δύο χρόνια. Το Σάββατο στις 16 Απριλίου του 2016 άφησε την τελευταία του πνοή χτυπημένος ύπουλα από τον καρκίνο, έφυγε όρθιος και παλικαρίσια, όπως παλικαρίσια βάδισε σε όλη του την ζωή, περήφανα και Ελληνοπρεπέστατα, με πολιτικό λόγο και πράξεις που ποτέ του δεν ζημίωσε τα Εθνικά ιδανικά της φυλής μας, είχε ήθος και αξιοπρέπεια, σεβασμό προς τις παραδόσεις του Ελληνικού γένους και για αυτό με περηφάνια δήλωνε πως ανήκει στον χώρο τον Πατριωτικό και για την ακρίβεια θεωρούσε τον εαυτό του έναν αθεράπευτο Εθνικιστή και ασφαλώς δεν το διατυμπάνιζε μόνο αλλά το απεδείκνυε συνεχώς και με τις πράξεις του. Σας προτείνω να ανατρέξετε στο διαδίκτυο και να εισέλθετε στο YOUTBE και να τον απολαύσετε πως αγορεύει μέσα στην Ελληνική βουλή από το 2007 έως το 2012 με κόμμα του Καρατζαφέρη και αναρωτηθείτε εάν βέβαια μπορείτε να αυτοσαρκαστείτε ποιος άλλος Βουλευτής-βολευτής υπερασπίζετε καλύτερα και αρτιότερα τα Ελληνικά δίκαια των Ορθοδόξων Ελλήνων, όχι μονάχα αυτών που κατοικούνε στο σύνορα του Ελληνικού κράτους αλλά και στους απόδημους ΈΛΛΗΝΕΣ του εξωτερικού της ομογένειας που λέμε. Καυτηρίαζε την πληθώρα των παράνομων μουσουλμάνων λαθρομεταναστών και προσπαθούσε με τον συνετό του επιχειρηματικό του λόγο να συνετίσει τους κυβερνόντες ώστε να τους αναχαιτίσουμε την παράνομη εισβολή τους στην χώρα μας. Βέβαια τότε τα πράγματα πριν πέντε χρόνια ήταν κάπως ελεγχόμενα σήμερα εάν ζούσε και έβλεπε αυτά που γίνονται στην Ειδομένη την ακριτική και στην κάθε Ειδομένη θα είχε οργιστεί και σας πληροφορώ πως την ανίκανη και ανεύθυνη αναρχική λαϊκίστικη άκρα αριστερή κυβέρνηση του διεθνιστή και δημαγωγού Τσίπρα δεν θα την άφηνε σε χλωρό κλαρί και θα την ασκούσε δριμεία κριτική με τον κοινοβουλευτικό του έλεγχο πάντοτε όμως για το καλό της πατρίδα μας της Ελλάδας και όχι για την άκρατη ιδιοτέλεια και το συμφέρον όπως διαπράττουνε οι υπόλοιποι που σήμερα μας κυβερνούνε και ασφαλώς αφειδώλευτα και ανερυθρίαστα τους ψηφίσατε μόνο και μόνο για να βολευθείτε και κατόπιν γκρινιάζετε λαϊκίστικα και δημαγωγικά. Συμπεριφέρεστε σαν να είστε άμοιροι των ευθυνών σας.

Όλοι την εβδομάδα μας έπρηξαν στην κυριολεξία για τον θάνατο τα ανέγραφαν όλα τα μέσα μαζικής διαστρέβλωσης και υπό καμία έννοια ενημέρωσης, Ανθρώπινα, του Γεράσιμου Αρσένη, του 85χρόνου σοσιαλιστή πρώην Υπουργό του Πασόκ που μας κατέστρεψαν την χώρα μας και μας υποθήκευσαν το μέλλον των υπολοίπων και μελλοντικών γενεών, με το ανερμάτιστο χρέος που μας άφησαν, κληρονόμησαν, αυτά ήτανε τα έργα του σοσιαλιστικού πασόκ και της καπιταλιστικής και νεοφιλελεύθερης ΝΔ, με πατρίδα την Πρεσβεία της Αμερικής στη Αθήνα. Και τον τιμούνε και τον τιμούνε ποικιλοτρόπως, δάκρυα κροκοδείλια, βλέπετε ήτανε ο άνδρας της πάμπλουτης Λούκας Κατσέλη, τον θεό-χρήμα το προσκυνούμε πανταχόθεν, ποικιλοτρόπως, την ύλη και την σάρκα σε πρώτιστη ιδεολογία μας, για το συμφέρον μας, μόνο απευθείας σύνθεση δεν μας είχανε τα κατευθυνόμενα διεφθαρμένα κανάλια τα πλήρως ελεγχόμενα του συστήματος, αυτά που ανεβάζουνε και κατεβάζουνε κυβερνήσεις με ένα τους νεύμα. Ενώ τώρα, ποιος θα ασχοληθεί με ένα πρώην Βουλευτή του Λαϊκού Ορθοδόξου Συναγερμού του Καρατζαφέρη-Εθνικιστή παρακαλώ, με πρώτιστη ιδεολογία το Πατρίδα-θρησκεία-οικογένεια, που για το κράτος της μεταπολίτευσης που μας κατέκλεψε και μας εγκαταστάθηκε ως μπάστακας, μπαμπούλας από το 1974 και μετέπειτα, αυτό σημαίνει βρισιά, υπονόμευση των δήθεν δημοκρατικών θεσμών, όμως όπου δημοκρατία να βάζετε και από δίπλα, κλεψιά, ανασφάλεια, φόβος, άκρατη λαθρομετανάστευση, ανεργία, φτώχεια, ύφεση, παρακμή πρωτίστως πνευματική και μετέπειτα υλική, Εθνική καταρράκωση, υποτέλεια και εξευτελισμός των Εθνικών μας και θρησκευτικών ηθών και εθίμων, παραδόσεων, αρχών, αξιοπρεπείας. Αφού οτιδήποτε το Πατριωτικό και Ορθόδοξο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΌ θεωρείτε κατά αυτούς πάντοτε τους προσποιητούς δημοκράτες, τους παραχαράκτες της ιστορικής αληθείας, που ανεβάζουνε και κατεβάζουνε κυβερνήσεις και ελέγχουνε πλήρως την κοινή γνώμη με την καθημερινή πλύση εγκεφάλου που τους ασκούνε, και ασφαλώς την αφειδώλευτη και άκρατη προπαγάνδα τους και συκοφαντία τους, λασπολογία τους, μονόπλευρης κατεύθυνσης ρατσιστικό και φασιστικό, μιλιταριστικό, μισαλλόδοξο ή και σταγονίδια της χούντας, αναχρονιστικό, σκοταδιστικό και μη προοδευτικό και χουντικό, ακροδεξιό και μάλιστα υποστηριζόμενος από την λαϊκή πατριωτική δεξιά. Και σιγά να μην πήγαιναν και στο Λεύκωμα των Σερρών, στο τόπο καταγωγή του, στο χωριό του, για να τον τιμήσουνε και να το αναδείξουνε, φανερώσουνε στην κοινή γνώμη. Εάν ζούσε στο Κολωνάκι όμως ή στο Πανόραμα της Θεσσαλονίκης πλήθος κόσμου θα τον προσκυνούσανε, οι μητροπολίτες θα έβγαζαν δακρύβρεχτες εξόδιες ακολουθίες.

Στον Ηλία Πολατίδη όμως, τον μόλις 49 ετών, τον πέντε χρόνια Έλληνα Βουλευτή του Ελληνικού Κοινοβουλίου, δύο φορές εκλεγμένο από τον Ελληνικό λαό των Σερρών, ούτε κανένας επικήδειος δεν εκφωνήθηκε στην εξόδιο ακολουθία του που διεξήχθη στο χωριουδάκι του, με τον ομώνυμο ιερέα του χωριού του, ούτε κανένα κανάλι δεν τον πρόβαλε την εκδημία του, δεν ενημέρωσε την κοινή γνώμη όπως κανονικώς θα όφειλε και έπρεπε, βλέπετε εδώ δεν υπάρχει Ανθρώπινα, με μεγάλα γράμματα, όπως τον 85 πάμπλουτο και σοσιαλιστή Γεράσιμο Αρσένη. Και ασφαλώς κανένας μητροπολίτης-δεσπότης Καραμανλικών πεποιθήσεων δεν τον τίμησε, δεν τον διάβασε, δεν παραβρέθηκε στην τελευταία του κατοικία, στην εξόδιο, μόνο ο Δήμαρχος Σερρών έτσι για να μην τα μηδενίζουμε όλα και ένα μικρό τοπικό κανάλι των Σερρών το Δίκτυο. Μιας και όλοι οι δεσποτάδες για να ανέλθουνε στον εκάστοτε μητροπολιτικό θώκο θα πρέπει να προσκυνήσουνε πατόκορφα από πάνω μέχρι κάτω τον καραμαλισμό, τον Αμερικανισμό με την Πρεσβεία τους στην Αθήνα. Επειδή δεν τον αποκαλούσε Εθνάρχη, αλλά περιφρονητικά και υποτιμητικά, ξυπνώντας συνειδήσεις κοιμισμένες όπως ο αείμνηστος Ηλίας Πολατίδης, Κουφό και πως πρόδωσε την Κύπρο το 1974 λέγοντας την, υπενθυμίζοντας προς τον Ελληνικό λαό που κοιμάται και ξενοδοχείο πληρώνει, τον πως την αποκαλούσε ανερυθρίαστα και με εγκληματική αδιαφορία πως είναι μακριά, είπαμε τα καλά και συμφέροντα, καλώς ο Χριστός αλλά σε πρώτιστη ιδεολογία το κέρδος μας, το συμφέρον μας και η βόλεψη μας. Εμένα πάντως αλγεινή εντύπωση μου προκάλεσε και ο Καρατζαφέρης, εννοείται πως έπρεπε να ήτανε, να παραβρίσκονταν στην κηδεία του Βουλευτή του, του συνεργάτη του στην Βόρεια Ελλάδα, στην Μακεδονία που του έφερνε τα υψηλότερα ποσοστά, άλλωστε ο νομός Σερρών συνεχώς τον κρατούσε ποσοστά εισερχόμενα στην βουλή, αυτό εξυπακούεται, δεν θα τον συγχαρώ για τα αυτονόητα, μάλιστα και ο Αστέριος Ροντούλης από την Λάρισα, ο πρώην Βουλευτής του ΛΑΟΣ μόνο παραβρέθηκε και συνομίλησαν μαζί με τον Καρατζαφέρη. Οι υπόλοιποι, προβεβλημένοι τηλεστάρ, Κυριάκος Βελόπουλος, Άγγελος Κολοκοτρώνης, Κώστας Κιλτίδης από την Θεσσαλονίκη από ότι ξέρω δεν έκαναν το κόπο να πάνε μέχρι της Σέρρες, όμως θα μου πείτε πώς να πάνε;

Αυτοί ήτανε νεοφιλελεύθεροι, καπιταλιστές, Αμερικανάκια με ιδεολογία του όπου φυσάει ο άνεμος αρκεί να βολευτούμε, και ο συγχωρεμένος ο Ηλίας Πολατίδης ένας αμετανόητος κατά αυτούς πάντοτε ακραίως Εθνικιστής, όπου για το βόλεμα τους, κάποια χρονική περίοδο συνεργάστηκαν με ακραίους κύκλους με στόχο και σκοπό το κέρδος και με γνώμονα τον θεό-χρήμα. Όσο για τους υπόλοιπους της νότιας Ελλάδας είχανε σοβαρή δικαιολογία, ήτανε μακριά και δεν μπήκανε στον κόπο[δικαιολογημένοι] φαίνεται είχανε με πιο σοβαρά πράγματα να ασχοληθούνε, ούτε ο Μαρκάκης από τον Βόλο. Τώρα, δεν πιστεύω να είχατε την απαίτηση, αυτό περί θράσους μοιάζει, πρόκειται, να χάσουνε την Κυριακή τους οι υπόλοιποι βουλευτές-βολευτές του ΛΆΟΣ, που μετέπειτα μετακόμισαν, βρήκανε στέγη για να εισπράττουνε  τα 8.000 το μήνα στην ΝΔ, τους Βορίδη, Πλεύρη, Άδωνι Γεωργιάδη- ο παγανιστής-δωδεκαθεϊστής ειδωλολάτρης, ο Ανατολάκης, Χρυσανθακόπουλος από την Πάτρα. Όσον αφορά για τον Κωστή Αϊβαλιώτη σίγουρα τον πένθησε, αυτό δεν χωρεί καμία αμφιβολία στεναχωρέθηκε εγκαρδίως και τον θρήνησε, δεν γνωρίζω εάν όμως πήγε στην κηδεία του φίλου του, κανονικά θα έπρεπε να πάει, άλλωστε υπήρξανε φίλοι καλοί και συνεργάτες, οι δύο τους δεν τον πρόδωσαν τον Πατριωτικό παρεμβατισμό για την καρέκλα του νεοφιλελευθερισμού και καπιταλισμού της ΝΔ. Για τα 8.000 το μήνα, τον μισθό του βουλευτή-βολευτή για αμοιβή, μαζί είχανε δημιουργήσει τον σύλλογο φίλων Στρατηγού Γρίβα Διγενή, ακόμη δεν θα πρέπει να παραλείψουμε πως υπήρξε ο πρώτος που το ανέβασε στο προσωπικό του προφίλ στο διαδίκτυο τον θάνατο του με τα καλύτερα λόγια για τον εκλιπών, Ευπατρίδη Ηλία Πολατίδη να τον συνοδεύουνε. Να επανέλθουμε στον Καρατζαφέρη όμως που δεν μου άρεσε καθόλου η στάση του και η εν γένει συμπεριφορά του μετέπειτα της κηδείας, θεωρώ πως έδειξε ασέβεια προς τον νεκρό βουλευτή του, συναγωνιστή του, αγνωμοσύνη και αχαριστία προς ένα πρόσωπο που τον βοήθησε και τον στερέωσε στην πολιτική, ειδικότερα στον νομό Σερρών, δεν τον τίμησε όπως θα του άρμοζε και άξιζε, νομίζω ευκαιριακή και προσωρινή προβολή και θα προσπαθήσω να τεκμηριώσω τον προβληματισμό μου.

Δεν δέχομαι να έχει πεθάνει την προηγούμενη ημέρα ένας βουλευτής του και μάλιστα ο μόνος που δεν τον αρνήθηκε από την περιοχή της Μακεδονίας, παρόλο που η νεοφιλελεύθερη και καπιταλιστική με Αμερικανική διαγωγή ΝΔ, του πρόσφερε γη και ύδωρ το 2012 στην κυριολεξία για να την ακολουθήσει, να τον στεγάσει-εντάξει στους κόλπους της, με δέλεαρ το επάγγελμα το πλουσιοπάροχο του Βουλευτή-βολευτή, που σημαίνει 8.000 τον μήνα. Όμως ο αείμνηστος και συγχωρεμένος Ηλίας Πολατίδης, αυτός ήτανε Ευπατρίδης και όχι ο Ευάγγελος Αβέρωφ Τοσίτσας, όπως προκλητικά συνεχώς τον αναφέρει ο Καρατζαφέρης, μόνο και μόνο επειδή τον άνδρωσε πολιτικά, τον ανέδειξε, τον προώθησε, αυτό όμως δεν σημαίνει πως υπήρξε και Ευπατρίδης, το δεξί χέρι του Καραμανλή με ότι αυτό συνεπάγεται. Λοιπόν, δεν σκέφτηκε καθόλου την καρέκλα την πλουσιοπάροχη που του πρόσφεραν με τα πολλαπλά της προνόμια, για την φτωχή του Καρατζαφέρη, άλλωστε πόρους οικονομικούς μηδέν, το κόμμα εκτός βουλής. Βλέπετε ο Πολατίδης ο Ηλίας σκεφτότανε και νοιαζότανε, ενδιαφερότανε για την Ελλάδα πρωτίστως και αγνοούσε την καρέκλα και δεν πρόδωσε τις ιδέες του, αφού ζούσε για τις ιδέες του, τις πατριωτικές και όχι από τις ιδέες του, όπως πράττει το σύνολο του Ελληνικού γραικύλικου κοινοβουλίου και για αυτό ο συγχωρεμένος Ηλίας Πολατίδης ήτανε παράδειγμα προς μίμηση και όλοι οι άλλοι, προς αποφυγήν.  Δεν τον πρόδωσε, υπήρξε κοντά σου σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις του, από το 2004 με εισήλθε για πρώτη φορά ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός μέχρι και το 2014 ήταν παρών σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις, μέχρι και στις Ευρωεκλογές του Ιουνίου του 2014. Παρόλο που ήτανε σε αρχικό στάδιο η αρρώστια του και θα μπορούσε να αρνηθεί την πρόταση ευγενικά, και κανένας δεν θα τον έλεγε και τίποτα, και όμως δεν το έβαζε κάτω, και συνέχισε με τις λιγοστές του δυνάμεις, οι οποίες σιγά σιγά εξασθενούσανε, να αγωνίζεται για αυτά που έμαθε από μικρός, να υπερασπίζεται την Πατρίδα του μέχρι την τελευταία ικμάδα του αίματος του, και προσπαθούσε να την πολεμήσει και κατέβηκε υποψήφιος για να συμπαρασταθεί τον Καρατζαφέρη, να μην του χαλάσει το χατίρι.

Και ο Καρατζαφέρης την επομένη μέρα, τα μεσάνυχτα της Δευτέρας πήγε στον Κωστόπουλο για συνέντευξη, φορτωμένος μαγκιά, σαν να μην συνέβη τίποτα την προηγουμένη, για να μας πει πως όταν ήτανε νεαρός πρότεινε στον Σβατσενέγκερ τον προβεβλημένο ήρωα του Hollygood, να βάλουνε μπράντεφερ και τα έσοδα να πάνε σε έναν Έλληνα φτωχό σπουδαστή της Καλιφόρνιας. Ακόμη, πως είχε μοντέλα και έτσι γνώρισε και την σύζυγο του, μάλιστα στην εκπομπή του Κωστόπουλου είχανε και μπουζούκια. Απαράδεκτα πράγματα είναι αυτά, ή θα έπρεπε να αρνηθεί την συνέντευξη για μετά τα 40 του Πολατίδη, ή θα πήγαινε και θα μιλούσε μονάχα για τον αδικοχαμένο βουλευτή του, που κανένα κανάλι δεν τον πρόβαλε ως όφειλε κανονικώς, με δημοκρατική αμεροληψία και αντικειμενικότητα, δεν ενδιαφέρθηκε για τον τόσο άδικο και πρόωρο χαμό του. Και τότε θα έβρισκε την ευκαιρία που τόσο αναζητούσε εναγωνίως, να τους την πει στα ίσια, θα σύγκρινε το πώς συμπεριφέρθηκαν τα κανάλια τα δήθεν δημοσιογραφικά, στον 85χρόνο Γεράσιμου Αρσένη του σοσιαλιστικού πασόκ, που κατέστρεψε την χώρα οικονομικώς, και πως στον 50χρόνο Ηλία Πολατίδη, που μόνο προσπαθούσε να την προστατέψει και να την περιφρουρήσει από τους ομοϊδεάτες τους, τους σύγχρονους του Αρσένη, που μας κατάντησαν ξένους στον ίδιο μας τον τόπο. Κάποτε ο Τσώρτσιλ μόλις τελείωσε ο Β ΠΠ το 1945 δήλωσε, οι λεγόμενοι αντιφασίστες θα εξελιχθούνε σε φασίστες του μέλλοντος, πολλοί πιο σκληροί και άτεγκτοι, αδιάλλακτοι και εννοούσε τους μπολσεβίκους-σοσιαλιστές-κομμουνιστές και τους ιμπεριαλιστές-βασιλικούς της Αγγλίας, όπως επίσης και τους σιωνιστές και αιματοπότιστους Εβραίους και τους Καπιταλιστές Αμερικάνους. Όπως επίσης και την επομένη στην εκπομπή του, ο Πρόεδρος της Εθνικής Ενότητας ο Καρατζαφέρης, για τον συνέλληνα και συναγωνιστή του Ηλία Πολατίδη αφιέρωσε μόλις και μετά βίας 5 λεπτά μόνο χρόνο, ενώ για τον Αρσένη και τον ηθοποιό Βόγλη σχεδόν τον ίδιο, ίσως και περισσότερο. Πρόεδρε αυτά είναι λάθη τραγικά, κοίταξε να τα διορθώσεις, επικοινωνιακά και προσπάθησε να τα εξαλείψεις, να τα αμβλύνεις τουλάχιστον, βρες συνεργάτες οι οποίοι να μπορούνε να σε διαπαιδαγωγήσουνε σωστά, είναι ορατό δια γυμνού οφθαλμού, πως υστερείς μερικές φορές στο πνεύμα, αφού ότι σε κατεβαίνει στο κεφάλι το πράττεις, χωρίς να παίρνεις συμβουλές από κανέναν, δεν είσαι αλάνθαστος, δεν έχεις το αλάθητο του πάπα.

Πρόταση, στα 40 του συγχωρεμένου και αείμνηστου Ευπατρίδη Ηλία Πολατίδη, σύσσωμος ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός να παραβρεθεί στην εκκλησία στο χωριουδάκι του στις Σέρρες και να συμπαρασταθείτε ομόψυχα και εγκαρδίως στην οικογένεια του, στην σύζυγό του και στα παιδιά του τα ανήλικα και πλέον απροστάτευτα και καλό θα είναι για 40 μέρες να μην βγαίνεις πολύ στα κανάλια για συνεντεύξεις ή εάν βγαίνεις, να προβάλεις μονάχα τον αείμνηστο Ηλία Πολατίδη που τόσο άδικα και πρόωρα έφυγε από την ζωή αθόρυβα και χωρίς τυμπανοκρουσίες, αιωνία του η μνήμη. Όπως επίσης στα καινούργια γραφεία της ΕΘΝΙΚΉΣ ΕΝΌΤΗΤΑΣ η κεντρική αίθουσα να ονομαστεί προς τιμήν του, Ηλίας Πολατίδης. Η μεταπολίτευση όμως αυτά τα πρότυπα μας φανέρωσε, είπαμε, αυτά είναι τα πρότυπα που σας πλασάρουνε, τα καρναβάλια, τις γιαουρτομαχίες, τις γιορτές κρασιού και καρπουζιού, σταφυλιού, λουλουδιού και ου το καθεξής. Ακόμη απεβίωσε και ο ηθοποιός ο Γιάννης ο Βόγλης στα 75 χρόνια, με τα μύγδαλα στα χέρια, στην ταινία με τον αλλοδαπή και τον τιμούσανε ιδιαιτέρως, σαν να έκανε τίποτα το ιδιαίτερο, τα πρότυπα που σας λέγαμε, ηθοποιοί, τραγουδιστές και ποδοσφαιριστές. Όταν πέθανε ο Παντελίδης η κοσμοπλημμύρα σε όλο της το μεγαλείο, τον ακολουθούσανε οι πελάτες των τηλεπαρουσιαστών, των τηλεδιαφημίσεων, τα βοθροκάναλα, σαν να ήτανε τίποτα το ιδιαίτερο, το σημαντικό, όμως τον Πολατίδη στην αφάνεια. Συγκρίνετε μωρέ Έλληνες και εάν σας αρέσει να τους ακολουθείτε, με γειά σας και χαρά σας, αλλά μην γκρινιάζετε όμως. Όπως επίσης και τα σαρκικά μοντέλα τα εμφανώς πολυδιαφημισμένα, η Νένη Ζούνη που κατέβηκε με την ΝΔ, προσπαθούσε να δικαιολογηθεί στα παιδιά της, να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, πως τράβηξε φωτογραφίες γυμνές αναγκαστικά, χωρίς την θέληση της και έτσι σήμερα έχουνε ένα ωραίο σπίτι και ζούνε μία πλουσιοπάροχη ζωή, άνετη. Είναι σαν να λέει και στα υπόλοιπα τα κορίτσια, τα νεαρά, τα μελλοντικά, φτιάξτε και εσείς το ίδιο, βλέπετε τις άνοιξε τον δρόμο της αρετής και της τόλμης, για να βελτιώσετε την ζωή σας μελλοντικά να εκδίδεστε με το αζημίωτο. Αφήστε κατά μέρους το ήθος και την αξιοπρέπεια, γνώση πνευματική και καλλιέργεια, αλλά να εκδίδετε το σώμα σας για να προχωρήσετε στην ζωή σας, να προωθείστε επαγγελματικώς, την πορνεία τώρα την λέμε επάγγελμα και φυσικά όποιος σας τα ακουμπάει περισσότερα με αυτόν να ξαπλώνετε, τους υπόλοιπους μακριά, γιατί βρωμάνε τα χνώτα τους.

Αυτήν την δημοκρατία μας μεταλαμπάδευσε η μεταπολίτευση, είτε σας αρέσει είτε δεν σας αρέσει, ενώ στο περιθώριο οι ήρωες που πολέμησαν για την Ελευθερία αυτού του Έθνους και τους Αγίους που έχυσαν αφειδώλευτα το αίμα τους για την στερέωση την Ορθόδοξης Χριστιανικής Θρησκείας και πίστεως. Την προηγούμενη εβδομάδα σε ένα χωριό στον Καστανά του νομού Θεσσαλονίκης, έφεραν για μία εβδομάδα την Αγία Κάρα της Παρθενομάρτυρος Παρασκευής, μία από της μεγαλύτερες Αγίες της Ορθοδοξίας μας και προστάτης των οφθαλμών-ματιών. Ξέρετε πόσος κόσμος την υποδέχθηκε το Άγιο και σεπτό λείψανο της, κάρα της, το οποίο μεταφέρθηκε από ένα μοναστήρι την Χαλκίδας, ώστε οι Χριστιανοί Ορθόδοξοι της ευρύτερης περιοχής να ανοικοδομηθούνε πνευματικώς; Καμιά 10αριά ιερείς και καλόγεροι, όσο για το λεγόμενο ποίμνιο τρεις και ο κούκος, ο τοπικός σύλλογος των Ποντίων του Καστανά και μερικές γέροντες και γερόντισσες, που όλοι μαζί δεν ξεπερνούσανε τα 50 άτομα και ευτυχώς ήρθε και μία φιλαρμονική και κάπως έσωσε τα προσχήματα. Όσο για την επίσημη δημοτική αρχή κανείς μα κανείς. Ενώ το καλοκαίρι στην γιορτή καρπουζιού που διοργανώνει το χωριό θα μαλώνουνε, θα σπρώχνονται και θα συνωστίζονται, για το ποιος θα πρωτοκαθίσει στην καρέκλα, είπαμε στην βλακεία είμαστε πρώτοι και με διαφορά, σε αυτό που λέμε κατέβα να φάμε, άλλωστε για αυτό και πτωχεύσαμε πρωτίστως όμως πνευματικώς και κατόπιν υλικά. Όμως εάν διάβαζαν τα παιδιά, η νεολαία, ήτανε ενήμεροι για το βιβλίο που έγραψε ο Φώτης Κόντογλου, ο αείμνηστος και ευπατρίδης αυτός συγγραφέας και Αγιογράφος Βυζαντινών εικόνων ,με επικεφαλίδα ΠΑΤΡΊΔΑ ΜΟΥ ΑΪΒΑΛΊ και για το πώς επιβιβάστηκε σε μία βάρκα τον Αύγουστο του 1922, μαζί με άλλα λίγα άτομα και άφηνε πίσω του μία καμένη πατρίδα, στα ερείπια και στις φλόγες. Οι Τούρκοι Τσέτες του Τοπάλ Οσμάν να σφάζουνε ανηλεώς και να βιάζουνε, εξολοθρεύουνε οτιδήποτε μιλούσε Ελληνικά και έφτιαχνε τον Σταυρό του, την μητέρα του της έσφαξαν, τον θείο του, που τον μεγάλωσε και τον μεταλαμπάδευσε το Ορθόδοξο πνεύμα και τον Ελληνικό μας πολιτισμό ενώ υπήρξε Ηγούμενος σε ένα μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής είχε το ίδιο τραγικό τέλος.


Τότε, το μόνο που πρόλαβε να πάρει από την χαμένη του πατρίδα του, την περιουσία του ήτανε την Αγία Εικόνα της Αγίας ΠΑΡΑΣΚΕΥΉΣ ΠΟΥ ΤΗΝ ΠΡΟΣΚΥΝΟΎΣΕ ΟΛΗΜΕΡΊΣ Ο ΗΓΟΎΜΕΝΟΣ ΘΕΊΟΣ ΤΟΥ, την τοποθέτησε μπροστά στην βάρκα για να τους δείχνει τον δρόμο, να τους καθοδηγεί με προορισμό την Μυτιλήνη, ενώ από τα καμένα σπίτια της Σμύρνης είχε δημιουργηθεί μία αφόρητη ατμόσφαιρα, αποπνιχτική στην κυριολεξία, αφού δημιουργήθηκε ένα σύννεφο ομίχλης. Εκείνη την στιγμή, προσευχήθηκε από τα ενδόμυχα της καρδιάς του, Αγία Παρασκευή, βοήθησε με να γλυτώσω και σου υπόσχομαι μέχρι να πεθάνω να μην σβήσω το Άγιο Καντήλι σου. Πράγματι μέχρι του πέθανε το 1965 στο σπίτι του στο φτωχικό που κατοικούσε στο Παγκράτι στο εικονοστάσι μπροστά από την Αγία Εικόνα της Αγίας Παρθενομάρτυρος Παρασκευής, ποτέ μα ποτέ δεν έσβησε το καντήλι της, ενώ μόνο αυτήν την κληρονομιά άφησε στην μονάκριβη κόρη του, ήτανε ένα και μοναδικό, ποτέ να μην σβήσει το καντήλι της Αγίας Παρασκευής και την Αγία Εικόνα της, που την έφερε από την καμένη Σμύρνη και για την ακρίβεια από το γειτονικό Ελληνικό και Ορθόδοξο Αϊβαλί να την προσέχει σαν κόρη οφθαλμού. Φαίνεται, πως δεν γνωρίζουμε ιστορία, άλλωστε είναι ορατό δια γυμνού οφθαλμού, εκείνοι ήτανε πραγματικοί πρόσφυγες και όχι οι σημερινοί προσποιητοί μας, υπερβολικά προβεβλημένοι παράνομοι μουσουλμάνοι λαθρομετανάστες, από την Συρία και το Πακιστάν, Ιράκ, Λίβανο, Λιβύη, Αφγανιστάν που τους κουβάλησε ανερυθρίαστα ο ανθέλληνας και λαϊκιστής-δημαγωγός Τσίπρας, μαζί με τον πατριδοκάπηλο Καμμένο για να μας αλλοιώσουνε τον Ελληνικό μας πολιτισμό και τα Ορθόδοξα και Χριστιανικά μας ήθη και έθιμα, παραδόσεις μας. Έλληνες ερχόντουσαν το κατάμαυρο καλοκαίρι του 1922 στην μητροπολιτική Ελλάδα, οι Χριστιανοί οι Ορθόδοξοι ερχόντουσαν στην Ορθόδοξη Ελλάδα, άλλωστε για αυτό πραγματοποιήθηκε και ο πόλεμος από το 1919 έως το 1922, για να τους ελευθερώσουμε, όμως δεν πέτυχε το εγχείρημα το παράτολμο δυστυχώς και για αυτήν την τραγωδία έφταιξε η διχόνοια μας η δολερή. Και όχι αυτοί οι παράνομοι μουσουλμάνοι λαθρομετανάστες που μας κουβαλήθηκαν από το πουθενά και σας τους βάφτισαν σε πρόσφυγες, όπως το μνημόνιο το ονόμασαν θεσμούς, βλέπετε παίζουνε με τις λέξεις και τους αδαείς. Μας κυρίεψαν την χώρα μας απρόσκλητοι, μόνο ο Τσίπρας τους κουβάλησε, προσκάλεσε και αυτό γιατί τον ψηφίσατε εσείς αφειδώς, για να μην πληρώνετε ΕΝΦΙΑ, ωραία επιχειρηματολογία, η κατάντια της Ελληνικής κοινωνίας σε όλο της το μεγαλείο, δίχως να έχουνε καμία μα απολύτως καμία σχέση με το Ελληνοορθόδοξο πνεύμα του Ελληνικού μας πολιτισμού, μα αγαπητοί μου αναγνώστες και πρόσφυγας λέγεται αυτός που ζητάει άσυλο στην πρώτη χώρα που θα συναντήσει μπροστά του, μόλις εξέλθει από την δική του χώρα, δηλαδή δίπλα από την Συρία είναι η Τουρκία, ο Λίβανος, το Ιράκ, η Ιορδανία, η Σαουδική Αραβία όλες αυτές οι  χώρες οι μουσουλμανικές. Τι δουλειά έχουνε λοιπόν στην χώρα μας την δική μας, την Ελλάδα μας, την Χριστιανική και Ορθόδοξη, με διαφορετικά ήθη και έθιμα, θρησκεία και κουλτούρα, πνεύμα, πολιτισμό;

Τώρα, εάν όλα αυτά τα περιστατικά που μας αφηγήθηκε με γλαφυρότητα ο Φώτης Κόντογλου στο εξαίρετο πόνημα του και μας φανερώνουνε πίστη, αρχές, ήθος, αξιοπρέπεια Εθνική αλλά και Ορθόδοξη Χριστιανική, τα γνώριζαν οι σύγχρονοι Νεοέλληνες δεν θα είχανε κατακλύσει την Αγία και σεπτή κάρα της; Όλες αυτές οι παρακαταθήκες, τα θησαυροφυλάκια της Ελληνικής μας φυλής, τα ορθόδοξα χριστιανικά, όπως επιβάλουνε οι αρχές του τόπου μα,ς της φυλής μας και των παραδόσεων μας, επειδή μέσα από όλα αυτά καθρεφτίζεται η Ελλάδα μας.  παρόλο που έδινε μία άνιση μάχη με τον Καρκίνο τα τελευταία δύο χρόνια. Ο Ηλίας Πολατίδης γεννήθηκε το 1966 στην Γερακώνα Σερρών, σπούδασε μηχανολόγος στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης, από νεαρή ηλικία διαπνεότανε από την έντονη ενασχόληση του με τα κοινά, πάντοτε στον χώρο τον πατριωτικό, ενεργό μέλος της ΟΝΝΕΔ των Σερρών και πρόεδρος της τοπικής νεολαίας και κατόπιν της ΔΑΠ στα φοιτητικά του χρόνια, όμως όταν ενηλικιώθηκε και αντιλήφθηκε πως ο λεγόμενος Πατριωτισμός-Εθνικισμός αντιπροσωπεύεται πιο δεξιά της καπιταλιστικής και νεοφιλελεύθερης αμερικανοτραφής ΝΔ, δεν δίστασε να αποχωρήσει, δίχως καμία αναστολή για λόγους ιδεολογικούς το 1997, όπως έλεγε χαριτολογώντας σύρθηκε στον χώρο του κέντρου ή της κεντροδεξιάς λόγω της νεανικής του απερισκεψίας, επιπολαιότητας. Όπως επίσης και επειδή ήτανε γέννημα θρέμμα των Σερρών, όπου η προπαγάνδα υπέρ του Καραμανλή δεν σε άφηνε να αγιάσεις, η πλειοψηφία έπινε ειδικότερα νερό στο κρασί του Καραμανλή του Πρεσβύτερου, βλέπετε ο αείμνηστος Καραμανλής η καταγωγή του ήτανε από την Πρώτη Σερρών και όπως εύλογα όλοι αντιλαμβάνεστε, επηρεάστηκε από την έντονη και άκρατη προπαγάνδα περί Εθνάρχη. Όμως για το ότι δεν υπηρέτησε στον Ελληνικό στρατό στον Ελληνοιταλικό Πόλεμο του 1940 με το πρόσχημα του ότι υπήρξε κουφός, ούτε λόγος να γίνεται, ενώ οι υπόλοιποι συνομήλικοι του επιστρατεύθηκαν και μάλιστα περισσότεροι από 14.000 άφησαν τα κόκκαλά τους στα παγωμένα βουνά της Πίνδου στα λεγόμενα Βορειοηπειρωτικά.

Όπως επίσης μετέπειτα από μία δεκαπενταετία ξεκουφάθηκε το 1955, μετά τον θάνατο του Πρωθυπουργού Αλέξανδρου Παπάγου του Εθνικού Συναγερμού που υπήρξε Υπουργός του και μέσα σε μία νύχτα τα ανάκτορά του Τατοίου της Βασίλισσα Ελισάβετ και του Βασιλέα Παύλου τον διόρισαν, τον τοποθέτησαν φυτευτό στην κυριολεξία δοτό Πρωθυπουργό. Να μην ανατρέξουμε την μνήμη μας για την ενδοτική συμφωνία Ζυρίχης Λονδίνου για το Κυπριακό το 1959, όπου έβαζε τους Τούρκους διεκδικητές από την πίσω πόρτα στο Κυπριακό, ενώ μέχρι πριν δεν είχανε καμία σχέση, η αρχή της διχοτόμησης υπήρξε αυτή η ενδοτική και στα πρόθυρα της μειοδοσίας συμφωνία και υπονόμευσα τον επικό αγώνα της θρυλικής ΕΟΚΑ ΓΙΑ ΈΝΩΣΗ ΚΑΙ ΜΌΝΟ ΜΕ ΤΗΝ ΜΗΤΈΡΑ ΕΛΛΑΔΑ. Όμως να μην θυμηθούμε και την ενδοτική του, προδοτική του και ιδιοτελέστατη στάση και συμπεριφορά του, στο κατάμαυρο καλοκαίρι του 1974, όταν ανερυθρίαστα και ξεδιάντροπα με προκλητική αδιαφορία ξεστόμισε την αμίμητη φράση τον 15Άυγουστο, όταν οι Τούρκοι δεν δίστασαν να καταλάβουνε δια της βίας το Βόρειο τμήμα της Ελληνικότατης Κύπρου μας. Την εισβολή τους στον λεγόμενο Αττίλα 2, πως οι Κύπρος είναι μακριά, που σήμαινε προς τους Τούρκους, τους έκλεινε καλύτερα το μάτι και αδιαφορούσε για τον Κυπριακό Ελληνισμό, κάντε ότι θέλετε και γουστάρετε, με την Κύπρο εγώ ως Ελλάδα δεν ενδιαφέρομαι και τα αποτελέσματα ορατά. Το 38% του εδάφους του Ελληνικού νησιού μας υπό κατοχή, 200.000 πρόσφυγες εγκαταλείποντας τα σπίτια τους και τις πατρογονικές τους εστίες στην ίδια τους την πατρίδα, περισσότεροι από 6.000 νεκροί, τραυματίες χιλιάδες και 1619 αγνοούμενοι-αγνοουμένοι, από ένα Ελληνικό κράτος αδιάφορα για τις τύχες του Ελληνισμού της Κύπρου, τους οποίους τους συμπεριφέρθηκε χειρότερα και από κακιά μητριά και αυτό το κράτος των βολεμένων και συμφεροντολόγων που δημιουργήθηκε από το 1974 και μετέπειτα που επέστρεψε ως δήθεν και προκλητικά εθνάρχης, ο Καραμανλής σας το εκπροσωπούσε.

Το 2008 ο αείμνηστος και ευπατρίδης Ηλίας Πολατίδης, τον οποίο τιμώ και σέβομαι εγκαρδίως και θλίβομαι για τον τόσο άδικο και πρόωρο χαμό του και θάνατο του, αφού θεωρώ πως χάσαμε έναν πάρα πολύ μεγάλο πολιτικό άνδρα, του διαμετρήματος ενός Ίωνα Δραγούμη εάν βέβαια ζούσε ο αείμνηστος Ηλίας Πολατίδης. Θα μας λείψει σίγουρα, αυτό είναι το μόνο σίγουρο, ήδη η απουσία του τα τελευταία 2 χρόνια, λόγω της ασθένειας του ήτανε ολοφάνερη, το κενό του νομίζω πως είναι, που μας αφήνει αναντικατάστατο, χάσαμε ειδικότερα ο Πατριωτικός χώρος της λαϊκής δεξιάς ή του Εθνικιστικού όπως θέλετε μπορείτε να τον αποκαλέσετε, έναν γνήσιο εκφραστή τους, των Πατριωτικών ιδεωδών και ιδεολογιών, ίσως έναν από τους κορυφαίος Βουλευτές που πέρασαν από το Ελληνικό κοινοβούλιο από το 1974, με την λεγόμενη μεταπολίτευση και μετέπειτα. Ο αείμνηστος Ηλίας Πολατίδης που όσο περνάει ο καιρός θα γίνεται σύμβολο και αντίσταση στις ψυχές των Ελλήνων Εθνικιστών και Πατριωτών, Ορθόδοξων Χριστιανών. Κάποτε σε μία του εκπομπή στο Ελλήνων ΈΠΟΣ, με περηφάνεια επιδείκνυε πως ο προπάπους του, κουβάλησε ως φυλαχτό με κίνδυνο της ζωής του, από τον μαρτυρικό Πόντο που ήτανε η καταγωγή του, έναν Σταυρό τον οποίον τον είχε για φυλαχτό και ως ενθύμιο από τις αλησμόνητες πατρίδες. Ο αείμνηστος Ηλίας Πολατίδης υπήρξε συνεπής προς τις Πατριωτικές του ιδέες, στις οποίες δεν έφτιαχνε εκπτώσεις και πρωτίστως δεν τις ξεπουλούσε, δεν τις νόθευε με το νερό το γάργαρο του χρήματος και του ξεπουλήματος, του συμφέροντος και της βόλεψης εάν και θα το μπορούσε πάρα πολύ εύκολα, όπως όταν τον πρότεινε η ΝΔ η νεοφιλελεύθερη και καπιταλιστική να προσχωρήσει στις τάξεις της το καλοκαίρι του 2012. Όταν σχεδόν όλοι οι υπόλοιποι Βουλευτές του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού, πηδούσανε από το καράβι για να σωθούνε όπως τα ποντίκια, προσχωρούσανε στους κόλπους της για τα οφίτσια και κέρδη, βλέπε Βορίδης, Γεωργιάδης, Πλεύρης, Ανατολάκης, Μαρκάκης, από τον Βόλο, Βελόπουλος και Κιλτίδης από την Θεσσαλονίκη, όμως ο αείμνηστος Ηλίας Πολατίδης ευγενικά αρνήθηκε την δελεαστική πρόταση να πάψει να απολαμβάνει τα πλουσιοπάροχα προνόμια των 8.000 μηνιαίως και προτίμησε να τα στερηθεί, όμως δεν στερήθηκε την Εθνική του αξιοπρέπεια και υπόσταση και σήμερα όλοι εμείς που πιστεύουμε στο τρίπτυχο Πατρίδα-Θρησκεία-Οικογένεια τον τιμούμε και θρηνούμε για τον άδικο θάνατο του και τόσο πρόωρο χαμό του.

Όμως του ανδρειωμένου ο θάνατος, θάνατος δεν λογιέται, άλλωστε σε ολάκερη την τόσο σύντομη ζωή του, βίο του, όλους αυτούς τους Εθνικά ήρωες τους τιμούσε και τους υπερασπιζότανε με κάθε μέσο, με ορατό κίνδυνο της ζωής του, παρόλο που διακινδύνευε και όμως δεν δίσταζε να υψώσει τα στήθη του και να τους υπερασπιστεί και ήτανε τρανταχτό παράδειγμα για την ζωή του, στην οποία τον έδειχναν τον δρόμο της αρετής και τις τιμής, θυσίας και τόλμης. Ο Ηλίας ο Πολατίδης  ήτανε παράδειγμα προς μίμηση, υπήρξε Βουλευτής από το 2007 μέχρι το 2012, για πέντε χρόνια, δύο φορές εκλεγμένος από τον Ελληνικό λαό των Σερρών, ο οποίος τον τιμούσε για την διαχρονική του προσφορά στους αγώνες των Ελλήνων, άλλωστε δεν είναι τυχαίο πως το κόμμα του Καρατζαφέρη τα υψηλότερα ποσοστά του, τα εισέπραττε στην περιοχή των Σερρών, λόγω της συμμετοχής του αείμνηστου Ηλία Πολατίδη. Τίμησε τον θεσμό του Βουλευτή όσο κανείς άλλος, με τον κοινοβουλευτικό του έλεγχο, τον άρτια δομημένο και χωρίς αγκυλώσεις και προκαταλήψεις, με άναρχες κραυγές υστερίας, ενός άκρατου λαϊκισμού και μας ατέρμονης δημαγωγίας, ώστε να αποκομίσουνε τις εντυπώσεις για το θεαθήναι που λέμε, όπως πράττουνε οι υπόλοιποι, Βουλευτές-βολευτές, τον ενδιέφερε η ουσία της υποθέσεως και όχι η εντυπώσεις, από το 2007 έως και το 2012 κοσμούσε τα Ελληνικά έδρανα με την παρουσία του και όχι βολευτής-συμφεροντολόγος. Ζούσε για την Ελλάδα και όχι για την καρέκλα του, ζούσε και ανέπνεε για τις Ελληνικές ιδέες του και όχι από τις ιδέες του, όπως σχεδόν όλοι που έκτοτε κάθισαν στα πολυτελέστατα και πλουσιοπάροχα κοινοβουλευτικά τους έδρανα. Επειδή πρώτα τοποθετούσε την Ελλάδα και τα Εθνικά μας συμφέροντα, τα Εθνικά δίκαια των απανταχού Ελλήνων επί γης, πίστευε σε αρχές και στο ήθος, στην αξιοπρέπεια, στα Εθνικά φρονήματα και όχι τα ιδιοτελέστατα προνόμια που απολάμβαναν οι υπόλοιποι Βουλευτές-βολευτές, άλλωστε υπήρξε ο μόνος Βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου που αρνήθηκε να παραλάβει το βουλευτικό του αυτοκίνητο, την λιμουζίνα του που λέμε, μαζί με τον πρόεδρο του τον Καρατζαφέρη, τον Πρόεδρο του ΛΑΟΣ, που τον προέτρεψε.

Ακόμη όταν ο Καρατζαφέρης με δική του πάντοτε πρωτοβουλία έφτιαξε την κυβέρνηση του τραπεζίτη Παπαδήμου τον Νοέμβριο του 2011, την σύντομη και βραχεία, για διάστημα μόλις της τάξεως των τεσσάρων μηνών και για πρώτη φορά δημιουργήθηκε μία οικουμενική κυβέρνηση, σπάζοντας, καταφέρνοντας για πρώτη φορά να σπάσει το δίπολο της νεοφιλελεύθερης και καπιταλιστικής ΝΔ, όπως επίσης και του σοσιαλιστικού Πασόκ, φτιάχνοντας πράξει το σύνθημα ρήξη και ανατροπή με το σάπιο κατεστημένο. Τότε η πρώτη επιλογή του Καρατζαφέρη και για να τον τιμήσει για την Ελληνοπρεπέστατη προσφορά του, την διαχρονική στους Εθνικούς αγώνες και για τα δύο τα Υπουργεία που θα αποκόμιζε από τον κυβερνητικό σχηματισμό ήτανε το ένα Υπουργείο των Συγκοινωνιών και το άλλο το Υφυπουργείο Εθνικής Αμύνης. Η πρώτη επιλογή του ήτανε ο αείμνηστος Ηλίας Πολατίδης από τις Σέρρες, τον πήρε τηλέφωνο και αρνήθηκε ευγενικά όταν οι άλλοι τρωγόντουσαν για το ποιος θα πρωτοκαθίσει στην καρέκλα του Υπουργού σαν τα κοράκια, λέγοντας στον Πρόεδρο τον Γιώργο Καρατζαφέρη πως δεν έφτασε ακόμη η στιγμή ώστε να καθίσει ένας Εθνικιστής στην καρέκλα του Υπουργού και αφήνοντας όλους άφωνους, εμβρόντητους, αυτός ήτανε ο αείμνηστος και ευπατρίδης Ηλίας Πολατίδης. Εκείνη ακριβώς την στιγμή, τα τσακάλια τα Αθηνοκεντρικά και ιδιοτελέστατα, οι άκρως φιλόδοξοι και φίλαρχοι, αρχομανείς, Βορίδης και Άδωνης Γεωργιάδης ήτανε έτοιμοι να κατασπαράξουνε τον Καρατζαφέρη που πρώτιστη επιλογή του ήτανε ο Βουλευτής του ΛΑΌΣ από την επαρχία ο αείμνηστος Ηλίας Πολατίδης, για το ένα και μοναδικό του Υπουργείο των Συγκοινωνιών, τον ζήλευαν θανάσιμα. Μα πως είναι δυνατόν αναρωτιόντουσαν, αυτός που δεν είναι πρωτοκλασάτο στέλεχος του ΛΑΟΣ και μάλιστα από την επαρχία και όχι εμείς τα προβεβλημένα και με πολυτελέστατα πτυχία και μάλιστα τριγυρνώντας μέσα στα σαλόνια των Αθηνών και της καλής κοινωνίας, της Εκάλης, Κολωνακίου, να μην είμαστε πρώτη επιλογή και να είναι αυτός ο χωριάτης; Ενώ ο αείμνηστος και ευπατρίδης Ηλίας Πολατίδης τριγυρνούσε με το δικό του αυτοκίνητο στα κακοτράχαλα χωριά του Έβρου, του ορεινού όγκου, την Ελληνικής μας μειονότητας της μουσουλμανικής των Πομάκων, για να συμπαρασταθεί στην Ελληνίδα δασκάλου του Μικρού Δερείου την Χαρά Νικοπούλου, που η σκλαβιά Του Τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής, δεν τους άφηνε να ανασάνουνε, όπως επίσης και στα χωριά της επαρχίας του, των Σερρών.

Δεν μπορώ να λησμονήσω και να αποκρύψω, όταν πρωτοστατούσε στη πρωτοβουλία των Ελλήνων πολιτών της Θράκης για την απομάκρυνση του Τουρκικού Προξενείου της Κομοτηνής, με το σύνθημα Τουρκικό Προξενείο stop. To οποίο προξενείο από εκεί μέσα ξεβράζονται όλα εκείνα τα ανθελληνικά φίδια που ονειρεύονται της επικείμενη Κοσσοβοποίηση της Ελληνικότατης Θράκης μας. Βουλευτής τότε του ΛΑΟΣ, φιλοξενούμενος στο τηλεοπτικό σταθμό των Σερρών, Δίκτυο, βλέπετε μόνο αυτός τον έβγαζε ως Βουλευτή των Σερρών, τον τιμούσε, αφού τα δήθεν μεγάλα προσποιητά και δημοσιογραφικά κατευθυνόμενα κανάλια τα Αθηνοκεντρικά και διεφθαρμένα ιδιοτελέστατα πάντοτε και πλήρως ελεγχόμενα από το σύστημα, τον είχανε στην κυριολεξία στην απομόνωση, καραντίνα ως ανεπιθύμητο. Μία φορά τόλμησαν και τον κάλεσαν στην κρατική δήθεν και αμερόληπτη, αντικειμενική ΕΡΤ την οποία πλουσιοπάροχα την πληρώνουνε αφειδώλευτα όλοι οι Έλληνες πολίτες, δεξιοί και μη Πατριώτες-αριστεροί, με Εθνικά φρονήματα και μη πατριώτες, με μη Εθνικά φρονήματα, με πρώτιστη πολιτική ιδεολογία τους τον διεθνισμό και ανθελληνισμό, απόχρωση πάντοτε και διαχρονικώς της αντεθνικής άκρα αριστεράς στην προεκλογική περίοδο του 2009 την άκρως ανθελληνική και διεθνιστική. Όταν άθελα τους, τον ρώτησαν οι δημοσιογράφοι οι ασφαλώς κατευθυνόμενοι από την παγκοσμιοποίηση που νυχθημερών υπηρετούνε προκλητικά, σε ποιο χώρο πολιτικό ανήκει, ομολόγησε ευθαρσώς, πως δεν είναι κεντροδεξιός ούτε και νεοφιλελεύθερος-καπιταλιστής, το οποίο αυτό σύστημα όλους τους ανθρώπους τους βλέπει μονάχα σαν αριθμούς και επομένως όταν ευημερούνε οι αριθμοί χάνεται η ανθρώπινη και Εθνική μας αξιοπρέπεια και χαρακτήρας. Ο αείμνηστος Ηλίας Πολατίδης προσδιορίστηκε ως  Εθνικιστής και ασφαλώς όλοι οι υπόλοιποι συμφεροντολόγοι που βρισκόντουσαν στο πάνελ που ζούνε και αναπνέουνε μονίμως για τις επικείμενες εντυπώσεις και για το λεγόμενο θεαθήναι έχασαν την μιλιά τους, το χρώμα τους, βλέπετε είχανε χρόνια να ακούσουνε αυτόν τον προσδιορισμό-χαρακτηρισμό από Έλληνα Βουλευτή και τότε έπεσε η γνωστή προπαγάνδα της συκοφαντίας της λάσπης και της παραπληροφόρησης, φιμώστε τον, πως δεν ομιλούνε με τα άκρα.

Εάν όμως δήλωνε πως είναι, σοσιαλιστής-μπολσεβίκος-κομουνιστής-αναρχικός-διεθνιστής, αλληλέγγυος των προσφύγων-μεταναστών για εσάς, για εμάς παράνομων μουσουλμάνων λαθρομεταναστών, ή καπιταλιστής νεοφιλελεύθερος στον χώρο του κέντρου, τότε θα ήτανε αρεστός στο σύστημα και δεν θα τον αποκαλούσανε ακραίο. Και επομένως κάθε μέρα θα είχε μόνιμο στασίδι στα προπαγανδιστικά μέσα μαζικής παραπληροφόρησης και υπό καμία έννοια ενημέρωσης. Μπορείτε να την παρακολουθήσετε αυτήν την συνέντευξη του ευπατρίδη Ηλία Πολατίδη, εάν ανατρέξετε στο λεγόμενο YOUTBE, ώστε να το διαπιστώσετε ιδίοις όμμασι και πως δεν τον αφήνανε, δεν τον επέτρεπαν να αρθρώσει κουβέντα, ενώ συνεχώς τον διέκοπταν προκλητικά, τα παπαγαλάκια του διεφθαρμένο αυτού συστήματος. Που μας εγκαθιδρύθηκε δια της επάρατης μεταπολιτεύσεως της Χριστοφιλοπούλους του σοσιαλιστικού Πασόκ που κατέστρεψε την χώρα μας και του πατριδοκάπηλου και Αμερικανοτραφή με προϋπηρεσία στην Αμερικανική Πρεσβεία των Αθηνών Πάνου Καμμένου, που για την περιβόητη καρέκλα δεν διστάσει να πουλήσει, να εξαγοράσει ακόμη και την ίδια του την αξιοπρέπεια. Το μικρό κανάλι των Σερρών το δίκτυο τον ρώτησε το 2008 εάν δεν κάνω λάθος, γιατί δεν επισκέφθηκε το χωριό του Εθνάρχη Καραμανλή την Πρώτη Σερρών για να τον τιμήσει στις εορταστικές εκδηλώσεις που γινόντουσαν προς τιμήν του, παρόλο που ήτανε προσκεκλημένος επισήμως και αρνήθηκε την πρόσκληση να παραβρεθεί και τότε εξήγησε τους λόγους που σας προανέφερα και συμφωνώ απόλυτα μαζί του. Τώρα, εάν επιθυμείτε να παρακολουθήσετε αυτήν την συνέντευξη του αείμνηστου και ευπατρίδη Ηλία Πολατίδη, δεν έχετε ώστε να ανατρέξετε στο YOUTBE για να την παρακολουθήσετε και να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα, απόψεις, πως τον Καραμανλή σας, τον δήθεν Εθνάρχη σας, τον αποκαλεί κουφό και πως πρόδωσε την Κύπρο με την αμίμητη φράση του, η Κύπρος ήτανε μακριά. Τα θερμά μας συλλυπητήρια πρωτίστως στους οικείους του εκλιπών, στην γυναίκα του και στα παιδιά του. Ηλία Πολατίδη ήσουν άξιος συγχαρητηρίων, άξιο της πατρίδας τέκνο, το κενό που μας άφησες, η απουσία σου σίγουρα θα είναι εμφανής, αναντικατάστατο. Αιωνία σου η μνήμη, ας είναι ελαφρύ το χώμα που σε σκεπάζει, εύχομαι ο σπόρος που φύτεψες μέσα, βαθιά στις καρδιές των λιγοστών Ελλήνων που σε παρακολουθούσανε, να καρποφορήσει στους μελλοντικούς Έλληνες. ΑΘΆΝΑΤΟΣ, ΆΛΛΩΣΤΕ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΙΟΜΈΝΟΥ Ο ΘΆΝΑΤΟΣ, ΘΆΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΛΟΓΙΈΤΑΙ.

ΟΙ ΛΆΤΡΕΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΉΣ ΙΣΤΟΡΊΑΣ.

Δευτέρα, 18 Απριλίου 2016

Ο ΠΑΠΙΣΜΌΣ ΔΕΝ ΕΊΝΑΙ ΕΚΚΛΗΣΊΑ


Το σημερινό μας θέμα το οποίο θα είναι εξόχως θρησκευτικού και πολιτικού περιεχομένου, άλλωστε και αναδρομικά να τα εξετάσουμε και να μελετήσουμε την διαχρονική ιστορία, αυτά τα δύο πηγαίνουνε συνεχώς μαζί, σαν τους Χιώτες.[Παρένθεση, μόνο που ο αιρεσιάρχης πάπας-ποντίφικας, ο ρωμαιοκαθολικός-κοσμικός-Λατίνος προκαθήμενος-ηγέτης επισκέφθηκε την Μυτιλήνη το νησί που είναι άρρητα συνδεδεμένο με τους Αγίους της πίστεως μας, της Ορθοδοξίας μας, τους Αγίους Ραφαήλ, του Αγίου Νικολάου και της μικρούλας Παρθενομάρτυρος  Αγίας Ειρήνης. Χωρίς να το επισκεφθεί όμως ως όφειλε και ήτανε υποχρεωμένος, εάν ήθελε να αυτοπροσδιορίζεται ως Χριστιανικός και θρησκευτικός ηγέτης, το ομώνυμο Μοναστήρι τους, που φυλάσσονται τα Άγια και θεοσεβούμενα λείψανα τους.] Εάν τώρα, υποθέσουμε πως είναι για εσάς που τον αποδέχεστε, τον αναγνωρίζετε την θρησκευτική του ιδιότητα και χαρακτηρισμό του λεγόμενου ποντίφικα, δεν λέω, όπως το βλέπει ο καθένας, με τα δικά του τα πνευματικά μάτια όπως επίσης και τα πολιτικά. Πάντως, η πραγματική και αυθεντική ανάγνωση της ιστορίας μας, της παρακαταθήκης, μας βοηθάει ώστε να απεγκλωβιζόμαστε από τις πρόσκαιρες και ευκαιριακές-επιδερμικές πλάνες, της λαϊκίστικης και δημαγωγικής υστερίας, που δυστυχώς άθελα μας παίζουνε και οι δικοί μας οι Ορθόδοξοι ηγέτες, όπως είναι ο Προκαθήμενος του Πατριαρχικού θρόνου της Κωνσταντινουπόλεως και νέας Ρώμης, ο Οικουμενικός Πατριάρχης ο Κύριος, Κύριος, Βαρθολομαίος, όπως επίσης και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών ο Ιερώνυμος. Που προβεβλημένα μας προβάλουνε προκλητικά τα κατευθυνόμενα και τρομοκρατικά ελεγχόμενα πλήρως στην γραμμή της νέας τάξεως πραγμάτων και της παγκοσμιοποίησης, τα λεγόμενα συστημικά, δημοσιογραφικά μονόπλευρα κανάλια των συμφερόντων τους, της δημοσιογραφικής τους μονομέρειας. Επαναλαμβάνω, δικαίωμά σας είναι, ανεξιθρησκία έχουμε και μάλιστα υπερβολική θα ισχυριζόμουνα, που φτάνει μέχρι τα πρόθυρα της προκλητικής ασυδοσίας και αναρχίας θα έλεγα, όμως αυτό είναι ένα άλλο θέμα άκρως πολιτικού περιεχομένου, σεβαστό μεν, επιθυμητό όμως όχι, έτσι για να το ξεκαθαρίσουμε το θέμα μια και καλή. Από την προσωπική μου άποψη και γνώμη που την εκφέρω με απόλυτη παρρησία και όχι με έπαρση και με αλαζονική-εγωιστική και φανατική διάθεση, μισαλλόδοξη, φονταμενταλιστική, σοβινιστική.

Αφού δεν τον αναγνωρίζω ως Χριστιανική και θρησκευτική οντότητα, δικαίωμά μου δεν είναι; Τον θεωρώ πάρα πολύ κατώτερο του αναμενομένου, των περιστάσεων, δεν ωφελούνται τα εκατομμύρια των ανθρώπων που τον ακολουθούνε πνευματικά, αλλά μονάχα ζημιώνονται. Στέλνουνε κατευθείαν την ψυχή τους στον αγύριστο, στον έξω από εδώ, την απομακρύνουνε καλύτερα, μακριά από τον Τριαδικό Θεό, επειδή ο αιρεσιάρχης τους, ο παπικός ποντίφικάς τους, δεν ακολουθεί τα λόγια του Ευαγγελίου που μας άφησε, δίδαξε και κήρυξε ο Γλυκύτατος Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός και μετέπειτα οι Άγιοι Μαθητές του, απόστολοι του. Επομένως, απουσιάζει από επάνω τους όχι μονάχα η χάρης των μαθητών, το χρίσμα που λέμε, η επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος, του τρίτου προσώπου της Αγίας και Αδιαιρέτου Τριάδος και Ομμοουσίου, αλλά και η ορθή καθοδήγηση η πνευματική. Ο ποντίφικας τους και οι καρδινάλιοι του, είναι πνευματικά τυφλοί, ζημιώνουνε το πνεύμα των ανθρώπων και ωφελούνε την σάρκα τους την κοσμική, έτσι για να σας το αναφέρω όσο πιο απλά γίνεται, ώστε να το αντιληφθείτε καλύτερα. Μιας και για εμένα τα Θεολογικά θέματα δεν μου είναι και τόσο εύκολα, δυσκολεύομαι ώστε να θεολογώ. Να κηρύττω το Άγιο Ευαγγέλιο του Χριστού, αφού δεν είμαι ούτε Θεολόγος αλλά κυρίως είμαι αμαρτωλός και ανάξιος, ώστε να σας διδάξω και να σας αποκρυπτογραφήσω το Άγιο Ευαγγέλιο. Όμως από την άλλη, δεν μπορώ να σιωπήσω και να δεχθώ τον αιρετικό πάπα να τον ακολουθούνε κατά πόδας οι δικοί μας οι Ορθόδοξοι προκαθήμενοι και εν τέλει να τον αναγνωρίζουνε με την εν γένει στάση τους, με ενοχλεί υπερβολικά αυτήν τους η γραμμή πάρα πολύ και θρησκευτικά-Θεολογικά αλλά και Εθνικά-πατριωτικά. Ο παπισμός ανέκαθεν ζημίωνε και πολεμούσε τον Ελληνισμό αφειδώλευτα, με χίλιους δύο τρόπους, βασάνιζε και ροκάνιζε το δέντρο της πίστεως των Ορθόδοξων Χριστιανών της Ανατολής. Δηλαδή την Ορθόδοξη Χριστιανική μας παράδοση και παρακαταθήκη, την πνευματική αλήθεια γενικώς, είτε μέσω του δούρειου ίππου του της λεγόμενης Ουνίας και για όσους δεν γνωρίζουνε τι θα πει Ουνία, είναι μία δική του εκκλησία, αιρετική παπική, όπου εξωτερικά φαίνονται ιερείς Ορθόδοξοι να την ποιμένουνε, με τα γένια τους και τα άμφια τους, τον ασπασμό των Αγίων εικόνων τους, όμως δεν μνημονεύουνε τον εκάστοτε Οικουμενικό μας Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως αλλά το αλάθητο του πάπα, το πρωτείο του.

Σου λέει ο παμπόνηρος και θρασύτατος αιρεσιάρχης πάπας, μόνο που το έξυπνο πουλί από την μύτη πιάνεται, με αυτόν τον τρόπο σιγά σιγά και ύπουλα θα τους βάλω στο χέρι μου, θα τους εγκλωβίσω μέσα στο κλουβί όπως το πουλί, αφού θέλουνε τόσο πολύ να αντικρύζουν τα γένια των ιερέων τους και τα μαύρα ράσα τους, ας τα φορούνε και ας τα έχουνε, δεν με ενοχλεί διόλου, καθόλου. Αρκεί να τον αναγνωρίζουμε το δήθεν πρωτείο του και το δήθεν αλάθητο του, αυτός επιθυμεί να τον μνημονεύουνε ως ανώτερο πνευματικά θρησκευτικό άρχοντα, ηγέτη, από τους τέσσερις Προκαθήμενους των Οικουμενικών μας Πατριαρχείων, της Κωνσταντινουπόλεως, των Ιεροσολύμων, της Αντιόχειας και της Αλεξάνδρειας και πάσης Αφρικής. Λοιπόν, κάθε χρόνο αυτός ο κύριος-τύπος από την πλατεία του Αγίου Πέτρου στο κοσμικό του κράτος του Βατικανού, και την πρωτοχρονιά αλλά την ημέρα της αναστάσεως του Κυρίου, του Πάσχα κατά αυτούς πάντοτε. Αλήθεια, απορία, το Άγιο Φως στον Ναό της Αναστάσεως στα Άγια Ιεροσόλυμα, γιατί παρουσιάζεται, εμφανίζεται, κάθε χρόνο μονάχα στον Ορθόδοξο Οικουμενικό μας Πατριάρχη των Ιεροσολύμων και όχι και στον δικό τους καρδινάλιο; Ήδη, τώρα κυκλοφορεί με τέτοια έπαρση και αλαζονεία, εγωισμό, προσποιούμενος τον αντικαταστάτη του θεού επί γης, φαντάζεστε να του παρουσιαζότανε, εμφανιζότανε για μία έστω χρονιά, το Άγιο Φως στο Βατικανό; Τότε εμάς τους Ορθόδοξους Χριστιανούς της Ανατολής ούτε θα γύριζε να μας κοίταζε, θα μας πατούσε και δεν θα μας έδινε σημασία, όμως ο Τριαδικός Θεός γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα μας, σε ποιο δόγμα θα παραδώσει, φανερώσει, εμφανίσει την Θεία χάρη του, το Άγιο Φως του και αυτό ανέκαθεν και διαχρονικώς και θα συνεχίσει εσαεί ήτανε το Ορθόδοξο γένος των Ελλήνων, που τον υπερασπίζεται από την ημέρα που κατήλθε από τα ουράνια παλάτια του για να σώσει την ανθρωπότητα από τον βούρκο της αμαρτίας που σερνότανε. Όταν εκφέρει σε όλες τις γλώσσες του κόσμου τα χρόνια του πολλά, τα σλάβικα-βουλγάρικα των σκοπιανών και παραχαρακτών της μίας και Ελληνικής μας Μακεδονίας, αυτούς τους σφετεριστές του Ελληνικού μας ονόματος και κληρονομιάς τους αναγνωρίζει λέγοντας τους τα Μακεδονικά.

Στον πόλεμο για τον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας την δεκαετία του 1990, υποστήριζε σθεναρώς μάλιστα τα στρατεύματα τα μουσουλμανικά της Βοσνίας, εναντίον των Ορθόδοξων Σέρβων, όπως επίσης υπήρξε και συνεργάτης του φασίστα Μουσολίνι και μάλιστα αυτός τον προέτρεψε ώστε να μας επιτεθούνε για να γίνει το όνειρο του πραγματικότητα. Να πραγματοποιηθεί επιτέλους κατά αυτόν, η ψευτοσύνοδο της Φεράρας και της Φλωρεντίας του 1439, με την περιβόητη ένωση των εκκλησιών προς την πλευρά όμως του αιρεσιάρχη πάπα, μόνο τότε που δεν υπέγραψε ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός ο επίσκοπος Εφέσου και τότε ο αιρετικός ποντίφικας αποκρίθηκε μεγαλοφώνως, αφού δεν υπόγραψε ο Μάρκος ο Ευγενικός είναι σαν να μην υπέγραψε κανένας. Όταν γύρισαν οι ιεράρχες οι ενωτικοί στην Κωνσταντινούπολη, ξέσπασε μίας άνευ προηγουμένου αναταραχή, σύγκρουση μεταξύ των ενωτικών και των ανθενωτικών, με αποτέλεσμα την επικείμενη πτώση της Βασιλεύουσας μια ώρα αρχύτερα από τον Εθνικό και θρησκευτικό σπαραγμό, διχασμό. Από έναν τέτοιο ανάπηρο άνθρωπο και στην ψυχή αλλά και στο σώμα, πόσο μπορείς να φωτιστείς, πνευματικώς εννοώ; Φωτίζουνε οι πνευματικοί άνθρωποι με τα λόγια τους πρωτίστως, κυρίως, και κατόπιν και με τα έργα τους, τα οποία εκπορεύονται από το Άγιο Ευαγγέλιο. Όταν το Άγιο Πνεύμα πλημμυρίσει τις ψυχές τους, την αλήθεια του δόγματος, από ανθρώπους δίχως αλήθεια στο δόγμα τους, κομμένη και ραμμένη όπως τους συμφέρει και βολεύει, πόσο μπορείς να αποκομίσεις, ωφεληθείς πνευματική καλλιέργεια και Θεία χάρη, ώστε να σε φωτίσει η χάρης του Αγίου Πνεύματος; Το οποίο οι αιρετικοί παπικοί το κατακερματίζουνε σε κομμάτια, όταν τον Τριαδικό Θεό, τον Αδιαίρετο και Ομμοούσιο με το λεγόμενο Φιλιόκβε τους, το Άγιο Πνεύμα προπαγανδίζουνε πως εκπορεύεται και από τον Πατέρα και από τον Υιό; Εμείς οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, πιστεύουμε όπως άλλωστε το διακηρύσσει και το σύμβολο της πίστεως μας, το Πιστεύω, με τις εφτά μας Οικουμενικές συνόδους, πως το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται μόνο από τον Πατέρα και όχι και από τον Υιό, μιας και ο ΠΑΤΈΡΑΣ ΚΑΙ Ο ΥΙΌΣ ΕΊΝΑΙ ΤΟ ΊΔΙΟ ΠΡΆΓΜΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΑ ΧΩΡΊΖΟΥΜΕ, ΈΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΥΤΌ, ΟΠΩΣ ΠΡΆΤΤΟΥΝΕ ΑΥΤΟΊ ΟΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΊ, ΤΟ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΆΝΩ ΓΙΑ ΠΟΛΛΟΣΤΉ ΦΟΡΆ. Τι καλό μπορεί να περιμένεις από έναν αιρετικό και ανήμπορο πάπα, ώστε δεν μπορεί να ακολουθήσει, να διακρίνει, τα κελεύσματα της νέας εποχής;
Του διαδικτύου και των προβλημάτων, των προβληματισμών, των νέων πολιτών του κόσμου, των ανθρώπων γενικώς; Ο παπισμός ανήκει στο μαύρο παρελθόν του κατάμαυρου και αιματοπότιστου χθες, σας προτείνω να παρακολουθήσετε την ταινία του Δομίνικου Θεοτοκόπουλου ο Ελ Γκρέκο, ώστε να παρακολουθήσετε το πώς έκαιγαν τους ανθρώπους τον 15 και 16 αιώνα με τις ιερές εξετάσεις τους, τα χρυσοπάροχα αργυρώνητα συγχωροχάρτια τους, τον πλήρωναν το πάπα για να συγχωρεθούνε οι αμαρτίες του, το άκρων άωτο που παραλόγου και του παραλογισμού. Τους έριχναν στην πυρά σαν αμαρτωλούς, αυτοί οι [Άγιοι] οι υποκριτές και οι Φαρισαίοι, σύγχρονοι όλων των αιώνων του μεσαίωνα. Πλέον κανείς ψαγμένος πολίτης αυτού του κόσμου, δεν μπορεί να τον εμπιστευθεί, να εναποθέσει τις ελπίδες του για πνευματική ανάταση και καθοδήγηση, υποδομή και καλλιέργεια στον αιρετικό παπισμό τους, μιας και δεν διαθέτουνε εκκλησία αλλά έντονη εμπορευματική και καταναλωτική-κοσμική επιχείρηση, η οποία τους προσφέρει άφθονο και απλόχερο διαρκώς κέρδος. Ο πιστός, το ποίμνιο καλύτερα, μαζί τους, ακολουθώντας τους, δεν θα μπορέσει να διακρίνει, να αντικρίσει την λεγόμενη Βασιλεία των ουρανών, στους αιρετικούς κοσμικούς του κράτους του Βατικανού. Με επικεφαλής έναν πολίτη του κόσμου αιρετικών πεποιθήσεων, αυτό που λέμε θρησκευτικό απατεώνα, λαοπλάνο, δολοπλόκο, ο οποίος υπόσχεται πως θα τους παραδώσει την βασιλεία των ουρανών στους αδαείς που τον ακολουθούνε, μέσα στην συμμορία που δημιούργησε και το αποκάλεσε θρήσκευμα χριστιανικό και υπόσχεται σε όλους και όλα τα πάντα, δίχως να κοπιάσουνε, χωρίς να στερηθούνε, κάτι σαν τον λαϊκιστή και τον δημαγωγό Τσίπρα και Καμμένο,. Όπου παραχωρούσε αφειδώλευτα προεκλογικώς λαγούς με πετραχήλια, έκοβε ακάλυπτες επιταγές πολλαπλώς δεξιά και αριστερά, στον οποιονδήποτε πικραμένο πολίτη, αρκεί να αποσπάσει την πολύτιμη ψήφο τους και κατόπιν δεν σε ξέρω δεν με ξέρεις, το ίδιο πράττει και ο αιρετικός ποντίφικας, όχι σε πολιτικό περιεχόμενο αλλά σε θρησκευτικό-θεολογικό. Υπόσχεται βασίλεια στους ουρανούς, παράδεισους, χωρίς να διαθέτει όμως αυτός τα κλειδιά του παραδείσου, αλλά ο Πανάγαθος και Τριαδικός Θεός, ο Αδιαίρετος και Ομμοούσιιος, ο δίκαιος, ο σωστός κριτής των πάντων και δημιουργός αυτού του κόσμου του τόσο μάταιου και εφήμερου, περαστικού, που όλα αυτά τα χρόνια τους αιώνες που παρήλθαν τον εγκατέλειψαν οι αιρετικοί παπικοί οικειοθελώς και προκλητικά, αδιαφορώντας για τις εκάστοτε συμβουλές του και διδαχές του, το κήρυγμα του, τις εντολές του, νουθεσίες, του Θεού Πατέρα.

Το κράτος του το Βατικανό εγκλώβισε μέσα στους κόλπους του, εκατομμύρια ανθρώπους με διάθεση καθαρώς επιδερμική και ευκαιριακή, τουριστική θα ισχυριζόμουνα, γύρω από τα πνευματικά θέματα της Χριστιανικής πίστεως και δόγματος. Ως θρησκευτικό ηγέτη καλύτερα ούτε λόγος να γίνεται, για εμένα προσωπικώς είναι μονάχα ένας αρχηγός ενός μικρού κοσμικού κρατιδίου-νησίδας καλύτερα μέσα στην πρωτεύουσα της γειτονικής μας Ιταλίας της Ρώμης και τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο, έτσι για να τα ξεκαθαρίσουμε αυτά. Βλέπετε, όλοι δεν έχουμε πάθει αμνησία σε αυτόν τον κόσμο ακόμη, ούτε είμαστε λιγούρηδες με τους παπικούς αιρετικούς-κοσμικούς, ορθολογιστές, με ιδεολογία ότι τους συμφέρει και ότι το απολαμβάνουνε, βολεύει, που ζούνε και αναπνέουνε μονάχα για αυτόν εδώ τον κόσμο και τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο, τον τόσο μάταιο και πρόσκαιρο- εφήμερο, σαρκικό, υλιστικό, κοσμοπολίτικο-κοσμικό και υπό καμία έννοια πνευματικό και θεολογικό με την ημερομηνία λήξης του. Ενδιαφέρονται κατά κύριο λόγο, η βασική τους μέριμνα ανέκαθεν υπήρξε το κέρδος από άνθρωπο σε άνθρωπο, για το πως θα τον απολαύσουνε όσο γίνεται περισσότερο και καλύτερα ετούτο τον κόσμο με τις πνευματικές τους άρρωστες σαρκικές τους επιθυμίες και απολαύσεις τους, η φιλαργυρία σε πρώτιστη ιδεολογία, πλεονεξία τους ακολουθεί, ως γνήσιοι φιλήδονοι και φίλαυτοι, φίλαρχοι, υπερβολικά φιλόδοξοι, καιροσκόποι που υπήρξανε από την πέρασμα τους σε αυτήν την γη, τον πλανήτη και έφτασαν δυστυχώς και μέχρι τις ημέρες μας εις το διηνεκές και ακόμη δεν μεταμελήθηκαν. Δεν μετάνιωσαν, δεν ζήτησαν συγχώρεση, δεν εξομολογήθηκαν από βάθος καρδίας τα απαίσια τερατουργήματα τους, τις ανερμάτιστες αιρετικές-κοσμικές δοξασίες τους, τα αμαρτήματα τους, ειδικότερα εναντίον των Ανατολικών Ορθοδόξων Χριστιανών και μετέπειτα των αλλοθρήσκων μουσουλμάνων.

Τους οποίους πάντοτε τους εχθρεύονταν και τους πολεμούσανε λυσσαλέα και ύπουλα, βάναυσα, διαχρονικώς, τους υπονόμευαν την ίδια τους την Θρησκευτική τους ύπαρξη, οντότητα. Με κάθε νόμιμο ή μη νόμιμο μέσο, αρκεί να τους εξόντωναν, εξολόθρευαν, να τους αφάνιζαν από προσώπου γης, αυτός ήτανε ο κύριος σκοπός τους, η αιρετική τους και πολεμική τους προπαγάνδα στο έπακρο, μέχρι που αντελήφθησαν πως δεν παίρνουνε από λόγια, είναι αμετανόητοι και αθεράπευτα Ορθόδοξοι Χριστιανοί και τότε έβαλαν τα μεγάλα μέσα, τις λεγόμενες αιματοβαμμένες και αιματοπότιστες Σταυροφορίες τους, 9 στον αριθμό τον 11 και 12 αιώνα. Τότε αποφάσισαν να τους κυριέψουνε δια της σπάθας τους, δια της βίας, της νοθείας, βλέπετε πίστευαν στο ρητό, όπου δεν πίπτει λόγος, τότε πίπτει ράβδος, πέλλεκις τους περίμενε από τους δήθεν Χριστιανούς της δύσης, της Αγάπης και της προσφοράς, φούμαρα για μεταξωτές κορδέλες, άλλωστε ο Μαχάμντα Γκάντι ο Ινδός που τα έβαλε, αντιστάθηκε εναντίον των δυτικών Άγγλων αποικιοκρατών το 1947, παπικών των περισσοτέρων στο θρήσκευμα δήλωνε, καλός είναι ο Χριστιανισμός ως θεωρεία, διδασκαλία, αλλά οι Χριστιανοί δεν κάνουμε. Για να τους συνετίσουνε λοιπόν και να τους επαναφέρουνε στο δρόμο του λατινικού- παπισμού και να απαρνηθούνε τα εγκόσμια, τα ουράνια και πνευματικά Θεολογικά Ορθόδοξα κηρύγματα και διδασκαλίες, για τα επίγεια και τα σαρκικά, τα κοσμοπολίτικα που διδάσκει η αιρετική δύση του κράτους του Βατικανού με προεξάρχοντα τον Πάπα τους. Της ταπείνωσης και της πραότητας, αγάπης, που διδάσκει η Ορθοδοξία μας, για τα πρόσκαιρα και εφήμερα, τα κοσμικά των αιρετικών του πάπα και αποφάσισαν αντί για τους Αγίους Τόπους της Ιερουσαλήμ πως ήτανε δήθεν ο προορισμός τους όταν ξεκίνησαν από την καθέδρα τους της Ρώμης. Με έδρα το κοσμικό Βατικανό τους, ώστε να απελευθερώσουνε δήθεν και προσποιητά τα Πανάγια Προσκυνήματα, χώματα, εναντίον των αλλόθρησκων-άπιστων μουσουλμάνων και εν κατακλείδι ο σκοπός τους ήτανε ένας και μοναδικός, να κυριέψουνε την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού πού έδρευε στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί σταμάτησαν και εκεί έσφαζαν και λεηλατούσανε ανηλεώς, επί ημέρες μέχρι που στο πέρασμα τους άφησαν συντρίμμια και ερείπια, φωτιές αναμμένες που δύσκολα με το πέρασμα των αιώνων μπορούνε να σβήσουνε και να τα διαγράψουμε από την μνήμη μας. Και δυστυχώς τα κατάφεραν, με το αίμα το αφειδώλευτο που έχυσαν μέχρι να το εξαφανίσουνε, τους σκότωσαν, τους έσφαξαν, βεβήλωσαν τον Χριστιανικό Ορθόδοξο Ναό της Αγίας Σοφίας, στις 13 του Απρίλη του 1204 με την τέταρτη Σταυροφορία τους, με την οποία κατέκαψαν στην κυριολεξία την Κωνσταντινούπολη μας, την κοιτίδα της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Χριστού.

Η λάσπη και η συκοφαντία τους κυριαρχούσε στον πολιτικό τους λόγο και πράξεις και ασφαλώς από Θεολογία και πνευματική κατάρτιση, καθοδήγηση είχανε άγρια μεσάνυχτα ή αλλιώς πνευματικά κενοί και μισαλλόδοξοι. Τώρα, εάν τολμούσανε να ερχόντουσαν σε πνευματική-Θεολογική-Χριστιανική αντιπαράθεση επιχειρημάτων, με τους Ορθόδοξους Χριστιανούς της Ανατολής, θα ήτανε μάταιο και για αυτό δεν το τόλμησαν, επειδή πάντοτε ένας Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς θα βρισκότανε για να τους επαναφέρει στην Θεολογική πραγματικότητα, ένας Άγιος Φώτιος, φανερό στην πάση και δια γυμνού οφθαλμού το πνευματικό τους σκοτάδι, την έλλειψη πνευματικών επιχειρημάτων, πνευματικής ουσίας επειδή όλοι οι αιρετικοί όλων των αποχρώσεως ενδιαφέρονται μονίμως για της λεγόμενες εντυπώσεις, για το θεαθήναι. Πώς να χαϊδέψουνε τα αυτιά των ανθρώπων, των λεγόμενων πιστών, του ποιμνίου, τους κήρυτταν έναν Χριστό, εύκολο, στα μέτρα τους, ανθρωποκεντρικό, δίχως να τους ζητάει και πολλά πολλά. Απλώς, όσα μπορεί ο καθένας ας δίνει και για να βελτιωθείτε ακόμη περισσότερο και να μην ανησυχείτε ,για το εάν πάτε στο παράδεισο ή στην κόλαση, καθιέρωσαν και τα λεγόμενα συγχωροχάρτια, πλήρωναν τον πάπα τον αιρετικό και λαοπλάνο και αυτός με μία του υπογραφή και με πολλά χρήματα, αργύρια τους τοποθετούσε στον παράδεισο τον δικό του όμως και όχι του Θεού, βλέπετε αντικατέστησε και τον Θεό και του πήρε και την θέση του. Υπάρχει μεγαλύτερη βλασφημία από αυτήν; Θρησκευτικό κήρυγμα δεν γνωρίζουνε, ο πολιτικός τους λόγος ήτανε καθαρώς κοσμικώς, βλέπετε οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί της Ανατολής και ειδικότερα οι Έλληνες που κρατούσανε και κρατάνε ακόμη το λάβαρο της Ορθοδοξίας μας ψηλά, στα απόρθητα κάστρα της Ορθοδοξίας μας, τα μοναστήρια μας, ανόθευτο και όχι νοθευμένο, όπως όλα τα άλλα αιρετικά δόγματα τα δήθεν Χριστιανικά. Η Ορθοδοξία δεν τους προσκυνούσανε, δεν τους έγλειφαν, δεν τους αναγνώριζαν, αυτός ήτανε ο Κύριος αντίπαλός τους, αυτούς φοβόντουσαν, με αυτούς δεν μπορούσανε να διαλογιστούνε, να έρθουνε σε θεολογική αντιπαράθεση με την οξύτητα της δήθεν πνευματικής που τους διέκρινε τους αιρετικούς παπικούς. Επειδή γνώρισαν την πνευματική τους γύμνια που τους ακολουθούσε σε όλες τις πράξεις της ζωής τους, αφού δεν συμφωνούσανε στις ανομολόγητες και απαράδεκτες, αντιχριστιανικές και ανήθικές επιθυμίες τους, τις καθαρώς κοσμικές και υπό καμία έννοια πνευματικές.

Τώρα, όπως και να το κάνουμε, μας αρέσει δεν μας αρέσει, η Θεολογία και ο Χριστιανικός γενικότερα που αναφερόμαστε, θα πρέπει να θεωρείται πνεύμα κατά κύριο λόγο αθάνατο, αυτό το πνεύμα ή αλλιώς η ψυχή μας η οποία δεν θα λιώσει στον τάφο μας, δεν θα την πάρουμε μαζί μας στο φέρετρο, δεν θα την εγκλωβίσουμε, φυλακίσουμε στα δύο μέτρα γης που θα πάρουμε όλοι μας, ως γνήσιοι χωματένιοι άνθρωποι της φθοράς και της αφθαρσίας που είμαστε όλοι, ως κατά εικόνα Θεού και καθμοίωση που είμαστε όλοι μας από την ημέρα που μας έπλασε ο Πλάστης μας και ο δημιουργός μας ο Πανάγαθος και Τριαδικός ΘΕΌΣ μας. Και όχι σάρκα φθαρτή, να αναθρέψουμε σωστά την ψυχή μας την άνυδρη και όχι την σάρκα μας την κοσμική και φθαρτή, το σώμα μας θα την στερηθούμε αργά ή γρήγορα, όταν θα εγκαταλείψουμε ετούτο τον μάταιο κόσμο, όμως την ψυχή μας θα την έχουνε αιώνια μαζί μας, εάν ακολουθούμε τις εντολές του Κυρίου μας του Γλυκύτατου Ιησού Χριστού και όχι τις αιρετικές τους πεποιθήσεις των προσκυνητών υποστηριχτών της δύσεως. Όπως το λεγόμενο φιλιόκβε, το οποίο στο σύμβολο της Πίστεως μας στο Πιστεύω, εμείς αναφέρουμε πως το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται από τον Πατέρα Θεό, αυτοί προσθέτουνε και τον Υιό, αυτό σημαίνει πως χωρίζουνε, διαιρούνε, αποκόπτουνε τον Θεό Πατέρα το Πρώτο πρόσωπο της Αγίας και Αδιαιρέτου και Ομμοουσίου Τριάδος, από το Δεύτερο πρόσωπο τον Υιό τον Γλυκύτατο Ιησού Χριστό.  Πάντοτε επιθυμούσανε οι αιρετικοί όλων των αποχρώσεων της δύσεως να βρισκόντουσαν στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος τους, αφού ποτέ δεν τους αναγνώρισαν τα πρωτεία τους, το αλάθητο τους και τους έλεγχαν ώστε να γυρίσουνε στον δρόμο της δόξης του Τριαδικού ΘΕΟΎ, να επιστρέψουνε στην αυθεντική και γνήσια θυσία του Θεανθρώπου του Γλυκύτατου Ιησού Χριστού και όχι στην εικονική την δική τους, από τον Τριαδικό Θεό όπως δακρύβρεχτα και υποκριτικά προσποιητά, επιδερμικά και λαϊκίστικα, δημαγωγικά και ευκαιριακά, τουριστικά θα έλεγα, προσποιούνται πως τον υπερασπίζονται και τον πιστεύουνε τον Γλυκύτατο Θεάνθρωπο Ιησού Χριστού.
Που κατέβηκε από τα ουράνια παλάτια του Πατρός του, για να μας γλυτώσει από υπερβολικά μας αμαρτήματα και πάθη μας, ως γνήσιοι εγωιστές και αλαζόνες που υπήρξανε στο πέρασμα του χρόνου, στην διαστρεβλωμένη θεολογική τους φαντασία που έφτιαξαν μία Χριστιανική θρησκεία στα μέτρα τους, όπως τους βολεύει και τους ταιριάζει, αρκεί να μην στερούνται τίποτα από τις απολαύσεις ετούτου του μάταιου κόσμου,  όσο για την μεταθάνατο ζωή που μας υποσχέθηκε ο Κύριος μας ο Γλυκύτατος Χριστός, το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας και Αδιαιρέτου Τριάδας και Ομμοουσίου και αυτό το κανόνισαν, έφτιαξαν έναν επί γης θεό, τον πάπα για να ξεπλένει τα παράλογα ανομήματα τους και αμαρτήματα τους τα αναρίθμητα. Προσωπικώς δεν είμαι φυσικά ούτε λαθρομεταναστολάγνος, ούτε και λατρεύουμε υπερβολικώς τον παπισμό, με ότι αποκρουστικά τον συνοδεύουνε, στην διαχρονική του πορεία και διαδρομή, τα οποία δεν τον κατατάσσουνε στις Χριστιανικές εκείνες Θρησκείες της Αγάπης και της πραότητας, μετάνοιας και συγχώρεσης, υπομονής, αλλά των έξαλλων ακροτήτων και των αυθαιρεσιών, όπως επίσης και της υπερβολικής και αναρίθμητης βίας, νοθείας και παραβατικότητας. Οι Άγιοι της πίστεως μας, όπως ο Άγιος Ραφαήλ, ο Άγιος Νικόλαος και η μικρή Αγία Ειρήνη, οι οποίοι μαρτύρησαν το 1461 στο χωριό Θέρμες του νησιού, από τους μουσουλμάνους αλλόθρησκους εισβολείς, επειδή η Κωνσταντινούπολη μας είχε περιπέσει στα χέρια τους από τον αιμοβόρο Μωάμεθ τον πορθητή το 1453, έτσι βρήκανε καταφύγιο στην Μυτιλήνη. Βλέπετε όταν ζήτησαν βοήθεια οι εγκλωβισμένοι Βυζαντινοί του Αυτοκράτορος μας του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, του τελευταίου Αυτοκράτορος από την δήθεν και προσχηματική δύση την Χριστιανική, στα χαρτιά πάντοτε τους αναφώνησαν, πρώτα να αναγνωρίσετε το Πρωτείο του πάπα και το αλάθητο του, να τον μνημονεύετε ως ανώτερο από τον Πατριάρχη σας και κατόπιν βοήθεια θα σταλεί, αυτό θα πει ωμός εκβιασμός και ασφαλώς να ενωθείτε με τον παπισμό μας, όλα αυτά για την ιστορία. Όμως ποιος να πάει να επισκεφθεί το μοναστήρι του Αγίου Ραφαήλ στις Θέρμες; Με τι μούτρα να αντικρύσουνε όλοι και ειδικότερα ο αιρεσιάρχης Λατίνος παπικός-κοσμικός άνθρωπος ο Φραγκίσκος το Άγιο λείψανο τους, που μυροβλίζει ακόμη και με θαυματουργικό τρόπο ανακαλύφθηκε το σωτήριο έτος του 1956, από κάποιους ελάχιστους πιστούς Χριστιανούς προσκυνητές;

Βλέπετε το νησί της Λέσβου και η πρωτεύουσα του, η Μυτιλήνη θεωρείται το κατεξοχήν νησί των συμμοριτών, των άθεων και απάτριδων της αριστεράς του ΚΚΕ, το κόκκινο νησί, παρόλο τα τόσα θαύματα του τα αναρίθμητα, που τους αποκαλύφθηκαν οι Άγιοι Ραφαήλ, Νικόλαος και η μικρούλα Ειρήνη, όπως επίσης και στους Μανταμάδες με το ξίφος του Αγίου Ταξιάρχη Μιχαήλ του Προκαθημένου των Αγίων Αγγέλων. Όταν έσφαξε με τα ίδια του τα χέρια τους πειρατές Αγαρηνούς μουσουλμάνους με το σπαθί του, το οποίο ζωντάνεψε από την Αγία Εικόνα του, αυτοί οι μουσουλμάνοι έσφαζαν τους καλόγερους-μοναχούς του Μοναστηριού του και τότε ο Άγιος Μιχαήλ ο Ταξιάρχης των Αγγέλων επέτρεψε έναν μονάχα καλόγερο μοναχό να σωθεί και να κρυφτεί σε μία γωνία της Μονής και να αντικρίσει, να καταγράψει την σκηνή της θυσίας του και προσφοράς του, ώστε να την εναποθέσει, αγιογραφήσει στην Αγία Εικόνα του με το αίμα των σφαγμένων μοναχών του μοναστηριού, για τις επερχόμενες και μελλοντικές γενιές, να τον μνημονεύουνε και να τον ευλογούνε εσαεί. Το πως ο Αρχάγγελος Μιχαήλ πολεμούσε μόνος του, με το ξίφος του, με τους υπεράριθμούς Αγαρηνούς μουσουλμάνους πειρατές και με το ματωμένο του σπαθί ζωγράφισε ο μοναχός την εικόνα του την θαυματουργή, όλα αυτά για την ιστορία η οποία μονάχα μας διδάσκει, εάν όμως είμαστε διατεθειμένοι να παραδειγματιστούμε και να αφουγκραστούμε τα μηνύματα τα διαχρονικά που μας περνά εις τους αιώνες μας η περίλαμπρη και αιματοπότιστη ιστορία μας, επειδή λαός δίχως Εθνική και ιστορική μνήμη και συνείδηση είναι ένας λαός που εύκολα παρασέρνεται στους κάθε είδους ανήθικους και άνομους λαϊκίστικους και δημαγωγικούς χαρακτηρισμούς και κραυγές. Ο Ταξιάρχης Μιχαήλ τους κατέσφαξε, όταν ο πάπας και οι προκάτοχοι του ευθύνονται για την τραγωδία τους, αγκαλιά, το έναν θρησκευτικό ηγέτη τους Ορθοδόξους  δίπλα στον άλλον, στον αιρεσιάρχη πάπα, εμένα με εξοργίζει πολλαπλώς, το θύμα να βρίσκεται δίπλα στον θύτη. Διάλογο ναι, ώστε να διαλογιστούμε, όχι όμως προσευχές μαζί με τους αιρετικούς εδώ διαφωνώ, διπλωματία ναι, πολιτική οξυδέρκεια πάλι ναι, όμως με διάκριση και με σύνεση, να μην ξεπεράσουμε τα επιτρεπτά όρια, ειδικότερα όταν αναφερόμαστε στο καθαρώς κοσμικό κράτος με περιτύλιγμα δήθεν θρησκευτικού Χριστιανικού ρωμαιοκαθολικού λατινικού μανδύα, του περιβόητου Βατικανού. Όμως επειδή ο αιρεσιάρχης ποντίφικας, αυτός ο τύπος, που διαθέτει μονάχα κατάμαυρο ποινικό μητρώο, με τις αναρίθμητες σφαγές του, τα χρυσοπληρωμένα συγχωροχάρτια του, που τους πήγαινε όλους τους απατεώνες και φονιάδες, κλέφτες, ληστές σε ένα δικό του, επίπλαστο παράδεισο, θεώρησε τον εαυτό του, επί γης Θεό, μόνο για αυτήν του την βλασφημία θα έπρεπε να διαπομπεύεται διαρκώς, από όλες τις θρησκευτικές οργανώσεις, κατηχητικά και να μην του αναγνωρίζουνε καμία μα απολύτως καμία θρησκευτική υπόσταση και αξιοπρέπεια, μιας και θεωρείται παράδειγμα προς αποφυγήν και όχι προς μίμηση.

Το αίμα που άφηναν οι δήθεν σταυροφόροι του για την ελευθερία των δήθεν Χριστιανών του, από τους αλλόθρησκους μουσουλμάνους, στους Αγίους Τόπους, μόνο που οι σταυροφορίες του κατά κύριο λόγο δεν επιθυμούσαν την απελευθέρωση των Αγίων Τόπων της Μέσης Ανατολής, της λεγόμενης Παλαιστίνης, αλλά στο να καθυποτάξουνε και να σκλαβώσουνε στην κυριολεξία τους Ανατολικούς Ορθόδοξους Χριστιανούς, οι οποίοι ποτέ τους δεν τον αναγνώρισαν επισήμως τα πρωτεία του, το αλάθητο του, την υπάρξει του γενικώς ως θρησκευτικού ηγέτη όλων των Χριστιανών επί γης. Άλλωστε για αυτό επήλθε και το προβλεπόμενο, περιβόητο σχίσμα των Εκκλησιών το 1054 και από τότε η Εκκλησία του Χριστού η Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία τραβούσε τον δικό της γολγοθά, μαρτύρια. Έτσι με το πρόσχημα της δήθεν απελευθερώσεων, ξεκίνησαν με προορισμό την Ιερουσαλήμ αλλά ο σκοπός τους ήτανε ένας και μοναδικός, η κατάληψη της Ορθόδοξης Κωνσταντινούπολης. Δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει από τον νου μας και την σκέψη μας, πως στις 13 του Απρίλη του 1204 με την τέταρτη τους σταυροφορία κατέλαβαν βαναύσως και βιαίως την Πόλη των Πόλεων, την Βασιλεύουσα και την κοιτίδα του παγκόσμιου πολιτισμού και πνεύματος, της Ορθοδοξίας μας γενικώς της Κωνσταντινούπολης, της πόλης του Αγίου Κωνσταντίνου. Που αιρετικοί παπικοί δεν τον αποδέχονται για Άγιο, ενώ εμείς οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί όχι μονάχα για Άγιο αλλά και ισαπόστολο και της μητέρας του, της Αγίας Ελένης, που ανακάλυψε τον Τίμιο και Άγιο Σταυρό του Κυρίου μας Ιησού Χριστού το 363 ΜΧ και στην θέση του, ανήγειρε τον Ναό της Αναστάσεως του Κυρίου μας στην Ιερουσαλήμ. Όταν τον προσκαλούνε επισήμως, ο Οικουμενικός Πατριάρχης μας Κωνσταντινουπόλεως και νέας Ρώμης, ο Παναγιώτατος Κύριος Κύριος Βαρθολομαίος και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών της ιεράς συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος ο Μακαριώτατος Κύριος Κύριος Ιερώνυμος και μάλιστα του συμπεριφέρονται όχι απλά ως ίσο προς ίσο, αλλά σαν να είναι κατώτεροι του, σαν να ήτανε αυτός ο πρωταγωνιστής στην όλη υπόθεση της επισκέψεως του στο νησί της Λέσβου-Μυτιλήνης και όχι αυτοί, η αλήθεια του Ευαγγελίου, τότε θεωρώ πως ηττηθήκαμε κυρίως στο επικοινωνιακό κομμάτι της υποθέσεως.

Τον οποίο ασφαλώς και δεν τον αναγνωρίζω καμία μα καμία θρησκευτική του ιδιότητα, υπόσταση, εκτός από τον σεβασμό που πρέπει να εκτρέφουμε, δείχνουμε από άνθρωπο σε άνθρωπο, μόνο που ο συγκεκριμένος κύριος, ομιλώ για τον θεσμό που εκπροσωπεί και όχι για τον συγκεκριμένο άτομο, οντότητα, ποτέ του δεν σεβάστηκε την ανθρωπότητα και δεν δίστασε να την αιματοκυλίσει ανερυθρίαστα και αφειδώς. Του αρχηγού κράτους, ενός κρατιδίου το οποίο έσπειρε στο διάβα του μονάχα συμφορές και λεηλασίες, θλίψεις, με την ιερά του την εξέταση τους προηγούμενους αιώνες του μεσαίωνα που έκαιγε στην κυριολεξία τους πολίτες του, στην πυρά τους έριχνε με το επιχείρημα πως ήτανε αμαρτωλοί, αποφάσιζε δηλαδή το ποιος θα ζήσει και το ποιος θα πεθάνει, μιας και έπαιρνε το νόμο της ζωής στα χέρια του. Ο προκαθήμενος του κράτους του Βατικανού δεν έχει απολύτως καμία σχέση με τα θρησκευτικά τα θέματα, το ορθό δόγμα της πίστεως που απορρέει μονάχα μέσα από την Ορθοδοξία, εκτός βέβαια εάν εξαιρέσουμε και τις δικές μας τις θρησκευτικές αγκυλώσεις, προκαταλήψεις, ή αλλιώς τους επιπόλαιος και υστερόβουλους σκοταδισμούς μας και την έντονη θρησκοληψία μας ορισμένες φορές και τον  άκρατο συντηρητισμό μας. Μιας Ορθοδοξίας με ηλεκτροφόρα συρματοπλέγματα γύρω γύρω της και να την μετατρέψουμε σε χαρακώματα, δήθεν για να την περιφρουρήσουμε, όμως στην κυριολεξία και άθελα μας ή ηθελημένα μας, την πνίγουμε χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε, για αυτό και στα δυτικά κράτη της Γηραιά ηπείρου τα αιρετικά παπικά ή τα προτεσταντικά, για να αντικρίσουμε Ορθόδοξο Χριστιανικό Ναό χρειάζεται χιλιόμετρα να διασχίσουμε ώστε να προσευχηθούμε, ανά 100 κμ και έναν, αυτά είναι δυστυχώς τα αποτελέσματα της πολιτικής του, δεν ομιλούμε στους αιρετικούς, έτσι για να τα λέμε όλα, επειδή η αυτοκριτική κανέναν δεν έβλαψε ποτέ. Το ότι είμαστε Χριστιανοί Ορθόδοξοι, δεν σημαίνει πως είμαστε και Άγιοι, δεν σημαίνει πως τοποθετηθήκαμε από μόνοι μας στον παράδεισο. Ναι, ο πάπας είναι αιρεσιάρχης, πολέμιους της Εκκλησίας του Τριαδικού Θεού, της αλήθειας το Ευαγγελίου του Γλυκύτατου Ιησού Χριστού, όμως και εμείς οι Χριστιανοί Ορθόδοξοι στα χαρτιά μονάχα οι περισσότεροι, αφού η πλειοψηφία πάντως σίγουρα υστερούμε, στερούμαστε και από πραότητα, αγάπη, ταπείνωση, εγκράτεια, υπομονή, φιλευσπλαχνία, ας διαπράξουμε και την αυτοκριτική μας, αυτομεμψία μας. Το δόγμα το Ορθό όπως ισχυριζόμαστε πως διαθέτουμε, δεν σημαίνει πως κρατάμε και το εισιτήριο του παραδείσου στα χέρια μας, απλώς έχουμε πιο πολλές πιθανότητες εάν το εξαργυρώσουμε σωστά και με σύνεση, διάκριση, να εισέλθουμε στην βασιλεία των Ουρανών, εγώ θεωρώ όχι 100/100, δεν νομίζω πως ο Τριαδικός Θεός επέτρεψε τα πλάσματα του, να τον αγγίζουμε μέσω της Θρησκείας τους, τους οποίους ο Θεός μας τα επέτρεψε όλα αυτά, όμως μέχρι ενός σημείου.

Ορθοδοξία ας πούμε ότι διαθέτουμε, Ορθοπραξία όμως; Στην κρίση του καθενός σας, τα θεολογικά θέματα συνεχώς τα παρουσιάζει σε πρώτιστη θέση ο αιρεσιάρχης ποντίφικας,  απλώς τα εμφανίζει πρόσκαιρα και επιδερμικά ώστε να έχει λόγο ύπαρξης, αφού ο κάθε σοβαρός άνθρωπος ο οποίος γνωρίζει να σέβεται τον εαυτό του και την Εθνική του και θρησκευτική τους αξιοπρέπεια, υπόσταση και είναι ενήμερος πως ο παπισμός-ρωμαιοκαθολικισμός όχι απλά δεν είναι Εκκλησία, αλλά υπονομεύουνε και την αληθινή Εκκλησία την Ορθόδοξη Ανατολική του Χριστού με πλαγίους και ύπουλους τρόπους, υποχθόνιους. Έτσι με αυτά τα τεχνάσματα, έχουνε σκλαβώσει στην κυριολεξία εκατομμύρια πολίτες πιστούς στο λεγόμενο ποίμνιο τους, και τους παραχωρούνε αφειδώς, αντί για πνευματική καθοδήγηση προς την ορθή δόξα και τιμή, σεβασμό του Ευαγγελίου, τους κατευθύνουνε προς την αντίθετη κατεύθυνση, το νοθευμένο και δηλητηριασμένο Ευαγγέλιο, τους παραχωρούνε κοσμικότητα αντί για πνευματικότητα, υλικά και πρόσκαιρα αγαθά εφήμερα, του φθαρτού σαρκίου τους, ενώ η κύρια μέριμνα της εκάστοτε θεολογίας, θα έπρεπε να ήτανε θεολογικής φύσεως και όχι ανθρωποκεντρικής. Και όλη αυτή η φασαρία η προκλητικά επιδεικτική, προήλθε επειδή αυτές τις ημέρες επισκέφθηκε την χώρα μας, η οποία πλέον μετατράπηκε από χώρα που ήτανε κάποτε, με σύνορα και στρατό, σοβαρή, με ασφάλεια των Ελλήνων πολιτών, σε χώρο παράνομων μουσουλμάνων λαθρομεταναστών και κατάργηση των συνόρων και της έννομης τάξεως, με ότι αυτό τους συνοδεύει. Ανασφάλεια της Ελληνικής πολιτείας, φόβος προς τους αλλόθρησκους, προς το άγνωστο, άναρχη αύξηση της εγκληματικότητας, ανεργία, μιας και αυτοί οι παράνομοι μουσουλμάνοι λαθροεισβολείς θα αποσπάσουνε μισοτιμής τα λιγοστά εναπομείναντα μεροκάματα από τους Έλληνες γηγενείς-ιθαγενείς πολίτες, ελέω της ενδοτικής-μειοδοτικής κυβερνήσεως, πολιτικής συνεργασίας του ανθέλληνα και αναρχικού στοιχείου, ακροαριστερού άθεου συμφεροντολόγου καιροσκόπου, του λαϊκιστή και δημαγωγού Αλέξη Τσίπρα, και του επίσης πατριδοκάπηλου Πάνου Καμμένου. Η Ορθοδοξία μας, μας κηρύττει, έπεσες, δεν άντεξες, στην αμαρτία εννοώ, δεν πειράζει, καλά θα ήτανε να μην έπεφτες στους πειρασμούς της αμαρτίας, όμως άνθρωποι είμαστε, που σημαίνει ευάλωτοι, επιρρεπείς στην αμαρτία, προσπάθησε να ξανασηκωθείς, μέσω τις προσευχής θα γίνεις καλύτερος άνθρωπος. Ο αιρετικός παπισμός που ολημερίς τον γλείφετε, διδάσκει, δεν κηρύττει, προπαγανδίζει, έπεσες στην αμαρτία, θα σε συγχωρέσει ο πάπας, μην στεναχωριέσαι, για αυτόν τον έφερε, τον τοποθέτησε ο Θεός στην γη. Διαλέγετε και παίρνετε, Ναι στον διάλογο με οποιονδήποτε αιρετικό, όχι όμως στην κοινή προσευχή, όχι σε σκοταδισμούς, όχι σε θρησκοληψίες, όχι σε μία Ορθοδοξία με ηλεκτροφόρα καλώδια και γύρω της να υπάρχουνε τείχη θρησκοληψίας και σκοταδισμού. Ορθοδοξία της αγάπης προς τον πλησίον μας, με ανοιχτά μυαλά εκεί που πρέπει και κλειστά εκεί που δεν πρέπει, άλλωστε για αυτό ο Πανάγαθος Τριαδικός Θεός μας παραχώρησε αφειδώς την κρίση μας και την επιλογή μας, ώστε να κρίνουμε το σωστό από το λάθος, δεν μπορεί όλα τα καινούργια να είναι λανθασμένα, όμως ούτε και σωστά και συνεχώς να κοιτάζουμε πίσω, στο παρελθόν, όλα με μέτρο να μην ξεπερνούμε την αμετροέπεια. Ώρες, ώρες, όταν ομιλώ με ανθρώπους της εκκλησίας, μου φαίνεται πως τους λείπουνε οι αράχνες και θα πρέπει να τους ξεραχνιάσουμε, ούτε τα συνεχόμενα όχι και άρνηση προς όλους και όλα είναι το σωστό, το συνεχόμενο στείρο όχι δεν προώθησε την ανθρωπότητα, με αυτήν την λογική θα μέναμε στάσιμοι.

ΟΙ ΛΆΤΡΕΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΉΣ ΙΣΤΟΡΊΑΣ.