ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΒΑΛΤΟΥ


Καταρχάς θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλους τους σκεπτόμενους
νεοέλληνες που επισκέπτονται τον ιστότοπο «ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΒΑΛΤΟΥ»,γιατι ασφαλώς κάτι
περιμένουν να αποκτήσουν απo τήν συγκεκριμένη ιστοσελίδα.Θα θέλαμε επίσης να σας ενημερώσουμε
πως δεν είμαστε ούτε του πανεπιστήμιου ούτε και δημοσιογράφοι,ειμαστε η λεγόμενη
χαμένη και καμένη γενια με ότι αυτό συναπάγεται.Γιατι μας διδάξαν τα λεγόμενα γράμματα στα
δήθεν ελληνικά θρανία μια άλλη γενιά,η αυτοαποκαλούμενη
γενιά του πολυτεχνείου, μια γένια που το θύμα το εξισώνει με τον θύτη. Αυτά για πρόλογο,
γιατί το κύριος θέμα αν σταθείτε διπλά μας θα σας συναρπάσει, προβληματίσει. Δεν
είμαστε διατιθέμενοι να χαϊδέψουμε αυτιά, γιατί οι περισσότεροι συνομήλικοι μας
είναι άνεργοι, σκέπτονται να φύγουν στο εξωτερικό χωρίς καμία προοπτική να αποκτήσουν
οικογένεια, αφού με μισθό πείνας των 500 ευρώ, κάνεις σώφρον νους δεν το ρισκάρει.
Πρέπει λοιπόν κάποτε να ακουστεί και η δικιά
μας φωνή, γιατί όλα αυτά τα χρόνια ακούγαμε μονάχα τις φωνές της λεγόμενης γενιάς
της Εθνικής Αντίστασης, τους σημερινούς παπούδες 80 Άρηδες και της γενιάς του πολυτεχνείου τους σημερινούς
60αρηδες.Εφτασε λοιπόν η ώρα να ακουστεί και η δική μας φωνή, η φωνή της γενιάς του
80 των σημερινών 30άρηδων.Οχι εμείς δεν θα σας κάνουμε δικαστήριο, όπως
εσείς πράξατε στη Νυρεμβέργη το 1945,ουτε στην Αθήνα στην δίκη της χούντας όπως
μας την είπατε το 1975, εμείς απλώς θα αναρωτιόμαστε πότε επιτέλους θα επιβραβεύσουμε
αυτά που είναι για επιβράβευση και όχι τα σκουπίδια. Μπορεί να κάνουμε και λάθη,
να υπερβάλλουμε, μην ξεχνάτε όμως το ρητό <Με όποιον δάσκαλο καθίσεις,
τέτοια γράμματα θα μάθεις>.

Κυριακή, 21 Αυγούστου 2016

ΖΕΙ Η ΡΩΜΑΝΙΑ;








Δεν μπορεί, δεν γίνεται, ο άνθρωπος να ζήσει, επιβιώσει, χωρίς τον δημιουργό του, τον πλάστη του, τον Τριαδικό Θεό του, αυτόν που τον έπλασε, τον δημιούργησε, διότι, όταν ο άνθρωπος αποκόπτεται από την ρίζα του και δεν αναγνωρίζει τον ίδιο τον Θεό του ή και ακόμη, ακόμη τον αντιστρέφεται, απεχθάνεται, τότε κατευθείαν χωρίς να το καταλαβαίνει, αντιλαμβάνεται, συμπεριφέρεται όπως ένα άγριο θηρίο, ζώο, που το πάρεις από την ζούγκλα και το αφήσεις μέσα στον κόσμο, ως αφηνιασμένο, σας πληροφορώ αγαπητοί μου αναγνώστες πως ποτέ δεν θα καταφέρει να εξημερωθεί, ημερεύσει. Ο άνθρωπος λοιπόν είναι ένα με τον Θεό, από την φύση του, έτσι τον έπλασε ο δημιουργός του, ώστε να τον μνημονεύει και μέσω της ταπεινής προσευχής του να τον πλησιάζει, τον έχει ανάγκη, όσο ανάγκη έχει το νερό, το οξυγόνο, την εκάστοτε ωφέλιμη εργασία του, ώστε να γεμίζει τον χρόνο του εποικοδομητικά και να επιβιώνει σε αυτήν την ζούγκλα που τον έφεραν και την μετονόμασαν προκλητικά σε ανθρώπινη κοινωνία, με την πρέπουσα αξιοπρέπεια. Την τροφή, για να γεμίσει την κοιλιά του, γαστέρα του, μόνο που εμείς φτάσαμε στο άλλο άκρο, της αμετροέπειας, δηλαδή ζούμε μόνο και μόνο για να τρώμε, για να καθόμαστε στο τραπέζι, η γαστέρα, μας έχει κυριεύσει, αυτή μας καθοδηγεί τα βήματα μας, ο θεός της κοιλιάς, της απόλαυσης, της ηδονής, όμως άλλο τόσο έχει ανάγκη και τον Θεό του. Μόνο που εμείς την εκάστοτε γαστέρα, όπως επίσης και τις ατελείωτες και αναρίθμητες, υπερβολικές απολαύσεις, ηδονές, αργυρώνητες κυρίως, άκρως κοσμικές και επιδεικτικές, αλαζονικές, εγωιστικές και μετέπειτα σαρκικές απολαύσεις, τις οποίες όμως εμείς τις δημιουργήσαμε, επιλέξαμε, τις εφεύραμε, τις ποικίλες της ζωής, τις τοποθετήσαμε σε πρώτιστη ιδεολογία μας και τον Θεό τον απομακρύναμε από την ζωή μας, ως κάποιον ενοχλητικό, περίεργο, καταπιεστικό, που μας εμποδίζει ώστε να απολαύσουμε τον αρρωστημένο κόσμο που επίτηδες, εσκεμμένως δημιουργήσαμε, και δυστυχώς τον αντικρίζουμε ολημερίς μπροστά μας. Το πόσο ανάλγητος και αποκρουστικός, αποτρόπαιος, βίαιος, κυρίως όμως φιλάργυρος, φίλαρχος, υπερβολικά φιλόδοξος, φίλαυτος, φιλήδονος, ξεπροβάλει μπροστά μας, ως κάποιο κακό όνειρο ή φάντασμα. Μας λείπει, απουσιάζει από επάνω μας, ο Θείος Έρωτας, βέβαια, για να τα λεμέ όλα όπως έχουνε και του στραβού το δίκιο, τα σύκα, σύκα και την σκάφη, σκάφη και να μην μεροληπτούμε σκοπίμως προς την μία πλευρά, έτσι όπως μας τον παρουσίασαν τον Θεό οι αντιπρόσωποί του, η ίδια η Εκκλησία λοιπόν, ή άκρως συντηρητική, οπισθοδρομική, αλαζονική, υποτίθεται παραδοσιακή, εγωιστική, συμφεροντολογική, καιροσκοπική, δεν συνάδουνε μαζί αυτά δυστυχώς. Δεν συμβαδίζουνε, δεν ταιριάζουνε με τίποτα, δεν γεφυρώνουνε αυτό το αγεφύρωτο χάσμα, το χαώδες, όταν ως πρώτιστη ιδεολογία τους είναι πως αυτός ο κόσμος είναι μάταιος και πρόσκαιρος, περαστικός, εφήμερος και δεν χρειάζεται να προσπαθείς για να τον κερδίσεις, διότι τι νόημα έχει να κερδίσεις, επικρατήσεις σε αυτόν τον κόσμο και να χάσεις, στερηθείς όμως την ψυχή σου, στην αιώνια βασιλεία των ουρανών;

Άλλωστε και για αυτό οι νέοι μας, η νεολαία γενικώς, η εντελώς απαίδευτη, όσο για παιδεία, εδώ και εάν γελάμε, μονάχα Πολυτεχνείο να τους φανερώνουνε, ανερυθρίαστα, προκλητικότατα, λαϊκίστικα και δημαγωγικά, διαστρεβλώνοντας εσκεμμένως την ιστορική και αυθεντική-γνήσια αλήθεια. Κατασυκοφαντώντας τους πάντες και τα πάντα, προπαγανδίζοντας και λασπολογώντας, σπιλώνοντας συνειδήσεις, απαλλοτριώνοντας την αλήθεια και προβάλλοντας εσκεμμένως το ψεύδος και την παραχάραξη, διαστρέβλωση της ιστορικής διαδρομής, μετατρέποντας την τρίχα σε τριχιά. Ας είναι, δεν πειράζει όμως, ζήτω η δημοκρατία σας, με τις υπερβολικές, αναρίθμητες της παθογένειες, ή μήπως δεν είναι έτσι και υπερβάλω; Όμως, άντε τώρα, πηγαίνετε να θρέψει τα παιδιά σας η Γερμανία, Αγγλία, Αμερική, Αυστραλία, Καναδάς, Κατάρ, να βρίσκονται στις ουρές του ΟΑΕΔ για ένα δημοκρατικό φιλοδώρημα από το κράτος δυνάστη, ταγό στην κυριολεξία και αυτό πάλι, μόνο εάν διαθέτει τα ανάλογα, επιθυμητά ένσημα. Περισσότερες πιθανότητες έχεις να πιάσεις το διπλό Τζακ Ποτ στο Τζόκερ, παρά να διαθέτεις τα ένσημα που σου ζητάνε, επιβάλουνε, αυτοί οι κλέφτες δημοκράτες της φακής, που ρούφηξαν στην κυριολεξία το μεδούλι της Ελλάδας μας, με το καλαμάκι και την μετέτρεψαν σε γραικυλιστάν παρά σε Ρωμιοσύνη, όπως θα έπρεπε. Την παρέλαβαν Ρωμιοσύνη-Ανατολίτικη, Ορθόδοξη Πατριαρχική, με αρχές και παραδόσεις, αξίες, περηφάνεια, αξιοπρέπεια, παράδοση, ήθος, τόλμη, καθήκον, τιμή, Πατρίδα, θρησκεία, Οικογένεια, ανατολίτικη με Πατριαρχική διάθεση και δόγμα Ορθόδοξο, και μετά από 40 χρόνια κλεψιάς και ανάλγητης ασυδοσίας, συμφέρον, βόλεψη, κουτάλας και λαμογιών, διεφθαρμένων προσώπων σε όλους τους χώρους, παραδίδουνε μία χώρα σκιά του ίδιου τους, του εαυτού, δυτικότροπη, με παπικό προσανατολισμό και προσέγγισή άκρως κοσμικό φραγκολεβαντίνικο. Μετά από όλα αυτά, έχουνε, διαθέτουνε, προσπαθούνε να επιβάλουνε καλύτερα, και το απύθμενο θράσος, μιας και περί ακραίου θράσους πρόκειται, να ζητούνε πεισμώνως και εναγωνίως να τους αναγνωρίσουμε και ως πολιτικούς μας σωτήρες, να τους βραβεύσουμε κι όλας, χειροκροτήσουμε, ως γνήσιους και αμερόληπτους δημοκράτες που αγωνιούνε για την ελευθερία του τόπου μας, τα δημοκρατικά ιδεώδη. Προσωπικώς ένα έχω να τους πω, τονίσω, υπενθυμίσω, ότι η αδέκαστη και αμερόληπτη, αντικειμενική ιστορία, η οποία είναι καταγεγραμμένη με χρυσά γράμματα αποθηκευμένη στις λιγοστές ψυχές, συνειδήσεις των εναπομείναντων Ρωμιών, Ορθόδοξων Ελλήνων, που γνωρίζουνε να σκέφτονται και το πιο σημαντικό, να σέβονται τον εαυτό τους και την Εθνική τους ιστορική  τους διαδρομή, αξιοπρέπεια, παράδοση, θα σας καταγράψει με τα πιο μελανά γράμματα, χάθηκε το Ρωμαίικο και ανήλθε το Φραγκέϊκο.

Τώρα, το τι εστί Φράγκικο; Οτιδήποτε προέρχεται από την διαμαρτυρόμενη, προτεσταντική, παπική κυρίως ορθολογιστική δύση, παγκοσμιοποιημένη στο έπακρο, η οποία χωρίς κανένα μα κανένα δισταγμό, φραγμό, ολημερίς προσκυνά τον θεό-χρήμα, άλλωστε και για αυτό μας μετέδωσαν το ρητό, ο χρόνος είναι χρήμα. Επομένως, τρέξε άνθρωπε μου, Ρωμιέ της Ανατολής, Ορθόδοξε συντηρητικέ, που κάποτε σεβόσουνα το Ορθόδοξο Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινουπόλεως, παραδοσιακέ, σεμνέ και ταπεινέ, για να ικανοποιήσεις τις ακόρεστες και λαίμαργες άπληστες, αδηφάγες επιθυμίες σου, απολαύσεις σου, και όλα αυτά επειδή σου το σύστησε, μετέδωσε η υποτιθέμενη κοσμοπολίτισσα δύση. Μια πόρνη όμως και στην ψυχή και στο σώμα της, πνεύμα της, σε οποιαδήποτε ενασχόληση μας με τους φραγκολεβαντίνους ζημιωνόμαστε πνευματικώς και βελτιωνόμαστε μόνο κοσμικώς, σαρκικά, στο χέρι μας είναι να διαλέξουμε ποιον δρόμο επιθυμούμε, της ύλης, σάρκας, του κόσμου της δύσης ή του πνεύματος, της παράδοσης και της συντήρησης που προβάλει το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο της ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΌΛΕΩΣ. Όμως και αυτά με μέτρο, δεν σημαίνει πως θα μας φάνε και οι αράχνες με την μούχλα, προς θεού, όχι τόσο πολύ σκοταδισμός, συντηρητισμός, οπισθοδρομικότητα. Όλα τα πράγματα χρειάζονται μέτρο, η αμετροέπεια όποτε ο άνθρωπος την ξεπερνούσε ποτέ δεν τον οδηγούσε σε καλά αποτελέσματα. Δεν είναι ομορφιά αγαπητοί μου μόνο η σάρκα και η ύλη, αλλά και η παράδοση, εμείς περάσαμε κατά πολύ την απέναντι όχθη της δύσης, δεν τους μιμούμαστε μόνο, απλά γίναμε ένα με αυτού, ολημερίς ερωτοτροπούμε μαζί της, με τα επιδεικτικά της και αναρίθμητα λαμπιόνια της, για να μας προσελκύσουνε το ενδιαφέρον και άθελα μας η και ηθελημένα μας, μετατραπήκαμε σε σύγχρονους γραικύλους, δηλαδή δούλος τον ξένων, υπάκουα και πειθήνια όργανα τους, των υποτιθέμενων συμμάχων μας, μονάχα στα χαρτιά. Διότι εάν εξετάσουμε τις πράξεις τους, τότε θα διακρίνουμε αναρίθμητο δόλο, συνωμοσίες και ραδιουργίες ιδιοτελέστατες, και άντε αυτοί εξυπηρετούνε τα δικά τους τα συμφέροντα, τα δικά μας όμως τα συμφέροντα ποια είναι; Να μας πετάνε ένα ξεροκόμματο ψωμί, κοκαλάκι και να τρέχουμε να το αρπάξουμε παραχωρώντας τους, γη και ύδωρ; Τους τα παραχωρούμε όλα, χωρίς καμία αναστολή, αντίδραση, αντίσταση, δίχως να εισπράττουμε τίποτα απολύτως, αφού ντρεπόμαστε για την ιστορική καταγωγή μας και έχουμε αίσθημα κατωτερότητας προς τους ξένους, ενώ μόλις τους διακρίνουμε να τρέχουνε τα σάλια μας. Ο Ρωμιός όμως, ξέρει και να σέβεται και να διακρίνει από χιλιόμετρα μακριά την καταγωγή του, δεν κάνει εκπτώσεις στα πιστεύω του, στο Έθνος του και στην θρησκεία του, την Ορθόδοξη Ανατολίτικη τη Ρωμαίικη που κατάγεται από την Μάνα μας την Κωνσταντινούπολη.

 Η κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου 1941-1944 όπως την ονομάζετε υποτιμητικά και περιφρονητικά κουίσλιγκ, πολύ πιο Εθνικά Υπερήφανη ήτανε από εσάς, τους υποτιθέμενους δημοκράτες της φακής, τους ραγιάδες και ξενόδουλους γραικύλους, διότι εκείνοι προστάτεψαν, περιφρούρησαν και το κύρος, αξιοπρέπεια του Ένδοξου τιμημένου Ελληνικού στρατού, από αιχμαλωσία. Ο Ελληνικός στρατός ήτανε ο μοναδικός που οι Γερμανοί τους σεβάστηκαν και δεν τους έπιασαν αιχμαλώτους, για να τους στείλουνε σε καταναγκαστικά έργα στην Ναζιστική Γερμανία, όπως έπρατταν με όλους τους άλλους στρατούς που αιχμαλώτιζαν, και τους άφησαν να φύγουνε, ελεύθερους στα σπίτια τους, ώστε μετέπειτα να ξεκινήσουνε την Εθνική τους Αντίσταση στις πόλεις και στα βουνά. Με απλά Ελληνικά τους σεβάστηκαν, διότι ο Στρατηγός Τσολάκογλου με τον επίσης υψηλόβαθμό του, τον Κατσιμήτρο, όπως επίσης και τον Μπακόπουλο, έτσι απλά διαπραγματεύθηκαν ακριβά την αξιοπρέπεια της χώρας μας, δεν υπήρξανε δεδομένοι, σίγουροι, όπως οι σημερινοί μας πολιτικάντηδες που κατέβασαν τα παντελόνια τους στις ορέξεις της Μερκελ με της παρέα της. Για την ιστορία, ο Αντιστράτηγος Κατσιμήτρος ήτανε αυτός που πολέμησε πρώτος στο Καλπάκι των Ιωαννίνων στην μάχη της Ελαίας, το ΌΧΙ μπορεί να το ξεστόμισε πρώτος ο Μεταξάς από την Αθήνα, αλλά αυτός που το βροντοφώναξε στα παγωμένα βουνά της Πίνδου και το άκουσαν, ένιωσαν, στο πετσί τους, οι Ιταλοί φασίστες κατακτητές ήτανε αυτός με το Τάγμα του, που αντιστέκονταν στους εισβολείς της χώρας μας, για να την κατακτήσουνε, σκλαβώσουνε. Πολεμούσε για έξη μήνες στα κρύα βουνά της Βορείου Ηπείρου, από την 28 Οκτωβρίου του 1940 μέχρι τις 9 του Απρίλη του 1941, όταν συνθηκολόγησε εναντίον των Γερμανών κατακτητών, και το ευχαριστώ προς αυτόν τον ήρωα ήτανε να τον αποκαλέσουμε προδότη, μειοδότη και συνεργάτη των Γερμανών. Έπρεπε να τους κάνει το χατίρι να πολεμήσει με όλον τον κόσμο, τον πλανήτη, και με τους Φασίστες Ιταλούς και με τους Ναζιστές Γερμανούς για τον αναγνωρίσουμε πατριωτική δράση, αντίσταση, μετέπειτα επειδή συνθηκολόγησε και πάρα πολύ ορθώς, τον αποκάλεσαν προδότη, φαίνεται, για αυτούς τους δημοκράτες, μπολσεβίκους της φακής, στον πόλεμο υπάρχει μονάχα η επίθεση και όχι η οπισθοχώρηση, μόνο γκάζι και όχι φρένο, η διπλωματική οδός και ο στρατιωτικός ελιγμός απουσιάζουνε και δεν αναγνωρίζουνε αυτές τις μεθόδους του πολέμου. Βαυκαλίζονταν, ικανοποιούνταν, να αριθμούνε αναρίθμητα και αμέτρητα πτώματα Ελλήνων στρατιωτών να κείτονταν στο έδαφος αιμόφυρτα, ώστε μετέπειτα μόλις αποχωρούσανε οι Γερμανοί οι δήθεν και υποτιθέμενοι εχθροί τους, όμως υπήρξανε άσπονδοι φίλοι, σύμμαχοι άλλωστε η επικείμενη συμφωνία του Αυγούστου του 1939 του Ρίμπεντροπ και του Μολότοφ από τα ονόματα των δύο Υπουργών τους, της Ναζιστικής Γερμανίας και της Μπολσεβίκικης Σοβιετικής Ενώσεως που ομιλούσε για εκεχειρία μεταξύ τους και μη σύμφωνο επιθέσεως, όπως επίσης και επίθεση στην Πολωνία, να την διασπάσουνε, διχωτομήσουνε καταλάβουνε, από τα δυτικά οι Ναζιστές του Χίτλερ και από Ανατολικά οι μπολσεβίκοι του Στάλιν δεν τους λέει τίποτα. Ώστε να υφάρπαζαν, να έπαιρναν την εξουσία οι μπολσεβίκοι-κομμουνιστές, δήθεν αντάρτες αντιστασιακοί, όπως πάντοτε με την βία και την αναρχία, νοθεία και να μην υπήρχε κανένας στρατός αξιόμαχος ώστε να τους αντισταθεί, αντιμετωπίσει. Ενώ εσείς από το 1974 και μετέπειτα που αναλάβατε τις τύχες, εξουσίες της χώρας μας, δεν σέβεστε τίποτα απολύτως, καμία Εθνική υπερηφάνεια, αξιοπρέπεια δεν σας διακρίνει, μόνο μειοδότες και σκύψιμο του κεφαλιού στον εκάστοτε υποτιθέμενο σύμμαχο μας, δυνάστη μας. Μας μετατρέψατε σε κρύα νούμερα, αριθμούς, μόνο που όταν ευημερούνε οι αριθμοί τότε υποφέρουνε οι άνθρωποι, που στην προκειμένη περίπτωση ήτανε οι Έλληνες, η υποτιθέμενη Πατρίδα σας. Ένα έχω να σας πω, αναφέρω, τονίσω, υπενθυμίσω, ΦΈΡΤΕ ΠΊΣΩ ΔΗΜΟΚΡΆΤΕΣ Της ΦΑΚΗΣ, ΔΉΘΕΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΟΊ, ΤΑ ΚΛΕΜΜΈΝΑ, ΔΏΣΤΕ ΜΑΣ, ΠΊΣΩ ΤΗΣ ΠΑΤΡΊΔΑ ΜΑΣ, ΤΗΝ ΧΑΜΈΝΗ Μας ΑΞΙΟΠΡΈΠΕΙΑ, ΥΠΌΣΤΑΣΗ, ΡΩΜΙΟΣΎΝΗ ΚΑΙ ΌΧΙ ΑΥΤΌ ΤΟ ΓΡΑΙΚΥΛΙΣΤΆΝ ΠΟΥ ΜΑΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΉΣΑΤΕ ΚΑΤΆ ΚΌΡΟΝ.

Όσο για μισθούς, ακολουθούμε κατά πόδας τους βαλκάνιους μπολσεβίκικους-σοσιαλιστικούς-κομμουνιστικούς γείτονες μας, της Αλβανίας, Βουλγαρίας, πάλε ποτέ Γιουγκοσλαβίας, Ρουμανίας, Ουγγαρίας, βλέπετε εκεί έχουνε, διαθέτουνε και το χωριού του υποτιθέμενου δημοκράτη της φακής, του ανθρώπου με το γαρύφαλλο στο πέτο, του Νίκου Μπελογιάννη. Ο οποίος αυτός προδότης, καταδικάστηκε από το Στρατοδικείο Αθηνών το 1952 ως πράκτορας της Σοβιετικής Ενώσεως, διότι τα χέρια του έσταζαν αίμα, κυριότερος συνεργάτης του αρχισφαγέα-μακελάρη-κατσαπλιά Άρη Βελουχιώτη υπήρξε, στην σφαγή του Μελιγαλά Μεσσηνίας τον Σεπτέμβριο του 1944 μετά την αποχώρηση των Γερμανών. Αντί να κυνηγήσουνε τους κατακτητές που αποχωρούσανε κακήν κακώς, αυτοί οι υποτιθέμενοι και προκλητικά προβεβλημένοι δημοκράτες του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΚΚΕ-ΟΠΛΑ, έσφαζαν τους πολιτικούς τους αντιπάλους, για να τους αποσπάσουνε μετέπειτα την εξουσία και να τους έρθει ως μάνα από τον ουρανό, όπως επίσης και την ιδιωτική τους περιουσία, ως κλέφτες και φονιάδες που υπήρξανε ανέκαθεν και διαχρονικώς. Ο Στέλιος Καζατζίδης ο τραγουδιστής της φτωχολογιάς και της ξενιτιάς όπως τον αποκαλούνε όπως πάντοτε λαϊκίστικα και δημαγωγικά, άλλος υποτιθέμενος δημοκράτης- μπολσεβίκος και αυτός, παραπονιάρης, με δεξιές όμως τσέπες καπιταλιστικές, το παιδί του λαού, της συμμορίας του προλεταριάτου όμως, ξανά ζωντάνεψε, επειδή η υποτιθέμενη δημοκρατική Ελλάδα, γραικύλικη της πάση σε όλους τους τομείς, μηδενός εξαιρουμένου, υστερεί να θρέψει τα παιδιά της και τα στέλνει στην ξενιτιά για να επιβιώσουνε, ξέρετε γιατί; Μπήκατε καμιά φορά στον κόπο να αναρωτηθείτε; Από αυτοκριτική και αυτοσαρκασμό όμως είστε μαλωμένοι, δεν σας συμφέρει, βολεύει, εξυπηρετεί, επειδή θα φανερωθεί περίτρανα πως ο προβεβλημένος δημοκρατικός-καπιταλιστικός και σοσιαλιστικός-μπολσεβίκικος γίγαντας ήτανε γυμνός, με πήλινα ποδάρια, χτίζατε παλάτια στην άμμο, άλλωστε, ποιος παραδέχεται της σήμερον, τα λάθη του και τις παραλήψεις του; Διότι οι πολιτικοί που μας κυβέρνησαν και μας άσκησαν υποτίθεται ανεξάρτητη και αδέσμευτη εξουσία, πολιτική, μόνο έκλεβαν, την κουτάλα λογάριαζαν και την βόλεψη τους, πώς να αρπάξουνε το μέλι και να το προσφέρουνε στους αυλικούς τους, πάντοτε με το αζημίωτο, δηλαδή να τους κολλάνε αφίσες προεκλογικές.

Όπως υστερούσε να τα θρέψει με αξιοπρέπεια και μετά τον συμμοριτοπόλεμο, από το 1944-49, όπου όπως πάντοτε τον παρουσίασαν δημαγωγικά και λαϊκίστικα ως δήθεν εμφύλιο, τα καλά και συμφέροντα λοιπόν, και όποιος διαθέτει μάτια βλέπει και διακρίνει πρόσωπα και καταστάσεις. Οι υπόλοιποι ας παραμείνουνε στον Μακάριο υποτιθέμενο δημοκρατικό τους λήθαργο, ύπνο. Και να συνεχίσουνε να προσκυνούνε τους εκάστοτε πολιτικούς τους ταγούς, δημίους τους, για μια θεσούλα στο πολυπληθή δημόσιο κρατικό κορβανά, τον ξεκούραστο, κομματικοποιημένο τομέα, με τους άκρως κομματικοποιημένους διεφθαρμένους στρατούς τους, τους κατοχής. Βλέπετε, δεν είναι μονάχα στρατός κατοχής στην Κύπρο, υπάρχει και στρατός Κατοχής στην ΕΡΤ, στο δημόσιο, δεν τολμάς να τους αγγίξεις τις δημοκρατικές τους απολαβές- θέσεις-ευαισθησίες επιλεκτικές όμως, αφού όσες πιθανότητες έχουνε οι Τούρκοι να απομακρυνθούνε από την Μεγαλόνησο, άλλες τόσες έχουνε και αυτοί να απομακρυνθούνε από τα διεφθαρμένα τους κομματικά τους γραφεία του δημοσίου. Με εκείνο το άρμα που έριξε την πόρτα του Πολυτεχνείου μεγάλωσαν γενιές και γενιές γραικύλων, νεοραγιάδων, τώρα, εάν προκλητικά χρονοτριβούσε ώστε να απομακρυνθούνε από τις θέσεις τους οι φοιτητές, για να μην τους πατήσει, χτυπήσει, απεγκλωβίσει, αυτό δεν τους συμφέρει να το δούνε, αναφέρουνε, και άλλες πόσες φορές καθυστερούσε επίτηδες μέχρι να σιγουρευτεί πως έφυγαν πίσω από την πόρτα και πληροφορούσε τους φοιτητές ότι θα ξεκινούσε ώστε να απομακρυνθούνε, για να μην τους πατήσει. Όμως, για πολλοστή φορά όμως, ποιος κατορθώνει να διαβλέπει αυτήν την εσκεμμένη χρονοκαθυστέρηση, ώστε να κατορθώσουνε, καταφέρουνε, να απεγκλωβιστούνε οι Φοιτητές; Ενημερώνονται τα δύσμοιρα, τα καημένα Ελληνόπουλα από επαγγελματίες συνδικαλιστές, κομματόσκυλα διεφθαρμένα άκρως, στο έπακρο, με τις εκάστοτε πολιτικές τους αγκυλώσεις και σκοπιμότητες, πεποιθήσεις, δήθεν εκπαιδευτικούς της κακιάς ώρας. Από επαγγελματίες αρνησιπάτριδες και εθνομηδενιστές, διεθνιστές, άθεοι και πολέμιοι της Ορθοδοξίας του Χριστού Εκκλησίας, αριστεροί με τις δεξιές τους όμως τις τσέπες, τις άκρως καπιταλιστικές, πέταξαν στην κοινωνία-ζούγκλα παιδιά, νεολαία καλύτερα, ανενημέρωτη, ανιστόρητη, αστόχαστη, πνευματικά άνυδρη, με ερασιτεχνική προσέγγιση στα θέματα πνευματικής φύσεως, της Θρησκείας μας της Ορθοδοξίας, βρίσκεται πνευματικώς υπό του μηδενός. Και εάν συνεχίσουνε με τον ίδιο τρόπο και βαθμό, να μειώνουμε, ψαλιδίζουνε εσκεμμένως και με πολιτική μαεστρία, διπλωματία, το πιο σημαντικό, νευραλγικό μάθημα των Θρησκευτικών, ακόμη περαιτέρω, να το υποβαθμίζουνε, το μάθημα το οποίο πλάθει στην κυριολεξία χαρακτήρες μαζί με της ιστορίας, τα οποία αυτά ακόμη παιδαγωγικά μαθήματα καταφέρνουνε στους τόσο χαλεπούς καιρούς που ζούμε και  βγάζουνε Έλληνες πολίτες Χριστιανούς Ορθόδοξους, οι οποίοι να σέβονται τις ιστορικές τους παραδόσεις και πεποιθήσεις, πιστεύω των προγόνων τους, να αντιστέκονται ακόμη και να μην προσκυνάνε. Μιας και μετατρέπονται σε Ρωμιούς και όχι Φράγκους-γραικύλους, γνήσιους μιμητές του διεφθαρμένου συστήματος και όχι πολίτες του κόσμου, απαθείς στα θέματα της Θρησκείας και της πατρίδας, αριστερούς ριζοσπάστες, αυτή η άθεη και άθρησκη, άχρηστη κυβέρνηση που μας επιβλήθηκε με την ανοχή της κοινής γνώμης που για πολλοστή φορά εξαπατήθηκε, παραπλανήθηκε. Εμείς όμως, που σας κρούαμε τον κώδωνα του κινδύνου από αυτήν εδώ την ταπεινή ιστοσελίδα στο χώρο του διαδικτύου για πολλοστή φορά και μας χαντακώσατε, σε τι σας φταίξαμε;

Σας πληροφορώ εν πλήρη γνώσεως το τι σας αναφέρω, οι μελλοντικοί πολίτες-γραικύλοι και όχι Ρωμιοί αυτού εδώ του οικοπέδου που το διαχειρίζεται πλέον η Μέρκελ με την παρέα της, απροκάλυπτα, ελεώ της δικής μας της άκρως ιδιοτελέστατης-συμφεροντολογικής συμπεριφοράς, πως σε λίγα χρόνια τα υποτιθέμενε Ελληνόπουλα, όχι απλά δεν θα ασπάζονται τις Άγιες Εικόνες της Αγίας Ορθοδοξίας μας και παράδοσής μας, αλλά απεναντίας δεν θα αναγνωρίζουνε και την Εικόνα της Μεγαλόχαρης και Κεχαριτωμένης Θεοτόκου Παναγίας μας. Αυτό το τόσο δυσάρεστο γεγονός δεν χρειάζεται και ιδιαίτερη οξυδέρκεια για να το αντιληφθεί ο καθένας μας, λίγο μονάχα εάν συζητήσει μαζί τους θα το διαπιστώσει και ο πλέον αδαής σε αυτά τα θέματα. Έτσι λοιπόν, η νεολαία μας, τα νιάτα μας, το αύριο της χώρας μας, το μέλλον της, έχει απομακρυνθεί οικειοθελώς, σκοπίμως, από τους κόλπους-χώρους που απαρτίζουνε τον εκάστοτε κύκλο της Εκκλησίας, όμως το πιο δυσάρεστο σε όλη την υπόθεση είναι πως πλησιάζουνε πάρα πολύ κακώς, ως εύκολος στόχος, μιας και δεν διαθέτουνε τις ανάλογες πνευματικές αντιστάσεις, τις εκάστοτε πολυπληθείς δηλητηριώδεις προτεσταντικές-ορθολογιστικές, αργυρώνητες, υλιστικές, σαρκικές αιρέσεις της πάση. Διότι, τους υπόσχονται λαγούς με πετραχήλια, ότι δηλαδή σας υποσχέθηκε προεκλογικώς ο Τσίπρας με τον Καμμένο, πως θα σας έσκιζε το απάνθρωπο και αποκρουστικό μνημόνιο και σήμερα όχι μόνο το υπηρετεί ως πειθήνιο όργανο τους, για να έχει λόγο ύπαρξης και για να σας ξεγελάσει το ονόμασε σε θεσμούς-δεσμούς, μόνο που παίζει με τις λέξεις όπως επίσης και με τους αδαείς, οι οποίοι δυστυχώς πολλαπλασιάζονται αντί να αντιστέκονται στις εκάστοτε πολιτικές μεθοδεύσεις. Όμως αναρωτιέμαι και στοχάζομαι, προβληματίζομαι γενικώς, ποικιλοτρόπως, πες τε μου, μία φορά μονάχα, στην νεότερη Ελληνική-γραικύλικη και υπό καμία έννοια Ρωμαίικη ιστορία, παράδοση, παρακαταθήκη, πότε για τελευταία φορά νιώσατε περήφανοι που ανήκετε στο γένος των Ελλήνων, πότε επιτέλους αντιστάθηκε σε κάτι αυτός ο λαός; Που υποτίθεται πως είναι λεόντων, μόνο που θα μου επιτρέψετε να τον αποκαλέσω λαγών και πιθήκων, διότι μιμούνται, μιμούμαστε ολημερίς, αλλιώς πιθηκίζουνε, ότι μας αναπαράγουνε τα συστημικά διεφθαρμένα κανάλια, τα Αμερικάνικα και τα Αγγλικά και έτσι καταντήσαμε μία ακόμη αποικία τους, προτεκτοράτο τους ή αλλιώς σε μία επιπρόσθετη αποικία χρέους. Δεν μας άφησαν να καλλιεργήσουμε τα υπέρογκα προτερήματα μας, όμως απεναντίας, μας καλλιέργησαν τα λιγοστά μας ελαττώματα και φάνηκαν αυτά στην επιφάνεια τα αρνητικά μας και όχι τα θετικά μας δυστυχώς.

Εσείς τους ψηφίσατε με το αιτιολογικό να περνάτε καλά και ωραία και σήμερα υποφέρετε, όμως πολύ περισσότερο από μία υποτιθέμενη δημοκρατική-προοδευτική κυβέρνηση από ότι ήτανε η Καπιταλιστική και Αμερικανοκίνητη ΝΔ. Με το ίδιο αιτιολογικό, η πνευματική μας άνυδρη νεολαία μας, απροβλημάτιστη, αστοιχείωτη, επιδερμική και με τουριστική διάθεση στα δογματικά θέματα της Ορθόδοξης πίστεως μας, πλησιάζουνε έτσι ευκόλως, χαζογελώντας, τις εκάστοτε πολυπληθείς δηλητηριασμένες, φαρμακερές αιρέσεις, προτεσταντικής φύσεως κυρίως, οι οποίες τους υπόσχονται έναν θεό στα μέτρα τους, χαμογελαστό, όπως τους συμφέρει και βολεύει, εξυπηρετεί, ταιριάζει. Κυρίως κοσμικής φύσεως, καλόκαρδο, φιλεύσπλαχνο και όχι απόμακρο, αιμοβόρο, αποκρουστικό, στερητικό και εγκρατή, συντηρητικότατο, πιεστικό και ενοχλητικό, απαιτητικό, όπως μας τον παρουσιάζουνε οι Ορθόδοξοι συντηρητικότατοι ιερείς. Αυτός ο Θεός που τους παρουσιάζουνε λαϊκίστικα και δημαγωγικά, δεν τους ζητεί και πολλά πολλά, λίγα και καλά. Με απλά Ελληνικά, τον παρουσίασαν όπως αυτοί ήθελαν, στα μέτρα τους, έφτασαν μέχρι του σημείου να αντικαταστήσουνε τον Θεό στις εντολές του, δηλαδή, αυτοί πλέον έδιναν τις εντολές στον Θεό και ο Θεός είναι υποχρεωμένος να τους ακολουθεί, το άκρων άωτο του παραλογισμού λοιπόν. Έφτιαξαν μία υποτιθέμενη θρησκεία-αίρεση, με την αρρωστημένη ιδιοτελέστατη εγωιστική τους φαντασία, με απολαύσεις υπερβολικές σε αυτόν τον κόσμο, όλα δικά τους τα θέλουνε, και αυτόν τον κόσμο να απολαύσουνε, κερδίσουνε αλλά και τον ουράνιο τον θέλουνε δικός τους, δίχως να στερηθούνε σχεδόν τίποτα, αυτό δεν είναι λιγάκι εγωιστικό; Το πιο παράδοξο από όλα είναι πως τους υπόσχονται και τον ουράνιο, βασιλεία των ουρανών, ώστε να ξεγελάσουνε και παραπλανήσουνε την ευκολόπιστη πελατεία τους, με έναν Θεό, ο οποίος συνεχώς θα τους συγχωρεί και θα τους δικαιολογεί, ως λίγο άτακτους, πονηρούληδες, με μηδαμινές απαιτήσεις και υποχρεώσεις προς αυτόν, δηλαδή στερήσεις εν κατακλείδι, από ότι τους ζητάει-απαιτεί καλύτερα η συντηρητικότατη Ορθόδοξη Ανατολική Εκκλησία που εδρεύει στο Φανάρι της Κωνσταντινουπόλεως, κατά αυτούς πάντοτε, με την δική τους την λογική, τους υποτίθεται προοδευτικούς.

Διότι, θεωρούνε με την επιδερμική τους, ερασιτεχνική τους, τουριστική τους, ενασχόληση, προσέγγιση, αντίληψη με τα θέματα τα πνευματικά της φύσεως, θρησκείας, πως τους καταπιέζει και τους στερούνε όλες τις απολαύσεις και επιθυμίες της ζωής τους. Ο κοσμικός άνθρωπος, η κοσμική ζωή, με τις ομορφιές της και τις απολαύσεις της, δεν γίνεται να συμβαδίσουνε με την υποτιθέμενη Ορθόδοξη πίστη και παράδοση, δόγμα, και έτσι βρίσκουνε λύση στο εύκολο και σίγουρο καταφύγιο στην δηλητηριώδη αίρεση. Απεναντίας, οι δικοί μας οι ιερείς, οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, έχουνε και αυτοί το δικό τους μερίδιο ευθύνης που τους αναλογεί, διότι τον παρουσιάζουνε τον Γλυκύτατο Ιησού Χριστό με υπερβολική εγκράτεια και απόμακρο, αποκρουστικό πνευματικό Θεό, όπως μας τον παρουσίασαν στην πλειοψηφία τους, και δεν είναι ένας Θεός της Αγάπης και της ζωντάνιας για ζωή, αλλά της στείρας μιζέριας. Σε αυτό το σημείο φταίει κάπως και η Εκκλησία μας, έχει όμως και αυτή ένα μεγάλο μερίδιο ευθύνης, διότι έτσι μας τον παρουσίασε και πρόβαλε τον ίδιο τον δημιουργό μας, τον Θεό, τώρα, όποιος δεν το αντιλαμβάνεται σκοπίμως εθελοτυφλεί, κρύβεται πίσω από το δάχτυλο του, μιας και είναι μαλωμένος με την αυτοκριτική, αυτοσαρκασμό, διότι μας παρουσίασε έναν Θεό, πάρα πολύ απαιτητικό, πιεστικό, ενοχλητικό γενικότερα. Να μην τρώμε όπως επιθυμούμε, να στερούμαστε υπερβολικώς, να μην ομιλούμε, να μην σκεφτόμαστε, να μην αγαπιόμαστε και η αγάπη έρχεται, συνοδεύεται μέσω του έρωτα ή σεξ, όπως όλες αυτές τις επιθυμίες και ομορφιές του ανθρώπου, της ζωής, θα πρέπει να τις στερούμεθα και να της ξεχάσουμε γενικώς. Όμως σε αυτήν την ζυγαριά των απολαύσεων, ηδονών, έναντι του σεμνού και ταπεινού, εγκρατή Θεού της Αγάπης του Ιησού Χριστού υπερτερεί κατά πολύ ο κοσμικός άνθρωπος, η κοσμική ζωή, από τον πνευματικό άνθρωπο, την πνευματική ζωή όπως κανονικώς θα έπρεπε να ήτανε και το κυριότερο με φόβο Θεού, δυστυχώς η ζυγαριά γέρνει υπέρ του κόσμου και των πολυπληθών αιρέσεων. Φτάσαμε στο σημείο, στο έσχατο,, να μην ξεχωρίζουμε σε τίποτα από τα σκυλιά, γατιά, μονίμως να τρώνε και να αναπαράγονται, μόνο αυτά έχουνε στο μυαλό τους, για αυτά ενδιαφέρονται και για τίποτα άλλο, όμως άλλο τόσο έχει ανάγκη ο άνθρωπος και από μία προσευχή προς τον Θεό. Τώρα, αυτός ο Θεός για να καταφέρει να βοηθήσει το πλάσμα του, το πνευματικό παιδί του, θα πρέπει πρώτα από όλα το ίδιο το παιδί του, να το επιθυμεί και να το νοσταλγεί. Ο άνθρωπος να μάθει να προσεύχεται και να ταπεινώνεται, με απλά Ελληνικά, θα πρέπει κυρίως να τσαλακώσει το ιδιοτελέστατο εγώ του, εάν κάνει ένα βήμα προς τον Θεό για να τον πλησιάσει, τότε ο Θεός να γνωρίζετε πως θα κάνει δέκα για να μας αγγίξει, αρκεί να δείξουμε καλή προαίρεση και εμπιστοσύνη προς τον Θεόν μας.

Είτε σας αρέσει, είτε δεν σας αρέσει αυτή είναι η δική μου ταπεινή αλήθεια, γνώμη, άποψη την οποία την καταθέτω με απόλυτη παρρησία και όχι αλαζονικό κομπασμό, περηφάνια, όπως ένα παιδί έχει ανάγκη τους γονείς του για να καταφέρει να επιβιώσει, ενσωματωθεί στην κοινωνία-ζούγκλα στην κυριολεξία που αντίκρισε με το πρώτο φως της ζωή του, διότι εάν οι γονείς του δεν πληρώσουνε ιατρό στο μαιευτήριο τότε σας πληροφορώ πως το βρέφος όπως επίσης και η μητέρα του θα υποφέρουνε μέχρι να καταφέρουνε να δούνε το φως της ζωής και για τα δύο πρόσωπα που αναφερόμαστε. Μόνο με το θεό-χρήμα θα καταφέρει να ανδρωθεί το βρέφος δυστυχώς, όσο για δωρεάν υγεία, κοινωνική περίθαλψη, εάν δεν εισχωρήσει το λεγόμενο φακελάκι στον ιατρό τότε αγαπητοί μου κανένας δεν κουνιέται να τρέξει προς βοήθεια. Το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό, ο δυνατός και ισχυρός που έχει χρήμα τσαλαπατάει τον αδύνατο, μόνο και μόνο επειδή απουσιάζει από επάνω του ο μεγαλοπρεπής Θεός-χρήμα, έτσι χάνεται η αξιοπρέπεια στον άνθρωπο, μειώνεται η εμπιστοσύνη του προς το κράτος δικαίου. Με όλες αυτές τις αναποδιές που του συμβαίνουνε του ανθρώπου αναγκάζεται να κοιτάξει, στρέψει το βλέμμα του προς τον Ουράνιο Πατέρα Θεό και να αναζητήσει βοήθεια πνευματική, να προστρέξει προς την πρεσβυτέρα του κόσμου προς την Παναγία μας, Υπεραγία Θεοτόκο, την Μητέρα του Θεού. Δεν γίνεται ο άνθρωπος χωρίς Θεό να επιβιώσει εάν δεν προσεύχεται, χρειαζόμαστε και πνευματική καθοδήγηση, κατάρτιση, υποστήριξη ένθεη ζωή και όχι άθεη. Εάν δεν ελπίζει, δυστυχώς όμως εμείς οι σύγχρονοι νεοέλληνες ή αλλιώς νεογραικύλοι επικεντρωθήκαμε αποκλειστικά στην ύλη και στην υπερβολική σαρκολατρεία. Σας προτρέπω να διαβάζετε, ρουφήξετε καλύτερα, δύο πολύ μεγάλους Έλληνες λογοτέχνες, στοχαστές, Ρωμιούς, τον Πάτερ Ιωάννη Ρωμανίδη και τον συγγραφέα Φώτη Κόντογλου, εξέχουσες φυσιογνωμίες, προσωπικότητες και οι δύο, ο πρώτος της Ελληνικής Ρωμαίικης ομογένειας της Αμερικής και ο δεύτερος από το πληγωμένο και ξεριζωμένο Αϊβαλή της Μικράς Ασίας, διαβάζοντας τα άριστα συγγράμματα τους, τα οποία πνέουνε αέρα Ρωμιοσύνης γνήσιας και λεβέντικης, ελεύθερης Ορθόδοξης Παράδοσης και συνείδησης, θα αντιληφθείτε πόσο σημαντικό πράγμα είναι ο άνθρωπος να μην ξεχνάει την καταγωγή του, την παράδοση του, την ρίζα του γενικώς. Διότι, γνωρίζει από πού έρχεται και ξέρει προς τα που θα πρέπει να κατευθυνθεί, ώστε να προσπαθεί να τις μεταλλαμπαδεύσει αυτές τις αρχές του και τις αξίες του, παραδόσεις του και στους επόμενους Ρωμιούς και όχι φράγκους-γραικύλους, την ανόθευτη και όχι την νοθευμένη ιστορία της Ρωμιοσύνης.

Τώρα, που ανάφερα αυτό το περιστατικό για να μην ξεχνάμε, θυμήθηκα το πανό πηγαίνοντας προς την Σίνδο της Θεσσαλονίκης, το οποίο το κατέβασαν, οι υποτιθέμενοι δημοκράτες της φακής, φαίνεται, τους ενοχλούσε τόσο πολύ, με το ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ της Κύπρου μας, στα κόκκινα να στάζει αίμα του ΙΕΡΟΎ ΛΌΧΟΥ 2012. Μα, ήτανε λογικό να τους ενοχλεί, διότι την πρόδωσαν, την εγκατέλειψαν και προσπαθούνε με αυτά τα θέματα όσο γίνεται να μην ασχολούμαστε, να μην τα αγγίζουμε, να τα προσπερνάμε με επιδεξιότητα διπλωματικής φύσεως, δημοκρατικά πάντοτε. Όσον αφορά τα πανό, για καρναβάλια, γιαουρτομαχίες, γιορτές χορού, σταφυλιού, καρπουζιού, κρασιού, λουλουδιού, ψωμιού, θέρους, σαρδέλας, αυτά σας πληροφορώ πως και του χρόνου ακόμη θα βρίσκονται στην θέση τους, διότι δεν ενοχλούνε κανέναν. Φρόνιμα παιδάκια του συστήματος τα προβάλουνε, τα τοποθέτησαν, ήσυχα, με αντιπαροχή κάποια θεσούλα στο υπερπλήρης δημόσιο τομέα. Δεν μου λέτε, γραικύλοι, τι σας πείραζε τόσο πολύ το Πανό που ανέγραφε για την Κύπρο, το ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ; Για να τελειώσω, να γνωρίζετε πώς σαν κάνουμε πάρα πολύ υπομονή, σίγουρα όπως εσείς μας κάνετε εμάς υπομονή, όπως λέτε, έτσι και εμείς σας κάνουμε υπομονή γαϊδουρινή εσάς. Σε αυτόν τον τόπο, καταλάθος, αλλά υπάρχουμε και εμείς, τι να κάνουμε, άλλοι άνθρωποι, με εντελώς διαφορετική σκέψη και κουλτούρα, με τα θετικά μας, αλλά σίγουρα και τα αρνητικά μας, δεν είμαστε αλάνθαστοι, ούτε και ξερόλες, ούτε έχουμε την μονομέρεια μονάχα εμείς να είμαστε οι πατριώτες και όλοι οι άλλοι οι προδότες. Μακριά από εμένα αυτοί οι τόσο ακραίοι χαρακτηρισμοί, απλώς τοποθετείτε τον πατριωτισμό σε δεύτερη μοίρα, καλώς η κακώς, δικαίωμα σας είναι, ο καθείς ακολουθεί την δική του διαδρομή και πορεία που αυτός διαλέγει, χαράζει. Προσωπικά με γεμίζει η ανάγνωση της ιστορίας, δεν το κρύβω, πως είμαι φανατικός φιλίστορας, για αυτό λοιπόν, μην μας προκαλείτε, αφήστε μας στον κόσμο μας και εσείς να βρίσκεστε στον δικό σας, από μακριά και αγαπημένοι.
ΟΙ ΛΆΤΡΕΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΊΑΣ.


Κυριακή, 14 Αυγούστου 2016

ΜΑΣ ΕΞΑΠΑΤΉΣΑΤΕ



Ανήμερα τις 20 του Ιούλη του 1974, συγκαλείτε εκτάκτως πολεμικό συμβούλιο στο Πεντάγωνο της Αθήνας, στο Υπουργείο της Εθνικής Αμύνης, με επικεφαλής τον Ταξίαρχο της ΕΣΑ, τον αόρατο δικτάτορα, τον Δημήτριο Ιωαννίδη, που αντικατέστησε τον Συνταγματάρχη Γεώργιο Παπαδόπουλο στις 25/11/1973, τον οποίο, από τότε τον είχε έγκλειστο σε κατοίκων περιορισμό, μετά τα θλιβερά γεγονότα του Πολυτεχνείου που διαδραματίστηκαν, τα οποία όπως πάντοτε οι δήθεν δημοκράτες της φακής, οι προκλητικά προβεβλημένοι και μερολιπτούντες από την μία πλευρά της αμάξης πάντοτε, τα μετέτρεψαν κατά το δοκούν με περίτεχνη επιμέλεια, από τρίχα, σε τριχιά. Ακόμη, στο λεγόμενο επαναστατικό Υπουργικό Συμβούλιο, μετείχανε οι αρχηγοί όλων των σωμάτων των Ενόπλων Δυνάμεων, όπως ο Στρατηγός ο Γρηγόρης Μπονάνος, επικεφαλής των Ενόπλων Δυνάμεων, ο Αρχηγός Στρατού ο Υποστράτηγος Ανδρέας Γαλατσάνος, ο Πέτρος Αραπάκης Ναύαρχος και επικεφαλής του πολεμικού μας Ναυτικού του ΓΕΝ, ο επίσης επικεφαλής της Πολεμικής μας αεροπορίας ο Πτέραρχος Αλέξανδρος Παπανικολάου ΓΕΑ, ο στρατηγός και Πρόεδρος της Δημοκρατίας κατά φαντασία τους βέβαια, αλλά εν πάση περιπτώσει ο Φαίδωνας Γκιζίκης, ο οποίος μετέπειτα παρέδωσε την εξουσία στους παλαιοπολιτικάντηδες εξόριστους από το Παρίσι, όπως ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ο πρεσβύτερος, την νύχτα στις 23/7/1974 και ορκίστηκαν μονομιάς, κατευθείαν που λέμε, χωρίς καμία απολύτως χρονοτριβεί [ να μην χάσουμε τα κελεπούρια] κυβέρνηση δήθεν σωτηρίας, ο Ευάγγελος Αβέρωφ Τοσίτσας, ο Γεώργιος Μαύρος, Παναγιώτης Κανελλόπουλος, με την λεγόμενη Οικουμενική τους Κυβέρνηση, που στήθηκε επάνω στα συντρίμμια, φλόγες, ερείπια, της Κυπριακής τραγωδίας. Πριν όμως, έρθουνε οι υποτιθέμενοι σωτήρες, οι δημοκράτες, οι οποίοι στερήθηκαν για εφτά χρόνια τα δεδουλευμένα τους, τα υπερβολικώς πλουσιοπάροχα, από τις 21/4/1967, εξαιτίας των Συνταγματαρχών του Γεωργίου Παπαδοπούλου, Νικολάου Μακαρέζου, Ταξιάρχου Στυλιανού Παττακού, Συνταγματάρχη Οδυσσέα Αγγελή, Ιωάννη Λαδά, Νικολάου Ντερτιλή κτλ, ας επανέλθουμε όμως στις 20 του Ιούλη και να δούμε τι ακριβώς διαδραματίστηκε μέσα εκεί, στο Υπουργείο της Εθνικής Αμύνης, εκείνες τις τόσο καθοριστικές και κρίσιμες ώρες, νευραλγικές θα ισχυριζόμουνα, για την τύχη και τον μελλοντικό βίο, εξέλιξη και της Μητροπολιτικής Ελλάδας, αλλά και των Ελληνοκυπρίων αδερφών μας. Μέσα στην αίθουσα ήτανε και ο Πρωθυπουργός του, το ανδρείκελο, ο Αδαμάντιος Ανδρουτσόπουλος, ο οποίος έπαιρνε εντολές ως μία άβουλη μαριονέτα του, ένα φυτό στην κυριολεξία, ότι είναι δηλαδή σήμερα ο Τσίπρας με τον Καμένο, τους διατάζει η Μέρκελ και αυτοί υπακούνε στις εντολές της, ως πειθήνια όργανα της, κατευθείαν από τον Δημήτριο Ιωαννίδη.

Ο τότε κύριος υπεύθυνος, αρμόδιος του στρατιωτικού καθεστώτος για το καταστροφικό αιματοβαμμένο πραξικόπημα εναντίον του Μακαρίου, που εσκεμμένως προκλήθηκε στις 15/7/1974, του Αρχιεπισκόπου και Προέδρου της Δημοκρατίας της Κύπρου, ο Ταξίαρχος Δημήτριος Ιωαννίδης, ο βασικός πρωταγωνιστής της ιστορίας, απευθύνθηκε οργισμένος προς τους Αμερικάνους, τον Πρέσβη τους, τον Τόσκα και τον Υφυπουργό τους των Εξωτερικών που μόλις είχε καταφθάσει από την Άγκυρα τον Σίσκο, σε τόνο έντονο, οξύθυμο, επιβλητικό, λέγοντας τους, οργισμένος, Μας Εξαπατήσατε, και ρίχνοντας τα ποτήρια από την ασυγκράτητη οργή του, θυμό του, στο τραπέζι. Διότι από τις πρώτες πρωινές ώρες, με την χάραξη του ηλίου, ανάνδρως και υπούλως οι Νατοϊκή μας σύμμαχοι οι Τούρκοι, που υποτίθεται θα τους συγκρατούσανε οι Αμερικανοί του Κίσσιγκερ του Υπουργού τους, των Εξωτερικών, και θα κατάφερναν να κατευνάσουνε τα πνεύματα των Τούρκων, με την προϋπόθεση ότι, δεν θα εισέβαλαν στο νησί της Αφροδίτης. Απεναντίας όμως, παρά τις υποσχέσεις των Αμερικανών πριν το αδερφοκτόνο πραξικόπημα, πως θα κατορθώσουνε να τους πείσουνε, συγκρατήσουνε, πως το λεγόμενο πραξικόπημα εναντίον του Μακαρίου, του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, δεν θα επηρέαζε καθόλου τους Τουρκοκύπριους και απλά ήτανε μία εσωτερική ανωμαλία, υπόθεση της Ελλάδας, που δεν θα είχε κανένα μελλοντικό δυσάρεστο, αντίκτυπο, αποτέλεσμα εναντίον των Τουρκοκυπρίων. Την αυγή, πριν ακόμη χαράξει, άρχισαν να βομβαρδίζουνε την Κύπρο, τις στρατιωτικές θέσεις της Εθνικής Φρουράς, και το Ελληνικό στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ, της Ελληνικής Δύναμης Κύπρου, όπως επίσης και να αποβιβάζουνε στρατεύματα μαχητικά στην ακτή Πέντε Μίλι δυτικά της Κερύνειας, εντελώς ανενόχλητοι τις πρώτες ώρες, στιγμές τις απόβασης-αποβίβασης. Διότι οι δικοί μας οι σωτήρες, οι συνταγματάρχες, που πριν το πραξικόπημα με τον υποτιθέμενο πατριωτισμό τους τον έχυναν με την σέσουλα, με τα μεγάλα και αστραφτερά τους τα γαλόνια, που τα χρησιμοποιούσανε μονάχα για να επιβληθούνε στα φανταράκια, ενώ μόλις αντίκριζαν τους Τούρκους εισβολείς, δεν δίσταζαν και έβαλαν την ουρά κάτω από τα σκέλια, αφού αποδείχθηκαν πάρα πολύ κατώτεροι του αναμενόμενου, ανθρωπάκια, δημόσιοι υπάλληλοι στην κυριολεξία, πατώντας σε δύο βάρκες, και με τους στρατιωτικούς και με τους πολιτικούς, και κοίταζαν προς ποια μεριά θα γύρει η βάρκα για να πηδήξουνε, σαν τα ποντίκια, ώστε να μην στερηθούνε τους παχυλούς μισθούς τους, είτε από τους στρατιωτικούς, είτε από τους πολιτικούς.

Μιας και πίστεψαν στα λόγια των Αμερικάνων, μέσω του Κίσσιγκερ του Υπουργού τους των Εξωτερικών, άλλωστε, ο Ταξίαρχος Ιωαννίδης διαχρονικώς υπήρξε το αγαπημένο παιδί της Αμερικάνικης Πρεσβείας των Αθηνών. Αυτοί του έδωσαν την εντολή να καταρρίψει τον Παπαδόπουλο, αντικαταστήσει, συνθλίψει, μετά τα θλιβερά, δραματικά γεγονότα του Πολυτεχνείου, που επίτηδες όμως τα δημιούργησαν, προκάλεσαν, ώστε να βρούνε την αφορμή και την αιτία που αναζητούσανε για να τον ρίξουνε, με τον δικό τους άνθρωπο, τον εύκολο στο προσκύνημα, στο yes men προς την Αμερική. Διότι, δεν τους επέτρεψε, τους απαγόρεψε, να ανεφοδιαστούνε τα Μαχητικά τους αεροσκάφη, να διέλθουνε από τον Εθνικό μας εναέριο χώρο, του f,α,r, Αθηνών, στον πόλεμο που διεξάγονταν του Γιόμ Κιπούρ, τον Οκτώβριο του 1973. Όπως επίσης, μονομερώς, αποφάσισε τους υδρογονάνθρακες στον Πρίνο της Θάσου το 1973 που τους εξόρυξε και ακόμη τρώνε ψωμί από την δική του αποκλειστικά εξόρυξη, να τους εκμεταλλευθεί δίχως καμία μεσολάβηση της Αμερικής, και μετέπειτα ζήτησε από την ΗΠΑ, να πάψει να μας χρηματοδοτεί με τα εξοπλιστικά της προγράμματα, προς τις δικές μας ένοπλες δυνάμεις, επειδή επιθυμούσε να είμαστε αυτάρκης και να μην τους έχουμε καμία απολύτως ανάγκη, διάθεση, εξάρτηση προς αυτούς. Ώστε να βαδίσουμε μία νέα πολιτική, Εθνική, ανεξάρτητη, αδέσμευτη, δίχως πολιτικές δεσμεύσεις και εξαρτήσεις, αγκυλώσεις, που μας χάραξε, και όχι υποτέλειας έναντι της Αμερικής, και αυτό το γεγονός φανερώθηκε με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο, στο πόλεμο του Γιομ Κιπούρ, μεταξύ των Εβραίων που σημαίνει και της κυριότερης συμμάχου της, των Ηνωμένων Πολιτείων της Αμερικής και των Παλαιστινίων. Οι Αμερικανοί, του υποσχέθηκαν του Ιωαννίδη, πως θα καταφέρουνε να συγκρατήσουνε τους Τούρκους για πολλοστή φορά, όπως επί προεδρίας Τζόνσον το 1964 και το 1967 το έπραξαν, μετά τα προβοκατόρικα γεγονότα της Κοφίνου, άλλωστε δεν θα ήτανε η πρώτη φορά που θα απέτρεπαν μία επικείμενη εισβολή των Τούρκων στο νησί, και αυτός άφοβα, δίχως καμία απολύτως αναστολή και φόβο, δειλία να ξεκινήσει το πραξικόπημα εναντίον του Μακαρίου και θα έχει την αμέριστη υποστήριξη, συμπαράσταση της Αμερικής. Επειδή τον θεωρούσανε τον Μακάριο, τον Κάστρο της Μεσογείου, διότι φλερτάριζε, ερωτοτροπούσε ποικιλοτρόπως με τους Σοβιετικούς-μπολσεβίκους, ή τους αδεσμεύτους, όπως ο Νάσερ της Αιγύπτου, δεν επιθυμούσε η Κύπρος να μετατραπεί σε μία ακόμη Νατοϊκή βάση των Αμερικανών, εάν δεχότανε να Ενωθεί με την Μητέρα Ελλάδα. Όμως αυτές τους οι ανέξοδες υποσχέσεις, αποδείχθηκαν, αυτά τα λόγια τα μεγάλα, κούφια του αέρα, φρούδες ελπίδες, δίχως κανένα απολύτως αντίκρισμα, τα επιπόλαια και υστερόβουλα, πως απλώς κάνουνε, επιχειρούνε μία άσκηση πολεμικής φύσεως και θέλουνε να μας δείξουνε την επιπρόσθετη δύναμη τους, ώστε να μην τολμήσουμε να πειράξουμε τους δικούς τους, τους Τουρκοκυπρίους, αυτά μας έλεγαν τις πρώτες ώρες της απόβασης και πως είναι θέμα χρόνου να φύγουνε, αποχωρήσουνε και να μην τους παρενοχλήσουμε καθόλου, άσκηση κάνουνε.

Εδώ γελάμε, ο προαιώνιος και διαχρονικώς εχθρός του γένους μας, που έφτασε δυστυχώς και μέχρι τις ημέρες μας, εις το διηνεκές, μα και πώς να μην φτάσει; Αφού με την τόσο μειοδοτική-ενδοτική-προδοτική πολιτική μας, κυρίως των συμφεροντολόγων, βολεμένων πολιτικάντηδων της καρέκλας τους και της κουτάλας τους, κονόμας τους, είναι απολύτως φυσιολογικό να ξεσαλώσουνε, διότι και ο άγγελος φοβέρα θέλει, χρειάζεται. Απλά, εισήλθαμε σε αυτήν την οργάνωση των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, που το αποκάλεσαν ΝΆΤΟ, το έτος του 1952, το λεγόμενο Υπερατλαντικό σύμφωνο, μόνο και μόνο επειδή υποτίθεται πως θα μας προστάτευαν, περιφρουρούσανε, από τις επεκτατικές επιδιώξεις της γείτονας χώρας μας, της αιμοβόρας και αδίστακτης Τουρκίας, που και αυτή συμπεριλήφθηκε σε αυτήν την συνεργασία συμφερόντων, κυρίως οικονομικής φύσεως. Όμως στο Κυπριακό, φανερώθηκε περίτρανα το πόσο αφερέγγυος, ανοργάνωτος  υπήρξε αυτός ο υποτιθέμενος ειρηνικός οργανισμός, και όπως πάντοτε υπερασπίζεται και υποστηρίζει τον δυνατό, τον ισχυρό, έναντι του αδυνάτου, του ανίσχυρου, που στην προκειμένη περίπτωση ήτανε της Κύπρου μας. Όπως επίσης, και ένας ακόμη επιπλέον, επιπρόσθετος λόγος ήτανε ώστε, να μην ήμασταν στο περιθώριο, απομονωμένοι από τα υπόλοιπα κράτη τα δυτικά, τα καπιταλιστικά, τα παγκοσμιοποιημένα, ιμπεριαλιστικά, που παρακαλούσανε γονυπετής να εισέλθουνε στους πρόποδες, στους κόλπους των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, του υπερατλαντικού συμφώνου του ΝΆΤΟ. Διότι, εκείνα τα χρόνια ήτανε σε εξέλιξη ο λεγόμενος ψυχρός πόλεμος, από την μία πλευρά της καπιταλιστικής Αμερικής, και από την άλλη, της μπολσεβίκικής-σοσιαλιστικής Σοβιετικής Ενώσεων και των ανατολικών χωρών δορυφόρων της, που την αποτελούσανε. Όμως, δεν θα πρέπει να ξεχνούμε, να μας διαφεύγει από τον νου μας, πως μας βοήθησαν, συμπαραστάθηκαν, πάντοτε με το αζημίωτο βέβαια, με το σχέδιο Μάρσαλ, δόγμα Τρούμαν οι Αμερικανοί, το έτος του 1947, και έτσι επικρατήσαμε, ελευθερωθήκαμε καλύτερα, εναντίον των πολυπληθών λαϊκίστικων αριστερών κινημάτων, που στην ουσία όμως επρόκειτο περί αναρίθμητων εγκληματικών ορδών, κατσαπλιάδων, φονιάδων και κλεφτών, βιαστών, ανθελλήνων, συμφεροντολόγων, με πάντοτε ιδιοτελέστατη διάθεση, του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, ΚΚΕ, ΟΠΛΑ, ΔΣΕ, με τις δεξιές τσέπες όμως τις καπιταλιστικές, των κομμουνιστών μπολσεβίκων, από τα έτη του 1944 έως το σωτήριο έτος του 1949. Την χρονιά εκείνη τελείωσε ο συμμοριτοπόλεμος, αλλά για εσάς εμφύλιος σπαραγμός της χώρας μας, είπαμε, ο καθένας τα παρουσιάζει όπως τον ταιριάζουνε και τον βολεύουνε, εξυπηρετούνε, κατά το δοκούν λοιπόν ο καθένας αγορεύει, ρητορεύει και πολιτικολογεί, στοχάζεται, διότι τοποθετούσανε το λαμπερό πολίτευμα της Δημοκρατίας το οποίο ούτος ει άλλος πουλάει και μόνο που το εκφέρεις, παρουσιάζεις, ως το πιο πολυδιαφημισμένο πολίτευμα, μόνο που ότι λάμπει δεν σημαίνει πως είναι και χρυσός, λαϊκίστικα και δημαγωγικά ως επικεφαλίδα, προμετωπίδα, και με αυτήν την αφορμή, το υποτιθέμενο αίτιο, αιματοκύλισαν την πατρίδα μας από την μία άκρη της μέχρι την άλλη.

Δίχως κανέναν μα κανένα δισταγμό, φραγμό, με το πιο αποτρόπαιο έγκλημα τους, ολίσθημα τους, του παιδομαζώματος, αφού μάζεψαν βιαίως και ανάνδρως, από τις αγκαλιές των μανάδων τους, περισσότερα από 28.000 Ελληνόπουλα και τα περιέφεραν ως λάφυρο πολέμου στις δικές τους χώρες, του Ανατολικού μπλογκ, τα κατά επίφαση μονάχα δημοκρατικά κράτη. Του λεγόμενου σιδηρούν παραπετάσματος, όπως τα αποκαλούσε περιφρονητικά, υποτιμητικά ο Πρωθυπουργός της Ιμπεριαλιστικής Αγγλίας ο Τσώρτσιλ. Ευτυχώς όμως, για καλή μας τύχη, που ο ένδοξος Εθνικός Ελληνικός Στρατός-Αμερικανικός-Αγγλικός, των συμμάχων μας, όπως και να τα αποκαλέσετε το ίδιο κάνει, επικράτησε εναντίον των μπολσεβίκων-σοσιαλιστών-κομμουνιστών, των υποτιθεμένων δημοκρατών πολιτών, που άγονταν και φέρονταν από την μητρική τους πατρίδα την Σοβιετική Ένωση, του αιμοβόρου και αδίστακτου δικτάτορα και τυράννου της ανθρωπότητας του Ιωσήφ, Βησαριώνοβιτς, του Στάλιν. Διότι, είτε Στάλιν, είτε Χίτλερ, είτε Κεμάλ, ένα και το αυτό, καμία απολύτως διαφορά, άλλωστε το σύμφωνο Ρίμπεντροπ-Μολότωφ του Αυγούστου του 1939, μεταξύ των Υπουργών της Ναζιστικής Γερμανίας και της Μπολσεβίκικής Σοβιετικής Ενώσεως αυτό μας επιδεικνύει ως φάρο, πως οι ναζιστές φασίστες του Χίτλερ-Μουσολίνι δεν διέφεραν σε τίποτα από τους αναρχικούς μπολσεβίκους, άθεους και απάτριδες του Λένιν-Στάλιν, διότι και καθότι προέρχονται από την ίδια πολιτική μήτρα, της αναρίθμητης βίας και νοθείας, αυταρχικότητας. Είτε του φασισμού, είτε του άναρχου και αντεθνικού, άθεου, με προμετωπίδα το εκάστοτε ταξικό μίσος, των άθεων μπολσεβίκων, σοσιαλιστών-κομμουνιστών, άλλωστε ο Τσώρτσιλ εκμυστηρεύθηκε με την αξεπέραστη διορατικότητα του, πως οι υποτιθέμενοι σημερινοί αντιφασίστες, θα μετατραπούνε ως δια μαγείας στους επόμενους φασίστες του μέλλοντος. Βέβαια, για τους δικούς τους σκοπούς, λόγους, μας βοήθησαν οι Αμερικανοί, όχι επειδή μας αγαπούσανε και ενδιαφέρονταν για την ακεραιότητα της Εθνική μας ανεξαρτησίας και αξιοπρέπειας, για αυτό να μην έχουμε καμία αμφιβολία, αυταπάτες, διότι ο καθένας πρωτίστως ενδιαφέρεται ώστε αφενός να μην ζημιωθεί από την οποιαδήποτε συναλλαγή, ενασχόληση του με το εκάστοτε κράτος που συνδιαλέγεται, και αφετέρου και οι υποτιθέμενοι μικροί τους σύμμαχοι, οι οποίοι τους βλέπουνε ως απελευθερωτές τους, όπως η χώρας μας, κάπως από αυτήν την πολιτική τους συνδιαλλαγεί να επωφεληθεί. Επειδή το Αιγαίου Πέλαγος, τους εξυπηρετούσε να μετατραπεί σε μία ακόμη αναρίθμητη καπιταλιστική τους, ιμπεριαλιστική τους λίμνη, με τις Νατοϊκές τους βάσεις, βλέπε της Σούδας στην Κρήτη, που θα την χρησιμοποιούσανε για τους δικούς τους λόγους, σκοπούς, με το αιτιολογικό ώστε να μην πέσει η Ελλάδα στα χέρια των μπολσεβίκων-σοσιαλιστικών κομμουνιστών, ανθελλήνων, αρνησιπάτριδων, εθνομηδενιστών, διεθνιστών, άθεων, και μετατραπεί σε έναν ακόμη δορυφόρο τους.

Όσον αφορά εμάς, αυτό φυσικά μας εξυπηρετούσε και σύμφερε, βόλευε, τα μέγιστα, αφού θα αποφεύγαμε να μετατρεπόμασταν σε μία ακόμη Αλβανία του Χότζα, η Βουλγαρία του Δημητρώφ, η Γιουγκοσλαβία του Τίτο, Ρουμανία του Τσαουσέσκου, Ουγγαρία, Πολωνία, Τσεχοσλοβακία, υποανάπτυκτοι και τριτοκοσμικοί στην κυριολεξία, αφού θα ψωνίζαμε, αγοράζαμε με το κουπόνι, ότι θα ήθελε το κόμμα δυνάστης ΚΚΕ, τύραννος, εξουσιαστής των ζωών μας, των δημοκρατικών όμως, πάντοτε δημοκρατικά βεβαίως, βεβαίως. Εξαιτίας των μπολσεβίκων της εποχής εκείνης, του Στάλιν της Ελλάδος, του Νικολάου Ζαχαριάδη, Μάρκου Βαφειάδη, Χαρίλαου Φλωράκη-καπετάν Γιώτη, Γρηγόρη Σιάντου, Νίκου Μπελογιάννη, Θανάση Κλάρα-Άρη Βελουχιώτη και όλων εκείνων των ανθελλήνων, αντεθνικών προσώπων, που το μόνο που τους διέκρινε ήτανε ένα ταξικό μίσος προς τον οποιοδήποτε ιδιώτη-συμπατριώτη τους, είχε κάποια περιουσία, επιφάνεια οικονομική ή ταξική και προσπαθούσανε με όλα τα μέσα, πάντοτε άνομα και παράνομα, αιμοβόρα, αντισυνταγματικά και αντιδημοκρατικά να τους κλέψουνε, σκοτώσουνε, εξολοθρεύουνε, ώστε η περιουσία τους να περιέλθει στα δικά τους, τα υποτιθέμενα προκλητικά και προβεβλημένα δημοκρατικά χέρια της αριστεράς και της προόδου. Τώρα, εάν είναι πρόοδος και εξέλιξη να κλέβουμε και να σκοτώνουμε τους εκάστοτε συνανθρώπους μας, με το αιτιολογικό πως υπήρξανε συνεργάτες των Γερμανών και αντιδημοκρατικά στοιχεία, φασίστες δηλαδή, τους αφήνω στις δική σας κρίση, διάνοια, οξύτητα πνευματική-πολιτική. Άλλωστε, για αυτό υπήρχανε και τα δικαστήρια τα νομικά, αστικά, και όχι τα υποτιθέμενα λαϊκίστικα-δημαγωγικά- λαϊκά-δημοκρατικά- άκρως εκδικητικά όμως, μεροληπτώντας πάντοτε προς την μία πλευρά της αμάξης και όχι αντικειμενικά και αμερόληπτα, δίκαια, με σφαιρική πολιτική άποψη, γνώμη, διότι, εάν αυτούς τους υποτιθέμενους προδότες της πατρίδας, δωσίλογους, συνεργάτες των Γερμανών, όπως τους αποκαλούσανε περιφρονητικά και υποτιμητικά, απαξιωτικά, τους παρέπεμπαν σε αυτά τα δικαστήρια, τότε γνώριζαν εκ των προτέρων πως οι υποτιθέμενες κατηγορίες τους δεν θα βασίζονταν πουθενά, και θα εξέπεσαν, θα έπεφταν στο κενό, ως αστήριχτες και αβάσιμες, έωλες.

Και έτσι, ο πολιτικός τους, εγκληματικός τους κατήφορος, ξεπεσμός, δεν θα έπειθε σχεδόν κανέναν, μονάχα τους δικούς τους φανατισμένους χειραγωγημένους οπαδούς τους, υποστηριχτές τους, με τις γνώριμες σε όλους μας παρωπίδες, που δεν τους συμφέρει να σκέφτονται και να προβληματίζονται, στοχάζονται με διάθεση αυτοκριτικής, διότι θα έπεφταν, έλιωναν σαν το κερί τα είδωλα τους, τα πρότυπα τους, στα μάτια τους, που τους έβλεπαν-θεωρούσανε σαν τους ήρωες αγωνιστές της Ελευθερίας και προπάντων της Δημοκρατίας. Με αυτά και με αυτά, δεν θα είχανε κανένα λόγο πολιτικής υπάρξεως, αφού θα είχανε αντιληφθεί και οι πλέον αδαείς, ανυποψίαστοι πολίτες αυτής της χώρας μας, στην κυριολεξία ανιστόρητοι, που την μετέτρεψαν σε χώρο, που ο καθείς εξυπηρετεί τα εκάστοτε πολιτικά του ιδιωτικά συμφέροντα του. Πως ο εκάστοτε φονιάς, κλέφτης, δολοπλόκος, συνωμότης, δήθεν πατριώτης δημοκράτης, έπαιρνε τον νόμο στα χέρια του από καθαρή ιδιοτέλεια-βόλεψη και μόνο, όπως ακριβώς συνέβη με την άκρως πραγματική, αληθινή, αυθεντική ταινία της Ελένης Γκατζογιάννη. Που πλέον την κατέβασαν από το youtbe και έτσι αναγκαστικά την κατεβάσαμε και εμείς, διότι οι σημερινοί δημοκράτες της φακής δεν τους συμφέρει, βολεύει, εξυπηρετεί, επιθυμούνε, η πραγματική αναμόχλευση της αυθεντικής και όχι της εικονικής, προπαγανδιστικής, συκοφαντικής παραποιημένης, διαστρεβλωμένης ιστορίας, που την παρουσίασαν στο αναγνωστικό κοινό, το εντελώς ανενημέρωτο, ανιστόρητο όπως τους βόλευε, σύμφερε, κατά το δοκούν, λες και θα έραβαν κοστούμι στα μέτρα τους. Όλοι αυτοί, οι δήθεν αριστεροί πατριώτες-δημοκράτες, οι οποίοι συνεχώς μεροληπτούνε στο όπως τους συμφέρει και βολεύει, ταιριάζει, μόνο που με την διαχρονική εν γένει στάση τους και συμπεριφορά τους, υπήρξανε συνεργάτες των μπολσεβίκων-σοσιαλιστών κομμουνιστών της μητέρας πατρίδας τους της Σοβιετικής Ενώσεως, του πατερούλη τους, του Στάλιν, και υπό καμία έννοια της Ελλάδος, και προσπαθούσανε εναγωνίως να βρούνε ένα όσο γινότανε επιφανές και πιστευτό επιχείρημα, δικαιολογία, για να συγκαλύψουνε τα υπεράριθμα πολιτικά τους, ταξικά τους εγκλήματα, ολισθήματα, δημοκρατικές τους παρεκτροπές. Είχανε ένα και μοναδικό τους σκοπό, πώς να μας υποβαθμίσουνε, αμβλύνουνε, κατακερματίσουνε, την Εθνική μας αξιοπρέπεια, ακεραιότητα, φρόνημα, όπως επίσης και τα θρησκευτικά μας χαρακτηριστικά και πιστεύω, τα Ορθόδοξα Χριστιανικά που προέρχονται από το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο της Κωνσταντινουπόλεως, επειδή ο αυτοσκοπός τους ήτανε ένας και μοναδικός, να μας ανακόψουνε, αποκόψουνε, από τις ρίζες μας, οι οποίες όμως όσο πιο βαθιές είναι, τόσο πιο γερό και ισχυρό καρπό βγάζει, για αυτό και αρέσκονται να τους αποκαλούνε ως ριζοσπάστες.

Ακόμη, τους εξυπηρετούσε, να μας υποβιβάσουνε το οικονομικό μας και πνευματικό μας επίπεδο, υπόβαθρο, στο ναδίρ, στα τάρταρα, για να έχουνε λόγο ύπαρξης, και το πέτυχαν δυστυχώς, τα κατάφεραν, διότι μας εξουσιάζουνε οι πολιτικοί απόγονοι, επίγονοι των μπολσεβίκων, βλέπε Τσίπρας, Παπανδρέου, της άναρχης και αντεθνικής δικτατορίας του προλεταριάτου τις ζωές μας, στις μέρες μας, με την ψήφο όμως και την ανοχή του υποτιθέμενου εκλογικού σώματος, που τους εμπιστεύτηκε δυστυχώς για πολλοστή φορά και σήμερα τραβάει τα μαλλιά της κεφαλής τους, από πολιτική εξαπάτηση και αγανάκτηση. Όπως επίσης και δεν δίστασαν να κατακερματίσουνε την χώρα μας, με την επισήμως αναγνωρισμένη Πέμπτη ολομέλεια τους, που ομιλούσε για προσάρτηση της Ελληνικής μας Μακεδονίας και της Θράκης στους Γιουγκοσλάβους συντρόφους τους, του Τίτο, τον Ιανουάριου του 1949. Μιας και όλα αυτά τα κράτη, εκτός του λεγόμενου Ανατολικού μπλόγκ, των δορυφόρων δηλαδή, των αποικιών της Σοβιετικής Ενώσεως, των αδίστακτων και αιμοβόρων, τυράννων μπολσεβίκων, κομμουνιστών, ασκούσανε μία πολιτική και ενιαία, ότι γραμμή τους χάραζε ο Στάλιν, ο πατερούλη τους, αυτήν ακριβώς ακολουθούσανε. Λίγο πήγε το 1948 να παραστρατήσει ο Τίτο και κατευθείαν τον έβαλαν στο περιθώριο, τον απομόνωσαν και τον κατηγορούσανε ότι προσπαθεί να νοθεύσει τον σοσιαλισμό-κομμουνισμό-μπολσεβικισμό με έναν άκρατο καπιταλισμό που εκπροσωπούσε η δύση, με την δική της ιδιόρρυθμη ιδιωτική πρωτοβουλία, και ασφαλώς μετέπειτα, όταν κατάλαβε, αντιλήφθηκε πως από την μητέρα Σοβιετική Ένωση ζει και αναπνέει, υπάρχει στην κυριολεξία, διότι τον έκλεισαν την κάνουλα την υλιστική, τους οικονομικούς πόρους, άλλωστε οι Κομμουνιστές-μπολσεβίκοι την μόνη εξουσία που αναγνωρίζουνε είναι η υλιστική, σαρκική, τον Θεό-χρήμα προσκυνούνε ολημερίς και αυτός ως πιστό, γνήσιο, πειθήνιο, στρατιωτάκι τους, άλλωστε με την σημαία τους έγινε γνωστός, αυτοί οι δήθεν αντιστασιακοί Παρτιζάνοι τον προώθησαν, όμως για κακή του τύχη, μόλις πήγε να εξέλθει από το μαντρί τους, τον έφαγε ο λύκος, του λεγόμενου κακού καπιταλιστικού συστήματος.

Ας επανέλθουμε και πάλι στο Κυπριακό, του Πρωθυπουργού τους Μπουλέντ Ετσεβίτ, ο οποίος έδωσε εντολή έτσι επιπόλαια, απερίσκεπτα, υστερόβουλα, επιδερμικά, τουριστικά, μόνο και μόνο για να ικανοποιήσει την ακόρεστη φιλοδοξία του, και την πλεονεκτική του εγωπάθεια, φιλαργυρία του, ως καθαρώς πολιτικάντης που υπήρξε, ο οποίος ζούσε και ανέπνεε μονάχα για τις επικείμενες εντυπώσεις, να εισβάλουνε στην Κύπρο, με ότι συνεπάγεται αυτό, όσες δυσάρεστες , μακάβριες και αποκρουστικές συνέπειες θα είχανε αυτές τους οι κινήσεις, πράξεις. Ως φυσικό επακόλουθο θα ήτανε να προκληθούνε αναρίθμητοι φόνοι, βιασμοί, εξανδραποδισμοί, αιχμαλωσίες και βομβάρδιζαν ανηλεώς, βαναύσως, από αέρος και θαλάσσης τις θέσεις της Εθνικής Φρουράς της Κύπρου, όπως επίσης και της ΕΛΔΥΚ, του Ελληνικού στρατοπέδου της Ελληνικής Δύναμης Κύπρου. Τώρα, εάν κανονικώς υπήρχανε διεθνείς κανόνες έννομου δικαίου, και ήξεραν, γνώριζαν, να τους σεβαστούνε, περιφρουρήσουνε, θα έπρεπε να τον καθίσουνε στο σκαμνί του κατηγορουμένου, στο εδώλιο, ως ηθικό αυτουργό και εγκληματία πολέμου, για τις χιλιάδες των θανάτων, τραυματισμένων, ακρωτηριασμένων, τραυματισμένων, βιασμένων, ψυχολογικά ασθενών, αιχμαλώτων σε απάνθρωπες συνθήκες, εκπατρισθέντων, προσφύγων μέσα στην ίδια τους την πατρίδα. Παράδειγμα τρανό, καλή ώρα, τους αιχμάλωτους πολέμους δεν τους κακομεταχειριζόμαστε, βασανίζουμε και εν κατακλείδι δεν τους σφάζουμε, σκοτώνουμε, θεωρούνται αιχμάλωτοι πολέμου, επομένως, δεν είναι ενεργοί στρατιώτες για να υπάρχει κίνδυνος να τους στερήσουνε την ζωή τους, τους προστατεύουνε οι επισήμως διεθνείς κανόνες της Γενεύης, έχουνε δικαιώματα, υποχρεώσεις και δεν μπορείς να τους συμπεριφέρεσαι ως πειραματόζωα, όπως έπρατταν οι βάρβαροι και υποανάπτυκτοι, τριτοκοσμικοί Τούρκοι, τους δικούς μας, Ελλαδίτες και Ελληνοκυπρίους, όταν τους συλλάμβαναν. Ενώ οι δικοί μας, απεναντίας, εκτός πάρα πολύ ελαχίστων εξαιρέσεων, μεμονομένων περιστατικών, συμβάντων και αυτό στα δάχτυλα του ενός χεριού μονάχα, που όμως επιβεβαιώνουνε τον κανόνα, πως τους παρέδιδαν στους συνεργάτες των Τούρκων, στους Κυανόκρανους ΟΗΕΔΕΣ, και στους Άγγλους, τους υποτιθέμενους της ειρηνευτικής δύναμης, και αυτοί από την πλευρά τους, τους παρέδιδαν στους Τούρκους, έτσι για να συγκρίνουνε στάση και συμπεριφορά, από την μία πλευρά των βάρβαρων Τούρκων και από την άλλη την ανθρώπινη και ευαίσθητη την Ελληνική-Χριστιανική-Ορθόδοξη. Το ΝΆΤΟ λοιπόν, θα έπρεπε να προστάτευε, περιφρουρούσε, την κάθε νόμιμη δημοκρατική ελευθερία, συνταγματικότητα, του οποιουδήποτε αναγνωρισμένου Κράτους, μικρού ή μεγάλου, και να μην μεροληπτούνε σκοπίμως και με μαεστρία διπλωματική, επιμελώς, με τα γυαλιά τους τα εμφανώς μεροληπτικά, προς τον εκάστοτε δυνατό και μεγάλο, ισχυρό οικονομικά, εις βάρος όμως των συμφερόντων των μικρών και ανίσχυρων, αδυνάτων. Μα ήταν ποτέ δυνατόν, να αντικρίσουνε με τα ίδια μάτια, να τους τοποθετούσανε στην ίδια ζυγαριά ασφαλείας, την Νατοϊκή Τουρκία, των 70.000.000 πολιτών, ενός από τους ισχυρότερους συμμάχους της, έναντι της μικρής και αδύναμης, ανίσχυρης Κύπρου μας, η οποία εξαιτίας του Προέδρου της του Μακαρίου, δεν επιθυμούσε να την μετατρέψει σε μία ακόμη Νατοϊκή βάση, όπως λαϊκίστικα και άκρως δημαγωγικά ισχυριζότανε, επομένως, πως είχαμε την απαίτηση να τους αποτρέψει την εισβολή τους, κατοχή τους;

Ενός κρατιδίου νεογνού, της νεόφερτης Κυπριακής Δημοκρατίας, που είχε δεν είχε διάρκεια ζωής 14 χρόνια, μίας Δημοκρατίας τόσο μα τόσο καινούργιας, φρέσκιας, η οποία δημοκρατία την μοναδική σύμμαχο που κανονικώς θα έπρεπε να είχε, θα ήτανε της Μητέρα πατρίδας της Ελλάδας, και όμως την χρησιμοποιούσε κατά το δοκούν, όπως την βόλευε και εξυπηρετούσε, σύμφερε, εξαιτίας του ασύδοτου και επιπόλαιου, άναρχου, υστερόβουλου Μακαρίου. Αλλά και αυτήν την  πατρίδα την αποστρεφότανε μετά βδελυγμίας, βλέπετε, συμβιβάστηκε, βολεύτηκε στην καρέκλα του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας και αγνόησε, ξέχασε επιδεικτικά τον Όρκο της Φανερωμένης, που ομιλούσε, αναφερότανε στο 1955, της ΕΟΚΑ, για Ένωση και μόνο Ένωση. Την απεχθανότανε, με το αντεπιχείρημα του Μακαρίου, του Προέδρου της και Αρχιεπισκόπου της, πως ήτανε φτωχή και ανήμπορη, και επομένως, θα τους καταρρακώσει τους Κυπρίους το ήδη πλούσιο και πολυτελέστατο βαλάντιο τους, οικονομική τους ευμάρεια, δηλαδή, δεν θα εισέπρατταν κάποιο όφελος οικονομικό από μία μελλοντική
Ένωση με την Μητέρα Ελλάδα. Απεναντίας, θα ζημιώνονταν οικονομικά κυρίως, να τος και πάλι λοιπόν μπροστά μας, ορθώνεται ως μπαμπούλας ο θεός-χρήμα, για πολλοστή φορά, η ύλη, η σάρκα, η καλοπέραση, η βόλεψη και το ιδιοτελέστατο συμφέρον, που στην προκειμένη περίπτωση τον προβάλει με διπλωματική μαεστρία, εκπροσωπεί με επιδεικτική απερισκεψία ένας Αρχιεπίσκοπος Κύπρου, προκλητικά προβεβλημένος ιεράρχης, το πιο θλιβερό για μένα σε όλη την ιστορία, υπόθεση. Ενός επισήμως, αναγνωρισμένου κρατιδίου, που μόλις άρχιζε και μπουσουλούσε σιγά, σιγά, και έφτιαχνε τα πρώτα του ελεύθερα από τους Άγγλους αποικιοκράτες βήματα, αλλά και σε δεύτερη μοίρα και τα δημοκρατικά, των μόλις 500.000 κατοίκων της. Ισχυρίζονταν ο πολύς Μακάριος, πως, εάν πρόκειται να θιγούνε, πληγούνε, τα συμφέροντα τους, τα άκρως ιδιοτελέστατα, συμφεροντολογικά, οικονομικά, τότε δεν τους σύμφερε η επικείμενη Ένωση. Το ίδιο ακριβώς που σκέφτονταν και οι Αμερικανοί του ΝΆΤΟ, εμφανώς, το συμφέρον τους, την ιδιοτέλεια τους, τον δυνατό Νατοϊκό Τούρκο, σύμμαχό τους, δεν θα τολμούσανε να τον αγγίξουμε, πειράξουνε, να τον πλήξουνε τα συμφέροντα τους, που εναρμονίζονταν πλήρως με αυτούς, εάν όμως πρόκειται για την μικρή και αδύνατη Κύπρο, την μόλις 500.000 κατοίκων, και μη Νατοϊκή, αυτό το τόσο σημαντικό γεγονός να το τονίσουμε ιδιαιτέρως, εξαιτίας του Μακαρίου που πείσμωσε τα ποδάρια του και ήθελε να μετατραπεί, εξελιχθεί σε έναν νέο Μπολσεβίκο Φιντέλ Κάστρο της Μεσογείου, και την Κύπρο να την παρουσιάσει στην κοινή γνώμη σε μία μελλοντική Κούβα, δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει από τον νου μας, την σκέψη μας, αυτό το τόσο σημαντικό και νευραλγικό γεγονός, η οποία πατούσε και σε δύο βάρκες, όπως την σύμφερε και την βόλευε, εξυπηρετούσε. Άλλες φορές το έπαιζε Ελληνική, με Εθνικά χαρακτηριστικά και φρονήματα, πιστεύω, αναλόγως των συμφερόντων της, των πολιτικών της σκοπιμοτήτων, και όταν έβλεπε τα δύσκολα θυμότανε την μητέρα Ελλάδα, για προστασία και μόνο, σε διπλό ταμπλό, και άλλες προσπαθούσε να ανεξαρτητοποιηθεί, αδέσμευτή, από όλους τους κατοχικούς στρατούς κατοχής όπως προκλητικά τους αποκαλούσε και τις λεγόμενες εγγυήτριες δυνάμεις, Ελλάδα, Αγγλία, Τουρκία, ώστε να προσπαθεί να μετατραπεί σε μία σύγχρονη Κούβα της Μεσογείου, εξαιτίας του άκρως συμφεροντολόγου και υπερβολικά φίλαρχου, φίλαυτου, μωροφιλόδοξου Μακαρίου, αυταρχικού.

Όσο για τα αποτελέσματα αυτής της τόσο αυταρχικής πολιτικής του, φανερώθηκαν με τον πλέον ξεδιάντροπο και άξεστο, ξεκάθαρο τρόπο, την ημέρα της εισβολής-κατοχής των Τούρκων, άδικα και μάταια, ματαιοπονούσανε, να περιμένουνε βοήθεια από την μητέρα Ελλάδα, που ως κακιά μητριά αναφωνούσε, άλλο Κύπρος και άλλο Ελλάδα, όπως ομολογούσε προδοτικά ο Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων ο Στρατηγός Γρηγόρης Μπονάνος. Την ίδια απαρέγκλιτα, πολιτική γραμμή, του ορθού και λογικού, ακολουθούσανε και οι αρχηγοί των υπόλοιπων σωμάτων, της Πολεμικής Αεροπορίας του Δημητρίου Παπανικολάου, ο οποίος δεν τόλμησε να σηκώσει, απογειώσει, τα αεροπλάνα τα μαχητικά τα phantoms από την Κρήτη, παρόλο που δύο φορές έδωσε διαταγή εντολή, να απογειωθούνε αλλά γρήγορα, γρήγορα την πήρε πίσω, το μετάνιωσε γιατί το σκέφτηκε καλύτερα, μετέπειτα την ματαίωνε, διότι δεν επιθυμούσε μία εμπλοκή σε πόλεμο με την Τουρκία για τα μάτια της ερμαφρόδιτης Κύπρου, που όποτε ήθελαν, ισχυριζόντουσαν οι γαλονάδες στρατιωτικοί πως είναι Ελληνική, στα εύκολα, ενώ την ώρα που θα έπρεπε να το αποδείξουνε αυτό το γεγονός, στα δύσκολα, την κρίσιμη ώρα της μάχης, την άφησαν απροστάτευτη, μόνη και έρημη στις ορέξεις των Τούρκων φονιάδων της, μακελάρηδων της, βιαστών της, με το αντεπιχείρημα πως φοβόντουσαν να μην εισβάλουνε στην Ρόδο, η εύκολη λύση του  φυγόστρατου, ριψάσπη. Επομένως, πως ήτανε Ελληνική όταν δεν την υπερασπιστήκατε; Τα ίδια ακριβώς έπραξε και ο αρχηγός του Στόλου, του ΓΕΝ, ο Ναύαρχος Πέτρος Αραπάκης, τα δύο υποβρύχια που τα έδωσε εντολή, διαταγή να πλεύσουνε προς τις ακτές της Βόρειας Κύπρου, το λεγόμενο Γλαύκος, του Πλωτάρχης Βασίλη Γαβριήλ του αείμνηστου, και του Νηρεύς του Ιωάννη Παναγιωτόπουλου, ώστε να εμπλακούνε σε πολεμικές επιχειρήσεις, πληροφορικά το κάθε υπερσύγχρονο υποβρύχιο της εποχής εκείνης, διέθεταν από 13 με 14 τορπίλες το καθένα του, την μισή ευστοχία, επιτυχία να διαθέτανε, στην χειρότερη των περιπτώσεων, δηλαδή και τα δύο μαζί να πετύχαιναν τον στόχο τους τον αντικειμενικό τους, και να βούλιαζαν, βύθιζαν μόλις 8 αντιτορπιλικά, 4 το καθένα έφτανε για να ματαιωνότανε η απόβαση, αποβίβαση και να μετατρεπότανε η μικρή ακτή του Πέντε Μιλίου που αποβιβάζονταν σε έναν χαμό, κόλαση του Δάντη στην κυριολεξία, θα είχε μετατραπεί στον υγρό τους τάφο. Θα τα μάζευαν και θα έφευγαν, θα γυρνούσανε πίσω στην Μερσίνα και Αλεξανδρέττα, άρον, άρον, με την ουρά στα σκέλια, από εκεί που ξεκίνησαν, από την αφετηρία τους και για πολλά χρόνια θα θυμόντουσαν το χουνέρι, πανωλεθρία που θα πάθαιναν και θα είχαμε απαλλαγεί για αρκετό μεγάλο χρονικό διάστημα από την ενοχλητική τους παρουσία. Να σας εκφέρω και ένα ακόμη τρανταχτό παράδειγμα, περιστατικό, της ανικανότητας τους, του Τουρκικού αποβατικού, του δήθεν, υποτιθέμενου, προκλητικά προβεβλημένου μαχητικού τους, ειδικότερα τις πρώτες κρίσιμες ώρες που ακόμη η αποβίβαση-απόβαση δεν είχε σταθεροποιηθεί, μονιμοποιηθεί, όταν έβλεπαν την ίδια τους την σκιά και φοβόντουσαν, έτρεμαν από φόβο, μήπως τους επιτεθούνε οι γκιαούρηδες Έλληνες γενικότερα. Αυτό που τους συνέβη με τον Συνταγματάρχη τους, Διοικητή τους, των αποβατικών τους δυνάμεων, την πρώτη νύχτα, τις 20 του Ιούλη, τον λεγόμενο Καραογλάογλου τον σκότωσαν αυτοί οι ίδιοι άθελα τους, μαζί με όλο τους το επιτελείο, κατέλαβε, μαζί με τους επιτελείς τους, συνεργάτες του, μία βίλλα δυτικά της απόβασης, επιβίβασης, στα 500 μ από το Πέντε Μίλι και την νύχτα εν βρασμό ψυχής, μέσα στο σκοτάδι, επειδή φώτιζε η λάμπα της βίλλας, την θεώρησαν πως ήτανε Έλληνες Καταδρομείς που ήρθανε να καταλάβουνε την ακτή, τότε με μία ρουκέτα την εμβόλισαν, χτύπησαν και τους σκότωσαν όλους τους επικεφαλής τους που ήτανε μέσα στον χώρο της βίλλας.

Σήμερα την ακτή του Πέντε Μιλίου προς τιμής του, την ονόμασαν Συνταγματάρχη Καραογλάογλου, δηλαδή και τον σκότωσαν και τον τιμάνε, να σε κάψω Γιάννη, να σε αλείψω λάδι, αυτό το περιστατικό, γεγονός, είναι εξακριβωμένο, δεν φέρει καμία απολύτως αμφισβήτηση, πως τον χτύπησαν, σκότωσαν, εξουδετέρωσαν, Τούρκοι στρατιώτες τους καταλάθος, διότι βλήθηκε, χτυπήθηκε με μπαζούκας, τέτοιο όπλο δεν διέθεταν οι Ελληνοκύπριοι, ούτε της Εθνικής Φρουράς, ούτε και της ΕΛΔΎΚ. Ακόμη, ένας άλλος Διοικητής τους, δεν ενθυμούμε το όνομα του, με διαφεύγει, από τον πανικό του, φόβο του, τις πρώτες στιγμές τις αποβίβασης, απόβασης, ξήλωσε τα διακριτικά του για να μην τον πιάσουνε οι Ελληνικές δυνάμεις αιχμάλωτο και ζητούσε εναγωνίως ελικόπτερο για να ξεφύγει, διαφύγει με ασφάλεια από το σημείο της απόβασης. Και κάτι τελευταίο, εκλιπαρούσε για διαφυγή και ο ηγέτης των Τουρκοκυπρίων Ραούφ Ντενκτάνς που ήτανε έγκλειστος, φρουρούμενος σαν αστακός στον πανίσχυρο θύλακα των Τουρκοκυπρίων του Κιόνελι, όταν το βράδυ τις 20 Ιουλίου δέχθηκαν οργανωμένη και συντεταγμένη επίθεση από την ΕΛΔΥΚ, και παρακαλούσε να έρθουνε να τον πάρουνε, να τον προστατέψουνε και αυτόν και την οικογένεια του, απεγκλωβίσουνε από το αρχηγείο του στον Τουρκοκυπριακό θύλακα του Κιόνελι, που από στιγμή σε στιγμή θεωρούσε πως ήτανε θέμα χρόνου να έπεφτε στα χέρια του εχθρού τους, των Ελλήνων. Αυτό ήτανε λοιπόν το τόσο αξιόμαχο επιτελείο των Τούρκων εισβολέων, που φοβηθήκαμε, αδρανήσαμε καλύτερα, επί του ορθού, τις πρώτες στιγμές, ώρες τις απόβασης τουλάχιστον να αναμετρηθούμε μαζί τους, στα ίσια απέναντι τους. Μόνο το 251 ΤΠ που έδρευε στην Γλυκιώτισσα την Παναγία της Κερύνειας, το τάγμα που προστάτευε, περιφρουρούσε την Κερύνεια, με τους δύο ηρωικούς της λόχους της, στάθηκαν σαν λιοντάρια, ύψωσαν τα στήθη τους, στον ιταμό εισβολέα, γενναίοι πολεμιστές, στο ύψος των περιστάσεων, για να τους αντιμετωπίσουνε, κατάματα, με τον ήρωα Διοικητή τους, τον Αντισυνταγματάρχη τον Παύλο τον Κορούπη, που μετέπειτα τον έπιασαν αιχμάλωτο, και από τότε αγνοείται η τύχη του, αυτά τα λιγοστά λιοντάρια κράτησαν την τιμή και την αξιοπρέπεια της Ελλάδας στα ύψη, στο έπακρο, τους αποδεκάτιζαν στην κυριολεξία. Όμως την πλειοψηφία του ΓΕΕΦ, ΓΕΕΣ, την έπιασαν στον Μακάριο ύπνο της, μας αιφνιδίασαν, δεν το περιμέναμε, διότι φοβόντουσαν να μην μας επιτεθούνε στα νησιά του Αιγαίου Πελάγους ή τουλάχιστον αυτό το επιχείρημα χρησιμοποιούσανε ώστε να μην φανερωθεί με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο η δειλία τους.

Το να αναμετρήσεις με τους Τούρκους εισβολείς που ξεφόρτωναν, επιβίβαζαν καλύτερα τις αποσκευές τους, άρματα τους, καταδρομείς τους, στρατιώτες τους, ανεμπόδιστοι τις πρώτες κρίσιμες ώρες, της απόβασης στο Πέντε Μίλι, χρειάζεται μία κάποια παληκαριά, ηρωισμό,  και από την Αθήνα ύπνος βαθύς, περί άλλων τύρβαζαν, ανερυθρίαστα ομολογούσανε πως μην φοβάστε κάνουνε άσκηση. Αυτά τα δύο υποβρύχια έφτασαν σε απόσταση μόλις από την ακτή που ξεφόρτωναν οι Τούρκοι του Πέντε Μίλι, τους φονιάδες τους, το αποβατικό τους υλικό στα 80 ναυτικά μίλια από την Κερύνεια, όμως δύο φορές τους σταμάτησε, διέκοψε την πορεία τους και τα γύριζε πίσω, να περιπολήσουνε προς την Ρόδο, όπως ομολογούσε πως υπήρχε άμεσος κίνδυνος εισβολής της, διότι και αυτός ο Ναύαρχος Αραπάκης ύφαινε την πολιτική, πως περισσότερο Ελληνική είναι η Ρόδος η ήσυχη και ειρηνική παρά η Κύπρος. Η ερμαφρόδιτη Ελληνική και εμπόλεμη, που άλλες φορές ισχυριζότανε πως ανήκε στον Εθνικό κορμό της Ελλάδος και άλλες φορές ασκούσε ανεξάρτητη και αδέσμευτη πολιτική γραμμή από την Μάνα Ελλάδα, και όλα αυτά τα τόσο τραγικά γεγονότα οφείλονταν στην πολιτική του αυταρχικού και υπερβολικά φιλόδοξου, αρχομανή Αρχιεπισκόπου Μακαρίου και Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Μακαρίου. Αυτός λοιπόν ο φονιάς της ανθρωπότητας, ο Ετσεβίτ που έδωσε το πράσινο φως της απόβασης-εισβολής, το σύγχρονο κρεματόριο, κτήνος στην κυριολεξία, που δεν δίσταζε και εκτόξευε βόμβες ναπάλμ απαγορευμένες από εκείνες που τους περίσσεψαν από τους συμμάχους τους Αμερικανούς, στον πόλεμο του Βιετνάμ,  στους άμαχους πολίτες της Κύπρου. Όσο για τους στρατιώτες του, δεν δίσταζαν να βιάζουνε γυναίκες και άνδρες οποιασδήποτε ηλικίας και φύλλου, αρκεί να ικανοποιήσουνε μονάχα την αρρωστημένη τους φαντασία, θα έπρεπε να καθίσει στο εδώλιο του κατηγορουμένου ως εγκληματία πολέμου, όμως όταν ο μεγάλος παραβιάζει τα κυριαρχικά δικαιώματα και εισβάλει, ανατρέπει, σκοτώνει, βιάζει, αναριθμήτως και γενικότερα σκλαβώνει το μικρό, αυτό κρατίδιο όπως ήτανε η Ελληνικότατη Κύπρο μας, τότε κανείς μα κανείς δεν τολμάει να τον καθίσει στο σκαμνί του κατηγορουμένου ως έναν φονιά της ανθρωπότητας, το παρουσίασαν ως μία ειρηνευτική δύναμη. Εάν όμως ο μεγάλος καταλάθος υποστεί καμία μικρή ζημία, εκείνη την στιγμή αναδύεται η υπερβολική τους δημοκρατική τους ευαισθησία, που όπως πάντοτε υπερασπίζεται τον δυνατό και ισχυρό και κατατροπώνει τον αδύνατο και ανίσχυρο, όπως συνέβη στην προκειμένη περίπτωση με την μαρτυρική μας Κύπρο.

Φαίνεται, κατά αυτούς τους ποικιλώνυμους και πολύχρωμους δημοκράτες, με τις επιλεκτικές τους ευαισθησίες, είτε πρόκειται για Τούρκους, είτε για τους επισήμως συνεργάτες τους, τους Εγγλέζους, οι οποίοι το πήρανε πολύ βαριά, κατάκαρδα, που τους εκδίωξε η Θρυλική ΕΟΚΑ στον αγώνα τους, εναντίον της αποικιοκρατίας τους, το 1955-59, είτε για τους Αμερικάνους του ΝΑΤΟ, είτε και για τους δικούς μας, που προκλητικά αποκαλούσανε την Κύπρο πως είναι μακριά και την άφησαν απροστάτευτη στον Αττίλα 2, ενώ μετέπειτα τους ονόμασαν σε Εθνάρχες. Δεν θα έπρεπε να υπερασπιστούνε τον εαυτό τους, την πατρίδα τους, την τιμή τους, για την υπεράσπιση της ατομικής τους αξιοπρέπειας, ελευθερίας και της Εθνικής περιουσίας τους. Κανονικώς θα έπρεπε να καθίσει το εδώλιο του κατηγορουμένου για την εσκεμμένη παραβίαση της Κυπριακής Δημοκρατίας, με ότι αυτό συνεπάγεται, αναρίθμητους φόνους και τραγικά εγκλήματα σε στρατιώτες που υπερασπίζονταν την πατρώα γη τους, πατρίδα τους, εν κατακλείδι περιουσία τους, με την διαχρονική τους λυκοφιλία, την μισελληνική και επεκτατική τους, άκρως ανθελληνική τους πολιτική, βομβαρδίζανε αεροπορικώς ανηλεώς και βαναύσως όλες τις θέσεις των στρατοπέδων της Εθνικής Φρουράς της Κύπρου, όπως επίσης και της ΕΛΔΥΚ, της Ελληνικής δηλαδή δύναμης Κύπρου, απεναντίας εμείς δεν είχαμε να σηκώσουμε ούτε χαρταετό. Ενώ τα πρώτα τους αποβατικά αντιτορπιλικά τους σκάφη δεν διστάζουνε να προσεγγίζουνε την ακτή του Πεντεμιλίου, μετά από διάφορες ενορχιστρομένες παραπλανητικές διαδρομές, πορείες, επίτηδες, προς την περιοχή στην αρχή της Αμμοχώστου, ώστε να μην γνωρίζουνε μέχρι την τελευταία στιγμή οι αποσβολωμένες Ελληνικές δυνάμεις, οι απροετοίμαστες, τις οποίες οι Τούρκοι τις έπιασαν στην κυριολεξία στον Μακάριο ύπνο τους προς τα πού θα πλεύσουν. Εφόσον, δεν περίμεναν αυτήν την τόσο, τραγική και δυσάρεστη εξέλιξη, αναπάντεχη κατάληξη, δηλαδή, την παράνομη εισβολή των Τούρκων καταδρομέων και αλεξιπτωτιστών, αρμάτων μάχης στο νησί της Αφροδίτης, στην Ελληνική μεγαλόνησο μας της Κύπρου, όπως επίσης και τα πρώτα αποβατικά τους προσεγγίζουνε την ακτή Πέντε Μίλι, έτσι όμορφα και ωραία, σαν να μην συμβαίνει και τίποτα, δίχως στην αρχή να βρούνε καμία μα απολύτως καμία αντίδραση, αντίσταση, προσπαθούνε να ξεφορτώσουνε τους αιμοβόρους στρατιώτες τους και τα πολεμικά τους άρματα και όλα αυτά διαδραματίζονται μόλις πέντε χιλιόμετρα από την Πόλη της Κερύνειας, στην Βόρεια Κύπρο.

Για επίλογο, προτείνω, σε κάθε ΔΉΜΟ Της χώρας μας, στην είσοδο του κάθε Δημαρχείου, να ανεγερθεί μία μικρή πινακίδα που να αναγράφει, το ΔΕΝ ΞΕΧΝΏ, όπως επίσης και στο οδικό δίκτυο της χώρας μας, ανά 40 χιλιόμετρα, είτε πρόκειται για την Εθνική Οδό, είτε για την Εγνατία, ή επαρχιακό οδόστρωμα, να υπάρχει σε επιβλητική θέση αυτή η πινακίδα, που να μας ενθυμίζει το χρέος μας προς την πατρίδα και γενικότερα προς την ιστορική αλήθεια. Ακόμη, σε κάθε προαύλιο Μητρόπολης, γηπέδου, νοσοκομείου και γιατί όχι και κοιμητηρίων, να αναγράφεται σε εμφανέστατο σημείο, το ΔΕΝ ΞΕΝΧΏ, με την μισή μας Κύπρο στα κόκκινα να στάζει αίμα. Στην είσοδο των τελωνείων, όταν εισέρχονται κατά αγέλες οι τουρίστες, να το βλέπουνε και να θυμούνται σε ποια χώρα ήρθανε, και το τι αντιπροσωπεύει, τους καλοκαιρινούς μήνες μας κατακλύζουνε οι τουρίστες από όλα τα μήκη και πλάτη της γης, να υπάρχει αυτή η πινακίδα, στα αεροδρόμια, τρένα, λεωφορεία, λιμάνια. Αυτά όμως γίνονται όταν υπάρχουνε κράτη Εθνικά, τα οποία να σέβονται την ιστορία τους και την παράδοση τους, παρακαταθήκη τους, εμείς απεναντίας τον άνθρωπο-πολιτικό που την άφησε μόνη της και απροστάτευτη στις ορέξεις των βαρβάρων εισβολέων τον Καραμανλή, τον είπαμε προκλητικά Εθνάρχη και ολημερίς τον προσκυνούμε κα ας μην έστειλε ούτε έναν στρατιώτη, σφαίρα για να την υπερασπιστεί ως όφειλε. Ενώ όταν τον ρώτησαν, για ποιο λόγο δεν την συμπαραστάθηκε στρατιωτικά, για να δικαιολογηθεί, την αποκάλεσε πως βρίσκεται μακριά, για αυτό και από τύψεις δεν τόλμησε ποτέ του να την επισκεφθεί. Θα ήθελα να συγχαρώ εκ βάθος καρδίας, τους αγωνιστές συννέλληνες του Ιερού Λόχου 2012, τα οποία αυτά παλικάρια δεν δίστασαν στον δρόμο προς την Σίνδο-Θεσσαλονίκης, σε μία σιδερένια γέφυρα να σκαρφαλώσουνε καλοκαιριάτικα, και ανήρτησαν ένα τεράστιο, επιβλητικό πανό που ανέγραφε το, ΔΕΝ ΞΕΧΝΏ, και η μισή μας Κύπρο να βρίσκεται στα κόκκινα και μέσα στο αίμα. Βλέπετε, άλλοι κρεμάνε πανό και προβάλουνε τα καρναβάλια, γιαουρτομαχίες, γιορτές κρασιού και καρπουζιού, σταφυλιού, λουλουδιού, σαρδέλας και θέρους, και άλλη την αιματοβαμένη Κύπρο, διαλέγετε και παίρνετε, εσείς αποφασίζετε με ποιους θέλετε να είστε, ποιους συμπαραστέκεστε, εμείς πάντως με τους αγωνιστές του Ιερού Λόχου 2012, τους άλλους τους απαξιώνουμε, αυτή είναι η τεράστια διαφορά τους, η πνευματική. Πως μπορώ λοιπόν αυτά τα παλικάρια που αψήφησαν τον καλοκαιριάτικο καύσωνα και σκαρφάλωσαν στην σιδερένια μεταλλική γέφυρα, με κίνδυνο της ζωής τους, να τους τοποθετήσω στην ίδια μοίρα με όλους τους άλλους, που ενδιαφέρονται μονάχα για τα τομάρια τους, και κολλάνε προεκλογικές αφίσες μονάχα για να βολευτούνε, στο αναπαυτικό τους δημόσιο τομέα, ώστε να προσθεθούνε και αυτοί στο ήδη επιπρόσθετο κομματικό τους στρατό;

ΟΙ ΛΆΤΡΕΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΉΣ ΙΣΤΟΡΊΑΣ.

Σάββατο, 6 Αυγούστου 2016

ΜΊΑ ΑΚΌΜΗ [ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΉ ΕΙΣΒΟΛΉ-ΠΑΡΈΜΒΑΣΗ]



Όπως όλοι σας ενημερωθήκατε από τα υποτιθέμενα δημοκρατικά πάντοτε, και πάνω από όλα δημοσιογραφικά κανάλια της πάση, μόνο που εδώ γελάμε όμως, δυνατά θα ομολογούσα, όπως εκείνοι οι Άγγλοι χωριάτες, βλέπετε το πολίτευμα της δημοκρατίας το έχουνε κορώνα στο κεφάλι τους, μην τυχόν και τους το κατηγορήσει κανένας, επιπλήξει, μαύρο φίδι τότε που τον έφαγε. Τώρα, εάν δεν μπορούνε τα εναπομείναντα Ελληνόπουλα να ζήσουνε, επιβιώσουνε, με απόλυτη αξιοπρέπεια στον ίδιο τους τον τόπο, που γεννήθηκαν, μεγάλωσαν και ανδρώθηκαν, στην πατρίδα τους βρε αδερφέ, και αναγκάζονται, προτιμούνε να ξενιτευτούνε, στα ξένα, ώστε να πραγματοποιήσουνε τα όνειρα τους, τις ανθρώπινες τους επιθυμίες, της απολύτου φυσιολογικές για ανθρώπινη και αξιοπρεπή διαβίωση, που η ίδια τους η πατρίδα η πάντοτε δημοκρατική, μόνο όμως κατά τους βολεμένους τους αφειδώς, που την υπερασπίζονται ακόμη, τους τα στερεί και δεν μπορεί να τους τα πραγματοποιήση. Ως κακιά μητριά, και δεν μπορεί να τα θρέψει με επάρκεια, αυτό φαίνεται για τους βολεμένους δημοκράτες της φακής δεν έχει καμία απολύτως σημασία, και το περνάνε στο απαρατήρητο, το προσπερνάνε, γρήγορα, γρήγορα, όπως ο διάολος το λιβάνι. Διότι όπως πάντοτε δεν τους συμφέρει, βολεύει, εξυπηρετεί, ταιριάζει, μιας και με την αυτοκριτική, αυτομεμψία γενικώς, διαχρονικώς και ανέκαθεν υπήρξανε μαλωμένοι, δεν τολμούνε να κοιτάξουνε τους πολίτες κατάματα, να αντικρίσουνε σε πόσο απελπιστική κατάσταση τους έχουνε φέρει, τραγική στην κυριολεξία, με τα πολιτικά τους παιχνίδια, ολισθήματα, εγκλήματα της πάση, τα οποία αυτά πειράματα και πολιτικές σκοπιμότητες, ιδεολογικές αγκυλώσεις, γίνονται, επιβαρύνουνε πάντοτε, εις βάρος των απλών πολιτών, των χαμηλών στρωμάτων, του κόσμου της βιοπάλης, του μεροκάματου και της καθημερινότητας γενικώς. Οι οποίοι, όλοι αυτοί οι πολιτικοί απατεώνες και ψεύτες, αφερέγγυοι, λαοπλάνοι, ανθέλληνες και διεθνιστές, και υπό καμία έννοια Εθνικιστές, προεκλογικώς, αφειδώς, έκοβαν επιταγές ακάλυπτες δεξιά και αριστερά, δακρύβρεχτα, κροκοδείλια, φαρισαϊκά, λαϊκίστικα και δημαγωγικά, έχυναν δάκρυα πως υποτίθεται τους υπερασπιζόντουσαν και δεν θα παραβιάσουνε τις κόκκινές τους γραμμές, λαϊκίστικα και δημαγωγικά, ειδικότερα η αριστερά, του Τσίπρα-Καμμένου. Ο δεύτερος δεν γνωρίζει σε ποιο χώρο ανήκει, αρκεί να κάθεται και να απολαμβάνει την τόσο άνετη και αναπαυτική του καρέκλα, του Υπουργού Εθνικής Αμύνης, με όσο υπεράριθμα προνόμια, απαιτήσεις, τον συνοδεύουνε, ότι δηλαδή του υποσχέθηκε η Αμερικανική Πρεσβεία των Αθηνών, ως το καλό και υπάκουο παιδί τους, εργαλείο τους, πειθήνιο όργανο τους, σήμερον το πραγματοποιεί, ως καθαρός καιροσκόπους, συμφεροντολόγος, βολεμένος, που ανέκαθεν υπήρξε. Βλέπετε, όλοι αυτοί οι πολιτικοί απατεώνες και λαοπλάνοι, δολοπλόκοι, παρακαλούνε να υπάρχουνε άνθρωποι φτωχοί και ανήμποροι, στην απόλυτη πενία που λέμε, ενώ αυτοί οι πολιτικάντηδες είναι υπεύθυνοι, αρμόδιοι που τους κατρακύλησαν στην ανέχεια και στην δυστυχία, με την ιδιοτελέστατη πολιτική τους καριέρα και σταδιοδρομία, οι ίδιοι με την διαχρονική πολιτική τους, ευθύνονται για το κατάντημα της χώρας μας, οι οποίοι αποδείχθηκαν κατώτεροι του αναμενομένου, όταν ανέλαβαν τις τύχες της πατρίδας μας, τους στέρησαν την αξιοπρέπεια τους, ώστε να έχουνε μετέπειτα και λόγο ύπαρξης, ως σωτήρες τους, βλέπετε ο συνδικαλισμός τους καλά κρατεί, και σήμερα να το παίζουνε και μετά χριστό προφήτες, να αυτοπροσδιορίζονται ως προστάτες τους.


Διότι αυτοί κατά κύριο λόγο πλήττονται, και όχι οι βολευτές-βουλευτές και οι συνεργάτες τους, βιομήχανοι καπιταλιστές του ΣΕΒ, Σωματείο Ελλήνων Βιομηχάνων, που τους στηρίζουνε με το αζημίωτο πάντοτε, με πλάγιους και ύπουλος τρόπους, άμεσους και έμμεσους, και όπως πάντοτε με το αζημίωτο. Την σκληρή και ωμή αλήθεια, το ότι, όλοι οι πολιτικάντηδες που μας κυβέρνησαν από την μεταπολίτευση και μετέπειτα, είναι αυτοί, οι υπεύθυνοι, που ευθύνονται για την τόσο φαιδρή και ζοφερή τραγική κατάσταση που βρισκόμαστε σήμερα, ο καθένας στο δικό του μερίδιο ευθύνης που τον αναλογεί, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, που όμως δυστυχώς επιβεβαιώνουνε τον κανόνα για πολλοστή φορά και δεν υπερβαίνουνε τα δάχτυλα του ενός χεριού μας. Όλοι αυτοί οι πολιτικοί απατεώνες, κλέφτες και ψεύτες που μας κυβέρνησαν, με την πλουσιοπάροχη ψήφο όμως του Ελληνικού λαού, αυτό δεν θα πρέπει να το προσπερνάνε ως ένα ενοχλητικό εμπόδιο, άρα, αυτός ο λαός δεν είναι καθόλου άμοιρος των τεραστίων ευθυνών του, και ας πάψει να το παίζει παρθένα στην πολιτική ζωή του τόπου μας, σαν να μην ήξερε τίποτα απολύτως, βολεμένος ήτανε και τους βολεμένους ψήφιζε, ενώ συμπεριφέρεται σαν να τον κατέβασαν εξωγήινοι. Ο καθένας τους, όμως πολιτικάντης, με την δική του υποτιθέμενη προκλητική και επιδερμική προβεβλημένη σημαία της σωτηρίας της χώρας μας, από τα ξένα δεινά, όπως λαϊκίστικα και δημαγωγικά προπαγάνδιζαν και συκοφαντούσανε από τα μέσα μαζικής διαστρέβλωσης που ελέγχανε πλήρως, τα συστημικά, τα δικά τους κανάλια, όσο για την λεγόμενη δημοσιογραφική ενημέρωση-κάλυψη, αμερόληπτη και αντικειμενική ούτε λόγος να γίνεται, το μόνο που επικρατούσε στα συστημικά τους κανάλια τα άκρως κομματικοποιημένα, διεφθαρμένα ήτανε η διαστρέβλωση της ιστορικής αληθείας, παραποίηση και η πολιτική μονομέρεια. Άλλος του Πράσινου-σοσιαλισμού, άλλος του μπλε καπιταλισμού, και άλλος του κόκκινου μπολσεβικισμού-κομμουνισμού, ευθύνονται για το σημερινό μας χάλι, χρεωκοπία της πατρίδας μας, κατάντια, που βρισκόμαστε στο ναδίρ, επειδή η χώρας μας η Ελλάδα μετατράπηκε σε μία αποικία χρέους. Κύριοι και Κυρίες, είτε σας αρέσει, είτε δεν σας αρέσει, και ποσώς με ενδιαφέρει εάν σας γίνομαι συμπαθητικός και αρεστός, ευχάριστος, χρήσιμος, εμένα με νοιάζει να γράφω αυτά που πιστεύω ακράδαντα και ενδομύχως και όχι αυτά που πρέπει, άλλωστε δεν με χάιδεψαν ποτέ τα αυτιά και για αυτό δεν είμαι διατεθειμένος να σας χαϊδέψω, ούτε από κανέναν δεν τα αρπάζω για να γράφω αυτά που γράφω. Η χώρα δεν κατρακύλησε από μόνη της στα βράχια, κάποιοι την έριξαν με τις εκάστοτε πολιτικές τους επιλογές και πεποιθήσεις, ιδεολογικές τους αγκυλώσεις, και αυτοί που την έριξαν ήτανε αυτοί που την κυβέρνησαν, αυτοί υπήρξανε οι καπετάνιοι του πλοίου, οι κυβερνήτες του, έχουνε όνομα, τους γνωρίζουμε, τους ξέρουμε, τους ονόμαζαν, Πασόκ, ΝΔ, Σύριζα, Ανέλ, ΚΚΕ, όμως το πιο τραγικό στην όλη υπόθεση είναι πως, παρόλες τις αποτυχίες τους τις πολιτικές, ως αποτυχημένοι πολιτικάντηδες στο επάγγελμα τους, που διάλεξαν, άλλωστε την αποτυχία τους την διακρίνεται καθημερινώς, ολημερίς, όμως το πιο λυπηρό από όλα ήτανε, πως ακόμη σε αυτούς ελπίζετε, πως θα σας σώζουνε, επομένως είστε άξιοι της μοίρας σας. Όλοι αυτοί μας έφεραν με την υποτιθέμενη τους δημοκρατία σε αυτήν την γκρίζα, ζοφερή πραγματικότητα, την οποία την κρύβουνε εντέχνως και σκοπίμως, επιμελώς και με την δημοσιογραφική τους μαεστρία, μανδύα, κάτω από το χαλί, ως ενοχλητική.

Σας ερωτώ λοιπόν, δεν βαρεθήκανε όλα αυτά τα χρόνια, να ψηφίζετε έναν Καραμανλή, είτε τον πρεσβύτερο, είτε τον νεότερο, και έναν Παπανδρέου, είτε τον Γεώργιο, συνεχίζουμε στον Ανδρέα και καταλήγουμε στον Γιωργάκη; Ακόμη το Μητσοτακέϊκο δεν θα μπορούσε να απουσιάζει από την πρωτοκαθεδρία της κουτάλας, κονόμας, βόλεψης, συμφέροντος, μέσω του δημοκρατικού ιδεώδες, αυτής της στείρας οικογενειοκρατίας, ως τον Κωσταντίνο Μητσοτάκη, κατόπιν στην κόρη του την Ντόρα, και σήμερα στον Κυριάκο τον υιό του, και θα συνεχίζουμε μελλοντικά στον Περιφερειάρχη Αιτωλοακαρνανίας στον Υιό την Ντόρας Μπακογιάννη με τον αείμνηστο Παύλο Μπακογιάννη, ο οποίος που διαφεύγει αυτήν την στιγμή το όνομα του. Όσο για τον Γεννηματά, ζει και βασιλεύει και τον κόσμο κυριεύει, μέσω της Φώφης, ο Τζιτζικώστας μέσω του υιό του, του Περιφερειάρχη κεντρικής Μακεδονίας του Απόστολου, με αυτά και με αυτά ας πούμε ότι τελειώσαμε, με τα υπεράριθμα πολλαπλά πολιτικά τζάκια. Όμως, εάν σας αποκαλέσω συντηρητικούς, αναχρονιστικούς, οπισθοδρομικούς, βολεμένους, συμφεροντολόγους στείρους οικογενειοκράτες, βασιλόφρονες, άδικο θα έχω; Μα αφού στηρίζετε τα λεγόμενα πολιτικά τζάκια, θα μου πείτε και πολύ ορθώς, μα και εσύ που υποστηρίζεις τον Καρατζαφέρη, καλύτερος είναι; Ασφαλώς και είναι πολύ καλύτερος τους και δεν το συζητώ, δεν εισέρχομαι καν στην διαδικασία της συγκρίσεως, διότι θα είναι ανώφελη, είναι μία κάποια λύση, αντίδραση και αντίσταση στο σάπιο άκρως διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα που δημιουργήσατε, σίγουρα έχει και αυτός πολλές αδυναμίες, παθογένειες τρανταχτές μάλιστα, η πρώτη του αδυναμία, παράπτωμα είναι, ελάττωμα, πως εξήλθε στην πολιτική ζωή του τόπου από τον Αβέρωφ και τον Μητσοτάκη. Όμως στην πορεία, κάπου προσπάθησε να κόψει τις επαφές μαζί τους, τις λεγόμενες πολιτικές γέφυρες, άλλες φορές κάπως το πέτυχε, τα κατάφερε, έστω σπασμωδικά, περιστασιακά, και άλλες φορές τους έγλειφε ολημερίς, δεν έκοβε τον ομφάλιο λώρο όπως διακήρυττε, τραγικό στην κυριολεξία, αυτό το τόσο θλιβερό γεγονός δεν τον τιμάει, το να πατάει σε πολλαπλές βάρκες όπως τον συμφέρει και τον εξυπηρετεί, βολεύει. Καθαρώς, έτσι όπως πράττουνε όλοι οι γνήσιοι πολιτικάντηδες, και αυτό το πλήρωσε δυστυχώς πολλάκις, προσπάθησε να φύγει από το μαντρί τους, που τον είχανε εγκλωβισμένο, όχι όσο θα ήθελα όμως, τις κομματικές του δεσμεύσεις, υποχρεώσεις, αγκυλώσεις, συνέχισε να της παρείχε όμως προς αυτούς, προς τα αφεντικά του, τους εργοδότες του. Άλλωστε ποτέ δεν γράφτηκα και επισήμως στο κόμμα του, σε πολλά συμφωνούσα μαζί του και σε άλλα τόσα διαφωνούσα, αυτά έχει η δημοκρατία, τι να κάνουμε; Ποτέ δεν υπήρξε πλήρης ταύτιση των απόψεων μας, και σήμερα που σας ομιλώ ψάχνομαι, δεν έχω κατασταλάξει σε κάποιον, σίγουρα είμαι πολύ πιο κοντά στον Καρατζαφέρη-Μπαλτάκο, όμως από μακριά και αγαπημένη, διότι δεν έχω άλλες επιλογές πολιτικές σοβαρές ώστε να ακουμπήσω. Θεωρώ το Νέο κόμμα του Φαήλου Κρανιδιώτη, που το ονόμασε Νέα Δεξιά, μία επιμελώς και εντέχνως καμουφλαρισμένη καπιταλιστική ΝΔ νούμερο 2, το οποίο αυτό κόμμα θα εκτελεί τις διαταγές της νέα τάξεως πραγμάτων και της παγκοσμιοποίησης, που εκπροσωπούνται από την Αμερικανική Πρεσβεία των Αθηνών, άλλωστε σε μία του συνέντευξη που τον παρακολούθησα ανάφερε πως, δεν θα είναι πρέπων να εναντιωθούμε πολιτικά εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, που άλλωστε και ανήκουμε ως διαχρονικοί τους σύμμαχοι. Επομένως, τι αντίσταση μπορεί να προβάλει, ορθώσει, ένας πολιτικός κατά εμέ ταγός, που καλύπτεται δήθεν γύρω από τον υποτιθέμενο πατριωτισμό, δηλαδή πατριδοκάπηλος, όταν δεν τολμάει να ασκήσει κριτική στην Αμερική;

Τώρα, εάν διαπιστώσω όμως κάποιον καινούργιο πολιτικό σχηματισμό, φρέσκο με όνειρα και φιλοδοξίες, σοβαρό και μετριοπαθή, με Εθνικά χαρακτηριστικά και ασφαλώς φρονήματα, θρησκευόμενο Ορθόδοξο και ανοιχτόμυαλο, Εθνοκεντρικό, όχι θρησκόληπτο, σκοταδιστικό, άκρατο συντηρητικό, διότι δεν δέχομαι κάποια έξαλλη εθνικιστική συμμορία, ξενοφοβική εγκληματική οργάνωση, όπως είναι η ναζιστική και παγανιστική Χρυσή Αυγή να καπηλεύεται τον πατριωτισμό της χώρας μας. Δεν γίνεται ο λεγόμενος πατριωτισμός στην χώρα μας, να εκπροσωπείτε από αυτούς τους άξεστους, ακοινώνητους, άθρησκους-άθεους, φωνακλάδες, προκλητικά νταήδες, αιμοβόρους, αλαζόνες, φίλαρχους, φίλαυτους, περήφανους, εγωιστές, αγριάνθρωπους στην κυριολεξία. Είναι δυνατόν ο Ελληνικός Πατριωτισμός να είναι τόσο άσχημος και αποκρουστικός; Ψάχνω εναγωνίως να βρω, διακρίνω, έναν οξυδερκή πολιτικό αρχηγό, ευπατρίδη, όχι όμως στα λόγια, διότι από λόγια του αέρα κούφια, χωρίς αντίκρισμα χορτάσαμε, αλλά από έργα, να ρισκάρει για το καλό κοινό του τόπου μας, του εμείς, του συνόλου, της πατρίδας μας, την αναπαυτική του καρεκλίτσα, την βόλεψη του, αυτό το θεωρώ ίσως το πιο σημαντικό, σπουδαίο προσόν για έναν πολιτικό, και εδώ κάπως ο Καρατζαφέρης το έπραξε αυτό, διότι εάν ήθελε άνετα θα μπορούσε να ήτανε μέσα στο μαντρί της καπιταλιστικής ΝΔ και ασφαλώς Αμερικανοκίνητης. Διορατικό και σίγουρα διπλωμάτη, με κάποια εμπειρία στην πολιτική ζωή του τόπου, η οποία εμπειρία σίγουρα θα τον βοηθήσει στις μετέπειτα πολιτικές του αποφάσεις, επιλογές, όμως να μην υστερεί και στον λεγόμενο ακτιβισμό, δράσεις του πεζοδρομίου, να μην βαριέται, σιχαίνεται, σνομπάρει, να κατέβει στο πεζοδρόμιο για να σφίξει χέρια, με λόγο εποικοδομητικό και πράο, όπως αρμόζει σε έναν πολιτικό αρχηγό που γνωρίζει να σέβεται τον εαυτό του, να ξέρει πότε πρέπει να συγκρουστεί με το εκάστοτε κατεστημένο των βολεμένων, συμφεροντολόγων, συντηρητικών, και πότε θα πρέπει να αποχωρεί ως ένδειξη καλής θελήσεως, ή διπλωματικής ευελιξίας, να τον διακρίνει ο έντονος πατριωτικός, το Ορθόδοξο-Πατριαρχικό δόγμα, με στοχευμένες και καίριες ερωτήσεις, παρεμβάσεις, να μην προσκυνάει ολημερίς την Αμερικανική Πρεσβεία των Αθηνών και φυσικά να μην διαθέτει το λεγόμενο ταξικό μίσος, που προϋποθέτει, προδιαγράφει, η λεγόμενη ανθελληνική και αντεθνική, διεθνιστική αριστερά των αδίστακτών μπολσεβίκων.. Να γνωρίζει, να ξέρει να υπερασπίζεται τον πολιτικό χώρο για τον οποίο το διάλεξε, εξέλεξε, επέλεξε το εκλογικό αποτέλεσμα, σώμα, και να μην περιφέρεται από εδώ και από εκεί άσκοπα, στο όπου φυσάει ο άνεμος της πολιτικής του κονόμας, βόλεψης, συμφέροντος. Αυτός ο χώρος που επιθυμώ εγώ, δεν θα μπορούσε να ήτανε άλλος από την λαϊκή πατριωτική δεξιά, και υπό καμία έννοια της καπιταλιστικής. Ασφαλώς να απουσιάζει από επάνω του ο άκρατος λαϊκισμός και η ατέρμονη δημαγωγία, τα οποία αυτά θλιβερά φαινόμενα, χαρακτηριστικά, συνοδεύουνε το σύνολο του λεγόμενου πολιτικού δημοκρατικού τόξου, το οποίο ζει και αναπνέει μονάχα για τις επικείμενες εντυπώσεις, για το λεγόμενο θεαθήναι δυστυχώς, όσο για την ουσία της υποθέσεως, τα προβλήματα δηλαδή, που κλήθηκαν να αντιμετωπίσουνε, άλλωστε για αυτού τους ψήφισε ο κόσμος, για να τους τα λύσει και όχι να τους τα αυξήσει, περί άλλων τυρβάζουν, εάν τον βρω, στην φαντασία μου μόνο υπάρχει όπως ο σούπερμαν, δεν το κρύβω πως θα με συναρπάσει.

Όλους αυτούς τους πολίτες οι οποίοι εναπόθεσαν τις φρούδες τους ελπίδες σε αυτούς, στους πολιτικάντηδες δηλαδή, αναρωτήθηκαν σε πόσο τραγική κατάσταση τους έχουνε φέρει, μήπως στοχάστηκαν, προβληματίστηκαν, ποτέ τους; Από την πείνα και την ανέχεια, φτώχεια που τους θερίζει, ανεργία, τους μισθούς πείνας και τις συντάξεις που αντί να καλπάζουνε προς τα πάνω, όπως προεκλογικά υποσχόντουσαν, αυτοί όμως απεναντίας, τους κούρεψαν λίγο λίγο τις αποδοχές τους, την υπερβολική γραφειοκρατία, ασυδοσία, αναρχία, τον υπέρογκο κομματικό τους και διεφθαρμένο τους στρατό, τους υπερβολικούς τους τοκογλυφικούς τόκους,  φόρους, την είσοδο στην χώρα μας χιλιάδων παράνομων μουσουλμάνων λαθρομεταναστών, εποίκων, οι οποίοι μας μετέτρεψαν ξένους στην ίδια μας την χώρα. Όλα αυτά όμως τα τόσο θλιβερά γεγονότα, περιστατικά, συμβάντα, για εσάς τους προκλητικά και επιδερμικά, τουριστικά, υπερβολικά, προβεβλημένους δημοκράτες-βολεμένους-συμφεροντολόγους δεν έχουνε καμία απολύτως σημασία. Δεν βαριέσαι αδερφέ, άσε την ανεργία να εκτοξεύεται στα ουράνια, με μισθούς πείνας, σύγχρονοι δούλοι, ο πλούσιος μετατράπηκε επί ημερών σας σε πλουσιότερος, και η αναλγησία με γνώμονα τον θεό χρήμα στο έπακρο, στο αποκορύφωμα της, ο φτωχός κατρακύλησε σε φτωχότερος. Όσο για την λεγόμενη Τρίτη ηλικία, τους ηλικιωμένους συνταξιούχους, οι οποίοι από τις 7 το πρωί ψήφιζαν τον λαοπλάνο και λαϊκιστή-δημαγωγό Τσίπρα, καλά να πάθουνε, ας πρόσεχαν, διότι όποιος επιθυμεί να πολλά, χάνει και τα λίγα, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται μετά την απομάκρυνση από την κάλπη. Με συνοδοιπόρο του, συνεργάτη του, τον πολύ πατριδοκάπηλο Καμμένο, αμφότεροι και οι δύο έταζαν λαγούς με πετραχήλια προεκλογικώς, έκοψαν αφειδώς δεξιά και αριστερά ακάλυπτες επιταγές, μοιράζοντας σε όποιον περπατούσε, στον κάθε πικραμένο προεκλογικώς πάντοτε, μόνο και μόνο ώστε να στρογγυλοκαθίσουνε στην αναπαυτική καρέκλα του Πρωθυπουργού και του Υπουργού αντίστοιχα, αυτό που λέμε καιροσκόποι. Όλα για την καρέκλα λοιπόν, ως πρωταρχικός τους σκοπός, αυτή που θα τους προσφέρει τεράστια προσωπικά κέρδη, οφέλη, και υπερβολικές παροχές, προνόμια. Δεν πιστεύω να έχετε απορία, μετέπειτα του εκλογικού αποτελέσματος, το ποια δικαιολογία θα προσφωνήσουνε, για αυτά που υποσχέθηκαν στον κόσμο και αρνήθηκαν να τα τηρήσουν; Άλλωστε, η Ελληνική γλώσσα θα πρέπει να θεωρείται τόσο πλούσια παγκοσμίως, με την πληθώρα των λέξεων της, που πάρα πολύ άνετα το μαύρο μπορούνε να το μετατρέψουνε σε άσπρο και το αντίθετο φυσικά, ου το καθεξής, εάν προσθέσουμε και τα υποτιθέμενα δημοσιογραφικά κανάλια τα οποία ολημερίς τους κάνουνε πλύση εγκεφάλου, της δικής τους πάντοτε απολύτου εμπιστοσύνης, τα χειραγωγούμενα, ελεγχόμενα, τότε αντιλαμβάνεται και ο πλέον αδαής αυτού εδώ του τόπου, πως όλα γυρνάνε, περιστρέφονται γύρω από τις δικές τους επιθυμίες, γνώμες και πεποιθήσεις, εγώ τους.

Όμως ξεχάσαμε το πιο σημαντικό, το πάρα πολύ χαμηλό πνευματικό πολιτικό επίπεδο του κόσμου, ο οποίος η μνήμη του θα πρέπει να θεωρείται χρυσόψαρου, προσωπικώς, τους θεωρώ πως έχουνε πάθει πολιτική αμνησία, ή αλτσχάιμερ, ξεχνούνε εσκεμμένως τα πολιτικά τους καθέκαστα, ολισθήματα, επιλογές τους, λάθη τους, τα οποία όλοι εμείς όμως τα πληρώνουμε, υποφέρουμε εξαιτίας τους, διότι ξεχνάει πάρα μα πάρα πολύ εύκολα. Παράδειγμα τρανό, με ένα χαμόγελο του Τσίπρα-Καμμένου, όπως επίσης και με ένα φιλικό χτύπημα, χάδι στην πλάτη του εκάστοτε ψηφοφόρου, ή αλλιώς του μελλοντικού τους θύματος, πάντοτε προεκλογικώς, και ασφαλώς με μία ακόμη αναρίθμητη υπόσχεση του αέρος, για καλύτερες μέρες που θα έρθουνε επί ημερών του, μεταρρυθμίσεις, όλα μα όλα τα ξεχάσανε ως δια μαγείας. Το αποτέλεσμα όμως είναι ένα και το αυτό, ο λογαριασμός δεν αλλάζει, και το ΕΝΦΙΑ που υποσχότανε πως δεν θα το πληρώνουνε διότι το θεωρούσε αντισυνταγματικό, ενώ τώρα, επί δικής του κυβερνήσεως ας το πληρώνουμε επί των δικών του ημερών και πολύ πιο ενισχυμένο, το κούρεμα των μισθών και των συντάξεων, καταθέσεων, τα capital kotrol των τραπεζών, και γενικότερα ότι σας υποσχέθηκε απλά έπραξε, το αντίθετο. Τώρα, εάν βρεθεί κανένας πολιτικός του αντίπαλος, λιγάκι και τον στριμώξει ως αφερέγγυο και ψεύτη, πολιτικό λαοπλάνο, με δάκρυα κροκοδείλια θα ισχυριστεί πως τους φόρους που πληρώνουμε δεν το θέλει αυτός αλλά τον αναγκάζουνε οι θεσμοί να τους εφαρμόσει. Το μνημόνιο μετατράπηκε μέσα σε μία νύχτα σε θεσμούς, για να παίζουμε με τις λέξεις και ασφαλώς με τους υπερβολικά αδαείς, κοντόμυαλους που τον ψήφισαν, και σήμερα βλέπουνε τις αποδοχές τους να έχουνε μειωθεί κατακόρυφα, με μία υποτιθέμενη δημοκρατική-προοδευτική αριστερή κυβέρνηση που όπως προπαγάνδιζε αφειδώς όπου σταθεί και όπου καθίσει ότι θα υπερασπιστεί τα φτωχά λαϊκά και αδύνατα στρώματα, βαλάντια. Το σύστημα που όλοι εσείς εκθρέφετε όμως, δημοκρατικά πάντοτε, τοποθετεί με απόλυτη μαεστρία, σαφήνεια, σιγουριά, την αριστερά ως δούρειο ίππο των φτωχών και λαϊκών στρωμάτων, ώστε να υφαρπάξει τους πολύτιμους ψήφους που τους χρειάζεται εναγωνίως ώστε να περιέλθει στην αναπαυτική τους καρέκλα της εξουσίας, για να βολέψει τους υπεράριθμους ημέτερους της, και να τους ξεγελάσει, οι οποίοι μαγνητίζονται και ηδονίζονται στην ιδέα μίας αριστερής κυβέρνησης, πως υποτίθεται αυτή τους υπερασπίζεται και τους καταλαβαίνει, της δήθεν φιλολαϊκής. Η οποία όμως έχει μετατραπεί σε έναν σύγχρονο δούρειο ίππο, για να τους εγκλωβίσει στους κόλπους της, με τα αναρίθμητα θα της, υποσχέσεις της, χωρίς όμως κανένα απολύτως αντίκρισμα, ανθρώπους του μεροκάματου, της βιοπάλης, που τον υποστήριξαν και σήμερα τραβάνε τα μαλλιά τους. Λοιπόν Κύριοι και Κυρίες, δημοκράτες και δημοκράτισσες, όλοι στο ταμείο, μηδενός εξαιρουμένου, ας πληρώσουνε σήμερα το ΕΝΦΙΑ, ας δούνε τους μισθούς τους και τις συντάξεις τους να κουρεύονται ακόμη περισσότερο, περαιτέρω, από μία αριστερή δημοκρατική-προοδευτική κυβέρνηση όπως την ευαγγελίζονταν. Όσο για τους υπερβολικούς λαθρομετανάστες που μας πλημμύρισαν την πατρίδας μας από άκρη σε άκρη, και μας μετέτρεψαν ξένους στον ίδιο μας τον τόπο, σας παρακαλώ πολύ να μην διαμαρτύρεστε, διότι το σύστημα θα τους αποκαλέσει ως φασίστες και ρατσιστές, έτσι δεν είναι;

Απλά να βγούνε αυτοί από τα σπίτια τους, οι Έλληνες γηγενείς, ιθαγενείς, για να τους φιλοξενήσουνε, περαστικά σας συντρόφια, της δημοκρατικής φακής, της δημοκρατικής κονόμας και βόλεψης, συμφέροντος ή στην καθομιλουμένη, κουτάλας. Τα Ελληνόπουλα τα κόβουνε-μειώνουνε τους μισθούς τους, τους πενιχρούς, εάν τους βρίσκουνε, φιλώντας κατουρημένες ποδιές μέσα στα εκάστοτε κομματικά τους γραφεία, τα άκρως δημοκρατικά, όσο για τα κομματόσκυλα ζούνε και βασιλεύουνε, στην επιφάνεια. Τα δικά μας παιδιά βρίσκονται στο ταμείο ανεργίας, με φιλοδώρημα πείνας, των 300 ευρώ, ψάχνοντας εναγωνίως για ένα πενιχρό μεροκάματο, και όπου το βρούνε όμως. Όσο για τα δικά τους τα παιδιά, των βολεμένων και συμφεροντολόγων δημοκρατών, το καλοκαίρι ξεσκίζουνε με τα κότερα τους την Χαλκιδική και την Μύκονο, Σαντορίνη, Ρόδο, όμως παρόλο αυτά υπάρχει αλληλεγγύη και πάνω από όλα δημοκρατία, να σας βράσω τέτοια δημοκρατία λοιπόν, των δύο ταχυτήτων, των κοινωνικών ανισοτήτων, των υπερβολικά βολεμένων, και των ανθρώπων που αγωνιούνε για το καθημερινό τους μεροκάματο, της βιοπάλης. Ύστερα, περιμένουνε να τους πούμε, έχουνε το θράσος δηλαδή, διότι μόνο περί θράσους πρόκειται, όταν εκλιπαρούνε να τους πούμε και ζήτω η Δημοκρατία, και ας μην μπορεί όμως να θρέψει τα εναπομείναντα Ελληνόπουλα με επάρκεια και αξιοπρέπεια. Αυτό όμως δεν έχει καμία απολύτως σημασία, θα επιβιώσουνε με δημοκρατία, δηλαδή το μεσημέρι στο απογευματινό τους γεύμα, θα φάνε μία περιποιημένη δημοκρατία με λίγη Δαμανάκη από επάνω, και πολυτεχνείο δίπλα τους, και ασφαλώς τα προκλητικά, υπερβολικά, προβεβλημένα δημοσιογραφικά συστημικά κανάλια της διαφθοράς και της απόλυτης ρεμούλας, εξαπάτησης της κοινής γνώμης, βόλεψης στην κυριολεξία, θα τους παροτρύνουνε να συνεχίσουνε κατά αυτούς πάντοτε το εκάστοτε θεάρεστο δημοκρατικό τους έργο, κομψοτέχνημα. Για εμέ, ξεκάθαρης εξαπάτησης, διαστρέβλωσης του κοινού, ακροατηρίου, και με διαβολική μαεστρία, παραποίηση της κοινής γνώμης, με την γνωστή τους τακτική, μέθοδο, όλα τα παρουσιάζουνε στο ευρύ κοινό, με γνώμονα όπως τους συμφέρει αυτούς και τίποτα άλλο, όπως τους βολεύει, ταιριάζει. Με μία δημοσιογραφική υποτιθέμενη κάλυψη, της απόλυτης και κατευθυνόμενης συστημικής μονομέρειας των πάντων, δημοσιογραφίας, και ασφαλώς ούτε λόγος να γίνεται περί αντικειμενικότητας, αμεροληψίας, όπως επίσης και σφαιρικής δημοσιογραφικής κάλυψης, όπως κανονικώς θα προϋπόθετε σε μία υποτιθέμενη δημοσιογραφική κοινωνία και καθοδήγησης του, ότι τους συμφέρει αυτούς και τίποτα άλλο, μονάχα αυτό προβάλουνε. Βλέπετε ανέκαθεν και διαχρονικώς εάν τους παρακολουθήσουμε, το μόνο που τους ενδιέφερε ήτανε η βόλεψη τους και η άκρως διεφθαρμένη τους ιδιοτέλεια. Πως η σημερινή κυβέρνηση του άκρατου λαϊκισμού και της υπερβολικής ασυδοσίας όπου ανέκαθεν την συνόδευε, με μία αναρίθμητη δημαγωγία, θα κλείσει τα κανάλια τα πανελλήνιας εμβέλειας και θα παραχωρήσει άδειες μονάχα σε τέσσερα του δικού της δημοκρατικού-μπολσεβίκικου ελέγχου.

Όμως όλοι αυτοί οι λαϊκιστές και δημαγωγοί, συμφεροντολόγοι, καιροσκόποι, βολεμένοι, πολιτικάντηδες, που τότε βρισκόντουσαν στην καρέκλα της αναπαυτικής τους αξιωματικής αντιπολιτεύσεως, αυτή η καρέκλα η γνωστή σε όλους, η γνώριμη, η οποία μετατρέπεται και μεταμορφώνεται ως δια μαγείας, σε ένα, ταυτίζεται στην κυριολεξία με τον άκρατο λαϊκισμό και την αδηφάγα δημαγωγία, αλαζονεία, που όλα τα σφάζει και όλα τα μαχαιρώνει. Όταν λοιπόν, έκλεισε η κυβέρνηση Σαμαρά την κρατική κομματικοποιημένη, άκρως διεφθαρμένη και υπεράριθμη ΕΡΤ, με τα τρία της τα άκρως διεφθαρμένα της κομματικοποιημένα της κανάλια, έτσι για να το εμπεδώσετε, για αυτό το ξαναγράφω, εκείνη την εποχή, έσκιζε τα ιμάτια της προκλητικά, από καταλήψεις, με το σύνθημα, όχι άλλο μαύρο στην κρατική, ΕΡΤ, δεν θα περάσει ο φασισμός, μάλιστα έφτασαν στο σημείο να διαλαλούνε και το 1.1.4. ένα άρθρο του συντάγματος επί στρατιωτικού καθεστώτος το οποίο είχε ανακληθεί. Οι αριστεροί με τις δεξιές όμως τις τσέπες τις καπιταλιστικές, φωνασκούσανε με τις λεγόμενες δημοσιογραφικές τους κορώνες, υστερίας, η δε ΕΣΗΈΑ, η συνδικαλιστική οργάνωση των λεγόμενων δημοσιογράφων της πλάκας και της προπαγάνδας, κονόμας, βόλεψης, συκοφαντίας, τότε πρωτοστατούσε, σήμερα όμως προκλητικά κωφεύει, αδρανεί, που θα κλείσουνε τα ιδιωτικά κανάλια και όχι τα άκρως κομματικοποιημένα αριστερά της ΕΡΤ, δεν την βλέπουμε να πρωτοστατεί σε διαδηλώσεις διαμαρτυρίας, αλληλεγγύης όπως κανονικώς θα έπρεπε και όφειλε να πράξη. Μιας και χιλιάδες εργαζόμενοι που εργαζόντουσαν σε αυτά κυρίως τα επαγγέλματα, πίσω από τις κάμερες, αλλά και μπροστά, συνάδελφοί τους δημοσιογράφοι, που εξασκούσανε το επάγγελμα της δημοσιογραφίας, όσο βέβαια τα κατάφερναν, άλλοι καλύτερα, και άλλοι χειρότερα, θα πεταχτούνε στον δρόμο, επιπλέον άνεργοι, σε μία κοινωνία που πλήττεται από την ανεργία, και θα τους φορτωθεί και αυτούς ο ΟΑΕΔ, το κράτος δηλαδή. Όμως για αυτούς τους ανθρώπους που εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα, οι εργατοπατέρες της αριστεράς ούτε που τους ενδιαφέρει, δεν ιδρώνει το αυτάκι τους καθόλου, το δημοκρατικό με τις ευαισθησίες τις επιλεκτικές, διότι δεν είναι, δεν ανήκουνε στο λεγόμενο τους κομματικό τους στρατό. Βλέπετε, ανέκαθεν η επιλεκτική τους μνήμη υπερίσχυε, τους συνόδευε, σε ένα υποτιθέμενο δημοκρατικό πολίτευμα ή κράτος δικαίου, εδώ γελάμε όμως. Σήμερα, θα έπρεπε να διαλαλούσαμε σε όλους τους τόνους, το σύνθημα, μην φιμώνετε την ελεύθερη διάδοση, ενημέρωση, της κοινής γνώμης, και γενικότερα των ιδεών, επειδή η λογοκρισία της αριστεράς του Τσίπρα με τον Καμμένο προσπαθεί όλους τους χώρους να τους ελέγξει πλήρως. Τότε είχε την πρωτοκαθεδρία, στο μέγαρο της Αγίας Παρασκευής, που εδρεύει η κρατική και διεφθαρμένη ΕΡΤ, στις διαδηλώσεις διαμαρτυρίας, αλληλεγγύης όπως της αποκαλούσε προκλητικά, ώστε να αποκομίσει τις επικείμενες εντυπώσεις, για το θεαθήναι που λέμε στην καθομιλουμένη.

Ασφαλώς, εμένα προσωπικά με έβρισκε απόλυτα σύμφωνο αυτή του η απόφαση, του λουκέτου της ΕΡΤ, στο θέμα της ΕΡΤ εναρμονιζόμουν πλήρως με την απόφαση της καπιταλιστικής ΝΔ, διότι αυτά δεν ήτανε Κρατικά κανάλια αμερόληπτα και αντικειμενικά όπως κανονικώς θα έπρεπε, όφειλαν, τα οποία να μας ενημέρωναν σφαιρικά και όχι κατευθυνόμενα, συστημικά, διεφθαρμένα όπως και έπρατταν ολημερίς με την γνωστή τους προπαγάνδα, συκοφαντία, λασπολογία τους, μονομέρεια, της πλύσης εγκεφάλου. Με μία φαιδρή και αηδιαστική στην κυριολεξία, υποτιθέμενη και δήθεν δημοσιογραφική εμπάθεια και μεροληψία, κάλυψη, η οποία όπως πάντοτε πρόβαλε την παγκοσμιοποίηση και την νέα τάξη πραγμάτων, τον διεθνισμό δηλαδή, και μας μετέτρεπε σε δυτικούς φραγκολεβαντίνους πολίτες, κοσμικούς-παπικούς, διαμαρτυρόμενους, προτεστάντες, ορθολογιστές και όχι Έλληνες, ανατολίτες, πνευματικούς ανθρώπους, Ρωμιούς, οι οποίοι να ανήκουνε και να γαλουχούνται από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. Με απλά λόγια, μας μετέτρεψε σε πολίτες του Κόσμου, και όχι σε Έλληνες πολίτες όπως θα όφειλαν τα κρατικά κανάλια, ώστε ολημερίς να τρέχουμε για να προσκυνούμε τον θεό-χρήμα, μας στερούσανε το δικαίωμα να ενθυμούμαστε την καταγωγή μας, με Εθνικά Φρονήματα και χαρακτηριστικά, όπως επίσης και με Χριστιανικό Ορθόδοξο δόγμα και παρακαταθήκη. Επειδή, μόλις εισερχόσουνα στα γραφεία τους, στο Ραδιομέγαρο της Αγίας Παρασκευής, ήτανε σαν να πήγαινες στα γραφεία του Περισσού, του ΚΚΕ, για την γνωστή τους προπαγάνδα, πλύση εγκεφάλου, μπολσεβίκικη, άθεη, ανθελληνική, αντεθνική, διεθνιστική και σοσιαλιστική ή και ακόμη, ακόμη καπιταλιστική, τότε όλοι τους, μα όλοι τους, ήτανε στα υποτιθέμενα κάγκελα της δημοκρατικής αντίστασης, αφού φοβόντουσαν να μην χάσουνε τα επιμέρους ψηφαλάκια τους. Οι δε, βουλευτές-βολευτές του Σύριζα τότε, η Κωνσταντοπούλου και η Ραχήλ Μακρή, οι οποίες αυτές κυρίες με την λογική και την σωφροσύνη έχουνε πάρει διαζύγιο προ πολλού, δεν δίστασαν να σκίσουνε τα δημοκρατικά τους ιμάτια για να την ξαναανοίξουνε οπωσδήποτε, με οποιοδήποτε κόστος και αιτία, και τα κατάφεραν, και πλέον οι Έλληνες είναι [ευτυχισμένοι]. Σήμερα όμως, για τα ιδιωτικά κανάλια, δεν τις βλέπουμε να πρωτοστατούνε σε καμία διαδήλωση διαμαρτυρίας, αλληλεγγύης, γιατί κυρίες μου; Εδώ πέρα δεν υπάρχουνε κάγκελα να ανεβείτε, σκαρφαλώσετε για να διαμαρτυρηθείτε δημοκρατικά πάντοτε, όπως πράξατε λαϊκίστικα και δημαγωγικά στο ραδιομέγαρο της ΕΡΤ;  Ιδού πεδίον δόξης λαμπρό, ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα.

Ο Τσίπρας με τον Καμμένο, προσπαθούνε και το διαδίκτυο να το ελέγξουνε πλήρως, να το χειραγωγήσουνε, ως σύγχρονοι μπολσεβίκοι που υπήρξανε, της δικτατορίας του προλεταριάτου, ο Μπέρια σε όλο του το μεγαλείο ξαναζωντάνεψε σε αυτές τις ανθρώπινες φιγούρες, πολιτικά ανδρείκελα, μινιατούρες, ανθρωπάκια της πάση. Σε αυτά τα κακόμοιρα πλάσματα, που τους γλύκανε η αναπαυτική καρέκλα της εξουσίας τους και δεν λένε να την αφήσουνε, και εσκεμμένως ξέχασαν από πού ξεκίνησαν και πως. Με ψέματα αναρίθμητα, υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα, ακάλυπτες επιταγές έκοβαν δεξιά και αριστερά στον κάθε πικραμένο, μόνο και μόνο για τον αποσπάσουνε την πολύτιμη ψήφο τους, μόνο αυτό τους ενδιέφερε και τίποτα άλλο, προεκλογικώς και μετέπειτα δεν σε ξέρω δεν με ξέρεις και το αποτέλεσμα όλων αυτών των απαράδεκτων ενεργειών τους, ήτανε να αποσπάσει μόνο, μόλις το 35% της κοινής γνώμης, ως ψήφο διαμαρτυρίας και αγανάκτησης, οργής. Ακραίοι τους και οι δύο, δίχως να υπερβάλω, σαν την Χρυσή Αυγή, ένα και το αυτό, από την αντίθετη πλευρά του πολιτικού τόξου όμως, την άκρα δεξιά, είτε τον Τσίπρα-Καμμένο ακούς να πολιτικολογεί, με την γνωστή τους ρητορεία, μέθοδο, τακτική, του δημοκρατικού τους  πάθους, με την υποτιθέμενη πρόοδο τους, προοδευτικότητα τους, είτε τον Κασιδιάρη, Παππά και Μιχαλολιάκο είναι ένα και το αυτό. Σας πληροφορώ αγαπητοί μου αναγνώστες, όσοι θα μπείτε στον κόπο να αναγνώσετε αυτό το μακροσκελέστατο κείμενο μου, πως δεν έχουνε καμία, μα απολύτως καμία, διαφορά, ο ένας από τον άλλον, έξαλλοι και ακραίοι, λαϊκιστές και δημαγωγοί, αμφότεροι όλοι τους, μόνο να καταγγέλλουνε τους πάντες και τα πάντα ξέρουνε, όμως από προτάσεις εποικοδομητικές, πως θα εξέλθουμε από το πρόβλημα, επί της ουσίας, μηδέν εις το πηλίκο, η εύκολη λύση, φόρους, φόρους, φόρους, τοκογλυφικούς και ως αποτέλεσμα όλων αυτών των ενεργειών είναι η ύφεση στην αγορά και εν κατακλείδι να απολογούνται, και εμείς δεν το θέλουμε αλλά μας το επιβάλουνε οι θεσμοί, το μνημόνιο δηλαδή. Και τότε, ποια η διαφορά τους από την καπιταλιστική και Αμερικανοκίνητη ΝΔ, που ως αξιωματική αντιπολίτευση την κατήγγειλαν συνεχώς ως μειοδότες;. Τα Εξάρχεια μας κυβερνούνε και οι συνοδοιπόροι τους οι κουκουλοφόροι, αυτοί δηλαδή που έκαψαν τα άτυχα παιδιά της τράπεζας της Μαρφίν, τους εργαζόμενους των 850 ευρώ και μετέπειτα το έπαιζαν και ανήξεροι, ανίδεοι, μωρές παρθένες, πως εξήλθανε από παρθενογένεση. Με το αντεπιχείρημα, πως αυτοί πέρασαν πιο μπροστά από το επιμέρους σημείο της τράπεζας, που διεξήχθη ένας ακόμη δημοκρατικός εμπρησμός, φόνος, στέρηση της ανθρώπινης ζωής, τεσσάρων αθώων εργαζομένων, η μία κοπέλα ήτανε έγκυος και δεν την επέτρεψαν οι δημοκράτες της φακής, με την επιλεκτική τους μνήμη όπως πάντοτε, το άτυχο βρέφος να αντικρίσει την ζωή, όπως και την άτυχη μάνα να νιώσει την χαρά την μητρότητας, όπως επίσης και τον δύστυχο πατέρα να αισθανθεί για πρώτη φορά στην ζωή του, το τι θα πει Πατέρας. Ζήτω η Δημοκρατία σας λοιπόν. Αρνούμαι κατηγορηματικά να σας ακολουθήσω στον πνευματικό κατήφορο που έχετε πάρει, μας κυβερνάει η αποχή, και μάλιστα θέλει να μας ελέγξει και πλήρως, ο ένας με μόλις 35% και ο άλλος το 3,5% και με αποχή 40%,, επομένως, ποια λαϊκή εντολή έχει όπως φαρισαϊκά ισχυρίζεται;

Επειδή σε αυτόν το χώρο, των μέσων κοινωνικής ενημέρωσης, διαδικτύου, ακόμη κατορθώνεται και ακούγεται και καμιά αλήθεια, η οποία για να ακουστεί χρειάζεται να περάσει μέσα από αναρίθμητες συμπληγάδες. Προσωπικώς, εγώ με τον Τσίπρα-Καμμένο με χωρίζει μία ιδεολογική άβυσσος, χάος ολόκληρο, τους θεωρώ πολιτικούς απατεώνες και ψεύτες, αποτυχημένοι πολιτικάντηδες, με την ενασχόληση τους με την πολιτική ζημίωσαν σε αφάνταστο βαθμό την πατρίδα μας την Ελλάδα, και το προσωπικό βαλάντιο του καθενός Έλληνα, αυτό που λέμε χάσμα γενεών, και ας μην έχουμε και μεγάλη διαφορά ηλικίας, βλέπετε, όλοι δεν διαφωνούμε μονάχα στα νούμερα, δηλαδή όχι το ΦΠΑ να μην είναι στο 24% αλλά να μειωθεί στο 22% και ου το καθεξής, όποιος κατάλαβε, ας κατάλαβε. Κλείνω το θέμα εδώ, εάν θέλετε μπορείτε να κλείσετε την σελίδα μας, στο χέρι σας είναι, να φιμώσετε αυτήν την φωνή την τόσο ενοχλητική, δικτατορία έχουμε, καθαρή λογοκρισία και ότι θέλετε πράττετε, τους δικούς σας θα τους προβάλετε, προστατέψετε για να σας γλύφουνε και τους πολιτικούς σας αντιπάλους θα τους εξοντώσετε, άλλωστε γνώριμη, διαχρονική, υπήρξε αυτή η τακτική της υποτιθέμενης δημοκρατικής και προοδευτικής αριστεράς. Με το αιτιολογικό πως σας ασκούμε δριμεία κριτική, σας υβρίζουμε πολιτικά Κύριοι, όχι προσωπικά, το έργο σας το πολιτικό κρίνουμε και όχι την προσωπική σας ζωή, που δεν μας ενδιαφέρει καθόλου μα καθόλου. Όμως Τσίπρα-Καμμένο με αυτά που πράττετε τα άκρως φασιστικά, μπολσεβίκικα, μεθόδους Στάλιν και Λένιν, Χότζα και Τσαουσέσκου, τα οποία μας γυρίζουνε πολλά χρόνια πίσω, στην κατάμαυρη εποχή της δικτατορίας του προλεταριάτου, στο ανατολικό μπλογκ, άλλωστε από εκεί γαλουχηθήκατε, τα πολιτικά σας γράμματα τα μάθατε από εκεί, αυτά ήτανε τα πρότυπα σας. Τα τόσο αυταρχικά, αντιδημοκρατικά, αντισυνταγματικά, συντηρητικότατα, σας πληροφορώ πως συναγωνίζεστε σε αντιδημοκρατικότητα και ανελευθερία τον γείτονα σας και φιλαράκι σας τον Ερντογάν, ο οποίος, όποιος τολμήσει να τον κατηγορεί, ασκήσει πολιτική κριτική στο υποτιθέμενο έργο του, τότε προσπαθεί να τον εξοντώσει με χίλιους δύο τρόπους, ηθικούς και μη ηθικούς, ύπουλους, θεωρείται ένας σύγχρονος τύραννος, Σουλτάνος στην εποχή της Τουρκοκρατίας. Μήπως αυτόν θέλετε να μιμηθείτε; Συνεχίστε έτσι, με αυτήν την τόσο αλαζονική και άκρως εγωιστική σας τακτική, και όταν θα πέσετε από την αναπαυτική σας εξουσία, καρέκλα, βόλεψη, που είναι θέμα μόνο λίγων μηνών ακόμη, θα ανασάνουμε και θα βροντοφωνάξουμε, έπεσε η χούντα της αριστεράς.

Για επίλογο, θα ήθελα να αναφερθώ στην [δημοκρατική εισβολή-παρέμβαση] που προκάλεσαν οι αντιεξουσιαστές, ακροαριστεροί, αναρχικοί του Τσίπρα, τα παιδιά με τις κουκούλες των Εξαρχείων στην Αθήνα, και της πλατείας Ναβαρίνου της Θεσσαλονίκης, την ώρα της Κυριακάτικης θείας λειτουργίας στην Μητρόπολη της Θεσσαλονίκης, και διέκοψαν στην μέση την Θεία Λειτουργία της Κυριακής, πετώντας μέσα στον ιερό ναό, διάφορα χαρτιά διαμαρτυρίας. Εννοείται πως το καταδικάζουμε αυτό το τόσο απαράδεκτο γεγονός, περιστατικό, συμβάν, μετά βδελυγμίας, κάθετα και κατηγορηματικά, το οποίο δεν τιμάει κανέναν. Όμως, έχουνε και αυτά τα μπερδεμένα παιδιά κάπου τα δίκια τους, στερούνται πνευματικής καθοδήγησης, κατήχησης, που κανονικώς θα έπρεπε να τους την προσφέρει η εκάστοτε Μητρόπολη, μόνο που αυτή ενδιαφέρεται κατά κόρον για να μην χάσει τα εκάστοτε ποσοστά της, μερίδια της. Σίγουρα προσφέρει και κοινωφελές έργο, δεν είναι σωστό και πρέπων, αυτήν την τόσο σπουδαία προσφορά της, της καθημερινής σίτισης χιλιάδων συνανθρώπων μας, άπορων κυρίως να μην την βλέπουμε και μονάχα να την κατηγορούμε μεροληπτικά. Στα αρνητικά τους τώρα, η Μητρόπολη Θεσσαλονίκης και σχεδόν η κάθε Μητρόπολη στην χώρα μας, πλέον δεν θεωρείται μία Μητρόπολη Πνευματικής φύσεως, όπως κανονικώς θα έπρεπε, όφειλε, άλλωστε για αυτό είναι και σκοπός της, ύπαρξη της, όποιος άνθρωπος, το ποίμνιο γενικώς, αναζητεί τον ένα και πραγματικό Τριαδικό Θεό, με πνευματικές ανησυχίες να αναπαύεται πνευματικά για να βρίσκει καταφύγιο. Είτε σας αρέσει κύριοι, είτε δεν σας αρέσει, έχει μετατραπεί σε ένα ακόμη εκλογικό γραφείο, κέντρο της Καπιταλιστικής και Αμερικανοκίνητης ΝΔ, αυτά τα παιδιά με τις κουκούλες δεν εισήλθανε στην Εκκλησία της Μητρόπολης Θεσσαλονίκης, αλλά στα γραφεία της ΝΔ, έτσι τα βλέπουνε και κάπως έτσι είναι, κοσμικοί αυτοί, σε κοσμικούς εισήλθανε, απευθύνονται, αλλάξτε μέθοδο και τακτική ώστε να μην σας συμπεριφέρονται σαν κοσμικούς. Ο Σεβασμιώτατος ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης ο Άνθιμος, ο οποίος δεν ταπεινώθηκε καθόλου μετά την σφαλιάρα που έφαγε, ως όφειλε, μιας και δεν ζήτησε ένα συγνώμη, για το ότι παρέδιδε το χρυσό κλειδί της πόλεως στον δήμαρχο κλέφτη τον Παπαγεωργόπουλο, ερωτώ εγώ ο αδαής, η διορατικότητα του η πνευματική, που πήγε; Δεν κρατάει ούτε το προσχήματα, υποστηρίζει σφόδρα την ΝΔ, όσο για τους υπόλοιπούς ιερείς του, ούτε λόγος να γίνεται, όλοι μα όλοι στην δική του γραμμή πλεύσης βαδίζουνε που αυτός τους χάραξε, έδειξε, μηδενός εξαιρουμένου, από τους νεοκόρους μέχρι και τον τελευταίο πιστό, ψηφίζουνε την ΝΔ. Η πνευματικότητα τους έχει χαθεί, συμπεριφέρονται ως καθαροί δημόσιοι υπάλληλοι, με την εκάστοτε γραφειοκρατία τους, συνεχώς κοιτάζουνε το ρολόι για να απομακρυνθούνε από την Εκκλησία-εργασία τους, οι ιερείς της Μητρόπολης περιφέρονται ασκεπείς τριγύρω από την Μητρόπολη, όχι όπως επιβάλει η πρέπουσα ενδυμασία τους, κουρεμένοι και ψαλιδισμένοι με ένα απλό γενάκι, ως χνούδι, και μερικές φορές, οι νεοκόροι από αγγαρεία σβήνουνε τα φώτα πολύ πιο μπροστά του κανονικού, προβλεπόμενου για να αποχωρήσουνε οι λιγοστοί πιστοί, τα πατάκια-χαλιά της Μητροπόλεως τα τοποθετούνε επάνω στα κάγκελα των προτομών των Μητροπολιτών στο προαύλιο χώρο της Μητρόπολης για να τα δει ο ήλιος. Παπικοί, κοσμικοί, φραγκολεβαντίνοι, δυτικότροποι, διαμαρτυρόμενοι-ορθολογιστές πρωτεστάντες έτσι συμπεριφέρονται και όχι ως πνευματικοί άνθρωποι, με φόβο Θεού, ταπεινοί και πράοι, μειλίχιοι, καλοσυνάτοι, τους ομιλείς και σε συμπεριφέρονται όπως ένας γιατρός σε ένα δημόσιο νοσοκομείο, από αγγαρεία θα σου μιλήσουνε και έξω από την Μητρόπολη να οργιάζουνε οι εκάστοτε πολυπληθείς αιρέσεις, που δηλητηριάζουνε τον Ορθόδοξο Πατριαρχικό Ποίμνιο και αυτοί περί άλλων τυρβάζουνε, μόνο για το τομάρι τους ενδιαφέρονται, να μην χάσουνε τα ποσοστά τους από το μαγαζί-μητρόπολη που διαχειρίζονται.

ΟΙ ΛΆΤΡΕΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΉΣ ΙΣΤΟΡΊΑΣ.