ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΒΑΛΤΟΥ


Καταρχάς θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλους τους σκεπτόμενους
νεοέλληνες που επισκέπτονται τον ιστότοπο «ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΒΑΛΤΟΥ»,γιατι ασφαλώς κάτι
περιμένουν να αποκτήσουν απo τήν συγκεκριμένη ιστοσελίδα.Θα θέλαμε επίσης να σας ενημερώσουμε
πως δεν είμαστε ούτε του πανεπιστήμιου ούτε και δημοσιογράφοι,ειμαστε η λεγόμενη
χαμένη και καμένη γενια με ότι αυτό συναπάγεται.Γιατι μας διδάξαν τα λεγόμενα γράμματα στα
δήθεν ελληνικά θρανία μια άλλη γενιά,η αυτοαποκαλούμενη
γενιά του πολυτεχνείου, μια γένια που το θύμα το εξισώνει με τον θύτη. Αυτά για πρόλογο,
γιατί το κύριος θέμα αν σταθείτε διπλά μας θα σας συναρπάσει, προβληματίσει. Δεν
είμαστε διατιθέμενοι να χαϊδέψουμε αυτιά, γιατί οι περισσότεροι συνομήλικοι μας
είναι άνεργοι, σκέπτονται να φύγουν στο εξωτερικό χωρίς καμία προοπτική να αποκτήσουν
οικογένεια, αφού με μισθό πείνας των 500 ευρώ, κάνεις σώφρον νους δεν το ρισκάρει.
Πρέπει λοιπόν κάποτε να ακουστεί και η δικιά
μας φωνή, γιατί όλα αυτά τα χρόνια ακούγαμε μονάχα τις φωνές της λεγόμενης γενιάς
της Εθνικής Αντίστασης, τους σημερινούς παπούδες 80 Άρηδες και της γενιάς του πολυτεχνείου τους σημερινούς
60αρηδες.Εφτασε λοιπόν η ώρα να ακουστεί και η δική μας φωνή, η φωνή της γενιάς του
80 των σημερινών 30άρηδων.Οχι εμείς δεν θα σας κάνουμε δικαστήριο, όπως
εσείς πράξατε στη Νυρεμβέργη το 1945,ουτε στην Αθήνα στην δίκη της χούντας όπως
μας την είπατε το 1975, εμείς απλώς θα αναρωτιόμαστε πότε επιτέλους θα επιβραβεύσουμε
αυτά που είναι για επιβράβευση και όχι τα σκουπίδια. Μπορεί να κάνουμε και λάθη,
να υπερβάλλουμε, μην ξεχνάτε όμως το ρητό <Με όποιον δάσκαλο καθίσεις,
τέτοια γράμματα θα μάθεις>.

Πέμπτη, 24 Νοεμβρίου 2016

ΚΑΛΏΣ ΤΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΆΚΙΑ




Ήρθε, κατέφθασε επιτέλους, με όλη την σημασία, ερμηνεία των λέξεων, το διαχρονικό και εσαεί αφεντικό μας ή αλλιώς ο λεγόμενος προστάτης μας, για όσους γνωρίζουνε πρόσωπα και καταστάσεις εντρύφησης της Ελληνικής ιστορίας μας, κατά το ιδιοτελέστατο δοκούν τους πάντοτε, του λεγομένου δούνε και λαβείν, με την πασίγνωστη διεφθαρμένη καπιταλιστική-ιμπεριαλιστική οικονομική κυρίως άκρως εξαρτώμενη πολιτική, τακτική τους. Με το τόσο πασίγνωστο ρητό τους, που υφαίνουμε καθημερινώς σε όλους τους λαούς, ζει και βασιλεύει και τον κόσμο κυριεύει, αφού κατάφεραν και μας το επέβαλλαν, προώθησαν, προπαγάνδισαν στο υποσυνείδητο μας, αφειδώς, πολλαπλά, δίχως σχεδόν αντιστάσεις-αντιδράσεις από κανέναν, με έμμεσους-πλάγιους ύπουλους αλλά και άμεσους τρόπους, ότι ο χρόνος είναι χρήμα. Επομένως, τρέξε άνθρωπε μου να προσκυνήσεις και εσύ όπως σχεδόν όλοι μας μηδενός εξαιρουμένου σας πληροφορώ, τον θεό-χρήμα και προσκύνα, βλέπετε αντί να προτιμούμε να προσκυνούμε την ταπεινή και σεμνή, απέριττη φάτνη της Βηθλεέμ των Χριστουγέννων, τώρα που πλησιάζουμε και οι Άγιες ημέρες, που γεννήθηκε ο σωτήρας του Κόσμου, ο θεάνθρωπος και γλυκύτατος Ιησούς Χριστός, το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας και Αδιαιρέτου Ομοουσίου Τριάδος, από την Θεοτόκο και αειπάρθενο Παναγία μας. Εμείς προτιμούμε την καλοπέραση μας με όλους τους τρόπους, που προάγουνε την ακόρεστη φιλαργυρία μας, φιλαυτία, φιληδονία μας κατά κόρον και γενικότερα τις τόσο υστερόβουλες εφήμερες και πρόσκαιρες υλικές-σαρκικές απολαύσεις, μίας ζωής τόσο μάταιης και εφήμερης, προσωρινής και υπό καμία έννοια αιώνιας, που εν κατακλείδι έρχονται, απορρέουνε όμως από την επικείμενη εκμετάλλευση από άνθρωπο σε άνθρωπο.   Αυτό εκπροσωπεί ο άκρατος καπιταλισμός-ιμπεριαλισμός της δύσης, όπως ακριβώς συνέβαινε και με τον άναρχο, βίαιο, ανάλγητο, ασύδοτο, εθνομηδενιστικό, άθεο μπολσεβικισμό-σοσιαλισμό της πάλε ποτέ Σοβιετικής Ενώσεως, των υπερβολικών υποστηρικτών τους εν ελλάδι, βλέπε της πολυποίκιλης ανθελληνικής αριστεράς, του Σύριζα-Πασόκ-ΚΚΕ, Ποταμιού, όπως επίσης και των πολλαπλών τους παραφυάδων της εξουσίας, εν παραδείγματι, ο πατριδοκάπηλος Καμμένος, που για να μην στερηθεί τις τόσο πλουσιοπάροχες εφήμερες απολαύσεις τις γλυκύτατης εξουσίας που απολαμβάνει, της καρέκλας γενικώς, δεν διστάζει να υποθηκεύσει ακόμη και την ίδια την Εθνική-θρησκευτική υπόσταση-παρουσία της χώρας μας, μιας και ο επικείμενος καιροσκοπισμός του δεν έχει τελειωμό. Άρα, είναι το ίδιο και απαράλλακτο ακριβώς νόμισμα, με δύο υποτίθεται τόσο προκλητικά προβεβλημένες διαφορετικές όψεις, όμως σας πληροφορώ πως είναι τόσο όμοιες. Επίτηδες και εσκεμμένως της θεωρούνε διαφορετικές για να διχάζουνε τον κόσμο, ο οποίος βολεύτηκε ιδιοτελώς μέσα από αυτά τα τόσο ολοκληρωτικά ιμπεριαλιστικά- φασιστικά-μπολσεβίκικα-σοσιαλιστικά καθεστώτα, μόνο και μόνο για να έχουνε, αποκτήσουνε πολιτικά ερείσματα, παρουσία, αφού ο επικείμενος εγωκεντρισμός της υπερβολικής τους φιλοδοξίας τους καθοδηγεί εσαεί, ως την λεγομένη καθεστωτική τάξη, ενώ προάγουνε κατεξοχήν την αναρίθμητη βία και νοθεία.

Επειδή η εξουσία τους απορρέει μέσω της τόσο υπερβολικής δυνάμεως  τους, η οποία με την πρώτη ματιά δεν μπορεί ο καθείς να τις διακρίνει, διαπιστώσει, δια γυμνού οφθαλμού, χρειάζεται κάποιο χάρισμα ή τουλάχιστον κάποιος να σας ενημερώσει, ξυπνήσει, αφυπνίσει, πως το παιχνίδι της λεγομένης υποτίθεται αντικειμενικής και αμερόληπτης δημοσιογραφίας, υπάρχει και παίζεται μόνο στην σφαίρα της φαντασίας μας. Όπως όταν ήμασταν παιδάκια και γράφαμε στο σχολείο μία έκθεση ιδεών, για το πώς ονειρευόμασταν τον κόσμο και ακόμη πως τον επιθυμούσαμε, ονειρευόμασταν, θέλαμε, δίχως πολέμους και αδικίες μεταξύ τον εκάστοτε συνανθρώπων μας. Πλανόμασταν πλάνην οικτρά όμως, διότι όταν βγήκαμε, εξήλθαμε έξω στην ζωή θέλοντας και μη για να επιβιώσουμε και μόνο, στην λεγόμενη δημοκρατική ανθρώπινη κοινωνία, διαπιστώσαμε ιδίοις όμμασι, με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο, πως έπεσαν, γκρεμίστηκαν σαν γυάλινος πύργος με πήλινα ποδάρια οι λεγόμενες μάσκες της εξαπατήσεως, ως σύγχρονοι αιθεροβάμονες που μας αρέσει να είμαστε και να πετάμε στα ουράνια. Και όλα αυτά, διότι δεν μας αρέσει καθόλου μα καθόλου να μας ξυπνάνε από τον μακάριο εθελούσιο ύπνο μας και να αντικρίζουμε την ωμή και γκρίζα ζοφερή πραγματικότητα, πως οι αυταπάτες οι οποίες οικειοθελώς και μεροληπτικώς συντηρούσαμε πλέον ανήκανε στο παρελθόν. Πως δεν διαφέρουμε σε τίποτα από την ζούγκλα των άγριων ζώων και θηρίων, και μάλιστα αρκετές φορές δεν διστάζουμε να τα ξεπερνάμε κι όλας στην απανθρωπιά, στην βιαιότητα, αναισθησία και στην ανηθικότητα, τα οποία υποτίθεται πως αντιστρεφόμαστε και απεχθανόμαστε δακρύβρεχτα και φαρισαϊκώς πάντοτε με όλους τους τρόπους. Όλα αυτά μόνο στα λόγια όμως, για να αποκομίσουμε τις λεγόμενες επικείμενες εντυπώσεις, για το θεαθήναι, το χειροκρότημα, διότι από πράξεις, στην ουσία της υποθέσεως να εντρυφήσουμε, εάν καταφέρουμε και τις αποκωδικοποιήσουμε, άλλα αποδεικνύουμε εν τις πράγμασι, πως είμαστε παρτάκηδες και συμφεροντολόγοι, βολεμένοι, ακραιφνείς άτομα της ακόρεστης ιδιωτικής μας πολιτικής ιδιοτέλειας, με τον λεγόμενο δημοκρατικό μας μανδύα που δήθεν μας διακρίνει και συνοδεύει, όμως με την τόσο βίαιη και αυταρχική-φασιστική-μπολσεβίκικη συμπεριφορά μας. Λησμονούμε εσκεμμένως, πως και εμείς το ίδιο ακριβώς πράττουμε, είτε μας αρέσει είτε όχι, αυτή είναι ωμή-κυνική αυθεντική και αμερόληπτη αλήθεια, μην μου πείτε πως πονάει; Μα, εάν πονούσε θα είχαμε αλλάξει και συμπεριφορά, μυαλά και νοοτροπία γενικότερα, αφού μόλις μας δώσουνε εξουσία, δύναμη γενικώς, τότε δεν διαφέρουμε σε τίποτα από τα άγρια ζώα της χλωρίδας και πανίδας, αυτά έχουνε και την δικαιολογία τους, γεννήθηκαν άγρια, ποιος θα εξημερώσει; Εμείς που υποτίθεται γεννηθήκαμε ήρεμοι, ήμεροι, πολιτισμένοι, στην καθομιλουμένη άνθρωποι, που θα πει σώφρονες, με λογική, εάν συγκριθούμε έναντι των άγριων ζώων και καλλιεργηθήκαμε από πνευματική μόρφωση, κοινωνικοποιηθήκαμε, και εξημερωμένοι, γιατί πολλές φορές συμπεριφερόμαστε στους συνανθρώπους μας με αγριότερο τρόπο και βαναυσότερο;

Ξεπερνώντας σε απανθρωπιά και αναρίθμητη βιαιότητα ακόμη και τους σύγχρονους γενοκτόνους της ανθρωπότητας, του αιώνος που παρήλθε, ενώ δίχως ενδοιασμούς, δεν δίστασαν και την αιματοκύλισαν πολλάκις, τους Στάλιν, Λένιν, Τρότσκι, Μπέρια, Κεμάλ, Χίτλερ, Μουσουλίνι, Χότζα, Χάρντιγκ, Τίτο, Τσαουσέσκου, Μάο Τσε Τουγκ, κτλ, όλα αυτά τα ανθρωπόμορφα κτήνη, τέρατα, θα πρέπει να τα αποκηρύσσουμε μετά βδελυγμίας και όχι να τους επικροτούμε, επιδοκιμάζουμε, επιβραβεύουμε, για τις εκάστοτε πολιτικές μας άκρως διεφθαρμένες ιδιοτελείς σκοπιμότητες. Ότι το μεγάλο ζώο, ψάρι, καταβροχθίζει το μικρό, χωρίς κανένα δισταγμό, φραγμό, δίχως να το υπολογίζει καθόλου μα καθόλου, και στην προκειμένη περίπτωση το μεγάλο και δυνατό ζώο είναι αυτός που διαθέτει τον θεό χρήμα στα χέρια του, επομένως, στις εκάστοτε σχέσεις των ανθρώπων, ενίοτε ή σχεδόν πάντοτε, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων που επιβεβαιώνουνε για πολλοστή φορά τον κανόνα όμως, πως δεν ομιλεί το αντικειμενικό και αμερόληπτο δίκαιο, αλλά το δίκαιο του δυνατού, του ισχυρού, που στην προκειμένη περίπτωση είναι αυτός που έχει, διαθέτει στα χέρια του τον θεό χρήμα και προσκύνα. Αφενός το παιχνίδι είναι τόσο καλά στημένο, διαπλεκόμενο, σαν να παίζεις στο καζίνο με σημαδεμένη τράπουλα και έχεις την απαίτηση να κερδίσεις και από πάνω, όποιος κατάλαβε, ας αντιλήφθηκε το τι θέλω να σας πω. Αφετέρου, δεν θα μπορούσε να ήτανε άλλη, από την μεροληπτική και αμιγώς μονόπλευρή τόσο εσκεμμένη και κατευθυνόμενη συστημική τους προπαγάνδα που ασκούνε πολλαπλώς, ολημερίς, οικειοθελώς, τα υποτιθέμενα δημοσιογραφικά κανάλια, ωραία ακούγεται για πρώτη άποψη, γνώμη. Των αναρίθμητων κατευθυνόμενων και άκρως συστημικών, πλήρως ελεγχόμενων, πιεστικών μέσων μαζικής παραπληροφορήσεως-δημαγωγίσεως που τους ελέγχουνε καθολικώς, με τις τόσο πασίγνωστες αργυρώνητες κονδυλοφορούσες γραφίδες τους ή αλλιώς πλήρης διαστρεβλώσεως και δημαγωγίας, εξαπατήσεως της κοινής γνώμης, που μεταδίδουνε, αναπαράγουνε προς την τόσο αδρανούσα κοινωνία, που ασκούνε σε όλους τους τόνους, έναντι, υπέρ των εργοδοτών τους, αφεντικών τους. Και υπό καμία έννοια αντικειμενικής-αμερόληπτης-αδιάφθορης-άδολης ενημερώσεως, κατά αυτούς τους πολιτικούς ταγούς και μόνο και δημοσιογραφικούς αφερέγγυους απατεώνες, άτομα αμιγώς διεφθαρμένα μέσα στον βούρκο της εκάστοτε πολιτικής παρακμής-απάτης που έριξαν ηθελημένα την κοινωνία, ενώ σήμερα δεν διστάζουνε να το παίζουνε και μετά χριστό προφήτες. Που ολημερίς τους διαφημίζουνε τα δικά τους τα κανάλια, το υποτιθέμενο προκλητικά προβεβλημένο πολλαπλό τους πολιτικό με υπερβολική οξυδέρκεια έργο τους, στην κυριολεξία ασκούνε πλύση εγκεφάλου, όμως με αποκορύφωμα και γνώμονα την βία, νοθεία, εσκεμμένη κατασυκοφαντούσα δημοσιογραφική προπαγάνδα-απάτη της λασπολογίας, για την υφαρπαγή της πολυπόθητης εξουσίας. Διότι όταν τον άνθρωπο τον δώσεις-παραχωρήσεις εξουσία, τότε ξεχνάει οικειοθελώς από που ξεκίνησε, ποιος είναι και που θα καταλήξει, αρνιέται πεισματικά πως κάποια ημέρα θα απολογηθεί για τις εκάστοτε πράξεις του, στον δημιουργό του και πλάστη του, τον Γλυκύτατο Ιησού Χριστό, τον Θεάνθρωπο, που κατέβηκε από τους ουρανούς, έγινε άνθρωπος, ενσαρκώθηκε μέσω της θείας χάριτος του Αγίου Πνεύματος, στου κόλπους της θεομήτορος αειπάρθενου Παναγίας μας, για να μας λυτρώσει από τα υπερβολικά πάθη μας και αμαρτίες μας. Τότε και μόνο τότε, καταλαβαίνεις, αντιλαμβάνεσαι, τον πραγματικό-αυθεντικό του χαρακτήρα και πως ηθελημένα λησμονεί, προπάντων τον δημιουργό του και πλάστη του, την Τριαδική Υπόσταση του Τριαδικού Θεού, του Πατέρα, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, τον αγνοεί στο μέτρο του δυνατού.

Πετώντας, ρίχνοντας, όπως ακριβώς συμβαίνει στα σκυλιά, από κανένα κόκαλο, ξεροκόμματο, διορισμό σε καμιά θέση νευραλγικής φύσεως με το αζημίωτο βέβαια της επικείμενης αντιπαροχής, ώστε εσαεί να τους έχουνε δεσμευμένους. Όλα αυτά είναι τα αγαθά που μας παραχώρησε ως διαθήκη, κληρονομιά που λέμε η υποτιθέμενη γενιά του πολυτεχνείου ή αλλιώς της μεταπολιτεύσεως, όπως του επιτρόπου της ΕΕ, του Πρωθυπουργού και των Υπουργών του. Άλλωστε δεν ψηφίζουμε, δεν διακρινόμαστε, δεν διακατεχόμαστε και ας μην έχουμε, διαθέτουμε, εσκεμμένες μεροληπτικές αυταπάτες αλόγιστης υπερβολικής ουτοπίας, επειδή με την επιμέρους αυτοκριτική και την επικείμενη αυτομεμψία κανέναν άνθρωπο δεν ζημιώθηκε, παρά μονάχα βελτιώθηκε, ωφελήθηκε, όταν κατάφερε και την διέπραξε όμως δίχως εκείνες τις γνωστές του πολιτικές αγκυλώσεις, ιδεοληψίας ιδιοτελέστατης αναρίθμητων πολλαπλών του σκοπιμοτήτων. Δυστυχώς όμως, πάντοτε αυτά τον διέκριναν, συνόδευαν σε ολόκληρο τον βίο του, ενός τόσο αδηφάγου εγωκεντρισμού και της λατρευτής-αστραφτερής εγωπάθειας του, μόνο που ότι λάμπει δεν σημαίνει πως είναι και χρυσός. Όταν θα καταφέρει να αντικρίσει ιδίοις όμμασι πάντοτε το πρόσωπο του στον καθρέφτη της ψυχής του, συνειδήσεως του, αυτογνωσίας του και να εισέλθει στο είδωλο του δίχως εκείνες τις γνωστές του υπεκφυγές, πως για όλα φταίνε οι άλλοι και ποτέ των ποτών αυτός. Διότι την καθημερινότητα μας την διακρίνουμε όλοι μας, θέλοντας και μη, την τόσο ζοφερή και δραματική, γκρίζα, αποκρουστική, αποτρόπαιη εικόνα και συμπεριφορά με γνώμονα την επικείμενη υπερβολική διαφθορά, πως για να προχωρήσεις θα πρέπει να γλύψεις και να προσκυνήσεις τον θεό-χρήμα της εξουσίας. Μιας και απουσιάζει από επάνω μας και δεν νομίζω να χρειάζεται να επιχειρηματολογήσω περαιτέρω, αφού θεωρώ πως είναι ορατό δια γυμνού οφθαλμού, μέσα από την διαχρονική μας ιστορική πολιτική διαδρομή και ενασχόληση, πορεία, καμπή, πως δυστυχώς οξυδέρκεια και διορατικότητα δεν μας διακρίνουνε, δεν μας συνοδεύουνε, είναι άγνωστα προς του σύγχρονους νεοέλληνες, στο λεξιλόγιο μας. Αφενός ψηφίζουνε, εκλέγουνε, διαλέγουμε, προτιμούμε, με κύριο γνώμονα την ακόρεστη και αδηφάγα υπερβολική άκρως διεφθαρμένη πολιτική ιδιοτέλεια, με πρώτιστη ιδεολογία μας το συμφέρον μας, μυωπικής προσεγγίσεως, αλαζονικής διαθέσεως, βολεμένης καταρτίσεως και μεταχειρίσεως. Αφετέρου, πρόσωπα πολιτικά με έμφαση στις άδολες προτάσεις τους, ιδέες τους τις τόσο εποικοδομητικές, δεν τα στηρίζουμε, δεν τα προωθούμε, δεν τα αναγάγουμε ως κτήμα μας, επειδή δεν μας συμφέρει, βολεύει, εξυπηρετεί, ταιριάζει. Διότι αυτοί οι λιγοστοί που προβάλουνε κατά κόρον το εμείς, το σύνολο γενικώς και σε δεύτερη μοίρα θεωρούνε, τοποθετούνε, παραμερίζουνε το εγώ τους, εσκεμμένως, δεν ζούνε από τις ιδέες τους, όπως σχεδόν το σύνολο του πολιτικού κόσμου, αλλά για τις ιδέες τους, ώστε να τις εφαρμόσουνε, πραγματοποιήσουνε με όσο γίνεται αρτιότερη κατάρτιση για να βελτιωθεί η πατρίδα μας, το σύνολο του εμείς, και εν κατακλείδι όταν ευημερεί η κοινωνία μας τότε αναγκαστικά και μη θα ευημερεί και το εγώ μας. Ενώ όταν συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο, το εγώ να προωθείτε ποικίλα και ανήθικα, ανεύθυνα, εθελόδουλα και να αγνοεί, αδιαφορεί για τις τύχες τις ευρύτερης παρηκμασμένης κοινωνίας, τότε είναι θέμα χρόνου και αυτός να υποβαθμιστεί προς τα κάτω, αφού όταν το σύνολο αργοπεθαίνει, από κυρίως έλλειψη πνευματικής καλλιέργειας και κατόπιν οικονομικής, θέλοντας και μη είναι υποχρεωμένος να τους ακολουθήσει στον κατήφορο που έχουνε παρεκτραπεί.

Μας προτιμούνε να μετατραπούμε σε γνήσια καταναλωτικά διαφημιστικά προϊόντα, τα άκρως προβεβλημένα, όπως στον κινηματογράφο του xoligound, στην πολιτική καριέρα, σταδιοδρομία, σκακιέρα. Απουσιάζοντας από επάνω μας πλήρως τα σημάδια του επικείμενου πατριωτισμού και αντίστασης, αντίδρασης, στις τόσο ύπουλες μεθοδεύσεις της νέας τάξης πραγμάτων και της παγκοσμιοποίησης, που επιζητούνε, επιδιώκουνε εναγωνίως να τοποθετήσουνε σε θέσεις κλειδιά, πολιτικά ανδρείκελα για να τους χειραγωγούνε-ελέγχουνε πλήρως στις εκάστοτε πολιτικές τους αποφάσεις. Όπως στο να καλωσορίζουνε τον εκάστοτε πρόεδρο της Αμερικής, περνώντας φυσικά εκ των προτέρων από την Αμερικανική Πρεσβεία για να εγκρίνει τον εκάστοτε διορισμό του Πρωθυπουργού ή Υπουργού, με αντιπαροχή το αντάλλαγμα της σιωπής και της δουλοπρέπειας, εθελοδουλίας, να τος λοιπόν ο επικείμενος δοσιλογισμός και μην τον αναζητείτε εναγωνίως στην κατάμαυρη και τόσο προδοτική από όλες τις απόψεις, πλευρές της περιόδου της κατοχής. Με απώτερο στόχο και σκοπό, έναν και μοναδικό, ώστε να ξεχάσουνε πολλαπλά τις συμφορές τους, ευθύνες που τους αναλογούνε, που αυτοί οι ίδιοι τις προκάλεσαν εσκεμμένως, αφού ήθελαν, επιδίωκαν, να υφαρπάξουνε δια της βίας πάντοτε, όλο τον ορυκτό πλούτο της οικουμένης για να βρίσκεται στις δικές τους τις αγκάλες, της υποτιθέμενης δημοκρατικής αλληλεγγύης και καλύψεως, της Υπερδυνάμεως της Αμερικής, έτσι με αυτόν τον τρόπο να εξαπατήσουνε-εξαγοράσουνε τις τόσο γνωστές τους αργυρώνητες και φιλάργυρες συνειδήσεις-δημοσιογραφικές γραφίδες. Όπως επίσης και τις αναρίθμητες οδύνες-τραγωδίες-αιματοκυλίσματα-συμφορές που επίτηδες και τόσο εσκεμμένως τους προκάλεσαν μεροληπτικώς, αυτοί οι ίδιοι, που σήμερα τους συμπεριφέρονται-καλοδέχονται-καλωσορίζουνε ως σύγχρονους θεούς επί γης, ενώ ολημερίς δεν διστάζουνε και τους προσκυνάνε ως τους υποτιθέμενους προστάτες τους. Διότι, ο πρωταρχικός τους στόχος είναι ένας και μοναδικός, στο πως θα καταφέρουνε να αμβλύνουνε στους μικρούς κυρίως λαούς, που στην προκειμένη περίπτωση πρόκειται για την χώρα μας την Ορθόδοξη Ελλάδα, την Εθνική τους αλλά και την θρησκευτική τους συνείδηση, παράδοση, παρακαταθήκη, υπόσταση, με τα διαχρονικά τους ήθη και έθιμα, την ιδεολογία τους την Εθνοκεντρική, την μνήμη τους γενικώς, με τα νάματα της πίστεως τους, των προγόνων τους, τα οποία τους ενώνουμε με την γη τους, την ρίζα τους. Ως αντάλλαγμα σε αυτήν την τόσο καιροσκοπική συμπεριφορά τους, ενδοτική δεν θα δίσταζα να την αποκαλούσα, την εξαγορά τους για λίγο ακόμη πολιτικό-χρονικό διάστημα στην τόσο πλουσιοπάροχη και αναπαυτική καρέκλα του εκάστοτε πρωθυπουργού ή του Υπουργού Εθνικής Αμύνης. Με απλά ελληνικά, αυτό που ζούμε σήμερα και βρίσκεται προ των πυλών, ενώ για ένα πάρα πολύ μεγάλο κομμάτι, τμήμα, της κοινωνίας μας πρόκειται στην κυριολεξία για έναν αποκρουστικό εφιάλτη, μιας και με τους υπεράριθμους, πολλαπλούς πολιτικούς απατεώνες, αφερέγγυους που μπλέξαμε, ενώ το μόνο τους γνώρισμα, προσόν τους είναι ο άκρατος λαϊκισμός τους με μία υπερβολική εγωπάθεια που τους συνοδεύει και ασφαλώς η δημαγωγία με την επικείμενη υπερβολή ή αλλιώς της κινδυνολογίας δεν θα μπορούσανε να απουσιάζουνε από επάνω τους. Και όλα αυτά συμβαίνουνε, διεξάγονται, μόνο και μόνο για να έχουνε λόγο ύπαρξης στα εκάστοτε πολιτικά πράγματα, δρώμενα, που χειροπιαστά σημαίνει, γύρω στα 8.000 τον μήνα, αποδοχές για το εκάστοτε βουλευτικό τους, βολευτικό αξίωμα, το τόσο επικερδές. Άρα, για ποιο λόγο να το εγκαταλείψουνε;

Ποιος τρελός στις μέρες αφήνει αυτήν την τόσο κερδοφόρα δουλειά, επιχείρηση, που του προήγαγε η υποτιθέμενη και δακρύβρεχτη προκλητικά προβεβλημένη δημοκρατία; Τώρα, επίτηδες και εσκεμμένως, μεροληπτικώς, όμως είναι υπεύθυνοι το άκρως διεφθαρμένο και βολεμένο ασύδοτο στην κυριολεξία εκλογικό σώμα το οποίο για πολλοστή φορά τους εμπιστεύθηκε, εξέλεξε αφειδώς. Επομένως, δεν θα πρέπει να θεωρείται καθόλου άμοιρο των τεραστίων ευθυνών που το αναλογούνε και σήμερα εκλιπαρεί και μετανιώνει για την τόσο υστερόβουλη-επιπόλαιη πράξη του, όμως ουδέν λάθος αναγνωρίζεται μετά την απομάκρυνση του ταμείου, εννοώ της δημοκρατικής κάλπης, η οποία υποτίθεται πως την υπερασπίζεται με όλα τα δημοκρατικά μέσα. Ναι όμως, δεν ομολογούμε ευθαρσώς, δεν διαθέτουμε το θάρρος της γνώμης και δεν τολμούμε να ισχυριστούμε, πως πηγαίνουμε στην κάλπη από καθαρή πολιτική ιδιοτέλεια; Μας συμφέρει κατά κόρον το βόλεμα μας, η τόσο διεφθαρμένη καρέκλα που αποκτήσαμε και προσπαθούμε να την κρατήσουμε με χίλιους δύο τρόπους. Κυρίως, ανήθικους και αντιδημοκρατικούς; Αυτό να μην μας διαφεύγει οικειοθελώς, από την τόσο επιλεκτική υποτίθεται δημοκρατική προκλητικά προβεβλημένη μνήμη μας, να μην ξεχνούμε, λησμονούμε μεροληπτικώς, πως οι πολλαπλοί ψηφοφόροι τους προέρχονται από την πολιτική συνδιαλλαγή του δούνε και λαβείν, του ρουσφετιού και της αδηφάγας διεφθαρμένης πολιτικής ακραιφνής ιδιοτέλειας και για αυτό τους ψήφισαν κατά κόρον. Κύριοι και Κυρίες, εμείς από αυτήν εδώ την τόσο ταπεινή και ασήμαντη ιστοσελίδα από τον χώρο του διαδικτύου, με τίτλο τα Μυστικά του Βάλτου, tamystikatoubaltou σας κρούαμε τον κώδωνα του κινδύνου επανειλημμένως, προεκλογικώς πάντοτε και όχι μετεκλογικώς,  άλλωστε τα γραπτά μένουνε και δεν τα παίρνει ο αέρας του επικείμενου λαϊκισμού και της ανερμάτιστης δημαγωγίας, δεν σας το παίζουμε μετά χριστό προφήτες, εκ των υστέρων να αντιδρούμε και να γκρινιάζουμε ως προφέσορες. Ούτε και ασφαλώς εγώ ο υπεύθυνος της σελίδας, ο καθήλην αρμόδιος, ο αρθρογράφος ο Δήμος, αρνήθηκα ποτέ την πολιτική μου διαγωγή, ύπαρξη και σταδιοδρομία, πως υποστήριζα προεκλογικώς πάντοτε, ενθέρμως, δίχως να σας το κρύψω τον Καρατζαφέρη ευθέως παρακαλώ, και τιμή μου και καμάρι μου, με τα θετικά του χαρακτηριστικά και γνωρίσματα, όπως επίσης και με τα αρνητικά του. Για μία σειρά επιχειρηματικών εποικοδομητικών λόγων, που δεν νομίζω πως είναι τώρα της παρούσης να τα αναλύσω εμπεριστατωμένως και ενδελεχώς, άλλωστε είναι πολύ εύκολα να τα αναγνώσετε σε παλαιότερα κείμενα μου.

Επιβεβαιώθηκα όμως καθολικώς, στα πολιτικά μου πιστεύω, προτιμήσεις, πεποιθήσεις και δεν το αναφέρω με την εκάστοτε αλαζονική αυταρέσκεια που κανονικώς θα έπρεπε να με συνοδεύει, διακρίνει, αλλά με περισσή παρρησία. Ήρθα σε έντονη σύγκρουση τότε και με τον διαχειριστεί της σελίδας τον Αθανάσιο, με κατηγόρησε πως δεν τηρώ-κρατώ ούτε το προσχήματα, όπως κανονικώς πίστευε, πως θα έπρεπε να πράττω. Εγώ όμως από το βήμα που μου δόθηκε, θεώρησα σκόπιμο να πολιτικολογώ ευθέως, δίχως υπεκφυγές, δεν σας το κρύβω, μου άρεσε να προπαγανδίζω κατά τα λεγόμενα των άλλων, των πολιτικών μας αντιπάλων, κατά εμέ, να βοηθώ την κοινή γνώμη, να την ενημερώνω εμπεριστατωμένως όσο μου το επέτρεπαν οι αδρανούσες πνευματικές μου δυνάμεις, ώστε να διαπιστώνει το εκλογικό σώμα, το ποιος πολιτικός βοηθάει την πατρίδα μας ανιδιοτελώς και ποιος όχι, υπέρ του Καρατζαφέρη πάντοτε. Ασφαλώς και έγραφα για να επηρεάσω κόσμο για να τον ψηφίζει, προεκλογικός αγώνας ήτανε, τι θέλατε να κάνω, να είχα μείνει αμέτοχος, ουδέτερος και αδρανής, ώστε να ικανοποιηθείτε; Κακό είναι; Να πουλάω τρέλα; Ενεργός πολίτης ήμουν, επομένως, είχα όλα τα νόμιμα δικαιώματα να πολιτικολογώ, γνώμη και άποψη διέθετα και διαθέτω και την εξέφραζα, και νομίζω πως δικαιώθηκα πλήρως, μόνο όποιος είναι τυφλός και πορωμένος, φανατικός, βολεμένος, συμφεροντολόγος, μισαλλόδοξος, με τις τόσο γνωστές του πολιτικές αγκυλώσεις, των ακραιφνών του σκοπιμοτήτων δεν το διακρίνει αυτό. Όταν όλα τα υποτιθέμενα δημοσιογραφικά κανάλια υποστήριζαν τους δικούς τους πολιτικούς ταγούς, απατεώνες, του δούνε και λαβείν, της απόλυτης πολιτικής συνδιαλλαγής-εξαπατήσεως της κοινής γνώμης και διαφθοράς, τότε αυτό το αποκαλούσανε προκλητικά πάντοτε ως αμερόληπτη και αντικειμενική δημοσιογραφική κάλυψη, ενημέρωση. Ενώ όταν όμως έγραφα εγώ, και υποστήριζα τον δικό μου τον πολιτικό ανερυθρίαστα, που θεωρούσα πως έχει τις περισσότερες πιθανότητες ώστε να μας βγάλει από την πολιτική πνευματική-οικονομική κρίση που κυλιόμασταν, τότε με αποκαλούσανε πως ασκώ μεροληπτούσα πολιτική προπαγάνδα, δύο μέτρα και δύο σταθμά λοιπόν. Τα δικά τους, δικά τους ήτανε, και τα δικά μας, πάλι δικά τους τα ήθελαν, λες και αυτός ο κόσμος είναι πλασμένος μόνο και μόνο για να τους υπηρετούμε οικειοθελώς, διότι θεωρούνε τους εαυτούς τους, το κέντρο του κόσμου. Ας είναι, ο καθένας μας κρίνεται, από τα λεγόμενα του, αλλά και από τις επιμέρους πράξεις τους, και ασφαλώς η ουσία της υποθέσεως είναι μία και μοναδική, αδιαμφισβήτητη, πως οι Έλληνες πολίτες από το εκλογικό αποτέλεσμα που εξέλεξαν και πως θα πρέπει να τους εκπροσωπήσει, αυτό δηλαδή που αποφάσισε η κάλπη, βρίσκονται πολλαπλώς ζημιωμένοι, τα σχόλια νομίζω πως είναι περιττά. Δεν γίνεται όλα τα κανάλια να αγωνίζονται εσκεμμένως, καταργώντας από καλά τους κανόνες της υποτιθέμενης δημοσιογραφικής δεοντολογίας, ώστε να εκλεγούνε οι δικοί τους πολιτικοί απατεώνες, και μόλις πηγαίνουμε και εμείς να αντιδράσουμε, βλέπετε αυτοί πολεμούνε με τα τελευταία τεχνολογίας όπλα, και εμείς με πέτρες, τότε να μας κατηγορούνε πως προπαγανδίζουμε.

Διότι πίστευα πως θα βοηθούσε την Ελλάδα μας και ακόμη το πιστεύω, δεν επαίρομαι για την τόσο επιτυχημένη πρόβλεψή μου, ούτε όμως έχω και τάσεις ταπεινώσεως, αυτοεξευτελισμού, αυτομαστιγώσεως. Ναι σας τα είπα, σας προειδοποίησα, το τόνισα με όλους τους τρόπους, δεν με ακούσατε, καλά να πάθετε, ψηφίσατε την άκρα αριστερά η οποία έφερε την κοινωνία στα άκρα. Δεν γνωρίζατε, πως όταν εκλέγεις, ψηφίζεις, την άκρα αριστερά των Εξαρχείων του Σύριζα, με τις μολότοφ ανά χείρας και τις κουκούλες στη κεφαλή τους, αυτών που έκαψαν την τράπεζα της Μαρφίν, με τα άτυχα εργαζόμενα τρία παιδιά, και μάλιστα η μία κοπέλα ήτανε έγκυος, τότε κατευθείαν καταργείς, εξασθενείς την έννομη ασφάλεια, τάξη, της χώρας μας; Εάν δεν το γνωρίζατε, τότε θα έπρεπε να ακούγατε, και να μην συμμετείχατε στην δημοκρατική διαδικασία των εκλογών, να απείχατε, το θεωρώ πολύ πιο υπεύθυνο, ηθικό, από τα να ψηφίζεις ποικίλα διαφημιζόμενα καταναλωτικά προϊόντα, προκλητικά προβεβλημένα, όπως ο Τσίπρας με τον Καμμένο. Δεν νομίζω πως είναι κακό να πεις δεν ξέρω, κακό είναι να είσαι περήφανος και να το παίζεις ξερόλας και παντογνώστης, εγωίσταρος, προσωπικά δεν γνωρίζω από κυνήγι, ψάρεμα, από μαγείρεμα, από αυτοκίνητα μηχανοκίνητα, από βραδινή διασκέδαση μέχρι πρωίας, αεροπλάνα, υδραυλικά, ξυλουργία, υλοτομία, ο καθείς νομίζω στο στοιχείο του, από ιατρική, χημεία, μαθηματικά, φυσική, λογοτεχνία, θέατρο, ποίηση, λογοθεραπεία. Όπως όταν είσαι άρρωστος, τότε πηγαίνεις, ψάχνεις εναγωνίως έναν γιατρό για προστασία, θεραπεία, δεν είναι κακό να μην γνωρίζεις, η πολιτική είναι δύσκολη, σημαίνει διπλωματία, άλλα λένε και εντελώς διαφορετικά εννοούνε. Δεν μπορεί, δεν γίνεται ο καθείς αγράμματος, ημιμαθής, βολεμένος, ασφαλώς πολιτικά και θρησκευτικά ανιστόρητος, ανάθεμα στην γενιά του πολυτεχνείου που μας γαλούχησε μία παιδεία κατά το δικό της το ιδιοτελέστατο δοκούν της, να αποφασίζει και να εκλέγει μέσω της ψήφου του, για το μέλλον της χώρας μας και για των αυριανών επόμενων γενεών. Ενώ με την απόφαση του αυτή, να τορπιλίζει συθέμελα τα θεμέλια του ίδιου του κράτους-έθνους, δικαίου και να μας επαναφέρει ανήθικα για πολλοστή φορά παρακαλώ, στη επικαιρότητα μας, τα φαντάσματα του τόσο αιματηρού παρελθόντος μας, της άκρα αναρχικής άθεης αντεθνικής αριστεράς, τα οποία προσπαθούμε να τα ξεχάσουμε, αμβλύνουμε από την μνήμη μας, με όλους τους τρόπους. Αφού δεν μας συμφέρει να τα αναμοχλεύουμε, έτσι με αυτά και με αυτά, φτάσαμε στο σημείο το τόσο τραγικό και αποκρουστικό, να μας κυβερνάνε εντελώς ιδιοτελέστατα-λαϊκίστικά δημαγωγικώς πάντοτε πολιτικά ανδρείκελα, γνήσιες μαριονέτες του συστήματος, οι οποίες δεν γνωρίζουνε να αντιστέκονται στις ύπουλες και αντεθνικές μεθοδεύσεις της νέας τάξης πραγμάτων και της παγκοσμιοποίησης, παρά μονάχα να σκύβουνε εθελόδουλα και πειθήνια την κεφαλή τους με το γνωστό yes men, και όποιος δεν μπορεί να το διακρίνει απλά εθελοτυφλεί ή είναι ένας από τους πολλούς βολεμένους αυτού του άκρως συμφεροντολογικού-ολοκληρωτικού και τόσου διεφθαρμένου συστήματος κατευθυνόμενο από τα προπαγανδιστικά κανάλια της διαφθοράς και της υπερβολικής ασυδοσίας.

Εντελώς αφερέγγυους και αναξιόπιστους πολιτικά, διότι άλλα υποσχέθηκαν προεκλογικώς κόβοντας δεξιά και αριστερά κόβοντας ακάλυπτες επιταγές και άλλα έπραξαν μετεκλογικώς, τα εντελώς αντίθετα από αυτά που υποσχέθηκαν αφειδώς στους ψηφοφόρους τους. Ο Τσίπρας με τον Καμμένο, θεωρώ πως θα τους καταγράψει ο ιστορικός του μέλλοντος εάν βέβαια τον αφήσουμε, τον επιτρέψουνε τα συμφέροντα της εκάστοτε εποχής να καταγράψει την αδέκαστη ιστορία, ανεπηρέαστο και αμερόληπτο-αντικειμενικό, με πιο μελανά γράμματα της νεότερης ιστορίας μας, αφού ο καιροσκοπισμός τους δεν έχει τελειωμό, προηγούμενο. Όπως επίσης και η ακμάζουσα ιδιοτέλεια με τον ανερμάτιστο λαϊκισμό και την επικείμενη δημαγωγία, αυτή η ιδιόρρυθμη ιδιοπροσωπία, μέσω της υπερβολικής τους φιλαυτίας για υπέρογκη φιλοδοξία που τους διακρίνει, συνοδεύει, τους καθιστά πολιτικά επικίνδυνους, υπόλογους, για την δημόσια ζωή και ασφάλεια της χώρας μας, που δυστυχώς έτυχε στα χέρια τους τα τόσο ανθελληνικά και αντιχριστιανικά να την διαχειρίζονται, με τις ευλογίες όμως του κόσμου, που τους επέλεξε για πολλοστή φορά, ώστε να τους βγάλουνε, εξέλθουμε από την λεγόμενη οικονομική κρίση, κατά εμέ πρωτίστως πνευματική και κατόπιν οικονομική. Που τους συνόδευε, πρέσβευε, προεκλογικώς πάντοτε, ώστε να αποσπάσουνε την τόσο πολύτιμη ψήφο του κόσμου για αυτούς, διότι αγωνιούσανε μήπως την στερηθούνε. Εάν συνέβαινε όμως αυτό το ευχάριστο γεγονός, τότε τι δουλειά θα έκαναν-έπρατταν έξω από το κοινοβούλιο της βουλής;  Μέσω των πολλαπλών τους και αναρίθμητων ποικίλων ψεμάτων τους, υποσχέσεων τους, προς όλους και όλα, θεωρώ λοιπόν, πως και το θα και θα και θα, σταμάτα βρε παραμυθά, πλέον το ξεπέρασαν κατά πολύ, και ασφαλώς σήμερα αυτός είναι ο κύριος αυτοσκοπός τους, στο πως θα καθίσουνε στις αναπαυτικές καρέκλες τους όσο γίνεται περισσότερο καιρό- χρονικό διάστημα, ώστε να συνεχίσουνε να απολαμβάνουνε εσαεί τις τόσο πλουσιοπάροχες απολαβές τους, προνόμια τους. Βλέπετε τα μηδενικά που προστίθενται σε καθημερινή βάση στον ήδη πλουσιοπάροχο λογαριασμό τους, είναι εξόχως υπερβολικά και επομένως, δεν είναι διατεθειμένοι να τα ρισκάρουνε, αφήσουνε, ώστε να υπερασπιστούνε έναν λαό επίσης διεφθαρμένο, βολεμένο και συμφεροντολόγο σαν και αυτούς, άλλωστε κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει, μιας και η κύρια απασχόληση, ενασχόληση τους ήτανε, η ακραιφνή τους πολιτική ιδιοτέλεια, με οποιοδήποτε κόστος και τρόπο, μέσο- νόμιμο ή παράνομο αυτό δεν έχει καμία απολύτως σημασία, αρκεί να επιτευχθεί ο σκοπός τους, να πλουτίσουμε μέσω της πολιτικής. Όσον αφορά τώρα, προς τα υποτιθέμενα μικρά κρατίδια της οικουμένης, για να τα έχουμε υπό την επίβλεψη τους, δήθεν προστασία τους, καθοδήγηση τους ή αλλιώς χειραγώγηση τους και ασφαλώς να κάθονται στα τέσσερα, εθελόδουλα, πειθήνια, ήσυχα και ωραία, όπως εκείνες οι μαριονέτες, ώστε να μην ξεσηκώνονται και επαναστατούνε, αντιδρούνε στις τόσο ύπουλες και άνανδρες αντεθνικές εντολές τους, διαταγές τους, χρειάζονται να τοποθετούνε τους δικούς τους ανθρώπους σε καίριες θέσεις, κλειδιά, σε νευραλγικές για να τα ελέγχουνε πλήρως και εξολοκλήρου. Βλέπετε ανέκαθεν την Ελλάδα μας την καπηλευότανε η καπιταλιστική και ιμπεριαλιστική Δύση, με το πασίγνωστο δόγμα του Καραμανλή του πρεσβύτερου, πως ανήκουμε στην Δύση. Άλλωστε, για αυτό ξεκίνησε και ο λεγόμενος εμφύλιος για τους πολλούς, την περίοδο από το 1946-49, κατά εμέ προσωπικά συμμοριτοπόλεμος, ώστε να δούμε, αφουγκραστούμε καλύτερα, προσανατολιστούμε, προς ποια πλευρά του πλανήτη θα σπεύσουμε γονυπετής, εκλιπαρώντας για βοήθεια, ώστε να προστεθούμε και εμείς σε μία ακόμη χώρα από τις πολλές-πάμπολλες υπερβολικές αποικίες που διαχειρίζονται, της καπιταλιστικής Αμερικής.

Έτσι λοιπόν, έχουμε μετατραπεί θέλοντας και μη, με τις ναυτικές τους βάσεις στην Σούδα της Κρήτης και γενικότερα με την όλη διαχρονική πολιτική μας, εις το διηνεκές, της επικείμενης δουλοπρέπειας, μέσα στην ίδια μας την  χώρα, σε κράτος εν κράτη, αφού την εκάστοτε πολιτική γραμμή την ασκεί η Αμερικάνικη πρεσβεία των Αθηνών, με τον Πρόεδρο τους, των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, να μας διατάζει και εμείς πειθηνίως να τον ακούμε, υπακούμε στις εκάστοτε εντολές του, διαταγές του. Ας ελπίσουμε όμως, πως θα αλλάξει επιτέλους αυτή η τόσο τραγική και απελπιστική για τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία κατάσταση, ο απερχόμενος βέβαια Πρόεδρος τους, ο πολύς δημοκρατικός Μπάρακ Ομπάμα που επισκέφθηκε την χώρα μας, τα 8 χρόνια της παρουσίας του στον Λευκό Οίκο, μόνο τα ζημίωσε, έφθειρε, τα συμφέροντα του Ελληνισμού, και γενικότερα έβαψε τα χέρια του με πακτωλό ποταμούς αίματος. Μέσω των υπεράριθμων πολέμων που εσκεμμένως, σκοπίμως- επίτηδες προκάλεσε, προξένησε, με την λεγόμενη του αραβική άνοιξη, και έτσι ηθελημένα μας γέμισε την πατρίδα μας, μας μπούκωσε στην κυριολεξία από χιλιάδες παράνομους μουσουλμάνους λαθρομετανάστες, που ως στόχο τους έχουνε να εποικίσουνε στην χώρα μας και να απομακρυνθούμε εμείς από τις εστίες μας, την πατρίδα μας, και να μας αντικαταστήσουνε αυτοί, έτσι μας κατάντησε ξένους στον ίδιο μας τον τόπο. Διότι, ο νεοεκλεγής ρεπουμπλικάνος Πρόεδρος τους αυτή την φορά, ο Τζώρτζ  Τράμπ, που θα αναλάβει τα Προεδρικά του καθήκοντα του λεγόμενου πλανητάρχη στο Λευκό Οίκο, από την καινούργια χρονιά, ας ελπίσουμε πως επιτέλους θα ανατρέψει την πολιτική της άκρατης παγκοσμιοποίησης και της νέας τάξης πραγμάτων. Η οποία επιθυμεί πολέμους ιμπεριαλιστικούς και καταπιεστικούς, καπιταλιστικούς, ως απότοκος των απαράδεκτων ενέργειων τους θα είναι, να μας γεμίσουνε με εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες, παράνομους μουσουλμάνους λαθρομετανάστες και ασφαλώς δυστυχείς, να εγκαταλείπουνε, απομακρύνονται από τις πατρογονικές τους εστίες, για να αντικρίσουνε ένα καλύτερο αύριο, μέλλον, πιο ασφαλές υποτίθεται, επικερδές, εις βάρος όμως των κοινωνιών, πατρίδων που τους υποδέχονται, καλοδέχονται. Αφού εισβάλλουνε ως μία πεινασμένη αγέλη και μονίμως απαιτούμε από την τοπική κοινωνία που τους υποδέχτηκε, καλοδέχτηκε, κουνώντας το χέρι τους απειλητικά, πιεστικά, πως εάν δεν γίνει αυτό που επιθυμούνε θα το αρπάξουνε δια της βίας, παράνομα και καταχρηστικά, δήθεν ειρηνικά, με το πρόσχημα του επικείμενου ανθρωπισμού μέσα στην ίδια την πατρίδα τους. Με την σημαία της υποτιθέμενης δημοκρατικής αλληλεγγύης και καλύψεως, όσοι κατάλαβαν, ας κατάλαβαν όμως, τον δούρειο ίππο που έβαλαν μέσα στην ίδια τους την χώρα, ενώ ανά πάσα ώρα και στιγμή είναι έτοιμος να εκραγεί ως μία ακόμη βραδυφλεγή βόμβα, βλέπε το προκλητικά προβεβλημένο τους ιδρυθέν Τζαμί στην περιοχή του Βοτανικού, ότι ακριβώς συμβαίνει σε όλους τους χώρους φιλοξενίας των λαθρομεταναστών, η επικείμενη αναρχία και υπερβολική ασυδοσία σε όλο της το μεγαλείο, ζούνε και βασιλεύουνε, παράδειγμα τρανό, στην Χίο, Μυτιλήνη, Σάμο.


ΟΙ ΛΆΤΡΕΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΉΣ ΙΣΤΟΡΊΑΣ.

Κυριακή, 13 Νοεμβρίου 2016

ΣΉΨΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΜΉ



Θα ήθελα να αναφερθώ σε ένα θέμα, γεγονός, περιστατικό, που πραγματικά μου προκάλεσε, προξένησε, ιδιαίτερη λύπη και στεναχώρια, μελαγχολία, και νομίζω πως ο οποιοδήποτε λίγο ευαισθητοποιημένος Έλληνας Ορθόδοξος Χριστιανός, που γνωρίζει να σεβαστεί κατά πρώτον τον εαυτό του, τα Πιστεύω του στην Ορθόδοξη πίστη και παράδοση, παρακαταθήκη, τα ίδια αισθήματα θα του γεννιόνταν, προξενούσαν, όταν δεν δέχεται να τον συμπεριφέρονται ως μία ακόμη πολλαπλή τουριστική αγέλη, δίχως προσωπικότητα και σεβασμό κυρίως προς την αξιοπρέπεια του, όπως επίσης και την διαχρονική του ιστορική διαδρομή. Ναι, δεν το κρύβω, δεν μασώ τα λόγια μου, δεν κρύβομαι πίσω από το δάχτυλο μου, πως οι εντυπώσεις που αποκόμισα από την Μοναστική αδελφότητα, συγκρότημα των Μετεώρων, ιδίως του Μεγάλου Μετεώρου της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, αλλά και της γυναικείας αδελφότητας, της Ιεράς Μονής του Αγίου Στεφάνου, ήτανε άκρως αποθαρρυντικές, απογοητευτικές, απελπιστικές, με προκάλεσαν στην κυριολεξία πάρα πολύ αλγεινή-αρνητική εντύπωση, από την υποτιθέμενη επίσκεψη μου στο Μοναστικό συγκρότημα των Μετεώρων. Ανήμερα της ονομαστικής εορτής του Αγίου Δημητρίου, στις 26 Οκτωβρίου του 2016, έτσι σας αναφέρω-καταγράφω την ημερομηνία για να την αποτυπώσει και ο επικείμενος ιστορικός του μέλλοντος. Η αρχική διάθεση μου, προαίρεση, ήτανε, η εκδρομή να εξελιχθεί σε προσκυνηματική-πνευματική, Θεολογική Ορθόδοξη ανοικοδόμηση πάντοτε ή τουλάχιστον έτσι πίστευα, προσδοκούσα, ευελπιστούσα, ασχέτως εάν στην πορεία ανακάλυψα, διαπίστωσα με τον χειρότερο τρόπο μάλιστα, ιδίοις όμμασι, εντελώς διαφορετικά πράγματα από αυτά που περίμενα και επιθυμούσα, από τα προσδοκόμενα. Και αυτήν την τόσο τραγική εικόνα που αντίκρισα, θα ήθελα να την μοιραστώ, εκμυστηρευτώ μαζί σας, με εσάς τους λιγοστούς αναγνώστες που αφιερώνετε τον πολύτιμο χρόνο σας, ώστε να ακούσετε τις δικές μου τις απόψεις, με τα θετικά τους τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα όπως επίσης και αρνητικά, άλλωστε ουδείς αλάνθαστος, παρά μονάχα ο Παντοδύναμος και φιλεύσπλαχνος Θεός. Όμως, την επιβάρυνε πάρα πολύ, η κατά κόσμο μεροληπτούσα τουριστική εσκεμμένη διάθεση που επιδεικνύουνε στα Μετέωρα, την οποία άκρως τουριστική προσέγγιση στον θεό-χρήμα και μόνο, την καλλιεργούνε-διοχετεύουνε προς τα έξω μέσα από τα ίδια τα Μοναστήρια, αυτό κατά εμέ είναι το πιο τραγικό, ολισθηρό ατόπημα, παθογένεια στην όλη υπόθεση, στον θεό-χρήμα και προσκύνα. Δεν ανέβηκα τα 150 σκαλοπάτια της Ιεράς Μονής του Μεγάλου Μετεώρου της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, ούτε οδήγησα τρεις ώρες για να αντικρίσω είσοδο, εισιτήριο, επιεικώς κέρδος να αποκομίσουνε από τους πολλαπλούς ανθρώπους επί γης που τους τιμάνε με την παρουσία τους αφειδώς, όταν επισκέπτονται το Μοναστήρι τους. Διότι, τους αντιμετωπίζουνε οσάκις, μονάχα ως τιμή, κρύο και άψυχο νούμερο, στο πως επιπλέον, επιπρόσθετα, θα πλουτίσουνε από αυτούς. Κυρίως από τους αλλοδαπούς αιρετικούς επισκέπτες, σαν να εισερχόσουνα στο εκάστοτε μουσείο, δεν γνωρίζω το ποσό, την πράξη κρίνω, δεν καταδέχτηκα ούτε καν να ρωτήσω, δεν δέχτηκα να μπω στον κόπο, στην διαδικασία, υποθέτω κάπου 2 ή 3 ευρώ ανά άτομο, όταν θα θελήσουνε να επισκεφτούνε το Μοναστήρι. Σας ερωτώ λοιπόν ευθέως, με καλοπροαίρετη πάντοτε διάθεση, που βρίσκεται η επικείμενη θεολογική ορθόδοξη ανατολίτικη πνευματικότητα της προσευχής και της ταπεινώσεως προς τον Θείο έρωτα που κανονικώς θα έπρεπε να τους διακρίνει, διακατέχει, όπως συνεχώς ευαγγελιζόμαστε σε όλους τους τόνους, έναντι των πολλαπλών άθεων κοσμικών και σαρκικών, υλιστικών αιρετικών της δύσεως, παπικής ή προτεσταντικής διαμαρτυρόμενης παραφυάδας;

Και υπό καμία έννοια τουριστικής άκρως ιδιοτελέστατης συμφεροντολογικής κοσμικής προσεγγίσεως, όπως κατά κόρον συμβαίνει στο μοναστικό συγκρότημα των Μετεώρων. Οι εντυπώσεις που αποκόμισα ήτανε άκρως απογοητευτικές και αποθαρρυντικές, προσβλητικές θα τις αποκαλούσα, για την πίστη μας στο Ορθόδοξο Ανατολίτικό δόγμα, που πολλάκις ευαγγελίζεται πως δεν την ενδιαφέρουνε τόσο πολύ τα εγκόσμια, εφήμερα, τα επίγεια που λέμε, πρόσκαιρα τα σαρκικά, αλλά τα ουράνια, τα μελλούμενα της αθάνατης άφθαρτης ψυχής μας. Ασφαλώς θα προσπαθήσω να δικαιολογήσω τους χαρακτηρισμούς μου αυτούς, τους όσο γίνεται πιο επιεικής, μιας και δεν το κρύβω πως δεν μας συμφέρει να τα λέμε, σας ενημερώνω πως και εγώ βρίσκομαι σε δύσκολη θέση που τα ομολογώ όσο γίνεται ευθαρσώς, θεωρώ όμως πως μέσο της αυτοκριτικής και της επικείμενης αυτομεμψίας γινόμαστε πολλή καλύτερη άνθρωποι, βελτιωνόμαστε ή τουλάχιστον όσο προσπαθούμε και δεν κρύβουμε το πρόβλημα κάτω από χαλί για τους επόμενους, τις μελλοντικές γενιές, ώστε να μην εθελοτυφλούμε και να είμαστε ρεαλιστές. Απλώς σας ενημερώνω πως για δεύτερη φορά μέσα σε ένα χρόνο ανέβηκα, διάβηκα, διέσχισα, τα Ιερά Βράχια των Μετεώρων μέσα σε ένα χρόνο, ώστε να αποκομίσω πιο εμπεριστατωμένη γνώμη και άποψη. Όμως με τι σκοπό, λόγο, αιτία, στο πως να αντικρίζω τους ανθρώπους τους αλλοδαπούς-αιρετικούς να τους κόβουνε στην Είσοδο του Μοναστηριού του Μεγάλου Μετεώρου της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, όπως επίσης και στο γυναικείο Μοναστήρι της Ιεράς Μονής του Αγίου Στεφάνου είσοδο; Επομένως, νομίζω πως μπορώ να εκφέρω μία πρώτη άποψη, γνώμη, έστω επιφανειακή, επιδερμική, ερασιτεχνική, της ώρας που λέμε, το παραδέχομαι, ίσως και τουριστική, αλλά όμως έχω την ακράδαντη τεκμηριωμένη κυρίως δικαιολογία μου, πεποίθηση μου, την οποία κανείς δεν μπορεί να μου την αμφισβητήσει, αφού τα είδα, τα βίωσα ιδίοις όμμασι. Αυτήν την τουριστική ματιά για την οποία κανονικώς θα έπρεπε να ντρεπόμασταν στην κυριολεξία όταν την προβάλουμε εσκεμμένως ποικιλοτρόπως, μέσα στα Ορθόδοξα Μοναστήρια των Μετεώρων, εάν διαθέταμε όμως έστω και στο ελάχιστο την στοιχειώδη Εθνική και θρησκευτική κατάρτιση, επαγρύπνηση, μνήμη, θεολογικού ανατολίτικου Ορθόδοξου πνεύματος, ή αλλιώς αξιοπρέπειας, θα προσπαθούσαμε να την αποβάλουμε από επάνω μας μετά βδελυγμίας. Διότι δεν μας τιμάει το γεγονός, να εισέρχονται στα Μοναστήρια μας, στους τόπους διαχρονικής λατρείας μας και προσευχής μας, πίστεως μας, στα δύσβατα και απροσπέλαστα βράχια των Μετεώρων, οι πολλαπλοί προσκυνητές τους, της αιρετικής δύσεως, παπικής κυρίως φύσεως και εμείς απεναντίας προκλητικά να τους συμπεριφερόμαστε σαν να είναι τουρίστες, σαν να τους λέμε πως δεχόμαστε πως για εσάς αυτός ο χώρος είναι μουσείο. Επειδή μας συμφέρει και εξυπηρετεί, βολεύει, αυτή η τόσο επικερδής άκρως κοσμική, υλιστική προσέγγιση, μιας και πλουτίζουμε, έχουμε κέρδος από αυτούς τους ανθρώπους και έτσι τους δεχόμαστε, δεν πλουτίζουμε όμως πνευματικώς, θεολογικώς, Ορθόδοξα. Επομένως πληρώστε μας, είστε λοιπόν ικανοποιημένοι;

Δήθεν πως πληρώνεστε, αμείβεστε για να συντηρείτε τα Μοναστήρια, είναι αυτό που λέμε πως έχετε ανάγκη από οικονομικούς πόρους, προσωπικώς αυτές οι τόσο φτηνές δικαιολογίες δεν με πείθουνε, απευθύνονται σε ανθρώπους εντελώς αδαείς, τους οποίους μπορείτε πάρα πολύ άνετα και εύκολα να τους χειραγωγείτε κατά το ιδιοτελέστατο δοκούν σας με ένα σας και μόνο νεύμα, ώστε να τους πείσετε πως η νύχτα έγινε ως δια μαγείας μέρα και το αντίθετο. Αντί να τους προσηλυτίσουμε, να τους διαδώσουμε, μεταλαμπαδεύουμε όπως κανονικώς θα έπρεπε και με την ευκαιρία που μας δίνετε ώστε να τους τονίσουμε με πραότητα και ταπείνωση, σεμνότητα, υπομονετικά, καρτερικά πάντοτε και έμπρακτα, μειλίχια, θεόπνευστα και κατανυκτικά, μυσταγωγικά, πως η Ορθόδοξη πίστη μας, παράδοση μας, το δόγμα μας γενικώς, το ανατολίτικο που απορρέει από το σκλαβωμένο Οικουμενικό Πατριαρχείο μας, της μάνας Κωνσταντινουπόλεως, είναι ζώσα και ευημερεί διαχρονικώς εδώ στα κακοτράχαλα βράχια των Μετεώρων 10 αιώνες και βάλε. Αφενός μόνο όταν κάποιος πιστεύει βαθιά, ενδόμυχα καταφέρνει και επιβιώνει σε τόσο αντίξοες απάνθρωπες καιρικές συνθήκες, αφετέρου όμως, άθελα μας ή και ηθελημένα κανείς δεν ξέρει, το τι κρύβει ο καθένας μας μέσα στην ψυχή του, εμείς παίζουμε το δικό τους το παιχνίδι, στην ζυγαριά του χρήματος και του επικείμενου κέρδους, συμφέροντος. Κανονικώς, θα έπρεπε να τους δείξουμε πως διαφέρουμε από αυτούς στο εκάστοτε θεολογικό πνεύμα, δόγμα, νοοτροπία και δεν τους συμπεριφερόμαστε με τον ίδιο τρόπο, όπως πράττουνε αφειδώς αυτοί, στο ιδιοτελέστατο διεφθαρμένο ανήθικο Βατικανό τους ή των πολλαπλών τους διαμαρτυρόμενων προτεσταντικών αιρέσεων τους, παραφυάδων τους, του κέρδους και τους χρήματος, με γνώμονα την επικείμενη εκμετάλλευση από άνθρωπο σε άνθρωπο που προσκυνούμε με πλάγιους τρόπους τον Θεό-χρήμα. Με ενόχλησε πάρα πολύ όταν αντίκρισα να υπάρχει είσοδος για τους ξένους επισκέπτες, σαν να εισέρχονται σε μουσείο, με απλά Ελληνικά τους αντιμετωπίζουμε ως χρήμα, δεν αποβλέπουμε από αυτούς να τους μεταλαμπαδεύουμε το Ορθόδοξο δόγμα και θεολογικό πνεύμα, της προσευχής και της επιμέρους εγκράτειας, να τους εξηγήσουμε την τεράστια προσφορά στην ψυχή του καθενός, των ασπασμών των Ιερών μας Ορθόδοξων Εικόνων, αλλά μόνο ως κέρδος, τιμή, συμφέρον τους αντικρίζουμε δυστυχώς. Με ανάγκασαν να βλέπω μόνο τουριστική ματιά, διότι μόνο αυτήν πρόβαλλαν εσκεμμένως, ποικιλοτρόπως, με όλους τους τρόπους, θεμιτούς ή αθέμιτους, από αυτήν την πλευρά και μάλιστα αφειδώς, την τόσο φιλάργυρη και μισαλλόδοξη. Είναι σωστό, να μην αντικρίζεις ούτε έναν καλόγερο; Ούτε ένα τιμημένο ράσο, για τον ζητήσεις την ευλογία του; Κανείς να μην σε καλωσορίζει, κανείς να μην σου ανοίξει το λεγόμενο αρχονταρίκι, να σου προσφέρει ένα καφεδάκι, ένα κουλουράκι, λουκουμάκι, μία κουβέντα βρε αδερφέ να ανταλλάξεις πνευματική για την ανάπαυση της ψυχής σου;

Προτείνω λοιπόν, στην είσοδο του εκάστοτε Ιερού Μοναστηριού από τα έξι που διαθέτουνε τα Μετέωρα, να υπήρχε ένα ταπεινός καλόγερος, να τον ασπαζόμαστε την δεξιά του, δηλαδή να ταπεινωνόμασταν λιγάκι δεν θα πάθουμε τίποτα, να τσαλακώναμε εν πολλοίς το τόσο αστραφτερό και ιδιοτελέστατο λαμπερό εγώ μας, την εγωπάθεια μας γενικώς, με περισσευούμενη πραότητα και σεμνότητα που κανονικώς θα έπρεπε να μας συνοδεύουνε. Να προσφέρουνε ένα βιβλίο με την διαχρονική ιστορία της Μονής και φυσικά τις τεράστιες επιγραμματικές διαφορές της Ορθοδοξίας μας από τις άλλες, υπόλοιπες, πολλαπλές υπεράριθμες προτεσταντικές-διαμαρτυρόμενες παπικές αιρέσεις. Όπως επίσης να προβάλετε διορατικά με πολιτική μαεστρία την διαχρονική Ελληνικότητα της Μακεδονίας μας ποικιλοτρόπως και με επιμέλεια, ακόμη ως ενθύμιο από της επίσκεψη τους στην εκάστοτε Ιερά Μονή μία Εικόνα του Χριστού και της Παναγίας μας, όμως αυτά θεωρούνται ψιλά γράμματα μπροστά στον επικείμενο κέρδος που τους αποφέρει το ταμείο της εισόδου των μοναστηριών. Ο Ηγούμενος του Μεγάλου Μετεώρου με τους προκλητικά μεγάλους Σταυρούς, ο υποτιθέμενος σκληροπυρηνικός και πάνω από όλα ηθικός, άκαμπτος και αδιάλλακτος στις αρχές και τα δόγματα, πιστεύω της Ορθόδοξης παράδοσης μας, αυτός που δεν νοθεύει την πίστη του στην Ορθοδοξία καθόλου μα καθόλου από τα κελεύσματα, σαλπίσματα της νέας εποχής, της παγκοσμιοποίησης δηλαδή, όπως διακηρύσσει σε όλους τους τόνους ανερυθρίαστα όπου σταθεί και καθίσει. Ότι τα πράττει όμως, το πράττει μόνο για τις εντυπώσεις, για το θεαθήναι, διότι η επικείμενη θρησκοληψία του δεν έχει τελειωμό, και για το πώς θα αποσπάσει το χειροκρότημα ενός κόσμου άκρως βολεμένου και συντηρητικότατου, όταν του δώσουνε βήμα, του ανοίξουνε μικρόφωνα, όπως στο Βελλίδειο συνεδριακό κέντρο της Θεσσαλονίκης την άνοιξη, τότε τον προσκάλεσε ο Παναγιώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης ο κύριος Άνθιμος ώστε να απαγγείλει ένα λόγο για το μένουμε Έλληνες και Ορθόδοξοι. Κατηγορούσε δριμύτατα τον Παναγιώτατο-Μακαριώτατο Οικουμενικό μας Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως και Νέας Ρώμης τον Κύριο Βαρθολομαίο, για εθελόδουλη στάση έναντι του πάπα της Ρώμης, πως προσπαθεί και επιδιώκει να μας σύρει στα πόδια γονυπετής του Πάπα και του Βατικανού του, και γενικότερα της αιρετικής δύσης. Με τις τόσες στερεότυπες φράσεις του, πως προσκυνά την μεγαλύτερη αίρεση του επικείμενου οικουμενισμού, όταν προσεύχεται μαζί με ετερόδοξους αιρετικούς αλλά και αλλόθρησκους, η λεγόμενη πανθρησκεία είναι πλέον ορατή δια γυμνού οφθαλμού, προ των πυλών, και καλύτερο εμπνευστή της δεν θα μπορούσε να είχε βρει άλλον από τον Πατριάρχης μας. Τέτοιες κατηγόριες δεν εκτοξεύονται ούτε από τους Τούρκους, που ολημερίς καιροφυλαχτούνε για να τον εκδιώξουνε από το Φανάρι του Οικουμενικού μας Πατριαρχείου, όσο και των πολλαπλών δηλητηριωδών αιρετικών που μας κατακλύζουνε καθημερινώς.


Απλά θα ήθελα να του τονίσω και υπενθυμίσω με όσο γίνεται καλοπροαίρετη διάθεση και προσέγγιση, πως ο Οικουμενικός μας Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως και Νέας Ρώμης, ο Μακαριώτατος-Παναγιώτατος Κύριος, Κύριος Βαρθολομαίος, είναι σκλαβωμένος, περικυκλωμένος, περιθωριοποιημένος, απομονωμένος, στην κυριολεξία. Με το μαχαίρι στον λαιμό τον έχουνε ολημερίς ασφυκτικά, πιεστικά δεμένο χειροπόδαρα, και όσοι δεν το διαβλέπουνε, δεν μπορούνε να το ξεχωρίσουμε, δεν το νιώθουνε, απλά προκλητικά εθελοτυφλούνε, λαϊκίζοντας δημαγωγικώς σε όλους τους τόνους με κραυγές υστερίας, μόνο και μόνο για να αποσπάσουνε τις επικείμενες εντυπώσεις, από την ουσία των πραγμάτων όμως περί άλλων τυρβάζουνε. Ναι αγαπητοί μου αναγνώστες, είτε μας αρέσει είτε δεν μας αρέσει, η αλήθεια είναι πικρή, το γνωρίζω πως πονάει, η ωμή πραγματικότητα όμως άλλα λέει και μας φανερώνει περίτρανα, πως τον Οικουμενικό μας Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως και Νέας Ρώμης το Μακαριώτατο και Παναγιώτατο Κύριο, Κύριο Βαρθολομαίο, δεν τον επιτρέπουνε να ανασάνει ελεύθερα, να κινηθεί όπως αυτός θα ήθελε και επιθυμούσε, ως Έλλην Ρωμιός Ορθόδοξος Χριστιανός, από τους πολυπληθείς Τούρκους των κεμαλιστών φονιάδων γκρίζων λύκων και όποιος κατάλαβε, ας κατάλαβε. Εσύ όμως ως Ηγούμενος της Μεγαλυτέρας και παλαιοτέρας Ιεράς Μονής των Μετεώρων, της δεύτερης μεγαλύτερης ησυχαστικής αδελφότητας μετά το Περιβόλι της Παναγίας μας, του Αγίου Όρους, πως καταδέχεσαι και προσκυνάς τον Θεό-χρήμα σε καθημερινή βάση παρακαλώ, μιας και δεν διαθέτεις, δεν εξαρτάσαι από κανέναν, από πουθενά δεσμεύσεις δεν σε κυριεύουνε, όπως ο Οικουμενικός μας Πατριάρχης; Όταν τα τουριστικά λεωφορεία κατακλύζουνε την Ιερά Μονή σου, βάζοντας, τοποθετώντας το λεγόμενο εισιτήριο-είσοδο-εν κατακλείδι κέρδος μόλις εισέρχονται στην Ιερά Μονή σου, οι αλλόθρησκοι αιρετικοί επισκέπτες της δύσεως; Μήπως αυτό είναι θέλημα Θεού; Μήπως έπεσες, κατρακύλησες και εσύ ως άνθρωπος που είσαι, που σημαίνει επιρρεπής στην αμαρτία, στην πλάνη της υπερβολικής φιλαργυρίας; Ακόρεστης και αδηφάγας πλεονεξίας; Επομένως, άστο γέροντα δεν σε παίρνει, στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε πλέον για σκοινί, έχουμε και για την δικιά σου γούνα ράμματα, όπως και για όλους μας, μην μας το παίζεις ο αδιάφθορος, ο άκαμπτος, ο υπεράνω όλων Ορθόδοξος, πως μόνο εσύ απέμεινες για να ανασυγκροτήσεις τα συντρίμμια της πάλε ποτέ βυζαντινής-ρωμαίικης ορθόδοξης αυτοκρατορίας, με το ρητό σου, Ορθοδοξία ή θάνατος, γιατί πολύ εύκολα θα μπορούσα να το αλλάξω σε ορθοδοξία ή κέρδος-συμφέρον-βόλεψη. Σήψη και παρακμή λοιπόν σε όλους μα όλους τους τομείς, μηδενός εξαιρουμένου, όλοι μας είμαστε πολύ κατώτεροι του αναμενομένου, κυλιόμαστε μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, βούρκου και ακολασίας, είτε πρόκειται για τους πολιτικούς απατεώνες αφερέγγυους ως κατά το πλείστο, τους λαϊκιστές δημοσιογράφους, τους συμφεροντολόγους πολίτες, τους ιδιοτελείς-βολεμένους ιερείς ιεράρχες και τα κομματόσκυλα δημοσίους υπαλλήλους όλων των σωμάτων ασφαλείας, αστυνομίας, στρατού, πυροσβεστικής.

Τρανταχτό παράδειγμα, είναι σωστό ο διοικητής του στρατοπέδου της Χαλκηδόνας, Ταξίαρχος στον βαθμό, μαζί με τον υποδιοικητή του, Συνταγματάρχη και με ακόμη έναν Αντισυνταγματάρχη, να γευματίζουνε το μεσημέρι στις 27/10/2016 σε παρακείμενο εστιατόριο των Κουφαλίων με τα στρατιωτικά τους; Για να έλθετε λιγάκι στην εικόνα, βάλτε το όσο γίνεται στην φαντασία σας, ο Ταξίαρχος, μπορεί να ήτανε και εν υπηρεσία δεν γνωρίζω, αφού φορούσε την τιμημένη στρατιωτική στολή του, το ένδοξο Εθνόσημο, με τα στρατιωτικά παρακαλώ, το επαναλαμβάνω, την οποία ο Ελληνικός στρατός του την παραχώρησε αφειδώς για να μας προστατεύει, περιφρουρεί, τους Έλληνες πολίτες από εχθρική επίθεση, επιβουλή, με λίγα λόγια από αυτόν περιμένουμε να μας σώσει, να φωνάζει ένα καραβάκι ούζο ακόμη; Μας τιμάει αυτή η εικόνα; Δηλαδή τα γαλόνια του τα έδωσαν για να μας κάνει επίδειξη δύναμης μέσα στο εστιατόριο ή στο πεδίο της δόξης, καθήκοντος και της τιμής; Βγάλε την στολή σου άνθρωπε μου, τίμησε τα γαλόνια σου επιτέλους όπως τα αρμόζουνε και αξίζουνε, ταιριάζουνε, και μην τα κατρακυλάς στον βούρκο της τσίκνας, της ταβέρνας, γενικότερα μην τα υποβαθμίζεις, υποτιμάς. Σας πληροφορώ, με αυτά τα γαλόνια πριν 50 χρόνια κάποιοι έπραξαν επανάσταση, να τα και πάλι τα εγκεφαλικά μόλις αναφέρω την 21 του Απρίλη του 1967, με τον οποίο προσωπικώς δεν έχω τίποτα να χωρίσω, απεναντίας ήτανε και πάρα πολύ φιλικοί και καλοσυνάτοι. Άλλωστε πρώτη φορά τους έβλεπα, και τότε μπορείς και ολόκληρη νταμιτζάνα κρασί να πιείς, να απολαύσεις, κανείς δεν θα σου προσάψει το παραμικρό, δικαίωμα σου είναι αναφαίρετο, όχι όμως με τα στολή σου. Όταν δεν την τιμάς εσύ ο ίδιος, ως διοικητής στρατοπέδου της Χαλκηδόνας, Ταξίαρχος στον βαθμό, ως υποδιοικητής Συνταγματάρχης και ένας ακόμη αντισυνταγματάρχης, τότε πως περιμένετε οι απλοί φαντάροι να την τιμήσουνε; Τι παράδειγμα τους δίνετε; Το στρατόπεδο σας φέρει το τόσο τιμημένο όνομα του Καπετάν Νικηφόρου, του Ιωάννη Δεμέστιχα του Μακεδονομάχου, από την περιοχή της Μάνης της Πελοποννήσου, ανθυπίλαρχος στο επάγγελμα, που όμως δεν δίστασε το 1906-07 να εισβάλλει με όλες τις αντιξοότητες της εποχής εκείνης, μέσα στην βαλτώδη λίμνη, βάλτο των Γιαννιτσών, ώστε να αντικαταστήσει τον Καπετάν Άγρα. Τον ήρωα Μακεδονομάχο Σαράντο Αγαπηνό, τον ιδανικό πρότυπο για την Πηνελόπη Δέλτα και το μυθιστόρημα της τα Μυστικά του Βάλτου, από τους Γαργαλιάνους του νομού Μεσσηνίας, για να προστατέψουνε, περιφρουρήσουνε τους γηγενείς δίγλωσσους Έλληνες κατατρομοκρατημένους χωρικούς κτηνοτρόφους της Μακεδονίας μας, από τους δύο βάρβαρους δυνάστες τους, τους επίσημους Οθωμανούς Τούρκους και τους ανεπίσημους Βούλγαρους σχισματικούς κομιτατζήδες. Τι σας αναφέρω τώρα όμως, τι συγκρίσεις άκαιρες, άκομψες, άτοπες, είναι αυτές που κάνω, άλλες εποχές, άλλη άνθρωποι, άλλα ήθη και έθιμα, εντελώς διαφορετικές νοοτροπίες, προοπτικές προσπαθούμε να  ανοίγουμε- τοποθετούμε-προβάλουμε στις μέρες μας, σήμερα ως πρότυπα, προτεραιότητες, της επικείμενης καλοπέρασης, του γιαουρτοπολέμου, της γιορτής κρασιού και καρπουζιού, σταφυλιού, λουλουδιού, κρασιού. Ενώ δεν διστάζουμε ακόμη, στο να χαριεντιζόμαστε επάνω στο επίσημο Ηρώο της Πόλεως μας, εκεί που οι εκάστοτε ιερείς διαβάζουνε, ψέλνουνε, προσεύχονται για τις ψυχές των κεκοιμημένων μας ηρώων, που έπεσαν υπέρ βωμών και εστιών, υπέρ πίστεως και πατρίδας, μόνο και μόνο για να προβληθούμε καλύτερα, διότι λέει το αμφιθέατρο δεν τους ταιριάζει, μιας και δεν μπορούνε να φανερωθούνε καλύτερα τα κάλοι τους, τα σωματικά κυρίως, όσο για τα επιμέρους πνευματικά, αυτά θεωρούνται άγνωστα για τους πολλούς.


Οι λάτρεις της Ελληνικής ιστορίας. 

Κυριακή, 6 Νοεμβρίου 2016

ΘΕΡΊΖΟΥΜΕ, ΌΤΙ ΣΠΕΊΡΑΜΕ


Είναι πραγματικά τόσο λυπηρό το γεγονός, προσωπικώς με θλίβει βαθύτατα, όταν ασχολούμαστε και ενδιαφερόμαστε κατά το πλείστο, με την ως γνωστόν επιλεκτική μας δημοκρατική ευαισθησία, η οποία φαρισαϊκώς, υποκριτικά πάντοτε και ανέκαθεν μας διέκρινε, συνόδευε, κυρίως μονομερώς, μεροληπτικώς, την αναπαράγουμε οσάκις. Παρουσιάζουμε, προωθούμε, προβάλουμε προκλητικά, μόνο και μόνο, ως απώτερο στόχο μας και σκοπό μας, ώστε να αποσπάσουμε τις επικείμενες εντυπώσεις, το θεαθήναι που λέμε, ή αλλιώς το επιπρόσθετο χειροκρότημα. Τώρα, από την ουσία των πραγμάτων όμως, στα χειροπιαστά να πάμε και όχι στα λόγια τα ανέξοδα, τα υπερβολικά, λαϊκίστικα και δημαγωγικά, αποδεικνύεται περίτρανα πως απουσιάζει από επάνω μας, άλλωστε τα σημάδια του επικείμενου εθνομηδενισμού, αρνησιπατρίας, όπως επίσης και της έλλειψης Εθνικού φρονήματος και θρησκευτικής συνείδησης του Ορθόδοξου δόγματος μας, νομίζω πως είναι ορατά δια γυμνού οφθαλμού και δεν χρειάζεται τίποτα ιδιαίτερες γνώσεις, προσόντα, αυταπάτες για να τα αντιληφθείς, ανακαλύψεις. Διότι προσπαθούνε να το παίξουμε στην κοινή γνώμη, η οποία κοινή γνώμη άγεται και φέρεται ως γνωστόν κατά το δοκούν της, αυτό που λέμε της προσφοράς και της ζήτησης, της πολιτικής τους συναλλαγής της ιδιοτελέστατης, του δούνε και λαβείν, της φιλάργυρης κονόμας και του συμφέροντος της, της βόλεψης. Ότι δηλαδή, εάν κάτι δεν την συμφέρει και εξυπηρετεί ιδιοτελέστατα πάντοτε, τότε δεν διστάζουνε να το υπονομεύσουνε, υποθηκεύσουνε, τορπιλίσουνε, υποβαθμίσουνε, μιας και χωρίς συμφέρον δεν κουνιούνται, δεν τους καίγεται καρφάκι και όχι μονάχα αυτό, αφού πολλές φορές δεν διστάζει να προσθέσει και η ίδια επιπρόσθετα εμπόδια, ανυπέρβλητα προβλήματα, αφού επιθυμεί ολόκληρη η κοινωνία να σκέφτεται και να ενεργεί όπως αυτή, ιδιοτελέστατα και συμφεροντολογικά επιθυμεί. Με απλά Ελληνικά προσπαθεί να την χειραγωγήσει πλήρως, μειώσει, τραβήξει προς τα κάτω, στον βούρκο που βρίσκεται και αυτή και κυλιέται ηθελημένα ολημερίς, δίχως ίχνος ντροπής και αυτοσυνειδησίας. Ακριβώς, στο ίδιο πνευματικό επίπεδο του επιμέρους ναδίρ, επιθυμεί και την εξυπηρετεί να βρίσκονται, στο υπό του μηδενός, όλα τα στρώματα της Ελληνικής μας κοινωνίας, ώστε να μην αντιδρά κανένας, στις τόσο ύπουλες και αντιχριστιανικές της, ανθελληνικές της μεθοδεύσεις, ενέργειες, αυτό που λέμε άκρα του τάφου σιωπή. Μα αφού όλοι τους βρίσκονται στο ίδιο τραγικό, απελπιστικό, πνευματικό επίπεδο, της παρακείμενης καφετέριας, τους αναρχικού γηπέδου, της τρισάθλιας υποτιθέμενης παιδείας, που ο καθείς δακρύβρεχτος προκλητικά προβεβλημένος δημοκράτης της φακής-καρέκλας- συμφεροντολόγος εκπαιδευτικός προβάλει και πολλοστή φορά την επιπρόσθετη πολιτική του σκοπιμότητα, ιδιοτέλειας, της τόσο ακραιφνής του πολιτικής συναλλαγής. Επομένως, ποιος θα καταφέρει να ξεχωρίσει, αντιδράσει, αναδειχθεί, από μία τόσο άνυδρη, αστόχαστη, απροβλημάτιστη, ανιστόρητη, επιδερμική, σε θέματα πνευματικής-θεολογικής-ιστορικής φύσεως, κοινωνίας πλήρως ελεγχόμενη και κατευθυνόμενης;

Κανονικώς θα έπρεπε να την βοηθήσει για να την ανεβάσει όσο γίνεται σε υψηλότερα επίπεδα, όμως όσο ασκούνε, υφαίνουνε την πολιτική την ιδιοτελέστατη, με το πασίγνωστο ρητό τους, ο χρόνος είναι χρήμα και θεό-χρήμα προσκύνα, τότε αυταπάτες να μην έχετε, αιθεροβάμονες να μην είστε, μην περιμένετε μία κοινωνία να αλλάξει προς το καλύτερο, άρδην που λέμε, απεναντίας, χειροτερεύει κατά πολύ, επιβαρύνεται, επιδεινώνεται η κατάσταση της, αντί να διορθώνεται. Η πλειοψηφία θα πρέπει πάντως, αφού εξυπακούεται, εννοείται, για πολλοστή φορά παρακαλώ, να το παίξει στο θέατρο του παραλόγου ή των εντυπώσεων, που όλοι μας γινόμαστε ηθελημένα μας μάρτυρες ή ηθοποιοί, σε κάποια χρονική στιγμή της ζωής μας, μέσω της δικής μας μεροληπτικής παραστάσεως, είτε πρωταγωνιστές, είτε κομπάρσοι, αναλόγως του ποιου ρόλου μας εξυπηρετεί-συμφέρει-βολεύει, εκείνη ακριβώς την στιγμή στην οποία αναφερόμαστε. Αλλά δεν παύει να συμμετέχουμε ενεργά στο επικείμενο θίασο, επειδή είμαστε μέρος αυτής της κοινωνίας, έτσι επιβάλλεται επιτακτικώς ώστε για να προωθηθούμε να το παίξουμε, προοδευτικοί, εκσυγχρονιστές, στην απλή καθομιλουμένη, ότι διαθέτουμε ανοιχτά μυαλά, ορίζοντες, πνεύματα. Όσο για όλους εμάς που ακόμη δεν απαρνηθήκαμε, δεν φτύσαμε το γάλα της ίδιας της μάνας μας, μέσο της Πατρίδας και διαχρονικής πίστης μας εις στο διηνεκές στην Ορθοδοξίας μας γενικώς, και ακόμη όσο μπορεί ο καθένας αντιστέκεται με τις λιγοστές του δυνάμεις, στις ύπουλες και ανήθικες μεθοδεύσεις της νέας τάξης πραγμάτων και της παγκοσμιοποίησης, που επιθυμούνε λαούς δίχως Εθνική και θρησκευτική συνείδηση και φρόνημα, κυρίως με άμβλυνση της θρησκευτικής τους παρακαταθήκης, ηθών και εθίμων. Διότι μάθαμε γράμματα, όμως δεν σημαίνει πως είναι και καλό, απεναντίας πολλές φορές μετατρέπετε σε δούρειο ίππο, αφού δεν καταδεχόμαστε να υπερασπιστούμε την Θρησκεία των προγόνων μας, την Ορθόδοξη παρακαταθήκη και δόγμα την ανατολίτικη και συμπεριφερόμαστε ως σύγχρονοι γενίτσαροι. Συγκεκριμένα ένας από τους πολλούς που στην κυριολεξία μας έχουνε πλημμυρίσει αφειδώς θα ομολογούσα, με την υπερβολική τους ειδωλολατρία, παγανισμό στον αρχαίο ειδωλολατρικό τους κόσμο, της υποτιθέμενης προόδου τους, οι οποίοι ως κατά το πλείστο ενδιαφέρονται μόνο για τα σαρκικά και γήινα αγαθά ή προνόμια, του κατέβα να φάμε. Με ανέφερε ξεδιάντροπα, ανήθικα, ανθελληνικά και εντελώς ανιστόρητα, άθεα, αστόχαστα, απροβλημάτιστα, έτσι με ελαφρά την καρδία, αδιαφορία θα ομολογούσα, διότι διακρίνει μόνο το δέντρο και χάνει το επικείμενο δάσος. Πως επιβάλλεται επιτακτικώς, εάν επιθυμούμε να θεωρούμαστε χώρα δημοκρατική, που σέβεται όλες τις θρησκευτικές ελευθερίες των πολιτών, και μάλιστα αργήσαμε πάρα πολύ, τους μουσουλμάνους να τους φτιάξουμε το δικό τους το Τζαμί στην περιοχή του Βοτανικού, ενώ πως ακόμη, θα πρέπει επιπρόσθετα όπου αυτοί επιθυμούνε, να τους ανεγείρουμε επιπλέον καινούργια Τζαμιά, για να τους ικανοποιήσουμε τις υπερβολικές θρησκευτικές τους ελευθερίες, πεποιθήσεις. Το κερασάκι στην τούρτα όμως ήτανε, όταν δεν δίστασε και προχώρησε και ένα βήμα παραπέρα, στο τόσο ανθελληνικό του αντιχριστιανικό κατήφορο, παραλήρημα του, ξεπεσμό που πήρε, αναφέροντας, πως εσείς οι λιγοστοί Χριστιανοί, όπως έχετε το Πατριαρχείο σας στην Ισταμπούλ ανοιχτό, έτσι θα πρέπει και αυτοί, οι πολυπληθείς μουσουλμάνοι που διαμένουνε στην χώρα μας, να διαθέτουνε το δικό τους το Τζαμί. Εάν αυτός ο άνθρωπος, τον οποίο τον αντιστρέφομαι, απεχθάνομαι μετά βδελυγμίας, κατάπτυστα, μόνο για τα λεγόμενα του όμως, τις επιμέρους ανθελληνικές προκλητικές του πεποιθήσεις, να το ξεκαθαρίσουμε αυτό το πράγμα, γεγονός, και όχι για το πρόσωπο του. Δεν είναι γενίτσαρος στην κυριολεξία και ανιστόρητος, τότε ποιος είναι;

Τι περισσότερο περιμένετε να σας πει, αναφέρει, ώστε να τον αποκαλέσετε την λέξη πως είναι γενίτσαρός και εκπρόσωπος τον Γκρίζων Λύκων; Όταν του απάντησα, του υπενθύμισα, πως πρώτα επιβάλλεται εναγωνίως, να ανοίξουνε την Αγιά Σοφιά, τον μεγαλύτερο Ιερό Ναό της Ορθοδοξίας μας, την Εκκλησία μας την σκλαβωμένη στην Κωνσταντινούπολη, τότε και πάλι βλέπουμε, εάν τους επιτρέψουμε να τους φτιάξουμε το Τζαμί τους, και αυτό υπό αναρίθμητες προϋποθέσεις, με όρους και κανόνες, που θα καθορίζονται, συμβαδίζουνε, συνάδουνε, με τους εκάστοτε νόμους δικαίου και νόμιμου τάξεως. Μου απάντησε, πως το κτήριο της Αγιά Σοφιάς δεν είναι Χριστιανικός ναός, αλλά ένα παγκόσμιο σύμβολο κληρονομιάς, προστατευόμενο από την unesko. Θαυμάστε λοιπόν, τι Εθνική- Χριστιανική Ορθόδοξη παιδεία αποκόμισε, τον μεταλαμπάδευε η περιβόητη προκλητικά προβεβλημένη δημοκρατική γενιά του πολυτεχνείου τους; Το πώς μετέτρεψαν τα σύγχρονα Ελληνόπουλα, σε σύγχρονους γενίτσαρους, ώστε να μην αναγνωρίζουνε την σκλαβωμένη Εκκλησία τους, αφού είμαστε υποτίθεται μορφωμένοι πολίτες του κόσμου, όχι όμως Έλληνες πολίτες με ορθόδοξα χαρακτηριστικά και γνωρίσματα, φρονήματα και εν πολλοίς, κάπως θα πρέπει, με ποικίλους τρόπους, ηθικούς ή ανήθικους, ως κατά το πλείστο ανήθικους, αυτό όμως δεν έχει απολύτως καμία σημασία, όταν είναι να πετύχουμε τον απώτερο σκοπό μας. Που δεν θα μπορούσε να ήτανε άλλος, από την προβολή του ακόρεστου και αδηφάγου εγώ μας, της αλαζονικής φιλαρέσκειας μας, της υπερβολικής φιλαυτίας μας, αφού η επιμέρους, επιπρόσθετη φιλοδοξία μας, δεν έχει τελειωμό. Επειδή θα πρέπει με την αρρωστημένη φαντασία που μας διακρίνει και αντιπροσωπεύει, συνοδεύει, μιας και θεωρούμαστε το κέντρο του κόσμου, αυτό το υποτιθέμενο προσόν μας, χάρισμα μας, να το προβάλουμε με οποιοδήποτε τρόπο και μέσο, άλλωστε ανέκαθεν, εσαεί, η αδιάλλακτη μισαλλοδοξία μας διέκρινε, με κατεξοχήν χαρακτηριστικό, γνώρισμα μας είναι, το ότι, εμάς μας συμφέρει και εξυπηρετεί, βολεύει. Δήθεν για να προστατέψουμε, διαφυλάξουμε, περιφρουρήσουμε κάποιο μισογκρεμισμένο υποτιθέμενο Τζαμί, που βρίσκεται λίγο έξω από την Χαλκηδόνα, στο φυτώριο που λέμε, το οποίο μας το άφησαν ως ενέχυρο-κληρονομιά οι κατακτητές μας Τούρκοι Οθωμανοί πριν το 1912., της απελευθερώσεως της Μακεδονίας μας. Διάβασα στην τοπική σελίδα του Δήμου Χαλκηδόνας για αυτό και το σχολιάζω, πως υπάρχει ένα μισογκρεμισμένο Τζαμί που μας παραπέμπει στην εποχή της Τουρκοκρατίας, και πως θα πρέπει να το προστατέψουμε ως κόρη οφθαλμού, ενώ προκλητικά χτίστηκε μία Εκκλησία των Αγίων Πέτρου και Παύλου εάν δεν κάνω λάθος. Ενώ στο προαύλιο χώρο της, υπάρχουνε μεγαλοπρεπέστατοι κέλτικοι σταυροί από ένα νεκροταφείου κάποιας χριστιανικής αίρεσης κατά την ορθοδοξία πάντοτε, η οποία βρίσκονταν στην περιοχή μας από τον 9 αιώνα μέχρι των 12 των βογομίλων, αυτήν την στιγμή που διαφεύγει το όνομα τους, τους ίδιους κέλτικους σταυρούς τους γκρέμισε η μπουλντόζα πριν 10 χρόνια στην Πέλλα, μετά από τις προτροπές τους τοπικού ιερέως και φυσικά τις ευλογίες της Μητρόπολης Εδέσσης Πέλλης και Αλμωπίας.

Όπως αντιληφθήκατε, αυτή η προσέγγιση η άκρως μεροληπτούσα και εχθρική, επιθετική θα την ομολογούσα απερίφραστα, απέναντι προς την Ορθόδοξη παράδοση και το τυπικό, το δόγμα μας γενικώς, αποσκοπεί στο να χτυπήσει την Ορθόδοξη πίστη μας, παράδοση μας, ύπουλα, άνανδρα, ανήθικα, διότι ο συγκεκριμένος κύριος βγάζει χολή εναντίον της Ορθοδοξίας, ξερνάει δηλητήριο, ας είναι, ένας από τους πολλούς. Δεν τον είδα όμως να ενδιαφέρεται ή αλλιώς να ευαισθητοποιείται με την δημοκρατική επιλεκτική του μνήμη, για το ότι, στην Λειβαδίτσα στο χωριουδάκι, δίπλα από τα Κουφάλια, σε απόσταση μόλις 4 χιλιομέτρων, η Εκκλησία του χωριού της ενορίας, αυτού του μικρού που δεν ξεπερνάει τα 100 άτομα, δεν σημαίνει όμως πως τους εγκαταλείπουμε, το περιθωριοποιούμε, στην απομόνωση ως ανεπιθύμητο, επειδή δεν φιλοξενείς αρκετό κόσμο στους κόλπου σου, άλλωστε μέσω της Λειβαδίτσας και της κάθε Λειβαδίτσας καταπολεμούμε το τόσο δυσάρεστο φαινόμενο της αστυφιλίας. Φέτος λοιπόν, για πρώτη φορά δεν λειτούργησε την Μεγάλη Εβδομάδα όπως κανονικώς διεξάγονταν διαχρονικώς όλα αυτά τα χρόνια, η Εκκλησία του Αγίου Αλεξίου, του ανθρώπου του Θεού, μήπως συγκινήθηκες για αυτήν την βέβηλη πράξη, γεγονός, αδιαφορία θα την αποκαλούσα, της εσκεμμένης έλλειψης, απουσίας του Ιερέως; Ούτε πως το ίδρυμα Ανατολικορωμυλιωτών-Βόρειο Θρακών, που εδρεύει και αυτό στην Λειβαδίτσα, δίπλα ακριβώς από την Εκκλησία την κλειστή του χωριού, του Αγίου Αλεξίου, που ονομάζεται της Αγίας Τριάδας ή του Αγίου Πνεύματος, είναι στάσιμη λόγω απουσίας οικονομικών πόρων ερμητικώς, εδώ και δέκα χρόνια, λόγω έλλειψης χρημάτων; Αγαπητέ μου φίλε, με την επιλεκτική σου μνήμη, πότε επιτέλους θα αποπερατωθεί; Εσύ γιατί δεν συμβάλεις με όλες σου τις δυνάμεις, είτε οικονομικές, είτε ηθικές, σε αυτήν την τόσο επίπονη και επίμονη διαδικασία, της αποπερατώσεως του Ιερού Ναού της Αγίας Τριάδας των απανταχού Ανατολικορωμυλιωτών;

Και το κερασάκι στην τούρτα τώρα, σε μία ακόμη ξεχασμένη και απομονωμένη, εγκαταλειμμένη, περιθωριοποιημένη από την επικείμενη φθορά του χρόνου και την αδιαφορία των ανθρώπων. Στην κυριολεξία επιβλητικότατη όμως Εκκλησία του Αγίου Αθανασίου, η οποία σας πληροφορώ επειδή την επισκέφθηκα ιδίοις όμμασι, στην ρεματιά της, στην απομόνωση της, στο περιθώριο της, μόλις έμαθα για την παρουσία της. Σας ενημερώνω, πως ο Σταυρός στο πάνω μέρος της Εκκλησίας δεσπόζει επιβλητικά, αγέρωχα, και μας υπενθυμίζει, ότι δηλαδή κάποτε μέσα σε αυτήν την Εκκλησία, την χορταριασμένη σήμερα και εγκαταλειμμένη, διεξάγονταν κατανυκτικότατες θείες λειτουργίες, όπως επίσης και η μακροσκελέστατη κατά τα άλλα, από ότι μπόρεσα να αντικρίσω και σε αρκετά καλή κατάσταση σκεπή της. Από κάποιες σκόρπιες μαρτυρίες, κατάφερα να εκμαιεύσω, ανθρώπων που έζησαν από πρώτο χέρι τον αγώνα αυτού του ανθρώπου, την αγωνία του για να την ανορθώσει, από όλους και όλα όμως, εκτός φυσικά από τον ίδιο τον Θεό, και από αυτόν που την έχτισε, την θεμελίωσε, πάσχισε για να την ανεγείρει, ίδρωσε και οικονομικώς αλλά και κυρίως πνευματικώς, τον Πάτερ Ιωαννίκιο Κοτσώνη, τον αρχιμανδρίτη. Την οποία αυτή διαπρεπέστατη και σεβάσμια προσωπικότητα, φυσιογνωμία, που είναι τιμή μας και καμάρι μας σας πληροφορώ, για όσους γνωρίζουνε να τιμούνε πρόσωπα και καταστάσεις, ανιδιοτελής προσωπικής φύσεως στην κυριολεξία, που μας καθοδήγησε πνευματικώς για δύο δεκαετίες και κάτι παραπάνω. Αφού περπάτησε στα τόσο άνυδρα από θεολογικά θέματα χώματα μας, με την τόσο εμφανή Ορθόδοξη παράδοση του, πίστη του, και τον θεωρώ ασυγκρίτως, αναμφιβόλως τον σημαντικότερο άνθρωπο που πέρασε από τον τόπο μας και με τεραστία διαφορά από τον δεύτερο. Αυτήν την τόσο λαμπερή του, φωτεινή σταδιοδρομία, καμπή και άφησε ανεξίτηλα τα σημάδια του στην περιοχή μας, τα Κουφάλια, στον τόπο μας, μιας και αυτός υπήρξε ο πρωτεργάτης και στυλοβάτης, θεμελιωτής του γυναικείου Μοναστηριού μας, του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά του Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης, στα τέλη της δεκαετίας του 1970, με τις ανυπέρβλητες εσκεμμένες δυσκολίες που ορθώνοντας μπροστά του, αντιμετώπιζε, του βαθύ πρωτοεισερχόμενου στην πολιτική σκηνή σοσιαλιστικού πασόκ. Ακόμη της θεμελιώσεως και αποπερατώσεως του κεντρικού Ιερού Ναού μας, του Αγίου Τρύφωνος, το καμάρι της κωμοπόλεως μας, αρχές της δεκαετίας του 1990, ενώ υπήρξε και ο στυλοβάτης του Ιδρύματος Ανατολικορωμυλιωτών στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Όσον αφορά για αυτήν την Εκκλησία που σας αναφέρω την εντελώς ξεχασμένη, απομονωμένη, περιθωριοποιημένη, εγκαταλειμμένη, του Αγίου Αθανασίου εάν δεν κάνω λάθος, και με κάθε επιφύλαξη, την θεμελίωσε πριν 20 χρόνια, με απώτερο σκοπό του να μονάσει σε αυτήν, αλλά επειδή δεν τον ήρθανε βολικώς τα πράγματα, όπως τα επιθυμούσε και υπολόγισε, αποφάσισε να την εγκαταλείψει με βαριά καρδιά. Διότι ανήγειρε το Μοναστήρι του Ιερού Ησυχαστηρίου του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά στα Κουφάλια, αυτήν την γυναικεία αδελφότητα, και θεώρησε σκόπιμο πως μόλις στο 1χιλιόμετρο από την Εκκλησία-ίδρυμα των Ανατολικορωμυλιωτών στην παρακείμενη Λειβαδίτσα, κάτω στην ρεματιά, θα καταφέρει να ξεπροβάλει ο Ιερός του Ναός, το ησυχαστήριο του. Αλλά δυστυχώς δεν τον ήρθανε τα πράγματα όπως τα επιθυμούσε και τα υπολόγιζε, έτσι με μισή καρδιά την εγκατέλειψε και με απερίγραπτη θλίψη, στεναχώρια, μας στέρησε το δικαίωμα και την χαρά να Εκκλησιαζόμαστε σε αυτόν τον περικαλέστατο Ιερό Ναό που δημιούργησε, όπως επίσης και να την χαιρόμαστε, με προορισμό την περιοχή του Σοχού και το μοναστήρι το ανδρικό που δημιούργησε της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος.

Για αυτό λοιπόν σας προτείνω, να οργανωθούμε, ώστε να καταφέρουμε όσο γίνεται, να συντηρήσουμε εξωτερικά κατά πρωτίστως, τον προαύλιο χώρο της Εκκλησίας του Αγίου Αθανασίου στην Λειβαδίτσα. Δηλαδή, να μαζέψουνε τα φύλλα τα πεταμένα, να βάψουμε τον Ιερό Ναό, να καθαρίσουμε περιμετρικά την περιοχή από τις επιμέρους λάσπες, ακαθαρσίες, όπως επίσης και από την επιβαλλόμενη φθορά του χρόνου, επειδή δυστυχώς τα σημάδια του είναι ορατά δια γυμνού οφθαλμού, όμως δεν γνωρίζω ακόμη πόσο διάστημα θα μας περιμένει, υπομένει καρτερικώς και δεν θα καταρρεύσει ως ένας γυάλινος πύργος, αλλά και την πολλαπλή αδιαφορία των πολιτών. Να απαιτήσουμε από την πολιτεία, πιέσουμε με όλους τους τρόπους, θεμιτούς ή αθέμιτους, τους εκάστοτε πολιτικούς ταγούς, το μονοπάτι περίπου ενός χιλιομέτρου, που πηγαίνει-κατευθύνεται προς την Εκκλησία του Αγίου Αθανασίου, από το Ίδρυμα των Ανατολικορωμυλιωτών μέχρι την Εκκλησία να ασφαλτοστρωθεί επειγόντως, επιτέλους, ώστε η επικείμενη πρόσβαση να γίνεται ευκολότερη. Γενικότερα ο καθένας από την πλευρά του να ευαισθητοποιηθεί, να ενημερώσει τους φίλους του, γνωστούς του, από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που επικοινωνεί αφειδώς μαζί τους, σε καθημερινή βάση, για την ύπαρξη, παρουσία, αυτής της Εκκλησίας. Πως πρόκειται για μία Εκκλησία αρκετά μεγάλη σε έκταση σας πληροφορώ, περίπου, σε μήκος, όπως του Αγίου Γεωργίου στα Κουφάλια, η οποία εκπέμπει σήμα κινδύνου, μας έχει την ανάγκη μας, μας χρειάζεται, θα γκρεμιστεί, θα καταρρεύσει, είναι θέμα χρόνου μόνο, ήδη στέκεται μετά κόπων και βασάνων, μας περιμένει την βοήθεια μας, την αλληλεγγύη μας, αλλά μέχρι πότε; Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας, ο Εδέσσης Πέλλης και Αλμωπίας ο Κύριος Ιωήλ να ενημερωθεί επιτακτικώς, για να ενεργήσει τάχιστα, δεν μας τιμάει αυτή η προκλητική αδιαφορία που επιδεικνύουμε, όσο για τον εσωτερικό Ναό, νομίζω πως εάν καταφέρουμε και κάνουμε την αρχή, για τα εξωτερικά θέματα, μετά θα δώσει ο Θεός και για το εσωτερικό. Μόλις την αντίκρισα από κοντά, ιδίους όμμασι, μου θύμισε, μοιάζει, ως ένας Ναός ο οποίος είναι εγκαταλειμμένος, βομβαρδισμένο τοπίο στην κυριολεξία, στο σημείο εκείνο χρόνια να είχε πατήσει ανθρώπινο πόδι, πρέπει να κόψουνε τα κλαδιά των δέντρων, για να φαίνεται η Εκκλησία. Κύριοι και Κυρίες, τέτοιες εικόνες έρημων Εκκλησιών, τελείως απομονωμένες, αντικρίζεις μόνο στην κατεχόμενη Κύπρο ή στην Μικρά Ασία, όμως εκεί είναι σκλαβωμένες, έχεις την δικαιολογία έτοιμη στο στόμα, σε αυτήν την περίπτωση, τι δικαιολογία να βρούμε να πούμε; Δεν νομίζω να μας τιμάει το γεγονός, αυτή η τόση προκλητική αδιαφορία, να ενδιαφερόμαστε για τον μισογκρεμισμένο πύργο τον μουσουλμανικό, που με πολύ φαντασία τον αποκαλούμε Τζαμί ή για τους τάφους των αιρετικών με τους κέλτικους σταυρούς του 10-12 αιώνος, που έζησαν στην περιοχή μας, των βογομίλων, ενώ το Νεκροταφείο το σημερινό της Χαλκηδόνας έχει τα μαύρα του τα χάλια, ρυμοτόμηση μηδέν, όσο για τις επιμέρους κλοπές των αυτοκινήτων που παρκάρουνε για να αποδώσουνε τις πρέπουσες τιμές στους δικούς τους, σε καθημερινή βάση τα παραβιάζουνε, σας πληροφορώ. Ας βάλουμε επιτέλους, έναν φραγμό στην αδικαιολόγητη αδιαφορία μας, να τοποθετήσουμε έναν μακροπρόθεσμο στόχο και σκοπό, σε αυτήν την προσπάθεια που σπέρνουμε από αυτήν εδώ την τόσο ταπεινή και άσημη σελίδα, από τον  χώρο του διαδικτύου, να λειτουργούμε τον Ιερό Ναό του Αγίου Αθανασίου έκαστος έτους, ανήμερα της ονομαστικής του εορτής, με ολονύκτια αγρυπνία.


Οι λάτρεις της Ελληνικής ιστορίας.

Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2016

28 ΟΚΤΩΒΡΊΟΥ ΤΟΥ 1940. ΤΟ ΌΧΙ ΤΟΥ ΜΕΤΑΞΆ



Με μεγάλη μου λύπη, απογοήτευση, θλίψη, κυρίως στεναχώρια, κατήφεια, μελαγχολικής Εθνικής ιστορικής διαχρονικής φύσεως και παρακαταθήκης, παρακολούθησα, άκουσα, ιδίοις όμμασι, μιας και ήταν η πρώτη φορά που παραβρέθηκα σε μία τοπική εκδήλωση, ομιλία, με θέμα την προγραμματισμένη και επιτακτικά- επιβαλλόμενη 28 Οκτωβρίου του 1940. Τώρα, δεν νομίζω να σας γεννάται το ερώτημα, για το πόσο κόσμο κατάφερε να προσελκύσει, συγκεντρώσει; Στην απλή καθομιλουμένη, ήταν δεν ήτανε 5 παρέες της κλίκας που λέμε, οι ίδιοι και οι ίδιοι, τα γνώριμα γνωστά πρόσωπα των βολεμένων ανθρώπων της καθεστωτικής τάξεως, οι οποίοι μεταξύ τους αυτοεξυπηρετούνται, αυτοικανοποιούνται ή αλλιώς γλείφονται. Εν παραδείγματι, όπως ακριβώς συμβαίνει σε μία παρακείμενη καφετέρια, αυτοί μονίμως βρίσκονται σε όλες μα σε όλες τις κοινωνικές υποτίθεται εκδηλώσεις, από τα λεγόμενα παραδοσιακά κόλιντα, τις γιαουρτομαχίες, γιορτές κρασιού και καρπουζιού, σταφυλιού, ανθοέκθεση, τα πανηγύρια, τα χορευτικά συγκροτήματα να μαγαρίζουνε, βεβηλώνουνε- χορεύουνε επάνω στο Επίσημο Ηρώο της μικρής μας πόλεως και ου το καθεξής. Όλοι αυτοί οι κύριοι και οι κυρίες, με τους οποίους δεν έχω απολύτως τίποτα προσωπικό εναντίον τους, να χωρίσω, απεναντίας, υπήρξανε και γνωστοί μου κάποτε, απλώς τους τύφλωσε η υπερβολική δόξα για την εξουσία, τα συμφέροντα που λέμε ή το λεγόμενο καβάλλιμα του εκάστοτε καλαμιού. Εν κατακλείδι, το τραγικό στην όλη υπόθεση είναι πως κούρασαν τα ίδια και τα ίδια πρόσωπα και χρειάζεται επειγόντως, εναγωνίως την πρέπουσα ανανέωση. Πιστέψτε με, εδώ εγώ ο ίδιος, ο εντελώς ανώνυμος, αδιάφθορος, αφού δεν με είδε ακόμη, αντίκρισε, για να με διεφθάρη η εκάστοτε δόξα της εξουσίας, πολλές φορές αναρωτιέμαι, προβληματίζομαι, στοχάζομαι ενδομύχως σας το εξομολογούμε ειλικρινώς. Μήπως άρχισα και κουράζω; Ή κούρασα με τα γραφόμενα μου; Τις σκέψεις μου; Τις προτάσεις μου; Τους προβληματισμούς μου; Όπως επίσης και ενίοτε με την υπερβολική στερεότυπη στείρα ιδιοτροπία μου; Της δικής μου πολιτικής ιδεολογίας, αντίληψης της ζωής, νοοτροπίας γενικώς, με την οποία δεν είστε καθόλα υποχρεωμένοι να συμφωνείτε καθολικώς, πλήρως μαζί μου. Προς θεού όμως, όλοι μας διαθέτουμε και θετικά αλλά και αρνητικά γνωρίσματα, χαρακτηριστικά, στοιχεία, τα οποία όλα αυτά με την εκάστοτε σύγκριση του καθενός, κατορθώνουμε και ξεχωρίζουμε, διαφέρουμε ο ένας από τον άλλον. Φανταστείτε λοιπόν, μία κοινωνία ακριβώς ίδιας ιδεολογικής πολιτικής αντιλήψεως, όπως των διδύμων σιαμαίων, να μην ακούγονταν απολύτως καμία διαφορετική άποψη και γνώμη, πρόταση, τότε, τι νόημα θα είχε ο πολιτικός λόγος;

Νομίζω πως δεν θα είχε αξία και ουσία, ασχέτως και εάν η υποτιθέμενη γενιά του προκλητικά πολυδιαφημισμένου τους πολυτεχνείου ή αλλιώς της μεταπολιτεύσεως, αυτό επιθυμεί εναγωνίως και ποικιλοτρόπως. Στο πως θα καταφέρει να μας ελέγξει πλήρως τον τρόπο σκέψη μας, την Εθνική μας συνείδηση και το Ορθόδοξο Χριστιανικό μας φρόνημα να το χειραγωγήσει στις δικές της μεθοδεύσεις, να μας εισάγει ύπουλα και άνανδρα, ανήθικα, τα τόσο ανθελληνικά και αντιχριστιανικά τα δικά της πιστεύω και πράγματι το πέτυχε στο μέγιστο βαθμό θα ομολογούσα. Το κατόρθωσε στο μέγιστο, δυστυχώς αυτή είναι η ωμή και σκληρή, τόσο κυνική αλήθεια, διότι κανείς δεν αντιδρά στο τίποτα, μιας και ότι μας παρουσιάζουνε εμείς ανταποδίδουμε με το γνωστό μας σκύψιμο του κεφαλιού και το πασίγνωστο yes men. Ασφαλώς κατάφερε και επιβλήθηκε σε όλα, μα όλα, τα στρώματα της υποτιθέμενης δημοκρατικής κοινωνίας, μηδενός εξαιρουμένου, το επέβαλε, κυρίως με την τόσο επαίσχυντη, αήθης μεροληπτική εσκεμμένη δημοσιογραφική συκοφαντική της προπαγάνδα. Αυτής της στείρας μεθοδευμένης, στοχευμένης, δημοσιογραφικής αλητείας, αγυρτείας, της πλύσης εγκεφάλου που μας ασκεί ολημερίς, καθημερινώς, σε όλα τα στρώματα της υποτιθέμενης Ελληνικής κοινωνίας μας ή στα μέσα παραπληροφόρησης, τα οποία τα ελέγχει πλήρως και εξολοκλήρου. Σκοπός τους είναι ένας και μοναδικός, όλοι μας να τους προσκυνούμε, γλείφουμε και να τους συμπεριφερόμαστε όπως αυτοί θέλουνε και επιθυμούνε, εθελόδουλα, ραγιάδικα, ως γνήσια και κυρίως πιστά πειθήνια όργανα τους, της παγκοσμιοποιήσεως που υπηρετούνε και εκπροσωπούνε. Τώρα, εάν κανένας κατορθώσει και ξεφύγει από την εσκεμμένη στενωπό που τον έριξαν, καθοδήγησαν, με την υποτιθέμενη προκλητικά προβεβλημένη δημοκρατική τους μαεστρία, κάλυψη, του δημοκρατικού τους μανδύα και αντιδράσει, ανορθώσει το πνεύμα του, την πυγμή του, το ανάστημα του βρε αδερφέ και βροντοφωνάξει πως φτάνει πια, σας βαρέθηκα, σας σιχάθηκα, αφού κατάφερε και τους ξέφυγε, απεγκλωβίστηκε από τις δηλητηριώδεις τους δακρύβρεχτες δημοκρατικές δαγκάνες, που υποτίθεται πως εκπροσωπούνε και αντιπροσωπεύουνε, τότε ακολουθούνε την γνωστή τους γνώριμη τακτική, της εσκεμμένης ιδιοτελέστατης πάντοτε πολιτικής συκοφαντίας, λασπολογίας, προπαγάνδας. Και φυσικά δεν θα μπορούσε να απουσιάζουνε από επάνω τους, να τους συνοδεύουνε όπως πάντοτε οι άναρχες κραυγές της υποτιθέμενης δημοκρατίας τους υστερίας. Ώστε να συνεχίσουνε εσαεί, διαχρονικώς, να απολαμβάνουνε τα υπεράριθμα πλουσιοπάροχα οικονομικά οφέλη τους, αυτοί κατά πρωτίστως, τα τέκνα τους, οι αυλικοί τους και στο τέλος, τέλος τα κομματοσκυλά τους. Αγαθά που τους χάρισε, παραχώρησε αφειδώς η πλουτοδημοκρατία των ολίγων βολεμένων αστών, των τζακιών τους, των γνώριμων οικογενειών που ανέκαθεν ασκούσανε εξουσία στην χώρα μας, φέουδο τους, με τον αναρίθμητο δημαγωγικό λαϊκισμό που τους διακρίνει και τους συνοδεύει, μόνο και μόνο για να καλύψουνε την ποικίλη διαφθορά τους. Ούτε είναι σωστό κατά την ταπεινή μου γνώμη και άποψη, πεποίθηση, ότι όλα όσα εκφέρω, εναντίον της τρισκατάρατης γενιάς του πολυτεχνείου, μπορείτε και να τα απορρίψετε, παραγκωνίσετε, εξοβελίσετε, προσπεράσετε, παραβλέψετε και να τα ρίξετε στον κάλαθο με τα σκουπίδια, έτσι με ελαφρά την καρδία, αδιαφορία, διότι τότε ευλόγως, θα έχω κάθε δικαίωμα, βούτυρο στο ψωμί μου θα ήτανε και πολύ εύκολο κατά εμέ, να σας αποκαλούσα πως είστε ιδιοτελείς, πορωμένοι και αυταρχικοί, φανατικοί μισαλλόδοξοι με τις γνώριμες αναπαυτικές βολεμένες καρέκλες σας, ενώ μονίμως ασκείτε, υφαίνετε, προστατεύετε τα εκάστοτε πολιτικά ιδιοτελέστατα συμφέροντα σας.

Δεν το κρύβω, πως Ναι προβληματίζομαι σοβαρώς, αμφιταλαντεύομαι, πως σιγά, σιγά, θα πρέπει να αρχίσω να αποτραβιέμαι, απομακρύνομαι, αποσύρομαι, και ίσως, να σταματήσω να εκφέρω πολιτικό λόγο και να αρθρογραφώ στην καθομιλουμένη. Λογικό είναι ότι άρχισα να κουράζω, όχι μάλλον, όταν κάποιοι άνθρωποι που συνεχώς αυτοπροβάλλονται εσαεί και διαχρονικώς, με οποιοδήποτε κόστος και μέσο, κυρίως ανήθικου τρόπου και ήθους, επειδή μονίμως ενδιαφέρονται για το πώς θα προβάλουνε το υποτιθέμενο τόσο αστραφτερό εγώ τους, κατά την αρρωστημένη τους φαντασία πάντοτε. Αφού δίχως υπερβολή, θεωρούνε τον εαυτό τους το κέντρο του κόσμου, την λαμπερή εγωπάθεια τους, τον υπερβολικό εγωισμό τους, την υστεροφημία τους γενικώς, και ποτέ των ποτών δεν ενδιαφέρθηκαν, δεν τους καίγεται καρφάκι για το κοινό καλό του εμείς. Δυστυχώς, δεν μπορούνε να αντιληφθούνε, δεν το δέχεται ο άκρατος αδηφάγος εγωισμός τους, πως κάποτε θα πρέπει να κάνουνε και στην άκρη, να αποχωρήσουνε από τα κοινά, για να δώσουνε τόπο στα νιάτα, ώστε να ανοιχτούνε καινούργιες ευκαιρίες στην ζωή, τα λεγόμενα φώτα της δημοσιότητας θα πάψουνε να φέγγουνε εσαεί επάνω τους, να ανοίξουνε δρόμους προς το καινούργιο. Όχι ότι το παλιό δεν χρειάζεται, ούτε πως θα πρέπει να το πετάξουμε στον εκάστοτε παλιατζή, στα αζήτητα, το παλιό επιβάλλεται επιτακτικώς να το σεβόμαστε, να το περιφρουρούμε, να το προστατεύουμε, δεν μας τιμάει να το εγκαταλείπουμε οικειοθελώς στα δύσκολα. Τώρα που οι δυνάμεις του το εγκατέλειψαν, αδυνατούνε να μας σηκώσουνε στις πλάτες του, στους ώμους του, όταν όμως μας σήκωναν και μας μεγάλωσαν αξιοπρεπώς, τότε ήτανε καλά; Όλα στην ζωή είναι αμοιβαία, οι εκάστοτε σχέσεις ήτανε αμφίδρομες διαχρονικώς, με ότι αυτό συνεπάγεται, για αυτό λοιπόν το παλιό θα πρέπει να το τιμούμε και σεβόμαστε όπως του αρμόζει και αξίζει. Όταν μας σέβεται όμως και αυτό, και δεν μας παραγκωνίζει, απομακρύνει παθητικά, υπεροπτικά, με εκείνη την γνωστή του αλαζονική περήφανη διάθεση, στάση, έπαρση, πως αυτό όλα τα γνωρίζει και επίσης οσάκις τα έπραξε ορθώς, ενώ εμείς οι νεότεροι είμαστε μονάχα για να τους σκουπίζουμε τον ιδρώτα του προσώπου τους και να τους χειροκροτούμε και ασφαλώς δεν θα μας συμπεριφέρεται ως ανεπιθύμητους, διότι μας θεωρεί αμελητέα ποσότητα, τότε η σχέση γίνεται αμοιβαία και αμφίδρομη. Κανονικώς θα πρέπει να βρίσκεται σε μία λαμπερή σεβαστή γωνία, αναπαυτική πολυθρόνα όπως του αξίζει, για να μας συμβουλεύει, καθοδηγεί, με την εκάστοτε εμπειρία που αποκόμισε από την πληθωρική φουρτούνα της ζωής του, όπως επίσης και να μας νουθετεί, παιδαγωγεί, ενθαρρύνει για τις μετέπειτα μελλοντικές πολιτικές κινήσεις μας.

Έλα όμως, πως η άκρατη υπερβολική φιλοδοξία της αδηφάγας φιλαυτίας δεν έχει τελειωμό, μας κούρασαν στην κυριολεξία, να τους αντικρίζουμε όλους στα ίδια και στα ίδια πόστα, θέσεις, αφήστε και κανέναν άλλον λιγάκι ώστε να προωθηθεί κύριοι και κυρίες, ο ήλιος που ανατέλλει εξέρχεται για όλους και όχι μονάχα για εσάς. Μου ήρθε στην μνήμη μου, όταν πέθανε ο Νίκος Κακαουνάκης, τότε είχα αναφέρει, και ασφαλώς παρεξηγήθηκα από τους βολεμένους διεφθαρμένους των σαλονιών, οι οποίοι δεν παραχωρούνε νερό στον συνάδελφο τους, πως ευτυχώς που απεβίωσε και έτσι απαλλαχτήκαμε από την τόσο ενοχλητική του παρουσία. Διότι αλλιώς δεν υπήρχε περίπτωση να σταματούσαμε να τον βλέπουμε στις οθόνες των τηλεοράσεων μας, αφού καθημερινώς είχε πιάσει στασίδι μόνιμο και δεν έλεγε με τίποτα να το αφήσει. Σας ερωτώ, εκ βαθέως καρδιάς, μέχρι πότε θα ήμασταν υποχρεωμένοι να τον ακούμε τις γνώριμες αγριοφωνάρες του, σε καθημερινή βάση και να ισχυρίζεται, τα ίδια και τα ίδια στερεότυπα πράγματα; Ο μόνος τρόπος για να απαλλαγούμε από την τόσο ενοχλητική του παρουσία ήτανε ο επικείμενος θάνατος του, σίγουρα ακούγεται ακραίο, σκληρό και μακάβριο, το γνωρίζω, δυστυχώς όμως άλλη επιλογή δεν είχαμε και ευτυχώς μας γλύτωσε, όταν τον φώναξε ο Κύριος μας και Πανάγαθος Θεός για την πρέπουσα απολογία της ψυχής του. Έτσι λίγο άφησε ή αλλιώς άνοιξε τον δρόμο σε καινούργια διεφθαρμένα λαμόγια, άλλωστε με όποιο δάσκαλο καθίσεις τέτοια γράμματα θα μάθεις, δημοσιογραφικής αλητείας, για να προπαγανδίζουνε υπέρ του σοσιαλιστικού πασόκ. Μην σας κακοφαίνονται οι ωμές και σκληρές, κυνικές αλήθειες, διότι φίλοι μας θα πρέπει να γνωρίζετε, να είστε ενήμεροι, πως είμαστε πολιτικοί αντίπαλοι, τι να κάνουμε, αυτοί η γενιά του πολυτεχνείου με εξέθρεψε με το ρητό, ο θάνατος σου η ζωή μου, δεν μπορεί μόνο να χτυπάς και μάλιστα πισώπλατα, θα σε χτυπήσουνε κι όλας. Παράδειγμα τρανό, λίγο πριν αποβιώσει, είχε εξώφυλλο στην προπαγανδιστική του υποτίθεται αδέσμευτη εφημερίδα, το Καρφί, την Ντόρα την Μπακογιάννη που τότε ήτανε Υπουργός της ΝΔ Εξωτερικών, την οποία όσοι με παρακολουθείτε ενδελεχώς γνωρίζετε πως την απεχθάνομαι, είμαστε σε εντελώς διαφορετικούς πολιτικούς χώρους. Αυτό δεν σημαίνει όμως, πως θα πρέπει τους ανθρώπους, τους πολιτικούς του αντιπάλους, όταν δεν είναι, ανήκουνε στην δικιά τους την ιδιοτελέστατη πάντοτε πολιτική πλευρά, των συμφερόντων τους, να τους ξευτιλίζουμε, υποβαθμίζουμε και μειώνουμε γενικώς την αξιοπρέπεια τους. Θεωρώ πως υπερέβηκε κατά πολύ τα ανθρώπινα επιτρεπτά όρια, η δημοσιογραφική κριτική, ή αλλιώς σάτιρα έχει και τα όρια της, δεν μας τιμάει να κατρακυλούμε στην απέναντι πλευρά της υπερβολικής αμετροέπειας. Είχε λοιπόν πρωτοσέλιδο, εξώφυλλο παρακαλώ, μόνο και μόνο για να πουλήσει, άλλωστε αυτός ήτανε ο μοναδικός στόχος του, την κονόμα, το χρήμα, το κέρδος με το αζημίωτο βέβαια, έστω και εάν επιβαρύνεται, πάνω στην αξιοπρέπεια του άλλου, την Ντορα να την σουβλίζουνε μέσα στα καμένα κάρβουνα, όπως τον οβελία το μέγα Πάσχα. Σας ερωτώ, αυτό το πράγμα λέγεται δημοσιογραφική αμερόληπτη ενημέρωση, κάλυψη και επικοινωνία ή μήπως μία αήθης άκρως μεροληπτική δημοσιογραφική αλητεία, αγυρτεία, οι οποία τους πάντες και τα πάντα τους εξευτελίζει, μειώνει, αρκεί ο Κακανουνάκης και ο κάθε Κακαουνάκης να μην ζημιώνεται οικονομικώς, όταν δεν εξυπηρετούνε τα συμφέροντα του;

Στην ομιλία μας τώρα, η οποία δεν ξεπερνούσανε ασφαλώς ούτε τα 50 άτομα, και φυσικά όλοι τους, οι παραβρισκόμενοι αναγκαστικά ήτανε εκεί, διότι ο θεσμός που κατείχανε, ο τόσος νευραλγικός δεν θα μπορούσανε να απουσιάζουνε, άλλωστε αυτοί οι ίδιοι διοργάνωσαν την εκδήλωση, ομιλία, ο Θεός να την αποκαλέσει, κάνει όμως αυθεντική ιστορική Ελληνική γνήσια και κυρίως αμερόληπτη εκδήλωση, αλλά εν πάση περιπτώσει. Επομένως, μόνο από την προσέλευση του κοινού, του κόσμου, την τόσο απογοητευτική αρνητική εικόνα, η εκδήλωση στέφθηκε από πλήρη αποτυχία. Όσο για τα λεγόμενα των κυρίων πρωταγωνιστών, του Λυκειάρχη Θεολόγου παρακαλώ Χαλκηδόνας κυρίως, αφού αυτός υπήρξε ο βασικός ομιλητής, ο οποίος Κύριος μου διαφεύγει το όνομα του, άλλωστε δεν υπήρξε τίποτα το ιδιαίτερο, το σημαντικό, για να τον συγκρατήσω στην μνήμη μου. Διότι, η συστηματική και κατευθυνόμενη ομιλία που πραγματοποίησε, η τόσο διαστρεβλωμένη και παραποιημένη, δημαγωγικής φύσεως, λαϊκίστικου περιεχομένου θα την αποκαλούσα. Αφενός, συνεχώς είχε τάσεις μειωτικές προς το πρόσωπο του Εθνικό μας Κυβερνήτη, μείωνε, υποβάθμιζε την τόσο σημαντική παρουσία, νευραλγικής φύσεως, προσωπικότητας του Ιωάννη Μεταξά, ενώ αφετέρου, προσπαθούσε εντέχνως και επιμελώς να χαϊδέψει τα αυτιά της τόσο αντεθνικής, προδοτικής και ανθελληνικής άθεης, διεθνιστικής αριστεράς με την υποτιθέμενη αντίσταση τους. Έφτασε μέχρι του επαίσχυντου σημείου να διαστρεβλώσει για πολλοστή φορά την ιστορική αλήθεια, μήπως είναι ο μόνος; Η εξαίρεση στον κανόνα; Δεν είχα την απαίτηση, την εντύπωση, να ξέρει να αντισταθεί, σε αυτήν την κοινωνία ζω και αναπνέω καθημερινώς, επομένως αντιλαμβάνομαι τις ιδιοτελέστατες πολιτικές τους σκοπιμότητες, συμφέροντα, που του ασκούνε, σε όλους τους χώρους, κλάδους, ιδίως των εκπαιδευτηρίων-σχολείων. Δεν περίμενα να γνωρίζει να ανθίστανται, στις αναρίθμητες ανθελληνικές προκλήσεις, μεθοδεύσεις, τις διαχρονικές της αντεθνικής αριστεράς. Σχεδόν όλοι το ίδιο πράττουνε, μηδενός εξαιρουμένου, αυταπάτες να μην έχουμε, ούτε να πετάμε στα ουράνια ως σύγχρονοι αιθεροβάμονες, ελάχιστοι, στα δάχτυλα του ενός χεριού θα τους απαριθμούσα πως ξεχωρίζουνε και κυρίως γνωρίζουνε να σεβαστούνε τον εαυτό τους και την ιστορία τους γενικώς. Επειδή όταν αναγράφεις, εξιστορείς, τα ιστορικά γεγονότα έτσι όπως έχουνε και όχι όπως μας συμφέρουνε και ταιριάζουνε, βολεύουνε, εξυπηρετούνε, τότε και μόνο τότε γνωρίζουνε να τιμούνε, να σεβαστούνε, την ιστορία τους, την ιερή παράδοση τους, την παρακαταθήκη τους, αφού όταν δεν μασάς τα λόγια σου, δεν νοθεύεις εσκεμμένως τα ιστορικά γεγονότα, δεν φτιάχνεις επίτηδες εκπτώσεις στα πιστεύω σου, είσαι άξιος συγχαρητηρίων και οποιοδήποτε επαίνου σού αξίζει. Εν κατακλείδι, εν πολλοίς, δεν εκποιείς, δεν προσκυνάς, δεν συμβιβάζεσαι στους πολλάκις συμβιβασμούς που σου υπόσχονται πανταχόθεν, οι πολυπληθείς προσκυνητές τους. Στις σύγχρονες σειρήνες της παγκοσμιοποίησης, όταν ανήθικα σου ζητούνε να προσκυνήσεις τον θεό χρήμα και προσκύνα, με το γνωστό τους, το ρητό, πως ο χρόνος είναι χρήμα, στην ιστορία του Έθνους μας, είτε μας αρέσει, είτε δεν μας αρέσει, αυτή είναι η γνήσια και αυθεντική μας ιστορία, και μέσα από τα λάθη της, θα πρέπει να βελτιωνόμαστε συνεχώς για να μην τα ξαναπράξουμε.

Ενώ κανονικώς, θα πρέπει να την ομολογούμε ευθαρσώς, με την εκάστοτε ειλικρίνεια που θα έπρεπε να μας διακρίνει, συνοδεύει, δίχως εκείνες τις γνωστές μας πολιτικές ιδεοληψίες, αγκυλώσεις, ιδιοτελέστατες πάντοτε, προκαταλήψεις, με απώτερο στόχο μας και σκοπό μας, στο πως να βελτιωνόμαστε, να αποφεύγουμε τα καινούργια εμπόδια που θα μας ανορθώνονται μπροστά μας, και όχι στο πώς να συντηρούμε, διαχρονικώς, εσαεί, τα πολιτικά μας πάθη, όχι με την διαχρονική ιστορική γνώση όμως όπως κανονικώς θα έπρεπε, αλλά με την διαστρεβλωμένη, παραποιημένη λήθη όπως συνεχώς διαπράττετε. Συμφωνώ απολύτως, πως θα πρέπει, επιβάλλεται, θεωρείται επιτακτική ανάγκη, να χαράξουμε καινούργια πορεία, ρότα, διαδρομή, δεν θα πρέπει να είμαστε εγκλωβισμένοι στο στείρο και τόσο αιματοπότιστο, απόμακρο, το οποίο όλους μα όλους μας ενοχλεί και πονάει, παρελθόν του χτες, που μόνο πρόσθετα προβλήματα μας δημιουργεί, αντιμετωπίζει, ενώ συνεχώς προβάλει ως ένα επιπρόσθετο,, επιπλέον εμπόδιο μπροστά μας, και δεν μας αφήνει να αναπνεύσουμε, να δημιουργήσουμε, δεν μας συμφέρει να αναμοχλεύουμε το παρελθόν. Εσείς όμως, το συντηρείτε, το αναμοχλεύετε, με την ανήθικη εξιστόρηση που εσκεμμένως αφηγείστε μεροληπτικώς, δημαγωγικώς, έτσι και εγώ είμαι υποχρεωμένος να αντιδράσω, να υπερασπιστώ την Εθνική πλευρά, τον λεγόμενο Πατριωτικό χώρο, τα ηρωικά τάγματα ασφαλείας, εγκεφαλικά τώρα. Δεν σημαίνει πως όποιος υποτίθεται έπιανε τα όπλα, και ανέβαινε στο βουνό, δήθεν για αντίσταση εναντίον των Γερμανών, Ιταλών, Βουλγάρων κατακτητών, κατευθείαν ήτανε και αντιστασιακός; Ο αείμνηστος Γεώργιος Παπανδρέου το 1944, στα λεγόμενα Δεκεμβριανά, τότε που οι Άγγλοι τον τοποθέτησαν μεταβατικό-υπηρεσιακό πρωθυπουργό, όταν η Αθήνα από την μία άκρη της μέχρι την άλλη καιγότανε εξολοκλήρου, από τους συμμορίτες αντάρτες του ΚΚΕ ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, διότι κατέβαιναν από τα υποτιθέμενα βουνά της αντιστάσεως, ωραία ακούγεται, παραμυθάκια για τα μικρά αμούστακα παιδάκια, όμως κύριοι. Της κλεψιάς, της βίας και της αναρίθμητης τρομοκρατίας, ληστείας, πλούσιοι πολλοί εξ αυτών, ενώ πριν τον πόλεμο υπήρξανε πάμφτωχοι οικονομικώς, όμως με τις πολλαπλές τους λίρες που αποκόμισαν ως λάφυρα πολέμου, είτε από τους Άγγλους, τότε συμμάχους τους, και στην προκειμένη περίοδο λόγω της επικείμενης μοιρασιάς της εξουσίας εχθρούς τους. Είτε από τις κλεψιές που διέπραξαν σε σπίτια επιφανών και ευκατάστατων Ελλήνων συμπολιτών μας και όχι, υπό καμία έννοια συνεργατών των Γερμανών, η εύκολη λύση, η δικαιολογία, ώστε να κλέβουνε χωρίς κανείς να τους παρεμποδίζει, αλλά και πολλαπλά αφροδίσια σεξουαλικά νοσήματα αποκόμισαν μόλις κατήλθαν από το βουνό, και όποιος κατάλαβε ας αντιλήφθηκε το τι θέλω να σας τονίσω. Άλλο πράγμα είναι το τι φαίνεται προς το έξω, τι θέλουνε να περάσουνε οι πολλαπλοί υποστηρικτές τους, αφού την κλεψιά πολύ την αγάπησαν, το πλιάτσικο, τον κλέφτη όμως κανείς, και άλλο τι πραγματικά συνέβη, και μην ξεχνάτε το τόσο σημαντικό γεγονός, νευραλγικό θα ισχυριζόμουνα, πως την ιστορία την γράφουνε οι νικητές. Όσο για τους ηττημένους, στην λήθη, στο περιθώριο, στην καλύτερη περίπτωση το μπουντρούμι της απομονώσεως ή στην παρακείμενη πηγάδα του Μελιγαλλά και του Φενεού Κορινθίας, σε αυτούς τους τόπους μαρτυρίου, θυσίας των αγνών Ελλήνων, εκεί που τους έσφαζαν ανηλεώς, βαναύσως, υποτίθεται δημοκρατικά πάντοτε, τα απροστάτευτα θύματα τους, κυρίως γυναικόπαιδα, στα διυλιστήρια της Ούλεν στο Περιστέρι, με τσεκούρια και κονσερβοκούτια, μπαλντάδες, για να μην σπαταλούνε σφαίρες, όπως την αείμνηστη ηθοποιό Ελένη Παπαδάκη, μέσα στο καμαρίνι της, την έσφαξαν, από την τρομοκρατική τους οργάνωση την ΌΠΛΑ και ου το καθεξής.

Όπως αντιληφθήκατε, γνωρίζω πρόσωπα και καταστάσεις άγνωστα κατά τους πολλούς, τα οποία εάν επιδιώξω να τα συντηρήσω, αναμοχλεύσω ως ένας ακόμη επιπρόσθετος μισαλλόδοξος, δεν θα σας συμφέρει να έρθετε αντιμέτωποι μαζί μου ενώπιον ενωπίος. Καταλάθος βέβαια σας ξέφυγα, όλα αυτά τα τόσο θλιβερά, μακάβρια, αποκρουστικά, ιστορικά γεγονότα διαδραματίστηκαν μόλις αποχώρησαν οι Γερμανοί κατακτητές, τον Σεπτέμβριο του 1944, από τους υποτιθέμενος αντιστασιακούς αντάρτες του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ- ΚΚΕ, όμως για καλή σας τύχη, μόνο που τα αναφέρω και τα εξιστορώ χαλιέμαι στην κυριολεξία, για αυτό και σταματώ. Όμως όλοι μα όλοι, την ιστορία την πλασάρουνε, παρουσιάζουνε όπως τους ταιριάζει και συμφέρει, εξυπηρετεί, βολεύει, διότι ότι λάμπει δεν σημαίνει πως είναι και χρυσός. Έχουμε εμείς οι Έλληνες μία τάση να υπερβάλουμε κατά πολύ και να θέλουμε, επιδιώκουμε υποτίθεται να κυριέψουμε, καταλάβουμε, κάποιες απάτητες κορυφές, ψάχνοντας εναγωνίως τρόπους για νέους ήρωες μακριά όμως από τα Ελληνικά στρατεύματα, σώματα και έτσι κοιτάζουμε, εντοπίζουμε κυρίως, κατευθυνόμαστε προς την παρανομία, ανταρσία, στην καθομιλουμένη. Τώρα όμως, αφού οι Γερμανοί αποχώρησαν από την χώρα μας, την εγκατέλειψαν όπως εναγωνίως επιθυμούσε οι πολλαπλοί αντιστασιακοί τους αντίπαλοι, ήδη από τον Οκτώβριο του 1944, για ποιο λόγο δεν παρέδιδαν τον οπλισμό τους, αφού ο εχθρός πλέον έπαψε να υφίστανται; Μήπως για να καταλάβουνε δια της βίας και της αναρίθμητης τρομοκρατίας, την επικείμενη εξουσία; Όπως ακριβώς συνέβη στην πατρίδα τους την άναρχη Σοβιετική Ένωση, τον Οκτώβριο του 1917, στην λεγόμενη τους Οκτωβριανή Επανάσταση, με τους αιματοπότιστους σφαγής της ανθρωπότητας, τους Λένιν, Τρόσκυ, Στάλιν. Εκείνη την εποχή, τότε και πάρα πολύ ορθώς, πετυχημένα, τους αποκάλεσε ο γέρος της Δημοκρατίας ο Γεώργιος Παπανδρέου, που τα έζησε τα τόσο δραματικά γεγονότα, από πρώτο χέρι, τους υποτιθέμενους αντάρτες του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΚΚΕ-ΌΠΛΑ, πως το ΚΚΕ είναι το κόμμα του εγκλήματος και της αναρίθμητης βίας, τρομοκρατίας. Το 1982 ο υιός του, ο Ανδρέας Παπανδρέου, αυτός που χρεωκόπησε την χώρα μας ως σύγχρονος οδοστρωτήρας, και δεν άφησε τίποτα όρθιο στο διάβα της, και σήμερα την μετέτρεψε μαζί φυσικά και με τις επόμενες δημοκρατικές κυβερνήσεις της λαϊκής ετυμηγορίας πάντοτε, σε μία σύγχρονη αποικία χρέους, για να φαινότανε καλός και αρεστός τότε στους υπεράριθμους συνδικαλιστές, με απώτερο σκοπό του να εγκλωβιζότανε στην εσαεί στην εξουσία, τον κομματικό διεφθαρμένο στρατό του. Λοιπόν, μόλις ανήλθε στην δημοκρατική εξουσία, θεώρησε σκόπιμο, ως πρώτιστη ιδεολογία του, να αναμοχλεύσει, ανασύρει, τα περασμένα πάθη του παρελθόντος, τα πολιτικά, ρίχνοντας επιμέρους λάθη στην φωτιά, αναγνωρίζοντας επαισχύντως Εθνική αντίσταση στους συμμορίτες κατσαπλιάδες κομμουνιστές του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ. Ώστε να αποκτήσει λαϊκά ερείσματα και έτσι να παραμείνει, καθιερωθεί στην γλυκύτατη και πλουσιοπάροχη βολεμένη εξουσία, της καρέκλας του όσο γίνεται περισσότερο χρόνο, εσαεί, άλλωστε ο επικείμενος καιροσκοπισμός του δεν είχε όρια, ακριβώς ότι πράττει σήμερα ο Τσίπρας με τον Καμμένο. Τότε ο αείμνηστος, με τον οποίο με χωρίζουνε προσωπικώς τεράστιες πολιτικές διαφορές, ο Ευάγγελος Αβέρωφ Τοσίτσας, ο Πρόεδρος της καπιταλιστικής και βολεμένης Αμερικανοκίνητης ΝΔ, απευθυνόμενος προς τον Ανδρέα Παπανδρέου, από του βήματος της Βουλής, του υπενθύμισε πως, τόσες κυβερνήσεις δημοκρατικές πέρασαν από το 1945 μέχρι το 1982, και όμως κανείς δεν καθιέρωσε, δεν τόλμησε καλύτερα να αναγνωρίσει την Εθνική Αντίσταση στους κομμουνιστοσυμμορίτες του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, ούτε ο αείμνηστος πατέρας σας, ο Γεώργιος Παπανδρέου της Ενώσεως Κέντρου το 1964-65, και έρχεστε τώρα εσείς που δεν τα ζήσατε εκείνα τα τόσο δραματικά γεγονότα, για να αποσπάσετε το λεγόμενο συγχωροχάρτι, μόνο και μόνο ως απώτερο σκοπό σας τις επιμέρους, επιπρόσθετες εντυπώσεις;

Μπορείτε να την παρακολουθήσετε την στιχομυθία μέσα από το κανάλι του youtbe. Οι περισσότεροι υποτιθέμενοι αντάρτες του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΚΚΕ βρήκανε καινούργια δόξα, πεδίον δόξης λαμπρό που λέμε, για να πλουτίσουνε, έκλεβαν και ρήμαζαν, δήθεν δημοκρατικά, αντιστασιακά, σκότωναν τους Έλληνες πολίτες με την τεράστια δικαιολογία πως υπήρξανε συνεργάτες των Γερμανών κατακτητών και έτσι αναγκάστηκαν οι κακόμοιροι Έλληνες νοικοκύρηδες, που υπέφεραν διπλά, διπλή κατοχή τους παραμόνευε, κυρίως από τους αντάρτες Κομμουνιστές, παρά από τους Γερμανούς κατακτητές Ναζί. Επομένως, διπλή σκλαβιά, έτσι αποφάσισαν να απευθυνθούνε, αποταθούνε στους λιγότερο κακούς, από την σκύλα στην χάρυβδη, αφού έπρεπε να προστατέψουνε τις περιουσίες τους, το βιός τους, έτσι δίχως άλλη επιλογή αποφάσισαν να απευθυνθούνε προς τους Γερμανούς για να σώσουνε τις περιουσίες τους, τα παιδιά τους, τις κόρες τους. Για να τους δώσουνε οι Γερμανοί οπλισμού, μιας και αυτοί ήτανε οι επίσημοι κατακτητές της χώρας μας, ενώ οι ανεπίσημοι οι αντάρτες του ΚΚΕ-ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, τους παραμόνευαν να τους συκοφαντήσουνε, προπαγανδίσουνε, λασπολογήσουνε με τα γνωστά τους λαϊκίστικα τα υποτιθέμενα δημοκρατικά χωνιά, πως υπήρξανε συνεργάτες των Γερμανών κατακτητών και δωσίλογοι. Όμως όλα αυτά τα έπραξαν για να προστατέψουνε τις περιουσίες τους, εάν οι αντάρτες κομμουνιστές του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, δεν έκλεβαν, λήστευαν, σκότωναν, βίαζαν τους Έλληνες της υπαίθρου, και το όπλο το σήκωναν μόνο στον Γερμανό κατακτητή ως όφειλαν, άλλωστε για αυτό τον λόγο, υποτίθεται πως το έπιασαν και ανέβηκαν επάνω στο βουνό για αντίσταση και μόνο. Τότε θα είχανε όλα τα νόμιμα δικαιώματα να τους κατηγορήσουνε, μεμφτούνε πως υπήρξανε συνεργάτες των Γερμανών και δωσίλογοι, μετά όμως τα όσα αποτρόπαια διέπραξαν εναντίον των Ελλήνων, ας πάψουνε να απαιτούνε να τους αναγνωρίσουμε την Εθνική τους αντίσταση. Διότι οι Γερμανοί επισήμως, δεν έκλεβαν τα σπίτια των Ελλήνων, αυτά τα έπρατταν οι λεγόμενοι αριστεροί αντάρτες, που τους θεοποιήσατε, όσο για τους Ταγματασφαλίτες που προστάτευαν τις περιουσίες τους, από τους κλέφτες φονιάδες, ληστές, βιαστές, κατσαπλιάδες του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΚΚΕ-ΟΠΛΑ τους δαιμονοποιήσατε, παρόλο που δεν μου είναι καθόλου εύκολο να ξεθάβω φαντάσματα του παρελθόντος. Διότι, μέσα από τα επιμέρους ιστορικά εσκεμμένα λάθη μας, παραλήψεις μας, ολιγωρίες μας, όταν όμως κατορθώνουμε και τα εντοπίζουμε εγκαίρως, αυτές τις παθογένειες μας, τότε γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι. Σας πληροφορώ, πως οι αριστεροί με τις δεξιές τσέπες, εγκλημάτησαν εσκεμμένως, οικειοθελώς εναντίον, εις βάρος της πατρίδας μας γενικώς της Ελλάδας, αφού για αυτούς η πατρίδα τους ήτανε οι Σοβιετική Ένωση. Αυτό το λάθος συνεχώς διαπράττουμε, μπορεί να ήτανε γέννημα θρέμμα Έλληνες, να ομιλούσανε απταίστως τα Ελληνικά, όμως η συνείδηση τους, το Εθνικό τους φρόνημα δεν εξυπηρετούσε την Ελλάδα μας, αλλά την δική τους την πατρίδα την αναρχική και ανθελληνική, άθεη Σοβιετική Ένωση, με απλά Ελληνικά συμπεριφέρονταν όπως ένας σύγχρονος δούρειος ίππος. Όχι ότι οι υποτιθέμενοι δεξιοί άκρως συντηρητικοί βασιλόφρονες της καθεστωτικής τάξεως, των διεφθαρμένων βολεμένων σαλονιών και τζακιών τους, εξυπηρετούσανε τα συμφέροντα της χώρας  μας, της Ελλάδας μας, αλλά τις δικής τους, της ιμπεριαλιστικής Αγγλίας, με επικεφαλής τον Βασιλέα Γεώργιο τον Β, έτσι για να τα λέμε όλα. Δεν  μαθαίνουμε, μεταλαμπαδεύουμε στο αναγνωστικό μας κοινό, όπως κανονικώς θα έπρεπε, στις νεότερες γενεές, τις τύχες του οποίου μας τις παρέδωσε, παραχώρησε, η πατρίδα για να τους μάθουμε την Ελληνική μας ιστορία, την αυθεντική και γνήσια, και όχι την ιστορία του κόμματος των φονιάδων και αναρχικών μπολσεβίκων του εγκληματικού και προδοτικού ΚΚΕ, και του επίσης βολεμένου και συμφεροντολόγου κυρίως ιδιοτελέστατου Βασιλέα Γεωργίου του Β. Άλλο πράγμα είναι τι εξυπηρετεί αυτούς, και εντελώς διαφορετικό, τι εξυπηρετεί την πατρίδα μας την Ελλάδα, αυτά τα δύο δεν θα πρέπει να τα μπερδεύουμε και επίσης να τα συγχέουμε.

Φτάσαμε στο τόσο προκλητικό σημείο, τους προδότες να τους αποκαλούμε, πατριώτες και το αντίθετο από την άλλη πλευρά, μόνο και μόνο για το πώς θα καταφέρουνε να αποσπάσουνε τις επικείμενες εντυπώσεις, που συναθροίζονται, επιμερίζονται με τους παρακείμενους ψήφους. Παρουσιάζουμε, προωθούμε με ποικίλους τρόπους, διαστρεβλώνοντας, δημαγωγώντας, παραποιώντας εντέχνως και μεθοδικώς, επιμελώς, την ιστορική αλήθεια. Τους προδότες, τους συνεργάτες των Γερμανών με το πασίγνωστο σύμφωνο του Αυγούστου του 1939, σύμφωνο μη επιθέσεως, της Ναζιστικής Γερμανίας, στην Μπολσεβίκικη Σοβιετική Ένωση του Στάλιν, Ρίμπεντροπ-Μολότωφ. Πήρε την ονομασία του, από τους δύο υπουργούς των εξωτερικών τον δύο χωρών, οι οποίες αυτές χώρες, του εθνικοσοσιαλισμού-ναζισμού και του άναρχου μπολσεβικισμού-σοσιαλισμού, από όπου περνούσανε μόνο έσπερναν τον τρόμο και την αναρίθμητη βία, την τρομοκρατία γενικώς. Διότι την Πολωνία μαζί την κατέλαβαν, κυρίεψαν, μοίρασαν, από τα δυτικά οι Ναζί του Χίτλερ, και από τα ανατολικά οι μπολσεβίκοι του Στάλιν, Μπέρια, έτσι ξεκίνησε και επισήμως ο Β Π.Π του 1939. Άλλωστε η ιστορία του δάσους του Κατύν στην Πολωνία μας το αποδεικνύει περίτρανα, με τους χιλιάδες εάν δεν κάνω λάθος, περισσότερους από 10.000 δολοφονημένους Πολωνούς αξιωματικούς του στρατού, από τους μπολσεβίκους του Στάλιν, η μεγαλύτερη θηριωδία, ανθρωποσφαγή, στην διάρκεια του Β ΠΠ, του 1941 η ημερομηνία μου διαφεύγει αυτήν την στιγμή, η οποία εσκεμμένως την αποκρύπτουνε οι πολυπληθείς δημοκράτες μπολσεβίκοι κομμουνιστές, οι υποτιθέμενοι αντιστασιακοί. Τότε ο Τσώρτσιλ ο Πρωθυπουργός της Αγγλίας της ιμπεριαλιστικής, είχε προβλέψει στην διάρκεια της διασκέψεως στην Γιάλτα το 1944, σε εκείνη την διαπραγμάτευση των υποτιθέμενων συμμάχων και νικητών του Β ΠΠ χωρίστηκε ο πλανήτης σε χώρες επιρροής, του ιμπεριαλισμού-καπιταλισμού που εκπροσωπούσε η Βασιλική Αγγλία η αποικιοκρατική, και σε μπολσεβίκους-σοσιαλιστές αναρχικά στοιχεία του υποκόσμου, της Σοβιετικής Ενώσεως του Στάλιν. Πως οι σημερινοί λεγόμενοι αντιφασίστες, νικητές του πολέμου, θα εξελιχθούνε στους αυριανούς φασίστες του μέλλοντος, και αναρωτιέμαι πόσο δίκιο είχε, πόσο μέσα έπεσε στην πρόβλεψη του αυτή, την τόσο εύστοχη και επιτυχημένη, με την έμπειρη διορατική ματιά που τον διέκρινε, συνόδευε, ακολουθούσε, για την οποία ευθύνονται οι υποτιθέμενοι σύμμαχοι μας, οι αναρχικοί και μπολσεβίκοι, αυτή η γη δεν σας ανήκει, της Σοβιετικής Ενώσεως, εν Ελλάδι, του ΚΚΕ. Τους οποίους τους μετατρέψαμε μέσα σε μία νυχτί ανερυθρίαστα, δημαγωγικά και επαίσχυντα, κατάπτυστα, στην κυριολεξία σε πατριώτες, τους υποτιθέμενους αντιστασιακούς αντάρτες του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΔΣΕ-ΚΚΕ-ΔΣΕ-ΟΠΛΑ, ενώ τους πραγματικούς, αυθεντικούς, γνήσιους πατριώτες και ήρωες, του Βορειοηπειρωτικού έπους του 1940-41 και μόνο, εποποιίας, αυτού του έπους της θρυλικής και ηρωικής εποχής, αντιστάσεως, όπως επίσης και της τριήμερης μάχης των οχυρών της γραμμής Μεταξάς, με κορωνίδα του Οχυρό του Ρούπελ,  εναντίον των εισβολέων Ναζί Γερμανών κατακτητών, από τις 6 έως της 9 Απριλίου του 1941, σε προδότες και συνεργάτες των Γερμανών. Μία σημαντική υπενθύμιση, τα Ηρωικά και κατασυκοφαντημένα, με την γνωστή τους μέθοδο της λασπολογίας και της επιπρόσθετης προπαγάνδας, τα Τάγματα Ασφαλείας, που δημιουργήθηκαν μετά την αποχώρηση των Ιταλών τον Σεπτέμβριο του 1943 από τον άξονα, μέσω του Στρατηγού Θεόδωρου Πάγκαλου, και του Πρωθυπουργού του Κατοχικού του Ιωάννη Ράλλη, στην διάρκεια του συμμοριτοπολέμου του1946-49, για εσάς τους πολλούς εμφυλίου σπαραγμού, ενίσχυσαν τον επίσημο Εθνικό στρατό της χώρας μας, Αμερικάνικο-Αγγλικό, στις τάξεις τους γαλουχήθηκαν, εντάχθηκαν, αφομειώθηκαν . Ενώ οι υποτιθέμενοι ΕΑΜ-ΕΛΑΣ οι αντιστασιακοί του ΚΚΕ, στον δικό τους αντάρτικο μπολσεβίκικο προκλητικά προβεβλημένο δημοκρατικό τους στρατό, ως έπαθλο επεδίωκαν την χώρα μας, να την μετατρέψουνε, κατρακυλήσουνε σε ένα ακόμη υποανάπτυκτο, ανελεύθερο και αντιδημοκρατικό ανατολικό δορυφόρο της Σοβιετικής Ενώσεως , τύπου Αλβανίας, Βουλγαρίας, Ρουμανίας, Πολωνίας, Ουγγαρίας, Γιουγκοσλαβίας, Ανατολικής Γερμανίας με το επαίσχυντο τείχος του Βερολίνου και ου το καθεξής.

Έτσι σας τα αναφέρω, σας τα υπενθυμίζω, για να μπορέσουμε να συγκρίνουνε λιγάκι, για το ποιους καθημερινώς σπιλώνουμε και βεβηλώνουμε την μνήμη τους, και απεναντίας ποιους προωθούμε ποικιλοτρόπως. Διότι, Εθνική αντίσταση κατά εμέ δεν υπήρξε, και δεν ήτανε στο συμφέρον της χώρας μας να υπάρξει, να το κόψω, σταματήσω εδώ, γιατί το θέμα είναι τεράστιο, θα πλατειάσουμε σε σημείο να κουραστούμε υπερβολικώς, άλλωστε σε προηγούμενα κείμενα μου το έχω σχολιάσω ενδελεχώς και εμπεριστατωμένα. Όσο για το τι σκοπούς εξυπηρετούσε ο καθένας τους, οι της αριστερής πτέρυγας, του πολυδιαφημισμένου τους, ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΚΚΕ εργαζόντουσαν για να φέρουνε στην χώρα μας την λεγόμενη δικτατορία του Προλεταριάτου, του πατερούλη τους, του σφαγέα της ανθρωπότητας του Στάλιν, του Γεωργιανού Ιωσήφ Βησσαριώνοβιτς. Ενώ της δεξιάς ιδεολογίας τους ΕΔΈΣ, στην περιοχή της ηπείρου με τον στρατηγό Ναπολέοντα Ζέρβα, τους τάγματος 5/42 του δολοφονηθέντα από τους συμμορίτες κομμουνιστές του συνταγματάρχη Δημητρίου Ψαρρού, στην περιοχή της Λωκρίδας το 1944, και της αντιστασιακής οργανώσεως της ΠΑΟ, Πανελλήνιο Απελευθερωτικό Ομάδας, στην περιοχή της κεντρικής Μακεδονίας μας, για να εξακολουθήσουνε να συντηρούνε την επονομαζόμενη βασιλεία του Γεωργίου του Β, την αντιστασιακή οργάνωση της Χ στη περιοχή του Θησείου, του Συνταγματάρχη Γεωργίου Γρίβα, του μετέπειτα θρυλικού Διγενή της ΕΟΚΑ, στην μαρτυρική μας Κύπρο το έτος του 1955-59 ασκούνε Αγγλική πολιτική επιρροή. Αυτούς τους Αγγλόφιλους, επαισχύντως και δημαγωγικώς, λαϊκίστικα και επιδερμικά να τους αποκαλούμε συκοφαντικώς, καταπτύστως, λασπολογώντας, προπαγανδιστικά ως συνεργάτες των Γερμανών και δωσίλογους, οι απέναντι της υποτιθέμενης αριστερής πτέρυγας, δυστυχώς αυτή η προσέγγιση ελαφριάς, ερασιτεχνικής, άκρως τυχοδιωκτικής, καιροσκοπικής, ιδιοτελέστατης πολιτικής σκοπιμότητας ιστορικής προσεγγίσεως, δεν μας τιμάει διόλου, καθόλου μα καθόλου, αντιλήψεως γενικώς. Θα πρέπει να τα ομολογούμε όλα ευθαρσώς, όπως πραγματικά διεξήχθησαν και συνέβησαν, έγιναν και όχι όπως μας συμφέρουνε και εξυπηρετούνε, βολεύουνε, μόνο και μόνο για να αποσπάσουμε τις λεγόμενες δημοκρατικές εντυπώσεις, για το θεαθήναι που λέμε, ώστε να συνεχίσουνε να είναι εσαεί αρεστοί σε ένα πολιτικό σύστημα πάρα πολύ διεφθαρμένο και συστημικό, σάπιο στην κυριολεξία, πλήρης ελεγχόμενο και κατευθυνόμενο στον προκλητικά προβεβλημένο δημοκρατικό κόσμο, πρώτος σκοπός τους και στόχος τους ήτανε το επικείμενο χειροκρότημα. Δηλαδή επιδιώκεις, όχι ως όφειλε, να μάθουνε τα παιδιά και το ακροατήριο γενικώς, πέντε επιπρόσθετες ιστορικές γνώσεις, εμπειρίες για να προβληματιστούμε, στοχαστούμε, διαλογιστούμε με τους εαυτούς μας, τους δήθεν δημοκράτες και προοδευτικούς, εκσυγχρονιστές. Αλλά στο πώς θα αποσπάσουνε το εύγε, από ένα ακροατήριο που επίτηδες, εσκεμμένως τον επέλεξε, του έδωσε το βήμα στο μικρόφωνο, μόνο και μόνο για να τους ικανοποιήσεις τις εκάστοτε πολιτικές ιδιοτελέστατες τους σκοπιμότητες, ώστε να συνεχίσουνε εσαεί να δημαγωγούνε και να διαστρεβλώνουνε επάνω στην εντρύφηση της πραγματικής ιστορίας, μόνο και μόνο για να έχουνε λόγο υπάρξεως, στα στρώματα τα λαϊκά κυρίως και ανιστόρητα. Για αυτό θα πρέπει, δεν μας τιμάει το γεγονός, να λέμε εσκεμμένως ιστορικά ψέματα, αναλήθειες και να ομολογείς, εξιστορείς τα γεγονότα τα ιστορικά όπως πραγματικά διεξήχθησαν, συνέβησαν, και όχι όπως σε συμφέρουνε να τα απαριθμήσεις, τότε πράγματι τιμάς και το όνομα σου, αλλά και την υστεροφημία σου, όπως επίσης και τον τόσο σημαντικό βαθμό που κατέχεις, του διευθυντού του Λυκείου της Χαλκηδόνας, και μάλιστα θεολόγου.

Ως αυθεντικοί-γνήσιοι ιστορικοί φωτοδότες, πράγματι φιλίστορες και αυτοί στα δάχτυλα του ενός χεριού μονάχα, λίγοι μονάχα απέμειναν ακόμη, και φορούνε παντελόνια, ενώ ξέρουνε να τα τιμήσουνε αξιοπρεπώς. Επομένως, όχι στην γνωστή λήθη της ιστορικής παραπληροφόρησης, κατασυκοφάντησης, μόνο και μόνο για να μην χάσουνε την τόσο αναπαυτική τους καρέκλα, τα συμφέροντα τους, τα ιδιοτελέστατα, της βόλεψης και της κονόμας τους. Ο συγκεκριμένος υποτίθεται εκπαιδευτικός, η εξιστόρηση, αφήγηση που μας έκανε, ξεδίπλωσε στην κυριολεξία, ήτανε υποτίθεται πραγματικότητα τα γεγονότα, από μία άκρως μεροληπτική αριστερή πολιτική ματιά, όψη μόνο, λέγοντας, αναφέροντας, πως στις 3 του Δεκέμβρη του 1944 στο ειρηνικό τους συλλαλητήριο στην Πλατεία Συντάγματος, οι δημοκρατικοί αντιστασιακοί πολίτες, δέχθηκαν αναιτίως επίθεση από τους Άγγλους στρατιώτες του Σκόμπυ και από τους συνεργάτες τους Έλληνες, της χωροφυλακής, που είχανε διασκορπίζει στο διπλανά κτήρια της Πλατείας Συντάγματος. Απορία, επιπρόσθετη, το ότι το συλλαλητήριο διοργανώθηκε για το ότι δεν παρέδιδαν τον αντάρτικο οπλισμό τους, κουβέντα δεν μας είπε, και ποιος μου λέει εμένα τον αδαή, όταν ένα πλήθος κόσμου, συλλαλητηρίου, διαδηλώνει για να μην παραδώσει τον οπλισμό του, ότι μέσα στο παλλαϊκό πλήθος, δεν έκρυβαν και όπλα και μάλιστα αυτοί πρώτοι δεν άνοιξαν πυρ προς την αστυνομία, η οποία αναγκαστικά ανταπέδωσε; Όταν οι υποτιθέμενοι προκλητικά προβεβλημένοι δημοκράτες της φακής, οι αντιστασιακοί του ΚΚΕ, του λεγόμενου αντάρτικου σώματος τους, του ΕΛΑΣ, με ένα Λ παρακαλώ ώστε να ακούγεται για ΕΛΛΑΣ, και έτσι να ξεγελάσουνε τους πολλαπλούς αμόρφωτους, ανιστόρητους αδαείς της τόσο σκοτεινής εποχής εκείνης, περιόδου. Εδώ σήμερα παρασύρονται αφειδώς, όχι την τότε εποχή, που δεν υπήρχε στην κυριολεξία καμία απολύτως διέξοδο διαφυγής, στην εκάστοτε ενημέρωση, πληροφόρηση, ώστε κάποιος να ενημερωθεί για το τι πραγματικά διεξάγεται, το τι έπρατταν οι λεγόμενοι αντάρτες του ΚΚΕ, του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, επάνω στα υποτιθέμενα αντιστασιακά τους κάστρα, τα άπαρτα, τα βουνά της ανομίας και της επιπρόσθετης ακολασίας. Μόνο επιμέρους δολοφονίες και βιασμούς, ληστείες, με απώτερο σκοπό τους και στόχο τους, την επιπρόσθετη τρομοκρατία του λαού, τον εκφοβισμό του, με την επικείμενη συκοφαντική τους προπαγάνδα προς τους αναρίθμητους ταξικούς τους αντιπάλους, με αποτέλεσμα την αρπαγή της εξουσίας δια της βίας και της τρομοκρατίας.

Διαμαρτύρονται δημοκρατικώς βεβαίως, βεβαίως, πάντοτε, όπως μόνο αυτοί γνωρίζουνε να διαμαρτύρονται ειρηνικώς, μπροστά στη Πλατεία συντάγματος στην Αθήνα, στο λεγόμενο παλλαϊκό τους συλλαλητήριο, ενώ οι κακοί οι Άγγλοι, με τους συνεργάτες των Γερμανών, τους Έλληνες δωσίλογους, που εντάχθηκαν μετέπειτα στους Αγγλικό στρατό, του Στρατηγού Σκόμπυ δίχως κανένα λόγο και αιτία, αφορμή τους επιτέθηκαν, πυροβόλησαν δίχως κανένα λόγο και αιτία, απρόσμενα. Άλλο που δεν ήθελαν όμως, για να ανάψουνε το φυτίλι της βίας, την οποία εντέχνως την αναζωπύρωναν με όλους τους ανήθικους τρόπους, δηλαδή, το προκαθορισμένο και εσκεμμένο τους συλλαλητήριο, το οποίο γνώριζαν εξ αρχής το ποια αιματηρά αποτελέσματα θα ακολουθήσουνε, αφού για αυτό τον λόγο τον πραγματοποίησαν. Κάπως θα έπρεπε να ξεκινήσει το αιματοκύλισμα, και προτίμησαν την γνώριμη τους τακτική, μέθοδο της επικείμενης προβοκάτσιας, διότι ο κακός Άγγλος στρατηγός Σκόμπυ μέσω του Τσώρτσιλ, ήθελε να κυριαρχήσει στην Ελλάδα. Αλλά εάν ήθελε να κυριαρχήσει στην Ελλάδα ο Στάλιν, μέσω του ΚΚΕ και του τόσου προβοκατόρικου συλλαλητηρίου του, σας ερωτώ, τότε θα ήτανε καλά; Λυπάμαι ειλικρινώς, όταν υπάρχουνε τέτοιοι Λυκειάρχες και μάλιστα αρέσκονται να τους αποκαλούνε ως θεολόγους. Ενώ τον αποκάλεσε ο Δήμαρχος ο Γιάννης ο Τσουκνιδάς, άλλωστε αυτός τον κάλεσε, αλλά ξέχασα, πως κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει, συγχαρητήρια για τον τόσο μεστό του λόγο, με τον γνωστό τους λαϊκίστικο και προκλητικά προβεβλημένο, δακρύβρεχτο δημοκρατικό τους μανδύα, της δια γυμνού οφθαλμού μάλιστα, μεροληπτικής τους τοποθετήσεως, με τα τόσα έντονα τα σημάδια της εσκεμμένης τους μεροληπτικής προπαγάνδας και ιστορικής εξαπατήσεως, διαστρεβλώσεως. Λοιπόν, ο κύριος μας εξιστόρησε την λεγομένη συμβατική ιστορία, έραψε ένα ωραίο κοστουμάκι στα μέτρα του. Σας πληροφορώ, ειλικρινώς πως δεν τον κακολογώ, τον δικαιολογώ τον κύριο πλήρως, τον συμμερίζομαι, άλλωστε δύσκολες εποχές διανύουμε, δεν έχω να χωρίσω τίποτα, ο άνθρωπος προσπαθεί να καλύψει, περιφρουρήσει την εργασία του, τα δικαιώματα του, και για να συνεχίσει εσαεί να τα αυγατίζει, απολαμβάνει, αυτές τις τόσο πλουσιοπάροχες απολαβές του, αμοιβές του, θα πρέπει να προσκυνάει το εκάστοτε διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα, και μας το απέδειξε περίτρανα με την τόσο απαράδεκτη ανθελληνική του ομιλία, πως είναι ένα ακόμη υπάκουο και φρόνιμο παιδί του δημοκρατικού συστήματος. Επομένως, ως φυσικό επακόλουθο ήτανε πως λειτούργησε η λογική του έναντι του συναισθήματος τους, θα έπρεπε εναγωνίως, να ξεστομίσει τα τετριμμένα και συνηθισμένα, τα οποία δυστυχώς όμως σε εμένα δεν πείθουνε, διότι είμαι από άλλη πάστα φτιαγμένος, αλλά όμως όλα τα πράγματα έχουνε και μία τιμή, κοστολογούνται, εξαγοράζονται και εάν είσαι και σε δύσκολη οικονομική συγκυρία, κατάσταση, τότε θα πρέπει να συγκαταλέγεσαι στους εύκολους και πλήρως ελεγχόμενους στόχους. Για αυτό σας λέω, αφήστε τον ανθρωπάκο στην ησυχία του, είμαι υποχρεωμένος να τον δικαιολογήσω και αυτόν, όπως και όλους τους άλλους της παραστάσεως, για το επιτυχημένο θέατρο των εντυπώσεων που μας έπαιξαν.

Πρέπει και επιβάλλεται να υιοθετείς όλα αυτά, περί εθνικής αντιστάσεως της αριστεράς και την κατάρρευση της χούντας από τα δημοκρατικά στοιχεία του πολυτεχνείου, σε αυτά τα χρόνια ζούμε και δυστυχώς για να έχουμε μεροκάματο θα πρέπει να κάνουμε τους μαλάκες στην καθομιλουμένη, διότι αλλιώς θα σε φάει η άγρια φτώχεια, η ανεργία και η ανέχεια γενικώς. Θα πρέπει να μάθουμε και εμείς να επιβιώνουμε και να συμπεριφερόμαστε με τον ίδιο τρόπο που συμπεριφέρονται το 90% όλων των υποτιθέμενων εκπαιδευτικών της χώρας μας, δεν διέφερε στο τίποτα, ένας από τους πολλούς βολεμένους της γενιάς της μεταπολιτεύσεως, που πλούτισαν από τα ιδιωτικά φροντιστήρια που πράττουνε καθημερινώς, για να μάθουνε τα υποτιθέμενα δημοκρατικά γράμματα στα Ελληνόπουλα. Όπως αυτός το ήθελε και το γουστάριζε, έτσι και τα παπαγάλισε, τον εξυπηρετούσε, με απώτερο σκοπό του, να το αναπαράγουνε, μεταλαμπαδεύσουνε, εμφυσήσουνε, στα απροστάτευτα δύστυχα Ελληνόπουλα. Αναγράφουνε και εξιστορούνε ότι τους συμφέρει και ταιριάζει, εξυπηρετεί, βολεύει, αρκεί να μην τσαλακώσουμε την ιδιοτελέστατη πολιτική τους σκοπιμότητα. Άλλωστε το κύριο προσόν του Έλληνος από το 1974 και μετέπειτα, με αυτήν την γενιά που κατέστρεψε την χώρα μας και την χρεωκόπησε, όπως επίσης την μετέτρεψε σε μία σύγχρονη αποικία χρέους, ήτανε ένα και μοναδικό, πρωτίστως να μην τσαλακωθεί το αστραφτερό εγώ τους. Λοιπόν αυτήν την ομιλία που κατάφερε με τα κόπων και βασάνων και εκφώνησε ήτανε σαν να του την έγραψε, έδωσε, αντιγραφή που λέμε η Αγγλική Βασιλική Πρεσβεία των Αθηνών, του προστάτη τους του Τσώρτσιλ, του ιμπεριαλιστή και αποικιοκράτη, όπως επίσης και ο Περισσός, του κόμματος της Σοβιετικής Ενώσεως της Ελλάδος. Αυτή η τρομοκρατική οργάνωση, της αναρίθμητης αστικής βίας, που διαχρονικώς, δημοκρατικώς ελλοχεύει ως σύγχρονος δυνάστης και δεν μας αφήνει, επιτρέπει, να ακουστούνε οι πραγματικές αλήθειες και ευαγγελίζεται λαϊκίστικα και δημαγωγικά πως εκπροσωπεί τα φτωχά λαϊκά στρώματα και τα υπερασπίζεται, ώστε να έχει λόγο υπάρξεως και παρουσίας γενικώς. Ενώ από όποιο σημείο της χώρας μας πέρασε, ο μπολσεβικισμός του σοσιαλιστικού μαρξιστικού, λενινιστικού ΚΚΕ, δεν άφησε στο διάβα του τίποτα όρθιο να φυτρώσει, μόνο ξερίζωνε τα πάντα, ως ένας ακόμη οδοστρωτήρας, βλέπε τις χώρες του πρώην ανατολικού συνασπισμού, το λαμπρότερο παράδειγμα, απομονώσεως και περιθωριοποιήσεως. Διότι, δημιούργησαν χώρες, στρατιωτικού καθεστώτος, ολοκληρωτικής επεμβάσεως, με τριτοκοσμικές υποανάπτυκτες ανθρώπινες εγκαταστάσεις, υγειονομικής περίθαλψης και προστασίας της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, όπως στην Αλβανία του δικτάτορα Χότζα, στην Βουλγαρία του Δημητρώφ, στην Γιουγκοσλαβία του Τίτο, Ρουμανία του σφαγέα Τσαουσέσκου, Πολωνία, Ουγγαρία, Τσεχοσλοβακία, Ανατολική Γερμανία με το ομώνυμο τείχος του αίσχους, στο Βερολίνο, και φυσικά οι εντολές και παροτρύνσεις ερχόντουσαν από την μητέρα πατρίδα όλων των κομμουνιστών επί γης, την λεγόμενη Σοβιετική Ένωση.

Είτε, με τους λεγόμενους, τους υποτιθέμενους δημοκρατικούς της αντάρτες, της δακρύβρεχτης εθνικής τους αντιστάσεως, εσαεί, αναπαράγει και υιοθετεί, την εκάστοτε τόσο ανθελληνική της διαχρονική ιστορικής της καμπή, ιστορίας, της αναρίθμητης τρομοκρατίας, βίας και νοθείας, αντιδημοκρατικότητας και ανελευθερίας, της εσκεμμένης και καθορισμένης δικτατορίας του προλεταριάτου, της μεροληπτικής τους, συκοφαντικής αντεθνικής τους προπαγάνδας, λασπολογίας προς όλους και όλα. Μόνο και μόνο, ο απώτερος σκοπός τους, στόχος τους, ήτανε ένας και μοναδικός, ώστε, ποτέ των ποτών, οι Έλληνες της νεοτέρας γενεάς, να μην μάθουνε τι πραγματικά συνέβησαν, και έτσι να αιωρείται ένα πέπλο αγνώστου μυστηρίου και μυστικοπάθειας. Τώρα, αυτοί που είχανε την τύχη και δεν τα έζησαν αυτά τα τόσο ντροπιαστικά, αιματοπότιστα, δραματικά γεγονότα της περιόδου που αναφερόμαστε, της δεκαετίας του 1940, που δυστυχώς ακόμη και σήμερα παρόλο την έβδομη δεκαετία που παρήλθε μας στοιχειώνουνε και δεν μας επιτρέπουνε να βαδίσουμε εμπρός. Επειδή μας εμποδίζουνε εσκεμμένως, για να αντικρίσουμε την σκληρή και ωμή και πραγματική γνήσια, αυθεντική, κυνική αλήθεια, η οποία σίγουρα πονάει και ενοχλεί, και αυτό είναι φως φανάρι, για αυτό χρειάζεται την επιπρόσθετη περιφρούρηση της, με την ανάλογη προπαγάνδας της μεροληπτικής τους συκοφαντίας, δημαγωγίας, λασπολογίας για να διαστρεβλωθούνε εντέχνως και επιμελώς τα ιστορικά γεγονότα, ώστε αυτοί οι προδότες να αποκτήσουνε λόγο υπάρξεως και παρουσίας. Όσο για τα δύστυχα Ελληνόπουλα που κρέμονται στην κυριολεξία από τα χείλη των υποτιθέμενων δασκάλων τους, καθηγητών τους, όπως ο κύριος Λυκειάρχης της Χαλκηδόνας, τους εύχομαι καλή λευτεριά, και ασφαλώς την αλήθεια την παραποίησαν, διαστρέβλωσαν οι εγκληματίες, δολοφόνοι, κατσαπλιάδες αριστεροί, με τις δεξιές όμως τσέπες, της άκρως καπιταλιστικές, ώστε ποτέ να μην λάμψει η διαχρονική ιστορική αλήθεια και επιτέλους να μην καταφέρουνε να μάθουνε την αυθεντική τους ιστορία που σκοπίμως τους αποκρύπτουνε με αριστουργηματικό τρόπο και το πόσο βρώμικο, ανήθικο, ύπουλο, ανθελληνικό, αντεθνικό ρόλο έπαιξε το λεγόμενο αριστερό κίνημα της Ελλάδος με επικεφαλής το ΚΚΕ. Ώστε ποτέ να μην ανακαλυφθούνε, φανερωθούνε, τα αναρίθμητα φρικιαστικά εγκλήματα που ευθύνονται, διέπραξαν ποικιλοτρόπως με τη υποτιθέμενη προστασία των δημοκρατικών ιδεωδών, ενώπιον του Ελληνικού λαού, από το ΚΚΕ, με έδρα την τότε Σταλινική Μόσχα του Κρεμλίνου. Αυτή η εγκληματική συμμορία, που την αποκαλούνε επαναστατικό κόμμα, παρακλάδι της 17 Ν, της επισήμως τρομοκρατικής οργανώσεως, την οποία ποτέ δεν την καταδίκασαν ως όφειλαν, άλλωστε οι μάρτυρες υπερασπίσεως τους προέρχονταν όλοι από τον χώρο του ΚΚΕ για αυτό και τους έκλειναν προκλητικά το μάτι. Τώρα, εάν είναι επανάσταση, να σκοτώνεις όποιον εσύ επιθυμείς και γουστάρεις, στο όνομα κάποιας υποτιθέμενης δημοκρατικής αρχής, ανοχής, τότε αρνούμαι να σας ακολουθήσω στους εγκληματικούς άνομους κατήφορους που ακολουθείτε.

Η προδοτική αριστερά, ζει και υπάρχει, αναπνέει, μόνο και μόνο για να συντηρεί τα επιμέρους αιματοπότιστα φαντάσματα του παρελθόντος, που αυτοί επίτηδες και δημαγωγικώς, λαϊκίστικα, εσκεμμένως τα φύτεψε μέσα στην Ελληνική μας κοινωνία, τα εξέθρεψε ως δήθεν επαναστατικά δημοκρατικά προοδευτικά εκσυγχρονιστικά στοιχεία, ενώ αδίστακτα τα ξαναφέρνει στην επικαιρότητα, στην επιφάνεια, όταν αυτή επιθυμεί, μόνο και μόνο για να ικανοποιήσει τα δικά της εντελώς ανιστόρητα λαϊκά της ερείσματα. Ευτυχώς που υπήρξανε και αυτοί οι φονιάδες των Ελλήνων πατριωτών, κατά την αρρωστημένη τους πάντοτε φαντασία, όπως ο Χαρίλαος Φλωράκης με το ψευδώνυμο του καπετάν Γιώτης, που κατάσφαξε αναισχύντως στην κυριολεξία το Καρπενήσι το 1947, τους Μάρκο Βαφειάδη, με το 28.500 Ελληνόπουλα που τα υφάρπαξε δια της βίας, από τις αγκάλες των μανάδων τους, ως σύγχρονος Ηρώδης ή μας ξαναθύμισε επί τουρκοκρατίας τους γενίτσαρους, για να τα μεταφέρει ως λάφυρα πολέμου στις δικές τους τις χώρες του πρώην ανατολικού συνασπισμού, το λεγόμενο Παιδομάζωμα. Κατά αυτούς τους μισαλλόδοξους όμως παιδοφύλαγμα, του Νικόλαο Ζαχαριάδη, Γρηγόρη Σιάντο, Άρη Βελουχιώτη, Νίκο Παρτσαλίδη, Νίκο Μπελογιάννη, που το επίσημο στρατοδικείο των Αθηνών της επίσημης Δημοκρατίας και όχι της δικής τους λαοκρατίας, αυτής της άναρχης, ανεπίσημης, εκδικητικής μανίας δηλαδή τάξεως, πολύ ορθώς τον καταδίκασε το 1952 στην έσχατη ποινή της εκτελέσεως, αφού πιάστηκε επανειλημμένως να προδίδει κρατικά μυστικά και θεωρήθηκε πράκτορας της Σοβιετικής Ενώσεως και ασφαλώς δεν το αρνήθηκε ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο στο πέτο. Όλους αυτούς τους θεωρούσανε στην αρχή ως χαφιέδες του καπιταλισμού, τους θεωρούσανε προδότες του κινήματος του αριστερού και επαναστατικού, ενώ μετέπειτα και με την πάροδο του χρόνου που παρήλθε, και πλέον δεν έβρισκαν καινούργιους συνεχιστές τους, πρότυπα, στην βία και την τρομοκρατία τους, εκτός από τους Κουφοντίνα, Γιωτόπουλο, αδερφούς Ξηρού της 17Ν  προκλητικά τους θεοποιούσανε, φάσκουνε και αντιφάσκουνε συνεχώς, μόνο και μόνο, για να έχουνε λόγο υπάρξεως και παρουσίας. Μετά λοιπόν την ομιλία που εκφωνήθηκε αποκάλυψα για πολλοστή φορά, πως πλέον δεν μας κάνει κουμάντο η Εθνική μας πεποίθηση, συνείδηση, αλλά οι εκάστοτε επιμέρους πολιτικές τους σκοπιμότητες, και για αυτό άλλωστε δεν κατάφερε να ξεφύγει όχι απλώς από την μετριότητα, αλλά δυστυχώς κατρακύλησε σε πάρα πολύ χαμηλά Πατριωτικά πνευματικά ιστορικά Εθνικά επίπεδα.

Ο Δήμαρχος μας λοιπόν, ο Γιάννης ο Τσουκνιδάς, δεν ξεστόμισε ως κανονικώς θα όφειλε, ούτε μία φορά να ψελλίσει την λέξη Ιωάννης Μεταξάς, για να μην τον μαλώσει ο εκάστοτε μπολσεβίκος Μαρκίδης, με την γνωστή παρέα του, που καιροφυλακτούσανε στην γωνία για να τον επιπλήξουνε, ως σύγχρονοι ΌΠΛΑ, ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, εάν εκτραχυνότανε, παρασυρότανε, ώστε να μην παρεκτραπεί και ακουστεί η ωμή και σκληρή, κυνική αλήθεια, και έτσι τους έκανε το χατίρι και την επιθυμία τους, εν κατακλείδι, ακούστηκε, εκφωνήθηκε μία ομιλία για την 28 Οκτωβρίου του 1940 κομμένη και ραμμένη στα μέτρα της συστημικής και κατευθυνόμενης αριστεράς. Κύριοι και Κυρίες, είτε σας αρέσει όμως, είτε δεν σας αρέσει, πρωτεργάτης και εμπνευστής του θρυλικού ΌΧΙ, υπήρξε ο αείμνηστος Εθνικός Κυβερνήτης ο Ιωάννης Μεταξάς, κατά εμέ και ζήτω η 4 Αυγούστου του 1936. Τώρα, εάν δεν ήτανε νόμιμα εκλεγμένος πρωθυπουργός της χώρας μας, αυτό εμέ ποσώς με ενδιαφέρει και απασχολεί, σε αυτό που επικεντρώνομαι κυρίως είναι πως με το ΌΧΙ που τους το πέταξε κατάμουτρα, στον Ιταλό Πρέσβη τον Γκράτσι στις 3 τα μεσάνυχτα στις 28 Οκτωβρίου του 1940 μέσα στην οικεία του, επιτέλους οι μελλοντικοί γενεές, κατόρθωσαν και ανακάλυψαν, βρήκανε κάποιον Έλληνα ο οποίος να αντιστέκεται στις ύπουλες μεθοδεύσεις των επίδοξων κατακτητών μας. Αυτό και μόνο εμένα με καλύπτει και ικανοποιεί, επειδή το θέμα της ομιλίας ήτανε ιστορικής φύσεως που με αφορά άμεσα, διότι ως φιλίστορας που θέλω να συγκαταλέγομαι, δεν νομίζω πως θα μπορούσα να απουσιάζω, από ένα τόσο ιστορικό θέμα, γεγονός, συζήτησης. Παρακολούθησα την ομιλία, όσο βέβαια με επέτρεπαν τα νεύρα μου, οι αντοχές μου, τα όρια μου, ο σεβασμός κατά κόρον προς την αξιοπρέπεια μου, παραμονή της Εθνικής μας Επετείους της 28 Οκτωβρίου του 1940 να εισακούγονται τόσες πολλές ανακρίβειες. Σε αυτήν την επιτακτική και επιβαλλόμενη εκδήλωση που πραγματοποίησε, διοργάνωσε ο Δήμος μας, στο Πνευματικό Κέντρο των Κουφαλίων, με θέμα την αντίσταση του Ελληνικού λαού μας, εναντίον του εισβάλλοντα επιτιθέμενου κυρίως Ιταλικού φασισμού, ο οποίος επιβουλεύονταν την Εθνική ανεξαρτησία της χώρας μας, και ασφαλώς πολύ μετέπειτα ενάντια του Γερμανικού επεκτατικού ναζισμού. Δεν μου αρέσει να γκρινιάζω, θα ήθελα και εγώ να φεύγω χαμογελαστός και χαρούμενος από οποιαδήποτε εκδήλωση, άλλωστε δεν νομίζω πως έχουμε κάτι να χωρίσουμε για τα σημερινά μας δεδομένα. Σίγουρα το παρελθόν μας χωρίζει, αυτό νομίζω πως είναι φως φανάρι, διαφορετική αντίληψη έχω εγώ για την ιστορία του τόπου μας και άρδην, εντελώς διαφορετική εσείς. Όλοι νομίζω πως κρινόμαστε από τα λεγόμενα μας, όπως επίσης και από τις πράξεις μας, αυτή η στείρα άρνηση σε όλα και όλους, μία γκρίνια που πιστέψτε με δεν οδηγεί πουθενά, στο τίποτα, εν κατακλείδι, οδηγεί σε αδιέξοδα, αφού όλοι μας το αντιλαμβανόμαστε πως ο καθείς εξυπηρετεί τις δικές του ιδιοτελέστατες πολιτικές σκοπιμότητες. Πρόταση προς τον σεβαστό  Κύριο Δήμαρχο μας, τον Γιάννη τον Τσουκνιδά που τον στήριξα ποικιλοτρόπως, άλλωστε δεν είχα άλλη επιλογή, θέλω να πιστεύω πως ήτανε σε κακή μέρα, αλλά μέχρι τώρα, με βάση των αποδόσεων του, τον θεωρώ πολύ κατώτερου του αναμενομένου, επιεικώς με απογοήτευσε με την μέχρι τώρα διαδρομή του, πραγματικά περίμενα να στεκότανε λίγο αξιοπρεπής σε ένα θέμα που η αριστερά το καπηλεύεται συνεχώς, πως μόνο αυτοί διέπραξαν αντίσταση. Λοιπόν φίλε Γιάννη, πότε θα διοργανώσεις εκδήλωση ιστορικής φύσεως, για την απελευθέρωση της χώρας μας, από τους αδίστακτους αναρχικούς και μπολσεβίκους-σοσιαλιστές του ΚΚΕ; Όχι μονάχα εναντίον του φασισμού και του ναζισμού, τα οποία ασφαλώς και τα καταδικάζω με τα βδελυγμίας, αλλά και του άναρχου και άθεου μπολσεβικισμού-σοσιαλισμού. Σου προτείνω λοιπόν, στις 31 Αυγούστου κάθε έτους, όταν ό ένδοξος Ελληνικός Εθνικός στρατός μας, με επικεφαλής τον Αρχιστράτηγο Αλέξανδρο Παπάγο και στρατηγό του, τον Θρασύβουλο Τσακαλώτο, επιβλήθηκαν των αιματοπότιστών-γενοκτόνων σφαγέων των Ελλήνων πατριωτών, και προστάτεψαν, περιφρούρησαν τα δημοκρατικά ιδεώδη, που άλλωστε δείχνετε πως τόσο πολύ κόπτεστε και ενδιαφέρεστε για να τα προφυλάξετε και της δημοκρατίας γενικώς, από τους κομμουνιστοσυμμορίτες στο Γράμμο και στο Βίτσι, το σωτήριο έτος του 1949, ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα. Εσείς έχετε, διαθέτετε το σθένος, την πυγμή και την αντρειοσύνη, παληκαριά, να καταδικάσετε τον μπολσεβικισμό-σοσιαλισμό, με το ίδιο μένος που καταδικάζετε τον ναζισμό-φασισμό;


ΟΙ ΛΆΤΡΕΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΉΣ ΙΣΤΟΡΊΑΣ.