ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΒΑΛΤΟΥ


Καταρχάς θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλους τους σκεπτόμενους
νεοέλληνες που επισκέπτονται τον ιστότοπο «ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΒΑΛΤΟΥ»,γιατι ασφαλώς κάτι
περιμένουν να αποκτήσουν απo τήν συγκεκριμένη ιστοσελίδα.Θα θέλαμε επίσης να σας ενημερώσουμε
πως δεν είμαστε ούτε του πανεπιστήμιου ούτε και δημοσιογράφοι,ειμαστε η λεγόμενη
χαμένη και καμένη γενια με ότι αυτό συναπάγεται.Γιατι μας διδάξαν τα λεγόμενα γράμματα στα
δήθεν ελληνικά θρανία μια άλλη γενιά,η αυτοαποκαλούμενη
γενιά του πολυτεχνείου, μια γένια που το θύμα το εξισώνει με τον θύτη. Αυτά για πρόλογο,
γιατί το κύριος θέμα αν σταθείτε διπλά μας θα σας συναρπάσει, προβληματίσει. Δεν
είμαστε διατιθέμενοι να χαϊδέψουμε αυτιά, γιατί οι περισσότεροι συνομήλικοι μας
είναι άνεργοι, σκέπτονται να φύγουν στο εξωτερικό χωρίς καμία προοπτική να αποκτήσουν
οικογένεια, αφού με μισθό πείνας των 500 ευρώ, κάνεις σώφρον νους δεν το ρισκάρει.
Πρέπει λοιπόν κάποτε να ακουστεί και η δικιά
μας φωνή, γιατί όλα αυτά τα χρόνια ακούγαμε μονάχα τις φωνές της λεγόμενης γενιάς
της Εθνικής Αντίστασης, τους σημερινούς παπούδες 80 Άρηδες και της γενιάς του πολυτεχνείου τους σημερινούς
60αρηδες.Εφτασε λοιπόν η ώρα να ακουστεί και η δική μας φωνή, η φωνή της γενιάς του
80 των σημερινών 30άρηδων.Οχι εμείς δεν θα σας κάνουμε δικαστήριο, όπως
εσείς πράξατε στη Νυρεμβέργη το 1945,ουτε στην Αθήνα στην δίκη της χούντας όπως
μας την είπατε το 1975, εμείς απλώς θα αναρωτιόμαστε πότε επιτέλους θα επιβραβεύσουμε
αυτά που είναι για επιβράβευση και όχι τα σκουπίδια. Μπορεί να κάνουμε και λάθη,
να υπερβάλλουμε, μην ξεχνάτε όμως το ρητό <Με όποιον δάσκαλο καθίσεις,
τέτοια γράμματα θα μάθεις>.

Κυριακή, 26 Ιουνίου 2016

ΔΗΜΟΨΉΦΙΣΜΑ ΤΏΡΑ, ΚΑΙ ΣΤΗΝ [ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΉ ΕΛΛΆΔΑ]



Πριν αρχίσω το κείμενο μου, για την τόσο αναπάντεχη και ασφαλώς πάρα μα πάρα πολύ ευχάριστη είδηση, που μας ήρθε, έφτασε, την εβδομάδα που μας πέρασε, από την Γηραιά Ήπειρο και συγκεκριμένα από το νησί της Μεγάλης Βρετανίας. Διότι με το δημοψήφισμα που πραγματοποίησαν οι Άγγλοι, συντάραξαν τον κόσμο συθέμελα, σαν να έγινε σεισμός 9 ρίχτερ με όλες τις τραγικές τους συνέπειες, κατά αυτούς πάντοτε. Με την δήθεν-προσποιητή τους δημοσιογραφικής τους μονομέρεια και ιδιοτελέστατη σκοπιμότητα τους. Αλλά για εμάς που αγαπάμε την Πατρίδα μας και το Έθνος μας, την Θρησκεία μας, την ταυτότητα μας, την ιστορική μας παράδοση και παρακαταθήκη, αξίες, ήθους που κληρονομήσαμε από τους προγόνους μας, με στερήσεις ανυπέρβλητες και ποτάμια αθώου Ελληνικού και Χριστιανικού-Ορθόδοξου αίματος να ρέουνε την Ελληνική μας γη και είμαστε υποχρεωμένοι να τις μεταλαμπαδεύσουμε ανέγγιχτες, ανόθευτες, απείραχτες και στις επόμενες μελλοντικές γενεές. Ενώ όπως πάρα πολύ εύστοχα μας υπενθυμίζει ο Εθνικός μας Ποιητής ο Κωστής Παλαμάς, Χρωστάμε σε όσους ήρθανε, θα έρθουνε και θα περάσουνε, κριτές θα μας δικάσουνε οι αγέννητοι οι νεκροί. Και προσπαθούνε όσο γίνεται με τις ελάχιστες δυνάμεις που διαθέτουμε να τα περιφρουρήσουμε επαρκώς τα σύνορα μας, να τα προστατέψουμε από τα εκατομμύρια παράνομων υποανάπτυκτων λαθρομεταναστών μωαμεθανών. Με νόμο όμως, όχι τα δημοκρατικά ιδεώδη που θα έπρεπε να απορρέουνε από τον σεβασμό του εκάστοτε συνανθρώπου μας, προς τον οποιονδήποτε άνθρωπο, προς το διαφορετικό, αλλά την τριτοκοσμική σαρία των μακελάρηδων, σφαγέων τζιχαντιστών. Εμείς από αυτήν εδώ την ασήμαντη ιστοσελίδα στο χώρο του διαδικτύου, υιοθετήσαμε ένα σύνθημα, ΌΧΙ ΆΛΛΑ ΑΝΟΙΧΤΆ ΣΎΝΟΡΑ, ΦΤΆΝΕΙ ΠΙΑ, ΩΣ ΕΔΏ, ΔΕΝ ΑΝΤΈΧΟΥΜΕ ΆΛΛΟ, ΔΕΝ ΔΕΧΌΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΠΕΡΑΙΤΈΡΩ ΥΠΟΒΆΘΜΙΣΉ ΤΗΣ ΖΩΉΣ ΜΑΣ ΚΑΙ Της ΠΑΤΡΊΔΑΣ Μας ΓΕΝΙΚΏΣ. Δεν επιθυμούνε γεωγραφική και Εθνική-Θρησκευτική αλλοίωση της Πατρίδας μας, που μας πλημμύρισαν από την μία άκρη της, μέχρι την άλλη, με την παράνομη και ενοχλητική τους παρουσία, και πλέον η μετάβαση μας σε οποιοδήποτε σημείο της πατρίδας μας έχει μετατραπεί σε παληκαριά, άθλο και ηρωισμό, ανδραγάθημα. Διότι, η ανασφάλεια και ο φόβος που νιώθουνε οι Έλληνες πολίτες από την παρουσία τους την τόσο ενοχλητική και παράνομη, μας έχουνε μετατρέψει ξένους στον ίδιο μας τον τόπο.

Τώρα, με την έξοδο της Αγγλίας από την ΕΕ, το αποτέλεσμα της κάλπης δηλαδή, που φανέρωσε την δυσαρέσκεια του κόσμου από την αλαζονική-συμφεροντολογική πολιτική τους, άπλα άρχισαν και σπάνε- έσπασαν οι αλυσίδες της σκλαβιάς, και σιγά σιγά θεωρούμε πως το πουλόβερ της παγκοσμιοποίησης και της νέας τάξης πραγμάτων θα ξηλώνεται και θα πεταχτεί στο κάλαθο της ιστορίας, στα αζήτητα. Και δεν θα το μνημονεύει κανείς, εκτός από τους βολεμένους, συμφεροντολόγους, συστημικούς, φίλαρχους και υπερβολικά φιλόδοξους, μισαλλόδοξους στην κυριολεξία, φίλαυτους, του καπιταλιστικού τοκογλυφικού ληστρικού κεφαλαίου, που ζούσανε εις βάρος των πολλών και δεν δίσταζαν να πίνουνε το αίμα τους για να περνάνε καλά αυτοί και το συνάφι τους, συμμορία τους. Διότι στις μέρες, η εκμετάλλευση από άνθρωπο σε άνθρωπο έχει μετατραπεί σε κάποιο είδους διασκέδαση, σπορ, μιας και σε καθημερινή βάση συμβαίνει αυτό το θλιβερό-αποκρουστικό γεγονός, περιστατικό, δυστυχώς. Αυτοί εξυπηρετούνε το ακόρεστο και αδηφάγο καπιταλιστικό κεφάλαιο των τραπεζών, των πολυπολιτισμών, του τοκογλυφικού κεφαλαίου, με το αποτέλεσμα όμως του δημοψηφίσματος ξύπνησαν στην κυριολεξία ξεχασμένες, κοιμισμένες συνειδήσεις που είχανε πέσει σε λήθαργο, νιρβάνα και αφύπνισαν το Εθνικό Φρόνημα του εκάστοτε λαού, για αντίσταση και αντίδραση. Πως κάποιοι ακόμη αντιδρούνε-αντιστέκονται και δεν δέχονται τις εντολές, πιέσεις, διαταγές καλύτερα, εκβιασμούς ληστρικούς, τοκογλυφικούς της Γερμανικής κατοχής, της οικονομικής αυτής της φοράς όμως και όχι της πολεμικής, άλλωστε στις μέρες οικονομικός πόλεμος για την ώρα διεξάγεται και κατόπιν θα περιέλθει και ο πολεμικός. Σιγά σιγά βάζουνε τους λαούς αντιμέτωπο, τον έναν εναντίον του άλλο, δεν γίνεται από την μία μέρα στην άλλη να ξυπνήσεις και να μισείς το εκάστοτε Έθνος-κράτος. Με το αποτέλεσμα που έβγαλε η κάλπη του δημοψηφίσματος τους, την απομάκρυνση τους μετά από 40 χρόνια από την ΕΕ η οποία πλέον έχασε τον ισχυρότερο της σύμμαχο οικονομικό, επειδή μόνο για νούμερα, αριθμούς και χρήματα ομιλούσανε και διαπραγματεύονταν,  ξέχασαν όμως κάτι πάρα πολύ σημαντικό, νευραλγικό θα ισχυριζόμουνα, πως όταν ευημερούνε οι αριθμοί τότε υποφέρουνε οι άνθρωποι και τα Έθνη-λαοί. Τα οποία τα έβαλαν στο περιθώριο, στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, ώστε να τα φάνε οι αράχνες και ο σκόρος, την υπεράσπιση δηλαδή των ηθών και των εθίμων, παραδόσεων, θρησκειών, παρακαταθηκών, αξιών και του Εθνικού φρονήματος και αξιοπρέπειας γενικώς.

Το πιο θλιβερό από όλα όμως είναι πως, έχει μόνο μερικούς ελάχιστους και συγκεκριμένους παραλήπτες, αυτή η τόσο τεράστια επιτυχία του Αγγλικού δημοψηφίσματος παγκοσμίου βεληνεκούς, ενώ κανονικώς θα έπρεπε όλοι να πανηγυρίζουνε και να είναι ευχαριστημένοι, ικανοποιημένοι μιας και ανατέλλει μία καινούργια ημέρα αισιοδοξίας και ευημερίας, διότι ηττήθηκε η Μέρκελ με τον Σόϊμπλε και όλη αυτή η ληστοσυμμορία των Βρυξελών, που καταπιέζουνε βαναύσως όλους τους λαούς της Νότιας Ευρώπης με αποκορύφωμα την χώρα μας. Απεναντίας όμως, τους τρομοκρατούνε τα συστημικά και διεφθαρμένα καθοδηγούμενα κανάλια, ώστε να μην μπορούνε να κατορθώσουνε, να αντιληφθούνε καλύτερα ότι αυτό το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος μόνο θα τους βοηθήσει, συμφέρει στην μετέπειτα ζωή τους. Εν κατακλείδι, οι πολλοί, οι βολεμένοι-συμφεροντολόγοι τρομοκρατήθηκαν και φοβήθηκαν μήπως χάσουνε τα σίγουρα τους κεκτημένα, προνόμια τα πλουσιοπάροχα που απολάμβαναν όλα αυτά τα χρόνια εις βάρος όμως των άλλων συνανθρώπων τους. Ενώ οι λίγοι, αυτοί που δεν έχουνε να χάσουνε τίποτα, άλλωστε ο καμένος την φωτιά δεν την φοβάται, ούτε και ο πνιγμένος το νερό, οι υπερβολικά φορολογούμενοι, ευελπιστούνε πως ίσως με αυτήν την σφαλιάρα που δέχθηκαν οι κεφαλαιοκράτες τοκογλύφοι των Βρυξελών, μήπως κάπως καταλαγιάσει η ασυδοσία τους, αναρχία τους, πλεονεξία τους, περίσσια περηφάνια τους. Διότι εάν αυτό το δημοψήφισμα μετατραπεί σε ένα παγκόσμιο ντόμινο, τότε ο κόσμος μας θα βελτιωθεί, μιας και πλέον τέτοια χρήματα με τόσους ληστρικούς και τοκογλυφικούς όρους και προϋποθέσεις-εξαναγκασμούς στην κυριολεξία δεν θα τα χρειάζεται πλέον, του είναι περιττά. Διότι, οι πολλοί όπως πάντοτε μετατρέπονται σε αγέλη, μάζα, παρασύρονται και επηρεάζονται και εν τέλει δεν εξυπηρετούνε την δημοκρατία και τα δημοκρατικά ιδεώδη, αλλά την λαοκρατία και την αναρίθμητη βία και νοθεία, εγκληματικότητα, αναρχία και τα εκάστοτε συμφέροντα των πολυεθνικών τραπεζών καπιταλιστών-ιμπεριαλιστών του κεφαλαίου, στην κυριολεξία των τοκογλύφων της Γερμανικής Κατοχής της Μέρκελ και της ξεδιάντροπης παρέας της ή καλύτερα συμμορία της. Η πλειοψηφία γενικώς εξήλθε από την κάλπη πιο δυνατοί και ακμαίοι, θαρραλέοι, με κάποια αυτοπεποίθηση, ασχέτως εάν δεν το αντιλήφθηκαν, διότι δεν τους άφησαν, επέτρεψαν να το αντιληφθούνε-αφουγκρασθούνε οι βολεμένοι στην καθομιλουμένη. Επειδή φοβούνται με την κινδυνολογία τους και την τρομοκρατία τους, που τους ασκούνε από τα προσχηματικά συμφεροντολογικά δημοσιογραφικά κανάλια, τα άκρως διεφθαρμένα, οποία τους έχουνε κάνει στην κυριολεξία πλύση εγκεφάλου, το μαύρο το μετατρέπουνε σε άσπρο και ου το καθεξής.

Επομένως, αυτή η τόσο ευχάριστη είδηση, κατάντησε να αφορά μόνο τους Ελεύθερος ανθρώπους επί γης, αυτούς που τους αρέσει να σκέφτονται ελεύθερα δίχως αναστολές, να ονειρεύονται με ανοιχτά τα μάτια και να φαντάζονται πως συνεχίζουνε με αξιοπρέπεια την κληρονομιά που παρέλαβαν από τους προγόνους τους. Και δεν διστάζουνε να θεωρούνε καθήκον τους και τιμή τους, προς στις επόμενες γενιές, στις μελλοντικές, ώστε να παραδώσουνε ένα Έθνος-Κράτος ελεύθερο από δεσμεύσεις-αγκυλώσεις, σκοπιμότητες και συμφέροντα τον εκάστοτε μεγάλων οικονομικών παραγόντων Πρεσβειών, όπως της Αμερικής για του πέραν του Ατλαντικού δήθεν συμμάχους μας, και της Γερμανίας για την Ευρώπη της λεγόμενης Γηραιάς Ηπείρου. Θεωρούνε, πως ανήκουνε στους αδέσμευτους, αυτούς που δεν εξυπηρετούνε ιδιοτελέστατες σκοπιμότητες και κομματικές αγκυλώσεις, που τους αρέσει να αντιστέκονται στις διαταγές της νέας τάξης πραγμάτων και της παγκοσμιοποίησης και δεν δέχονται να σκύβουνε το κεφάλι τους στις προσταγές της Μέρκελ και του Σόϊμπλε, Γιούνκερ, της Γερμανικής ΕΕ κατοχής καλύτερα, με τους τοκογλυφικούς όρους δανεισμού που στραγγάλισαν στην κυριολεξία όλο τον νότο της Ευρώπης σε μία ασφυξία οικονομική. Πολλά χρόνια είχαμε να ακούσουμε μία ευχάριστη είδηση από την Γηραιά Ήπειρο, και συγκεκριμένα από το Νησί της Μεγάλης Βρετανίας, της αντιπαθητικής τους βασίλισσας της Ελισάβετ, το οποίο πάντοτε εξυπηρετούσε τις προσταγές της νέας τάξης πραγμάτων και της παγκοσμιοποίησης. Με την επικράτηση δηλαδή του Άγγλου Ευρωβουλευτή Νάιτζελ Φάρατζ όμως όλα αυτά κάπως αντιστράφηκαν, η ζυγαριά κάπως ισοσταθμίστηκε, εναντίον του Πρωθυπουργού της χώρας που πλέον ανήκει στο παρελθόν, του Ντέιβιτ Κάμερον. Ο Νάϊτζελ Φάρατζ, ο νικητής δηλαδή του Δημοψηφίσματος, ανήκει στο κόμμα των Ευρωσκεπτικιστών και αντιπρόεδρος ήτανε Ο Καρατζαφέρης από το 2004 έως το 2007, όταν ήτανε στην Ευρωβουλή.

Σίγουρα για τα διεφθαρμένα και συστημικά κατευθυνόμενα δημοσιογραφικά κανάλια των συμφερόντων τους και της διαπλοκής τους, με την άκρατη παγκοσμιοποίηση που εκπροσωπούνε νυχθημερόν και την νέα τάξη πραγμάτων που ευαγγελίζονται, με λαούς δίχως Εθνική και Θρησκευτική συνείδηση, παραδόσεις, αξίες, ρίζες και γενικότερα κατάλυση των Εθνικών συνόρων και παραποίηση της αυθεντικής ιστορίας του κάθε λαού. Έχουνε μάθει να τοποθετούνε ταμπέλες στους ανθρώπους, όταν δεν τους εξυπηρετούνε τα δικά τους τα συμφέροντα και αντιλήψεις, όπως ακραίοι και ακροδεξιοί, επίσης να τους διασύρουνε, φιμώνουνε και τους λασπολογούνε, συκοφαντούνε ποικιλοτρόπως μόνο και μόνο όταν δεν γίνεται το δικό τους, η δικιά τους η επιθυμία. Συγχαρητήρια λοιπόν στον Νάιτζελ Φάρατζ για την έξοδο της Μεγάλης Βρετανίας από την ΕΕ, όπως επίσης και στον Καρατζαφέρη που τον συμπαραστεκότανε όλα αυτά τα χρόνια ολομόναχος και όμως κανένα συστημικό κανάλι δεν τόλμησε να του δώσει βήμα και να τον ανοίξει μικρόφωνο στον Έλληνα αντιπρόσωπο του, εν Ελλάδι. Αυτή είναι η υποτιθέμενη δημοκρατία τους, καμαρώστε της, η τόσο προκλητικά προβεβλημένη και η δήθεν αντικειμενική τους και αμερόληπτη δημοσιογραφία τους, επειδή η ήττα που δέχθηκαν όλα τα συστημικά κανάλια δεν έχει όρια, το φυσάνε και δεν κρυώνει. Ο Νάϊτζελ Φάρατζ δεν είναι σαν τον Τσίπρα που το ΌΧΙ του δημοψηφίσματος πέρσι το καλοκαίρι, το μετέτρεψε μέσα σε μία νύχτα σε Ναι, για τα συμφέροντα του, για τις επικείμενες πολιτικές του σκοπιμότητες, εν γένει για τις εντυπώσεις, άλλωστε ο υπέρτατος λαϊκισμός και η δημαγωγία που τον  συνοδεύει αυτόν και τον Καμμένο είναι ένα και το αυτό. Είμαστε υπέρ της ΕΕ, όμως, των Εθνών και όχι των άκρατων καπιταλιστών, πολυεθνικών, των τραπεζών, των κεφαλαιοκρατών, του ληστρικού κεφαλαίου, υπέρ της ΕΕ όταν γνωρίζει να περιφρουρεί τις αρχές και τις αξίες, παραδόσεις, ρίζες, ταυτότητα του εκάστοτε Έθνους, είμαστε πρώτα Έλληνες πολίτες Χριστιανοί Ορθόδοξοι και μετά Ευρωπαίοι πολίτες του κόσμου. Είμαστε Εθνικιστές και όχι διεθνιστές, δεν είμαστε μπολσεβίκοι-σοσιαλιστές, αναρχικοί.

Θα θέλαμε να εκφράσουμε να θερμά μας συλλυπητήρια προς τους οικείους της Μακαριστής πλέον Αθηνάς Τζινίκου- Κακούλη, αυτής της υπέροχης Ελληνίδας Μακεδόνισας από τον Βερβεντό Κοζάνης. Φιλόλογος στο επάγγελμα και διευθύντρια στο Μουσείο Μακεδονικού Αγώνος της Θεσσαλονίκης, για πολλά έτη σφυρηλατούσε τον Ελληνισμό της Μακεδονίας, που άφησε την τελευταία της πνοή ανήμερα της Εθνικής μας εορτής της 25 Μαρτίου του 2016, μιας εορτής που τόσο πολύ αγάπησε, και με τις αφειδώλευτες γνώσεις της, μας τις ματαλλαμπάδευσε, εμφύσησε από γενιά σε γενιά. Δεν το γνωρίζαμε, ήμασταν ανενημέρωτοι, ότι ο Πανάγαθος Θεός την πήρε στις αγκάλες του, και επομένως έστω και καθυστερημένα αρκετά, τριών μηνών, εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στους οικείους της. Θεωρούμε και δίχως καμία υπερβολή να το ξεκαθαρίσουμε αυτό, πως χάσαμε την σύγχρονη Πηνελόπη Δέλτα του Μακεδονικού Αγώνος, προσωπικώς την είχα ένα στήριγμα και μία παρηγοριά, μου έμαθε πάρα πολλά, ειδικότερα για την μάχη στα Κουρφάλια-Κουφάλια όπως την ανέγραφε στο βιβλίο της η Πηνελόπη Δέλτα στα Μυστικά του Βάλτου. Ενώ, όταν την ενημέρωσα για την πρωτοβουλία μου να προτείνω στον Δήμαρχο στα 100 χρόνια της Απελευθέρωσης της Μακεδονίας 1912-2012 να ανεγείρουμε τον Ανδριάντα του Γερμανού Καραβαγγέλη του Μητροπολίτου Καστοριάς στην Πλατεία Μακεδονίας στα Κουφάλια, το πρόσωπο της άστραψε κυριολεκτικώς και μου αναφώνησε, θεωρώ πως είναι η καλύτερη πρόταση που έχω ακούσει όλα αυτά τα χρόνια που ασχολούμε με τον Μακεδονικό Ελληνισμό, συνέχισε την προσπάθεια σου και εμείς θα βρισκόμαστε κοντά σου σε ότι χρειαστείς. Γιατί δεν καρποφόρησε η προσπάθεια; Επειδή είχανε οι κυβερνώντες διαφορετικές πολιτικές προτεραιότητες και πεποιθήσεις, όπως στο να βεβηλώνουνε το ηρώο της πόλεως στις εκδηλώσεις του πανηγυριού και από χώρο σεβασμού και θυσίας όπως κανονικά θα έπρεπε να ήτανε, τιμής, να μετατρέπεται σε χώρο κεφιού και γλεντιού, όπως επίσης να ασχολούνται με καρναβάλια, γιαουρτομαχίες, γιορτές κρασιού και καρπουζιού, σταφυλιού, λουλουδιού και ου το καθεξής. Έφυγε από τα εγκόσμια σε ηλικία 74 ετών, αθάνατη και ας ελπίσουμε πως ο Πανάγαθος Θεός θα μας λυπηθεί, ελεήσει και θα μας στείλει αντικαταστάτριες καινούργιες δασκάλες, οι οποίες να διακατέχονται από την ίδια Θρησκευτικά ευλάβεια και ευσυνειδησία, με Εθνικά φρονήματα και πεποιθήσεις, χαρακτηριστικά, αιωνία της η μνήμη, και από τότε που την πήρε ο Κύριος κοντά της, ένα είναι σίγουρο, πως ορφανέψαμε ακόμη περισσότερο πνευματικά και πατριωτικά. Πρόταση, για τις πολλαπλές της υπηρεσίες στην πατρίδα μας, να την δοθεί ένα κεντρικός δρόμος της Θεσσαλονίκης προς τιμήν της, ας πούμε, του Γρηγόρη Λαμπράκη ή του Πολυτεχνείου, όπως επίσης και η δεύτερη πρόταση, εάν τολμάει ο Τσίπρας ας μας πάει σε ένα Δημοψήφισμα όπως οι Άγγλοι, να δούμε δημοκρατικότατα πάντοτε, εάν οι Έλληνες επιθυμούνε να συνεχίσουνε να βρίσκονται στην ΕΕ ή όχι, ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα.

Οι λάτρεις της Ελληνικής ιστορίας. 

Παρασκευή, 17 Ιουνίου 2016

H ΜΕΓΆΛΗ ΣΎΝΟΔΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΎ ΣΤΗΝ ΚΡΉΤΗ.


Δεν μου λέτε, όλοι εσείς οι της εκκλησίας ας πούμε προκλητικά διακείμενοι, υπέρμαχοι, λαλίστατοι στα θεολογικά θέματα, δεν συγκρίνεται ούτε ο ιερός Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος με τους πύρινους λόγους εκ του άμβωνος και πιο σύγχρονος ρήτορας μας ο Μακαριστός ο Αυγουστίνος Καντιώτης 1907-2010, ο Μητροπολίτης Φλωρίνης από το 1967 έως το 2010. Επομένως, το Στρατιωτικό καθεστώς τις 21 του Απρίλη του 1967 τον τοποθέτησε στην ακριτική Φλώρινα για να υπερασπίζεται τις σύγχρονες Θερμοπύλες του Ελληνισμού μας και την Ελληνικότητα της Μακεδονίας μας από τους παραχαράκτες και σφετεριστές σλάβους Σκοπιανούς, εκείνης της εποχής του Κομμουνιστή δικτάτορα Τίτο, στην Γιουγκοσλαβία, όπως επίσης στην Κόνιτσα τοποθέτησε τον Μακαριστό Κύρο Σεβαστιανό από το 1967 έως το 1994 που κοιμήθηκε, την ίδια περίοδο για να προφυλάξει, προστατέψει, περιφρουρήσει τους Έλληνες σκλαβωμένους αδερφούς μας τους Ορθόδοξους Χριστιανούς Βορειοηπειρώτες, της επισήμως αναγνωρισμένης Ελληνικής Μειονότητας της Αλβανίας, από τις απάνθρωπες μεθοδεύσεις και βασανισμούς, εκτελέσεις του Κομμουνιστή δικτάτορα τυράννου Ενβέρ Χότζα στην Αλβανία. Την Κυριακή λοιπόν στις 12/6/2016 στο Βελλίδειο Συνεδριακό Κέντρο της Θεσσαλονίκης, διεξήχθη, προβλήθηκε καλύτερα ένα video προς τιμήν του, για αυτήν την τόσο λαμπρή και ένδοξη προσωπικότητα που λάμπρυνε τον αιώνα που μας πέρασε την Ορθοδοξία μας. Και ασφαλώς θεώρησα σκόπιμο να παραβρεθώ σε αυτή την εκδήλωση, προς τιμήν ενός Μητροπολίτου- Επισκόπου ο οποίος εκτός κάποιων υπερβολικών αντιδράσεων του, ακροτήτων του, λανθασμένων εξαιρέσεων του, μεμονομένων περιστατικών όμως, άλλωστε ουδείς αλάνθαστος, παρά μονάχα ο Θεός ο Παντοδύναμος. Άρα, που καταλήγουμε; Πως από τον κάθε άνθρωπο αποκομίζουμε τα θετικά του και απομακρύνουμε και επισυνάπτουμε τα αρνητικά του, με τις οποίες διαφωνώ σφόδρα και κάθετα κατηγορηματικά μαζί του. Κατά τα άλλα, θεώρησε σκόπιμο και αναγκαίο στην ζωή του ο Μακαριστός Αυγουστίνος Καντιώτης, αυτή η τόσο αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, η οποία δυστυχώς είχε φανατικούς υπέρμαχους υποστηριχτές αλλά και υπερβολικούς πολέμιους. Το καλύτερο θα ήτανε οι ιεράρχες να ενώνουνε το ποίμνιο τους και να μην το διχάζουνε, όταν όμως γνωρίζουνε, για το ποίμνιο εννοώ, είναι ενήμεροι, για το τι συμφέρει το συνολικό, το καλό του εμείς, και να μην ενδιαφέρονται μονάχα για το συμφέρον τους και την βόλεψη τους, για το πώς να αποκαταστήσουνε το αλαζονικό τους και εγωιστικό τους, ιδιοτελέστατο, εγώ  τους.

Ο Μακαριστός Αυγουστίνος Καντιώτης, ίσως αυτό που διαπράττω αυτήν την στιγμή να είναι ασέβεια, βλασφημία προς το σεπτό πρόσωπο του, όταν κρίνω μία τεραστία μορφή, προσωπικότητα της Ορθοδοξίας μας, η οποία παρόλο το πέρασμα του χρόνου ακόμη φεγγοβολάει μύρο, για αυτό και τα δέντρα που βγάζουνε καρπό όλοι θέλουνε να τα γευτούνε, ενώ εάν δεν κατορθώσουνε να απολαύσουνε τον καρπό τους, κατόπιν τα πετροβολούνε, διότι όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια. Θεώρησε λοιπόν, ως σκοπό και έβαλε στόχο στην ζωή του να υπερασπίζεται την Ορθόδοξη πίστη και παράδοση, τα ιερά και τα όσια της φυλής μας, των Ελλήνων, ένας άκρως ευπατρίδης Ιεράρχης-Μητροπολίτης Φλώρινας, άλλωστε αγωνίστηκε και θυσιάστηκε στον καλό και επίπονο αγώνα για το κοινό συμφέρον του εμείς, του συνόλου, του Έθνους και όχι το προσωπικό του εγώ, το οποίο το παραμέριζε. Όταν αντιλαμβανότανε με τις δικές του τις πνευματικές κεραίες, τις τόσο οξυδερκείς από πνευματική κατήχηση και καθοδήγηση, πως χρειαζότανε να θυσιαστεί και να βάλει το κεφάλι του στην λαιμητόμο, στην πρέσα που λέμε, και παρόλο αυτά το έκανε, δεν δείλιαζε, κουβαλούσε τον Σταυρό του αγόγγυστα, για το σύνολο και ας χρειαζότανε να ρισκάριζε την αναπαυτική του καρέκλα. Ενώ δεν δίσταζε να συγκρουστεί ακόμη και με τα παλάτια και τα μέγαρα, αλλά και με τις φτωχικές καλύβες του κόσμου της βιοπάλης, της σκληρής καθημερινότητας, όταν διέβλεπε πως ο Χριστός παραμεριζότανε και βρισκότανε στο περιθώριο της ζωής των ανθρώπων. Και ειδικότερα στην τόσο τραγική περίοδο και αποκαρδιωτική, αποκρουστική του συμμοριτοπολέμου του 1946-49, όταν ο βδελυρός και αρχιμπολσεβίκος κλέφτης, φονιάς και ληστής Άρης Βελουχιώτης-Αθανάσιος Κλάρας γεωπόνος του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΚΚΕ από την Λαμία, διακήρυττε την λεγόμενη κατά αυτόν πάντοτε, με την αρρωστημένη φαντασία του, της δικτατορίας του προλεταριάτου, την άθεη, ανθελληνική, διεθνιστική με τον λαϊκισμό και την δημαγωγία που τον συνόδευε, ως Λαοκρατία. Μόνο που τότε, το αντίπαλο δέος ήτανε ο Μακαριστός Αυγουστίνος Καντιώτης, με τον δικό του σύνθημα της Χριστοκρατίας και δημοκρατίας, αυτά για την ιστορία.

Βάζοντας σε κίνδυνο αναρίθμητες φορές ακόμη και την ίδια του την ζωή, υπόσταση και πραγματικά ήτανε άξιος συγχαρητηρίων και μακάρι σήμερα να βρίσκαμε έστω και στο απειροελάχιστο μιμητές του, διότι σήμερα οι περισσότεροι ιερείς, όχι όλοι, προς θεού, όμως ένα πάρα πολύ μεγάλο ποσοστό και αυτό είναι πάρα μα πάρα πολύ λυπηρό και αποκρουστικό και μας ενοχλεί όλους μας, με την εν γένει στάση τους και συμπεριφορά τους, δεν διαφέρουνε σε τίποτα σας πληροφορώ από τους κομματικοποιημένους και διεφθαρμένους δημοσίους υπαλλήλους. Η διαφωνία μου με τον Μακαριστό Αυγουστίνο Καντιώτη ήτανε όχι σε αυτά που κήρυττε, τα οποία όλα ήτανε Θεολογικής φύσεως καταρτισμένα και δομημένα τα περισσότερα προς την σοφή και ορθή κατεύθυνση-διακήρυξη του Ευαγγελίου, αλλά στο ότι η ένστασή μου προς το πάνσεπτο πρόσωπο του ήτανε στο ότι, όχι μόνο κήρυττε μέσα στους ιερούς ναούς των Εκκλησιών και πολύ ορθώς έπραττε, άλλωστε αυτή ήτανε και η διακονία του, όμως εκτός Εκκλησίας ήθελε να επιβάλει την άποψη του δια της βίας ορισμένες φορές και έφτανε στα άκρα, με λίγα λόγια, έχανε το δίκιο του. Το ορθό και το πρέπων θα ήτανε, να κήρυττε το Ευαγγέλιο και το λόγο του Θεού, όμως όποιος ήθελε να τον ακολουθήσει και όχι όποιος δεν επιθυμεί την ζωή που πρόβαλε ο Αυγουστίνος Καντιώτης που ασφαλώς σε πολλά ήτανε πάρα πολύ σωστή να τον συμπεριφερόμαστε με τρόπο αχρείο, έξαλλο, άγριο και αποκρουστικό, που δεν συνάδει σε ιεράρχες που υποτίθεται πως υπερασπίζονται και εκπροσωπούνε τον λόγο του Θεού, που θα πει και εφαρμόζεται με την Αγάπη και την κατανόηση προς το διαφορετικό, προς την διαφορετική θρησκευτική ή πολιτική πεποίθηση. Το πιο απλό παράδειγμα που διαφωνώ μαζί του ήτανε στην υπόθεση του με τον Θεόδωρο Αγγελόπουλου, και την ταινία του το Μετέωρο βήμα του πελαργού, πολύ σωστά και ορθά προέτρεψε μέσω του Εκκλησιαστικού άμβωνα, ο κόσμος να μην συμμετάσχει στα γυρίσματα της ταινίας που θα γυριζόντουσαν στην Φλώρινα την ακριτική, διότι τότε ο σκηνοθέτης Αγγελόπουλος, έψαχνε εναγωνίως κομπάρσους για να στελεχώσουνε την ταινία του και μάλιστα πλήρωνε και αδρά, σε μία περιοχή ακριτική με έντονο το πρόβλημα της ανεργίας. Ο Μακαριστός Αυγουστίνος Καντιώτης, το παρουσίαζε σαν το μείζον πρόβλημα της χώρας μας, και κατεξοχήν ένα και μοναδικό εκείνη την περίοδο, στο πως θα κατάφερνε να αποτρέψει τα γυρίσματα της, στην Μητρόπολη του την Φλώρινα, λες και όλη η περιοχή του ανήκε. Λάθη ήτανε αυτά κατά την ταπεινή μου γνώμη, άποψη, τα οποία του στοίχισαν, διότι στερείτο την γλώσσα της διπλωματίας και της οξυδέρκειας, και εκτόξευε προς το πρόσωπο του ανήκουστες ύβρεις, όπως προδότης, ιούδας, τα οποία αυτά κατά εμέ είναι υπερβολές και δεν πρόβαλαν το τόσο πνευματικό του έργο, απεναντίας, οι εχθροί του έβρισκαν πάτημα, χώρο εύφορο για τον συκοφαντήσουν, διότι τους έδινε ερεθίσματα, δυστυχώς. Είπε, ανέφερε, την άποψή του με επιχειρήματα εποικοδομητικά και στέρεα, όχι έωλα και αστήριχτα, κήρυξες, ως εκεί, η διακονία σου έλαβε τέλος, και περιμένεις την σπορά των προσπαθειών σου, μην συμμετέχετε στην ταινία διότι την θεωρούσε αντεθνική, ίσως και να είχε δίκιο δεν αντιλέγω. Άλλωστε όλοι σχεδόν οι δήθεν σκηνοθέτες και παραγωγοί ταινιών, από το 1974 και μετέπειτα, ότι ταινία γύρισαν, παρουσίασαν στο κοινό, δεν πρόβαλαν τα δίκαια της Ελλάδας μας και της Ορθοδοξίας, αλλά της παγκοσμιοποίησης και υπερβολικής αγάπης προς τον θεό-χρήμα, πρώτιστη ιδεολογία κατάντησε η φιλαργυρία και η εκμετάλλευση από άνθρωπο σε άνθρωπο, όμως αυτό είναι ένα άλλο θέμα. Από εκεί και πέρα, μην προσπαθείς έξω από την Εκκλησία να επιβάλεις την άποψη σου με το στανιό, με συλλαλητήρια, με το ζόρι και την βία, με πιέσεις απειλητικές, όπως, θα σας αφορίσω εάν συμμετάσχετε και όποιος δεν σε ακολουθεί και έχει διαφορετική άποψη με τα λεγόμενα σου, να τον αναθεματίζεις και να τον εξυβρίζεις με τους χειρότερους χαρακτηρισμούς. Διότι, θα έπρεπε και στους μη Χριστιανούς, στους μη Θεοσεβούμενους Χριστιανούς- Ορθοδόξους, στους ανθρώπους μακριά από την Εκκλησία γενικώς, να ομιλούσε ως πνευματικώς καθοδηγητής, ίσα ίσα, να έδειχνε περισσότερο ζήλο και προσπάθεια, ενδιαφέρον, για να τους επαναφέρει στο σωστό δρόμο του Θεού, χάθηκε το ποίμνιο, τότε εμείς τι πρέπει να κάνουνε για να τους επαναφέρουμε, να τους υβρίζουμε και να τους αναθεματίζουμε; Εδώ και κλείνω το θέμα του Μακαριστού Αυγουστίνου Καντιώτη, απλώς το ανέφερα διότι επηρεάστηκα από την παρουσία μου στην εκδήλωση προς τιμή του.

Λοιπόν, στο θέμα μας και πάλι, που δεν θα μπορούσε να ήτανε άλλο από τον πόλεμο που δέχεται ο Οικουμενικός μας Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως και Νέας Ρώμης, ο Μακαριώτατος και Παναγιώτατος Κύριος Κύριος Βαρθολομαίος, ώστε να ακυρώσει την επικείμενη Πανορθόδοξη Ιερά Σύνοδο στην Κρήτη, όλοι εσείς που δεν επιθυμείτε την διοργάνωση της Ιεράς Συνόδου στην Κρήτη και με χίλιους δύο τρόπους προσπαθείτε να την ματαιώσετε, απεμπολήσετε, εμμέσως ή με πλαγίους τρόπους, υπονομεύοντας την και υποδαυλίζοντας την συνεχώς, βάζοντας την αναρίθμητες τρικλοποδιές και επιπρόσθετα εμπόδια. Δεν σας ξεφεύγει τίποτα στην κυριολεξία, όλα τα γνωρίζετε τέλεια, ως τέλειοι που υποτίθεται θεωρητικά πως είστε, διότι έτσι αυτοχαρακτηρίζεστε ή τουλάχιστον αυτό περνάτε προς τα έξω, στην κοινή γνώμη με την τόσο αλαζονική σας συμπεριφορά και παρουσία, στάση σας γενικώς. Ενώ, όταν κάποιος, σας υπενθυμίσει πως άλλα κηρύττετε και άλλα πράττετε, όπως τον δάσκαλο που δίδασκε και λόγο δεν κρατούσε, σεμνότητα και πραότητα, ταπεινοφροσύνη, εγκράτεια και στον λόγο και όχι μονάχα στην σάρκα, τότε δεν διστάζετε ως σύγχρονοι γραμματείς και φαρισαίοι να ταπεινολογείτε, όμως υπό καμία έννοια δεν είστε ταπεινοί και πράοι, όπως κανονικά θα έπρεπε να ήσασταν, αλλά αλαζονικοί και έξαλλοι, ακραίοι, εγωιστές,  και υπερήφανοι υπερβολικά, φίλαυτοι και ιδίως φίλαρχοι, ξερόλες, σοφοί και δεν δέχεστε τίποτα το διαφορετικό, δεν σέβεστε την άποψη του άλλου την διαφορετική και την εξυβρίζετε μονίμως, την υποβιβάζετε με την εύκολη και γνωστή συνταγή του αιρετικού, του οικουμενιστή,  ακροβατείτε μεταξύ του θυμού σας και της εγωπάθειας σας.   θεωρείστε πως είστε και δεν χρειάζεστε καμία μα απολύτως καμία αυτοκριτική και αυτομεμψία, ξερόλες και σοφοί, θεολόγοι της πάση, τίποτα δεν σας ξεφεύγει στην κυριολεξία και ποτέ μα ποτέ δεν διαπράξατε κανένα μα κανένα λάθος. Εδώ θα ήθελα να καταθέσω την μαρτυρία μου, ομολογία μου, πως ποτέ δεν άκουσα να ομολογεί ευθαρσώς η επίσημη Εκκλησία πως διέπραξε κάποιο λάθος, κάποια παράληψη, και αναρωτιέμαι, τελικά, αυταπάτες έχω και δεν μπορώ να διακρίνω, πως ζω σε ένα κόσμο τόσο αγγελικά πλασμένο; Εκτός από την δυστυχία που δημιουργήσαμε τριγύρω μας, στην κοινωνία ζούγκλα που μας κληρονομήσατε και μας την προσδιορίσατε προκλητικά και προβεβλημένα ανθρώπινη κοινωνία, και φυσικά κατά την δική σας πάντοτε ερμηνεία, ποτέ μα ποτέ δεν ευθύνεται για αυτό τον πνευματικό μας κατήφορο η εκκλησία, η οποία την θεωρείτε άμοιρη των τεραστίων σας πληροφορώ κοινωνικών ανισοτήτων και αδικιών. Όμως για εσάς τους πορωμένους πάντοτε και κοντόμυαλους, που συνεχώς διακρίνετε επιδεικτικά και προβεβλημένα το δέντρο και εγκαταλείπετε μεροληπτικώς το δάσος, ενώ για όλα φταίνε οι άλλοι και ποτέ εμείς, οι προσποιητά διακείμενοι και υπερβολικά προβεβλημένοι εκλεκτοί του Θεού.

Ότι δήθεν την υπερασπίζεστε μόνο εσείς και κανένας άλλος την Ορθόδοξη πίστη και παράδοση της Ανατολικής Εκκλησίας του Θεανθρώπου Χριστού, με έδρα την Κωνσταντινούπολη, και έρχεστε σε ευθεία-πλήρη σύγκρουση ακόμη και με τον Προκαθήμενο της Ορθοδοξίας μας. Αναρωτιέμαι και στοχάζομαι, προβληματίζομαι, εδώ ιεραρχία δεν Υπάρχει, προς τον Οικουμενικό μας Πατριάρχη τον Κύριο, Κύριο Βαρθολομαίο; Και που αφήσατε την υποτιθέμενη σας, υπακοή προς τον ανώτερο; Εσείς επιζητείτε και επιβάλετε με χίλιους δύο τρόπους, θεμιτούς ή αθέμιτους, την υπακοή και σεβασμό προς τους μεγαλύτερους σας, όμως δεν την δείχνετε, φανερώνετε, επιδεικνύετε όταν εσείς οι ίδιοι είστε κατώτεροι, υφιστάμενοι και όχι προϊστάμενοι,  όπως επίσης και με τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών τον Μακαριώτατο Παναγιώτατο Κύριο Κύριο Ιερώνυμο. Φαίνεται ξέρετε περισσότερα από τον Οικουμενικό μας Πατριάρχη που σπούδασε στην Θεολογική Σχολή της Χάλκης στα Πριγκιπόνησα, επιθυμείτε υπακοή προς τους ανωτέρους σας, αλλά εσείς οι ίδιοι δεν διαπράττετε υπακοή στον ανώτερο πνευματικά άρχοντα της ΟΡΘΟΔΟΞΊΑΣ Μας. Με απλά ελληνικά, στην καθομιλουμένη, τοποθετήσατε και τους ίδιους τους εαυτούς σας στον παράδεισο, δημιουργήσατε έναν εικονικό παράδεισο δικό σας, με την αρρωστημένη και αλαζονική σας, εγωιστική φαντασία σας. Όπως σας αρέσει και ταιριάζει, εξυπηρετεί και βολεύει, και προπάντων δεν σας φέρνει αντιρρήσεις, δεν χρειάζεται η συγκατάθεση  του ίδιου Θεού, την θεωρείτε άσκοπη και περιττή, μιας και τα γνωρίζετε όλα, είστε σοφοί και παντογνώστες, ξερόλες, άλλωστε κατά την δική σας κρίση την δήθεν και προσποιητή αλάνθαστη και τον ίδιο τον Θεό τον βάζετε δεν τον βάζετε στον παράδεισο, που ο ίδιος έφτιαξε και δημιούργησε για το πιο τέλειο πλάσμα του τον άνθρωπο. Μόνο εάν σας κάνει τα χατίρια σας και τις επιθυμίες σας, αλλιώς πιστεύω σας, κατά την δική σας πάντοτε γνώμη και άποψη, η οποία ποτέ μα ποτέ δεν λαθεύει, δεν διαπράττει ούτε ένα λάθος, ούτε ένα ψεγάδι. Προσπαθείτε να δείξετε προς τον έξω κόσμο, ο οποίος δεν πολύ ενδιαφέρετε, δεν είναι γνώστης γενικώς από θεολογικής φύσεως δογματικών αντιλήψεων, με τον άκρατο λαϊκισμό που σας συνοδεύει και την ατέρμονη δημαγωγία σας, διαστρεβλώνοντας εσκεμμένως την δογματική αλήθεια. Πως εσείς που δεν επιθυμείτε να διεξαχθεί η Ιερά Μεγάλη Σύνοδος στην Κρήτη είστε Χριστιανολάτρες και κληρονόμοι της αιώνιας βασιλείας του Θεού, αυτοί που περιφρουρούνε και προστατεύουνε τα ιερά και τα όσια της Ορθοδοξίας μας, της Ορθόδοξης πίστης και παραδόσεων και οι εκλεκτοί του Θεού γενικώς. Ενώ, όλοι εμείς, οι άλλοι είμαστε κακοί, αιρετικοί, οικουμενιστές και προσπαθούμε να  απεμπολήσουμε την Ορθοδοξία μας και να την ροκανίζουμε σιγά σιγά τα πόδια της, όπως μας κατηγορείτε λαϊκίζοντας και δημαγωγώντας υπερβολικώς, με ατέρμονες κραυγές υστερίας, ο σκοπός μας και ο στόχος μας είναι ένας και μοναδικός, στο πως να ξεριζώσουμε τις ρίζες της Ορθόδοξης πίστης μας και παράδοσης ή το πουλόβερ της. Καλά, από λόγια έωλα, αστήριχτα για τις επικείμενες εντυπώσεις και μόνο, άλλωστε για αυτές ζείτε, για το θεαθήναι γενικώς που λέμε, τα πηγαίνετε καλά, από την ουσία της υποθέσεως όμως υστερείτε επιχειρημάτων. Σε τέτοια επιτυχημένα παραδείγματα μάνα είστε, αυτό δεν σας το αμφισβητεί κανείς, συγκλονίζουν τις ψυχές των Ορθοδόξων Χριστιανών, ώστε οι επόμενες γενεές να μην αντικρίσουνε τίποτα από την Ορθοδοξία που γευτήκαμε εμείς. Εάν αυτή η θεωρεία η άκρως προσχηματική, επιδερμική, επίπλαστη, εντυπωσιακή θα ισχυριζόμουνα, δεν είναι εξόχως εγωιστική και αλαζονική, μονόπλευρης πολιτικής-θεολογικής κατευθύνσεως, στείρας αρνήσεως των πάντων, τότε πως μπορώ αλλιώς να την χαρακτηρίσω;

Πραγματικά δεν ξέρω, μόνο λυπάμαι πως με τόση ευκολία υβρίζουμε ανθρώπους, σπιλώνουμε και κατασυκοφαντούμε συνειδήσεις, όταν δεν γίνεται το δικό τους, όταν  κάποιοι έχουνε διαφορετική σκέψη, διαφορετική προσέγγιση των πραγμάτων, μόνο και μόνο για να ικανοποιηθεί το άκρατος εγωκεντρικός τους χαρακτήρας. Τι να κάνουμε τώρα, να σιωπήσουμε; Υπάρχουμε και εμείς, που επιδοκιμάζουμε και επικροτούνε, επιβραβεύουμε την πραγματοποίηση αυτής της Πανορθόδοξης συνάξεως, διότι, επιθυμούμε κάτι το καλό να προβάλει, αναδυθεί, μέσα από την συζήτηση και διάλογο που θα πραγματοποιηθεί. Προτείνουμε ριξικέλευνες, καινοτόμες και ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις, σε όλους τους τομείς της Εκκλησίας μας. Αλλαγές μέσα στην Ορθοδοξία, όμως, εδώ χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή και βαρύτητα, Ορθοδοξία γνήσια και πατροπαράδοτη, αυθεντική όπως την παραλάβαμε, της ιερής παρακαταθήκης μας, με τα ιερά της και τα όσια της, τις αξίες της, της ιερής παραδόσεως. Δεν ξέρω, μπορεί να μην χρειαστεί να αλλάξουμε και τίποτα, να παραμείνουνε όλα όπως έχουνε, απλά να αλλάξουμε λίγο στάση στο θέμα των ετεροδόξων, λίγο να βάλουμε στην ζωή μας και την διπλωματία, την οξυδέρκεια μας, νερό στο κρασί μας, για να πετύχουμε τους σκοπού μας, δεν σημαίνει πως σώνει και καλά κάτι θα πρέπει να διορθώσουμε ή να αλλάξουμε άρδην. Πρέπει όμως να συναντηθούμε επειγόντως και να προβληματιστούμε, να διαλογιστούμε και να στοχαστούμε, και όχι να κλείνουμε τα μάτια μας προσποιητά και επιδεικτικά, στα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζει η σύγχρονη ανθρωπότητα, όπως ο στρουθοκάμηλος την ώρα που ο κυνηγός είναι έτοιμος να τον πυροβολήσει βάζει το κεφάλι του μέσα στην τρύπα, προσπαθεί να κρυφτεί, όμως όλο του το σώμα βρίσκεται έξω εκτεθειμένο. Επειδή η ανθρωπότητα δεν βαδίζει προς το σωστό δρόμο του Θεού και του ιερού Ευαγγελίου, και θα πρέπει να αναλογιστούμε, στο ποιες είναι οι δικές μας ευθύνες, οι υπερβολικές αναρίθμητες, για αυτήν την τόσο θλιβερή κατάσταση που έχει διαμορφωθεί, δημιουργηθεί. Επιθυμούμε μία Ορθοδοξία όπως την παραλάβαμε από τους προγόνους μας, τους Αγίους μας Πατέρες, που θυσιάστηκαν για να μας την μεταλαμπαδεύσουνε έως τις μέρες μας και υπό καμία έννοια ερμαφρόδιτη και νοθευμένη. Μην φοβάστε και εμείς θέλουμε να την περιφρουρήσουμε, και εμείς την αγαπάμε, την προστατεύουμε και εμείς για αυτά ζούμε και αναπνέουμε, για να τα μεταδώσουμε ανέγγιχτα και ανόθευτα όσο γίνεται, παρθένα και στις επόμενες γενεές, άλλωστε για αυτά που λέμε και πιστεύουμε θα δώσουμε λόγο Θεού, απολογία, δεν έχετε μόνο εσείς αυτό το προνόμιο, χάρισμα της προστασίας της. Πάψτε λοιπόν να λαϊκίζετε και να δημαγωγείτε ανερυθρίαστα, με κραυγές ατέρμονης υστερίας, ακραίων αντιλήψεων, ακροτήτων που δεν συνάδουνε με το Ορθόδοξα δόγμα μας, το σεμνό και το πράο, για καλό ελπίζουμε πως θα διεξαχθεί η Ιερά Μεγάλη Σύνοδος, ώστε κάτι το θετικό να αποκομίσουμε από αυτήν την συνάντηση και όχι το αρνητικό. Να βελτιωθούμε, να εισχωρήσει καινούργιος άνεμος, αέρας αισιοδοξίας, μία ακτίδα φωτός.



Μάθατε τώρα, η εύκολη λύση, να βάζετε συνεχώς ταμπέλες τους ανθρώπους, πως είμαστε αιρετικοί και οικουμενιστές, και το πιο θλιβερό και αποκρουστικό στην όλη υπόθεση, από όλα αυτά τα φαιδρά που ακούγονται και αναγράφονται σε κάποιες υποτιθέμενες και υπερβολικά προβεβλημένες ιστοσελίδες στον χώρο του διαδικτύου, θρησκευτικού περιεχομένου πάντοτε. Πως φτάνουνε και μέχρι του σημείου να ακούγονται ύβρεις, ανερμάτιστες κραυγές υστερίας και εξαλοφροσύνης, ακροτήτων, όπως, πως θέλουμε να εγκαθιδρύσουμε μία παγκόσμια θρησκεία, παραμερίζοντας την Ορθοδοξία, με επίκεντρο όχι τον Θεάνθρωπο Ιησού Χριστό, αλλά στον ίδιο τον Αντίχριστο, το άκρων άωτο του παραλογισμού. Να τος λοιπόν ο πρώτος και πιο σημαντικός λαϊκισμός και η δημαγωγία, υπερβολή, παραποίηση και πλήρης διαστρέβλωση της ιστορικής αληθείας, όταν συνοδεύει τέτοιες ελαφρές και επιδερμικές στην σκέψη κατηγορίες, με τα αστήριχτα και έωλα αναρίθμητα, υπερβολικά σας ψέματα. Τα συνεχόμενα σας όχι, τα στείρα και αλαζονικά σας όχι, προς όλους και όλα, ενώ το μόνο που καταφέρνετε είναι μία συνεχόμενη άρνηση των πάντων, μια οπισθοδρόμηση, ο οποιοδήποτε πάει κάτι να σκεφτεί και να προβληματιστεί, διαλογιστεί, στοχαστεί βρε αδερφέ, κατευθείαν του απαγορεύετε να σκέφτεται και του κλείνετε την πόρτα της προόδου. Εάν υπάρχει πρόοδος θα το ψάξουμε, θα το κρίνουμε, θα το σκεφτούμε, θα προσευχηθούμε, θα προβληματιστούμε, θα αφήσουμε τον χρόνο να κυλίσει και θα μας δείξει. Όχι κατευθείαν να κλείνουμε την πόρτα, να προτρέχουμε και να βγάζουμε γρήγορα συμπεράσματα, διότι με την εν γένει στάση σας και συμπεριφορά σας αποτρέπετε την οποιαδήποτε ενέργεια διαλόγου, αυτοκριτικής και προπάντων προβληματισμού. Διότι μάθατε και τους αποκαλείτε αιρετικούς, δηλαδή, ότι πράττουνε οι εχθροί της Ορθοδοξίας προς εμάς που μας αποκαλούνε αναχρονιστικούς, οπισθοδρομικούς, σκοταδιστές και συντηρητικούς, σας πληροφορώ πως ακριβώς το ίδιο πράττετε και εσείς, έχετε την ίδια ακριβώς συμπεριφορά. Σας πληροφορώ εν πλήρη γνώσεως το τι αναφέρω, με την όλη σας στάση και συμπεριφορά, όχι απλά δεν την προστατεύετε την Ορθοδοξία, αλλά απεναντίας την μετατρέπετε σε μία θρησκεία που συναγωνίζεται το τριτοκοσμικό και υποανάπτυκτο ισλάμ, μωαμεθανισμό, στην υπερβολική συντήρηση, οπισθοδρόμηση των σκέψεων των ανθρώπων που την αποτελούνε. Επειδή δεν επιθυμείτε να διεξαχθεί η Ιερά Μεγάλη Σύνοδος στην Κρήτη, διότι θεωρείτε πως πρόκειται περί υποτιθέμενου οικουμενισμού και πανθρησκείας, διότι φοβάστε μην τυχόν και διεξαχθεί η λεγόμενη Ένωση των Εκκλησιών, της Ανατολής με τους Ορθοδόξους και με τους φραγκολεβαντίνους δυτικούς, του αιρεσιάρχη ποντίφικα κοσμοπολίτη πάπα της Ρώμης, καλά δεν τα προσφωνώ;

Αυτές δεν είναι οι λεγόμενες κατηγορίες σας, αντιρρήσεις σας, και υπεκφυγές σας, προβληματισμοί σας, ώστε να μην διεξαχθεί η λεγόμενη Ιερά Μεγάλη Σύνοδος, η Πανορθόδοξη; Όλοι εσείς με τους μεγάλους και επιδεικτικούς-προβεβλημένους σταυρούς σας, διότι η θρησκοληψία βρίσκεται στο έπακρο, στο αποκορύφωμα της, όμως σας πληροφορώ η πλειοψηφία πάντως σίγουρα, και αυτό δεν φέρει καμία μα καμία αμφισβήτηση, μιας και εμείς, εγώ καλύτερα, να ομιλήσω σε πρώτο πρόσωπο, σε αυτόν τον κόσμο ζώ και ανδρώθηκα και μεγάλωσα. Εδώ πέρα μαζί σας, τον ίδιο αέρα με εσάς εισέπνευσα και εισπνέω, και τις ίδιες ανησυχίες με εσάς είχα, της καθημερινής βιοπάλης, του μεροκάματου, της στείρας καθημερινότητας, άρα σας γνωρίζω και με γνωρίζετε από πρώτο χέρι, διότι είμαι σάρκα από την σάρκα σας. Όλοι μας επιθυμούσαμε και επιθυμούμε μία κάπως καλύτερη ζωή, να την βελτιώσουμε, διεκδικούμε το μέλλον μας με καλύτερους όρους, προδιαγραφές, αυτό φυσικά δεν είναι καθόλου αρνητικό, κακό, το αντίθετο μάλιστα, τον επιβραβεύει τον άνθρωπο, ως εργατικό, φιλόδοξο και όχι οκνηρό, μα αρνητική προσέγγιση για την ζωή.  Όμως, όταν για να βελτιώσουμε κάπως την ζωή μας, την καθημερινότητα μας, φτάνουμε στο σημείο, να εγκαταλείπουμε και να παραμελούμε, σπρώχνουμε στην κυριολεξία και ξεχνούμε εσκεμμένως, τον ίδιο τον δημιουργό μας τον Θεό, τότε αυτό πως λέγεται; Και μην μου πείτε πως δεν συμβαίνει, γιατί τότε θα είστε ψεύτες, θα ψεύδεστε, υποκριτικά, θα είμαστε ψεύτες, διότι τον Θεό τον ενθυμούμαστε στην καλύτερη των περιπτώσεων μονάχα στις πολύ μεγάλες γιορτές της Ορθοδοξίας μας. Των Χριστουγέννων και του Αναστάσιμου Πάσχα, όπως επίσης και της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου της Παναγίας μας, τον 15 Αύγουστου, και σε αυτές ακόμη τις υπέρλαμπρες θεομητορικές γιορτές μόνο η μειοψηφία εκκλησιάζεται, ένα πολύ μικρό ποίμνιο και αυτό περασμένης ηλικίας, διότι εάν σκεφτούμε την πλειοψηφία, μιας και σε αυτούς απευθύνομαι, μόνο όταν αρρωστήσουνε και περιμένουνε τα αποτελέσματα της εξετάσεως που θα τους αναγγείλει ο άνθρωπος με την άσπρη την ποδιά, ο ιατρός δηλαδή, και εάν τα αποτελέσματα είναι αρνητικά τότε δεν διστάζουνε να καθυβρίζουνε και τον ίδιο τον Θεό. Φτάνουνε και μέχρι αυτού του απελπιστικού και άκρως δυσάρεστου σημείου, βλασφημούνε δηλαδή, μιας και με την αρρωστημένη και εγωκεντρική φαντασία τους, της σαρκολατρίας και υπερβολικής φιλαυτίας, θεωρούνε πως εξαιτίας του, δεν μπορούνε να απολαύσουνε τις χαρές της ζωής. Μήπως δεν είναι έτσι όπως σας τα αναγράφω;

Είπαμε πως υπάρχουνε και λαμπρές εξαιρέσεις, μηδαμινές όμως, ελάχιστες, φωτοδότες που κανονικά θα έπρεπε να προσπαθήσουμε να τους μιμηθούμε, όμως ο δρόμος της αρετής και του καθήκοντος, της στέρησης γενικώς, στενός και τεθλιμμένος, πάρα πολύ δύσκολος, ενώ του κόσμου, της αμαρτίας και κολάσεως, φαρδύς και ευρύχωρος και μάλιστα φτάσαμε στου σημείου να μην χωράει και τους υπερβολικούς ανθρώπους που τον γεύονται και τον ακολουθούνε, δυστυχώς. Τώρα, δεν είναι πρέπων και συνετό, σώφρων, όλους τους ανθρώπους να τους μηδενίζουμε και να τους τοποθετούμε στο ίδιο καζάνι, τσουβάλι, οι οποίοι μας δείχνουνε τον δρόμο της θυσίας, υπομονής, αγάπης, ταπεινώσεως και σεμνότητας, εγκράτειας και γενικότερα του ήθους. Όμως δυστυχώς αυτοί οι ελάχιστοι, οι λίγοι οι θεοσεβούμενοι, οι εγκρατείς, που για τους πολλούς είναι οι χαζοί, οι τρελοί, που δεν θέλουνε να δουλέψουνε και τεμπέληδες, ενώ κλείνονται στα μοναστήρια για να αποφύγουνε τις πολλαπλές δυσκολίες της ζωής και δεν ξέρουνε να ζήσουνε γενικώς, φοβούνται την ζωή όπως περιφρονητικά και απαξιωτικά τους αποκαλούνε. Όμως με την πρώτη δυσκολία που θα συναντήσουνε, αντιμετωπίσουνε στην ζωή τους, κοιτάζουνε προς τον ουρανό, από της φύση μας συμβαίνει αυτό, επειδή θέλουμε κάπου να ακουμπήσουμε τα υπέρογκα προβλήματα μας, να στηριχτούμε, και καλύτερο στήριγμα από τον πλάστη μας και δημιουργό μας, αυτός που μας έφτιαξε, δημιούργησε, από τον ίδιο τον Θεό δεν υπάρχει, το σίγουρο καταφύγιο, η ζεστασιά του Θεού Πατέρα, η λύση η σεβαστή και σίγουρη. Διότι όταν απευθυνόμαστε σε αυτόν, με ταπείνωση, σεμνότητα, εγκράτεια και στέρηση με τάση μετάνοιας, μας βγάζει από τα ανυπέρβλητα αδιέξοδα που μόνοι εκπέσαμε, οικειοθελώς, διότι τον εγκαταλείψαμε για να απολαύσουμε τα πάθη της σαρκικής ζωής μας, και επειδή οι πιο κοντά στον ουρανό είναι τα Ορθόδοξα ησυχαστικά μοναστήρια, δεν διστάζουνε να τα επισκεφθούνε, ενώ πριν λίγο καιρό όταν ήτανε υγιείς δηλαδή, τα έσυραν τα μύρια όσα. Και θα επισκεφθούνε αυτούς τους χαζούς όπως τους αποκαλούσανε πρωτύτερα, για να τους συμβουλευθούνε, νουθετήσουνε, παιδαγωγήσουνε και θα τους παρακαλέσουνε να προσευχηθούνε για αυτούς, μιας και αυτοί, οι πολλοί δηλαδή, η πλειονότητα και πλειοψηφία, από προσευχή έχουνε άγρια μεσάνυχτα, διότι ποτέ τους δεν επικοινώνησαν μέσω της προσευχής με τον Θεό, με το Θείο, δεν γνώρισαν ποτέ στην ζωή τους την χαρά του Θείου έρωτα. Το πόσο ωραίο πράγμα είναι και πόσο σημαντικό, νευραλγικό και καίριο, το ά και ώ στην πίστη μας την Ορθόδοξη, αφού γαληνεύει και ηρεμεί η ψυχή του εκάστοτε συνανθρώπου μας. Πριν την προσευχή την παίρνει την καρδιά πέτρα, σκληρή και άκαμπτη, αδιάλλακτη, εγωιστική, αλαζονική, συμφεροντολογική και μετέπειτα την μετατρέπει σε ένα ζεστό και χαμογελαστό γαρύφαλλο, τριαντάφυλλο, την μαλακώνει, σε ένα σφουγγάρι που σβήνει και ρουφάει όλα τα χθεσινά αμαρτήματα των άλλων, του μακρινού και απώτερου χθες, του παρελθόντος, τις αδικίες που σε πλήγωσαν, που σε έκαναν κομμάτια, αλλά όμως προξένησες και εσύ στους άλλους. Αυτό μην το προσπερνάς επειδή δεν σε συμφέρει, δεν σε στεναχώρησαν μονάχα οι άλλοι, αλλά και εσύ στεναχώρησες με τα λόγια σου και τις πράξεις σου κάποιον συνάνθρωπο σου, τον πλήγωσες βαθύτατα, δεν είσαι Άγιος, όλα αυτά λοιπόν τα ακανθωτά αγκάθια σε στερούνε την δυνατότητα να επικοινωνήσεις με τον Τριαδικό Θεό και να αντικρύσεις ακόμη ακόμη και πρόσωπο Θεού.

Και φτάνεις μέχρι του σημείου, εκεί που δεν ήθελες ούτε να τους βλέπεις, αντικρίσεις κατάματα και τους μισούσες θανάσιμα, τώρα επιθυμείς να τους μιλήσεις και να τους πεις, και τι κάνεις; Είσαι καλά; Όλα αυτά τα σημάδια τα εντελώς άγνωστα και ανεξήγητα για κάποιους, που βρίσκονται πολύ μακριά από την Ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού, μιας και σπούδασαν κοσμικά, την κοσμική ζωή και τον βίο και όχι τα θεολογικά, συμβαίνουνε μονάχα όταν προσεύχεσαι και επικοινωνείς με τον δημιουργό σου, τον έναν και μοναδικό Τριαδικό Θεό, τον Πατέρα το πρώτο πρόσωπο της Αγίας και Αδιαιρέτου και ομοουσίου Τριάδος, τον Υιό, το δεύτερο πρόσωπο, τον γλυκύτατο Ιησού Χριστό και τον τρίτο πρόσωπο το Άγιο Πνεύμα. Όλοι αυτοί λοιπόν, τον ξέχασαν, τον ξεχάσαμε, διότι είχανε χρήμα και νιάτα, υγεία, επομένως, με την νοσηρή τους φαντασία, την καθαρώς εγωκεντρική, αλαζονική, τι να τον κάνουνε; Τους είναι περιττός, μήπως και πάλι δεν είναι έτσι; Κοίταξε τον εαυτό σου στον καθρέφτη και μονολόγησε, αυτοσαρκαστείς εάν τολμάς με τις παθογένειες σου, παθογένειες μας, και που διαφωνείς σε όλα αυτά που σου αναφέρω; Η πλειοψηφία επιβεβαιώνει τον κανόνα, αυτοί που εξαιρούνται και διάγουνε ζωή ενάρετη και θεοσεβούμενη, εγκρατείς, δεν έχουνε κανένα λόγο να διαμαρτυρηθούνε, να δυσαρεστηθούνε, διότι δεν τους αφορά το θέμα, στους άλλους εγώ απευθύνομαι στους πολλούς, και μέσα στους πολλούς ασφαλώς βρίσκομαι-συγκαταλέγομαι και εγώ, μην φανταστείτε πως και εγώ είμαι στο απυρόβλητο, μαζί σας στην πυρά, στην αυτοκριτική και στην αυτομεμψια. Στο πώς να βελτιώσουμε την ζούγκλα που κληρονομήσαμε από τους μεγαλύτερους και μας την ονόμασαν κοινωνία. Παράδειγμα τρανό, πριν από λίγο έμεινα εμβρόντητος, άφωνος στην κυριολεξία, όταν πληροφορήθηκα, ενημερώθηκα πως ένα παιδάκι 14 μόλις χρονών από την Γέφυρα της Θεσσαλονίκης, το βρήκανε σκοτωμένο και πεταμένο, σφαγμένο μόλις 1χιλιόμετρο από το σπίτι του, ενώ την αποτρόπαιη δολοφονία την διέπραξε ένας συνομήλικος του, συμμαθητής του. Όμως το πιο απάνθρωπο και αποκρουστικό στην όλη ιστορία, υπόθεση την τόσο τραγική και θλιβερή είναι, το ότι δεν προσπάθησε να κρύψει τα στοιχεία του, την ταυτότητα του, μάλιστα ανερυθρίαστα δεν έκρυψε ούτε και τα ενοχοποιητικά στοιχεία του που θα τον καταδίκαζαν, τα αποτυπώματα του, το δολοφονικό μαχαίρι το άφησε στον τόπο της αποτρόπαιης πράξης του. Μιας και αυτό αποδεικνύει πως έπαιζε, όσο εξωφρενικό και να ακούγεται και τρελό και παλαβό, παράλογο, σας πληροφορώ εν πλήρη γνώσεως το τι εκφέρω, πως ασφαλώς και ήτανε εξωφρενικό, είναι ότι, ο θύτης νόμιζε πως έπαιζε με το θύμα, το θεώρησε ένα ακόμη παιχνίδι επιπόλαιο, έτσι για να περάσει η ώρα ευχάριστα, δημιουργικά, για να σπάσει πλάκα και να το παίξει άντρας, πως μεγάλωσε και να περηφανεύεται στου φίλους του πως μεγάλωσε απότομα. Όταν θα αντιληφθεί όμως αργά ή γρήγορα, το τι κακό προκάλεσε, προξένησε θα είναι πλέον πάρα πολύ αργά, δεν ήξερε το τι έκανε, το να σφάξει και να μαχαιρώσει έναν συνομήλικο του συμμαθητή, το άκρων άωτο του παραλογισμού και της υστερίας. Δυστυχώς αυτά είναι τα θλιβερά αποτελέσματα που προκαλεί η πολύ χρήση της τηλεόρασής, διότι το χαζοκούτι μόνο σκηνές αναρίθμητης βίας προβάλει και εάν τα παιδιά τα ανήλικα ειδικότερα, είναι και λιγάκι παραμελημένα και από το σπίτι τους, γονείς τους, τότε δυστυχώς αυτά τα αποτελέσματα έχει. Όλοι μας μεγαλώσαμε με σκηνές το xolligoud, με τον Σιλβέστερ Σταλόνε και τον Σβατσενέγκερ και κατόπιν μόλις τελείωνε η ταινία, το έργο, πιάναμε τα ξύλα τα κόβαμε από τα δέντρα και τα μετατρέπαμε σε όπλα, σφίγγαμε τα νεανικά μας μπράτσα και φανταζόμασταν μάχες με αόρατους εχθρούς και φίλους. Όμως άλλα χρόνια τα δικά μας πριν δύο δεκαετίες και εντελώς διαφορετικά τα σημερινά, από ότι φαίνεται τα πράγματα με το διαδίκτυο και τις σκηνές τρόμου και βίας, τις πολλαπλές και τις αναρίθμητες από την Συρία έχουνε επηρεάσει τα ανήλικα και απροστάτευτα παιδάκια σε υπέρτατο βαθμό, στο έπακρο θα ισχυριζόμουνα, και επιθυμούνε τα άμυαλα και άφρονα μυαλά τους, να τους μιμηθούνε, και ιδού τα αποκρουστικά αποτελέσματα.

Να σας υπενθυμίσω πως πριν μία δεκαετία, όταν απαγχόνιζαν οι Αμερικάνοι τον Σαντάμ Χουσείν στο Ιράκ και όλη η υφήλιος τον αντίκριζε με τον αγχόνη στον λαιμό κρεμασμένο, αποπειράθηκαν κάποια παιδάκια να κρεμαστούμε, διότι νόμιζαν πως ήτανε ένα απλό παιχνίδι, περιστατικό, όπως επίσης παιδάκι έπεσε από τον ουρανοξύστη στην Αμερική κρατώντας μία ομπρέλα στο χέρι του, διότι έβλεπε τον σούπερμαν και ήθελε να τον μιμηθεί, επομένως μην μου λέτε πως δεν επηρεάζονται τα παιδιά τα ανήλικα, ιδίως από την τηλεόραση και το διαδίκτυο, που συνεχώς για να πουλήσουνε δήθεν δημοσιογραφία, προβάλουνε σκηνές βίας και τρόμου αναρίθμητης υπερβολικά. Θα θέλαμε και εγώ και ο συνεργάτης μου να εκφράσουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στους γονείς του αδικοχαμένου Τάσου, εγκαρδίως και ολοψύχως, του μόλις 14 ετών, κρίμα και πάλι κρίμα, να φεύγουνε από την ζωή τόσο άδικα και άσκοπα, επιπόλαια νέα παιδιά που το μέλλον τους περίμενε, ήτανε δικό τους, ώστε να αρπάξουνε την ζωή στα χέρια τους και να δημιουργήσουνε, όμως κάποιο άρρωστο μυαλό του στέρησε το νήμα της ζωή του, του στέρησε την δυνατότητα της δημιουργίας και του πολλαπλασιασμού. Δεν πρόλαβε να περπατήσει στην ζωή, να μην μάθει, τους ορατούς κινδύνους που διέτρεχε και τους αόρατους, επειδή ένα κακομαθημένο και βίαιο παιδαρέλι αποφάσισε να του στερήσει το ότι πιο πολύτιμο αγαθό έδωσε, παραχώρησε ο Θεός στον άνθρωπο, την ίδια του την ζωή, την ανθρώπινη υπόσταση και παρουσία, αξιοπρέπεια, όταν θα αντιληφθεί όμως το έγκλημα που διέπραξε και ασφαλώς θα μετανοήσει πικρά, θα είναι πάρα πολύ αργά για δάκρυα και για λυγμούς δακρύβρεχτους και κροκοδείλιους, διότι ο Τάσος πλέον δεν γυρίζει πίσω. Και ο άγγελος του πλέον τον προστατεύει στους Ουρανούς, όσο για του οικείους του αδικοχαμένου παιδιού, κουράγιο και υπομονή, σταματώ και κακώς που το σχολίασα, αλλά μου ήτανε πάρα πολύ δύσκολο να αποσιωπήσω ένα θέμα τόσο πολύ δυσάρεστο και απάνθρωπο, αποκρουστικό, που όλους τους ανθρώπους τους συγκλόνισε και νομίζω πως δεν έμεινε μάτι ασυγκίνητο.

Όλα αυτά σας να αναφέρει ένας δικός σας, ο οποίος δεν εξήλθε από τα σύνορα της Ελλάδας μας της μητροπολιτικής, και γενικότερα επειδή είμαι και φουκαραδάκι μέσα στον νομό Θεσσαλονίκης, όπως επίσης δεν κατέβηκα από τον υπερπέραν, άγνωστος μεταξύ αγνώστων, δεν είμαι κοσμοπολίτης,  αμερικανάκι ούτε αγγλάκι, πέραν του ατλαντικού ωκεανού πολίτης, αλλά Έλλην πολίτης και το διατυμπανίζω σε όλους τους τόνους Χριστιανός Ορθόδοξος, όπου βρεθώ και όπου σταθώ και ανήκω στο Οικουμενικό μας Πατριαρχείο της Κωνσταντινουπόλεως, επομένως, νομίζω πως μου επιτρέπεται να εκφέρω την ταπεινή μου άποψη και γνώμη. Σίγουρα θα διαφωνήσετε, διότι ο καθείς έχει το δικαίωμα στην εκάστοτε άποψη, γνώμη, όταν όμως γνωρίζει να την εκφέρει με εποικοδομητικά επιχειρήματα, διάλογο και χωρίς ύβρεις εκατέρωθεν υστερίας και βλασφημίας. Άλλωστε δημοκρατία έχουμε και η κάθε άποψη πρέπει να είναι σεβαστή, δεν αναγράφω αυτά που θέλω να γράψω, σας πληροφορώ πως δεν μου είναι καθόλου ευχάριστα τα γεγονότα, οι πράξεις ιδιαίτερα, τα περιστατικά, όταν κατηγορώ τους ανθρώπους της εκκλησίας. Όμως το ότι βρίσκονται κοντά στην εκκλησία αυτό δεν σημαίνει πως διαθέτουνε και το αλάθητο το πάπα, και πως θα πρέπει να βρίσκονται στο απυρόβλητο, δεν μπορώ να αποσιωπήσω κάτι που στα δικά μου μάτια το αντικρίζω ως στραβό, στρεβλό, όταν είναι ιδίως οφθαλμοφανές. Ναι τους κρίνω και τους στηλιτεύω τις πράξεις τους, όμως με διάθεση καλοπροαίρετη και καλοσυνάτη, καλής βούλησης και όχι κακής και χαιρέκακης, όταν διαβλέπω αρνητικά δεν χαίρομαι, απεναντίας, λυπάμαι και αναγκάζομαι με μισή καρδιά να το πράξω, της καλοπροαίρετης κριτικής, ίσως καταφέρω και τους συνετίσω, επαναφέρω στην δημιουργία της πρότασης, ώστε να απεγκλωβιστούμε από την κρίση και όχι της στείρας άρνησης που σε τελική ανάλυση δεν οδηγεί πουθενά και διακρίνουμε μία αδιέξοδο, ώστε μέσα από αυτούς να καταφέρω να συνετιστώ και εγώ. Επομένως, σας εκφέρω αυτά που βιώνω καθημερινώς, όσο γίνεται δίχως μονομέρεια και αντικειμενικότητα, εδώ νομίζω πως θέλει μία κάποια ιδιαίτερη προσοχή και βαρύτητα.

Για να επανέλθουμε όμως στο θέμα μας, που δεν θα μπορούσε να ήτανε άλλο από την επικείμενη σύνοδος της Ορθοδοξίας στην Κρήτη και πως κάποιοι μητροπολίτες-επίσκοποι από ότι ενημερώθηκα θα απουσιάζουνε και το Πατριαρχείο της Ρωσίας αλλά και της Σερβίας, όπως και πληθώρα ποιμνίου αντιδρούνε στην επικείμενη σύνοδο, διότι θεωρώ πως έχουνε μάθει στην ζωή τους συνέχεια να κρύβονται πίσω από ένα στείρο και αποκρουστικό, αλαζονικό όχι, με τα όχι όμως δεν εξερχόμαστε από την πνευματική κρίση που έχουμε υποταχθεί, υποπέσει, περιέλθει, αγαπητοί μου Ορθόδοξοι Χριστιανοί, απλά κρυβόμαστε οικειοθελώς πίσω από την εκάστοτε άρνηση. Ώστε ποτέ να μην βελτιωνόμαστε στο τίποτα και συνεχώς να μένουμε στάσιμοι, ιδίως στους πνευματικούς τομείς της θεολογίας μας εκτός ελαχίστων σίγουρα εξαιρέσεων, που όμως δυστυχώς επιβεβαιώνουνε για πολλοστή φορά τον κανόνα. Ότι σε άδειους ιερούς ναούς και απομακρυσμένους, χορταριασμένους, ερειπωμένους από αράχνες και από τα περίεργα μάτια των ανθρώπων δεν εισέρχεστε. Διότι δεν θα έχετε κανέναν λόγο ύπαρξης, άσκοπης παρουσίας, αφενός επειδή απουσιάζει από επάνω σας, μέσα σε αυτές τις κατηγόριες που σας εκστομίζω θα ήθελα να τοποθετήσετε και τον εαυτό μου, απλώς επειδή είμαι σύμφωνος προς την έναρξη των συνομιλιών προς την ιερά σύνοδος της Ορθοδοξίας που θα πραγματοποιηθεί στην Κρήτη για αυτό κάπως διαχωρίζω την θέση μου από εσάς, όμως όλες αυτές οι κατηγόριες οι βαρύτατες που σαν προσάπτω ασφαλώς αφορούνε και εμένα, έτσι για να το ξεκαθαρίσουμε και σας τα αναφέρω ώστε να καταφέρουμε να διαπράξουμε την λεγόμενη αυτοκριτική μας. Θεωρούνται δηλαδή κριτική καλοπροαίρετη και όχι κακοπροαίρετη, καλόβουλη και υπό καμία έννοια κακόβουλη και εμπαθέστατη, λυπούμε αυτά που σας αναγράφω και δεν χαίρομαι. Ενώ είναι ορατά δια γυμνού οφθαλμού η σημαντικότατη λέξη της ταπείνωσης, σεμνότητας που μέσω αυτών των δύο λέξεων που μπορεί να φαίνονται τόσο μίζερες και ασήμαντες όμως σας πληροφορώ αγαπητοί μου αναγνώστες πως αυτές οι δύο οι λέξεις μας ανοίγουνε τον δρόμο για την αιώνια βασιλεία των ουρανών, ώστε κάποια ημέρα να καταφέρουμε να αντικρύσουμε πρόσωπα του Θεού και ασφαλώς με αγάπη και συγχώρεση, επιείκεια προς τον κάθε συνάνθρωπο μας, αφού τους μεγάλους και επιδεικτικούς σταυρούς και γονυκλισίες δεν τις διαπράττετε για τον Τριαδικό Θεό, ώστε να μαλακώσετε όσο γίνεται την καρδιά σας, αλλά για τους ανθρώπους, μόνο και μόνο για να ικανοποιήσετε τον εγωισμό σας, την εγωπάθεια σας και γενικότερα στο πως θα αποκομίσετε τις επικείμενες εντυπώσεις, διότι για αυτές ζείτε, είναι κύριος σκοπός και στόχος σας, το λεγόμενο θεαθήναι.

Προσπαθείτε να αποσπάσετε επιδεικτικώς πάντοτε, την ευγένεια και τον σεβασμό τον υποτιθέμενο, το εύγε γενικώς του κόσμου, των ανθρώπων που βρίσκονται τριγύρω σας, δηλαδή όλους να τους αποσπάσετε-κεντρίσετε το ενδιαφέρον, την προσοχή ως σύγχρονοι Φασισαίοι, ώστε να σας επιβραβεύσουνε, επιδοκιμάσουνε, όμως στον άγγελο σας δεν δίνεται νερό. Διότι, άλλο πράγμα είναι η υποτιθέμενη Ορθοδοξία, και άλλο η ορθοπραξία, πως δήθεν έχετε μόνο εσείς αυτό το χάρισμα, προνόμιο το αλάθητο του πάπα ας πούμε, αφού με την όλη και εν γένει στάση σας και την αλλότρια συμπεριφορά σας, μην νομίζετε πως διαφέρετε και πολύ από τον αιρεσιάρχη ποντίφικα, όπως δακρύβρεχτα, ποικιλώνυμα, προκλητικά προβεβλημένα και λαϊκίστικα, δημαγωγικά, δακρύβρεχτα, διατυμπανίζετε σε όλους του τόνους, όπου σταθείτε και καθίσετε στους θεολογικούς χώρους-κύκλους των Εκκλησιών που συναναστρέφεστε, πως τον απεχθάνεστε και τον αντιστρέφεστε. Όμως αγαπητοί μου Ορθόδοξοι Χριστιανοί, οι οποίοι από μόνοι σας βαφτιστήκανε πως είστε Ορθόδοξοι, δεν σας βάφτισε, μας βάφτισε ο ίδιος Θεός, εδώ χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή και θεολογική χάρη, διάκρισή Θεολογικής πάντοτε φύσεως και όχι ανθρωποκεντρική με εγωϊστική διάθεση και κομπασμό επάρσεως βλασφημίας και καταγγελιών υστερίας. Και προπάντων μην βιαστείτε να βγάλετε γρήγορα συμπεράσματα και επιπόλαια, υστερόβουλα, εύκολα, μην προτρέχετε σε λανθασμένες εντυπώσεις, Θεολογικές αποφάσεις, πως δεν δέχομαι το Θείο Βάπτισμα, ένα από τα πιο σημαντικά μυστήρια της ΟΡΘΟΔΟΞΊΑΣ ΜΑΣ, μιας με κατεβαίνει το ίδιο το Άγιο Πνεύμα, είναι δυνατόν να μην δεν το δέχομαι; Άλλωστε η θεολογία δεν είναι εύκολη υπόθεση, ολόκληρη επιστήμη είναι, και για αυτό θα ήθελα να δείξετε ιδιαίτερη επιείκεια και καλοσύνη στο κείμενο μου. Διότι, δεν το αναγράφει κανένας διακεκριμένος θεολόγος, απόφοιτος του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης, αλλά ένας απλός άνθρωπος της καθημερινότητας, της σκληρής και σύγχρονης βιοπάλης, με όλα τα αρνητικά που τον συνοδεύουμε, όπως έλλειψη στοιχειώδους πνευματικής καταρτίσεως. Όμως θα το τολμήσω, γνωρίζω πως ακουμπώ γυμνό ηλεκτροφόρο καλώδιο και μάλιστα τριφασικό, δεν διστάζω, διότι ο τολμών νικά μας έλεγαν στον στρατό και θα τολμήσω να εκφέρω την γνώμη μου και την άποψη μου, άλλωστε δεν σας επιβάλω την άποψη μου δια της βίας, συζήτηση κάνουμε, διαλογιζόμαστε σε θέματα πάρα πολύ ευαίσθητα, όπως είναι τα θεολογικά, που για ολόκληρους αιώνες οι εκάστοτε άνθρωποι τους βασάνιζαν, ταλάνιζαν αυτά τα ερωτήματα τα τόσο επίκαιρα και δυσεπίλυτα, ενώ εκατοντάδες πόλεμοι διεξήχθησαν για έναν Θεό που ο καθείς τον ονειρευότανε κατά το δοκούν, όπως τον βόλευε και τον ταίριαζε, εξυπηρετούσε.

Το γνωρίζω, πως κάπως ακούγεται οξύμωρο και αντιφατικό, αιρετικό πολύ, όμως δεν είναι αυτό που νομίζετε, χρειάζεται οξυδέρκεια και όχι αγκυλώσεις, ίσως λίγο και διπλωματία θεολογική, ώστε να καταφέρετε να αντιληφθείτε το τι θέλω να σας μεταφέρω μέσα από αυτές τις γραμμές, το τι εννοώ, με διάθεση αυτοκριτικής, σκληρής μάλιστα, η οποία δεν συμφέρει στον καθέναν μας, και μας ενοχλεί αφάνταστα διότι δεν μας συμφέρει, διότι φτιάξαμε-μετατρέψαμε καλύτερα έναν Θεό στα μέτρα μας, όπως εμείς τον θέλαμε και μας βόλευε, εξυπηρετούσε και μάλιστα πολλές φορές τον δίναμε και εντολές το ποιο ήτανε το σωστό το ποιο το λάθος. Ενώ δεν διστάζουμε και φτάνουνε και μέχρι του σημείου του παραλογισμού, να τον κρίνουμε μερικές φορές και να μην συμφωνούμε και με τα λεγόμενα του, όπως επίσης και να διαστρεβλώνουμε και τον Θεϊκό του λόγο, εντολές, παραβολές του, απλά ο Θεός μας άφησε τις δέκα Εντολές του και τις παραβολές του, τον Θεϊκό του βίο, ως κληρονομιά και παρακαταθήκη και μας επέτρεψε ο καθένας να κρίνει με ελευθέρα βούληση και κρίνει και να συμπεριφέρεται όπως αυτός νομίζει. Άλλο πράγμα είναι η Βάφτιση που ορθώς συντελείται και κατεβαίνει την ώρα του Μυστηρίου το Άγιο Πνεύμα και βαφτίσει το νήπιο και ασφαλώς πολύ ορθώς συντελείται αυτό το Άγιο μυστήριο της Βαφτίσεως και άλλο πράγμα είναι επειδή βαφτιστήκαμε Χριστιανοί Ορθόδοξοι σε νηπιακή ηλικία και από την ημέρα εκείνη δεν την καλλιεργήσαμε καθόλου την πνευματική μας ζωή. Και εγωιστικά και αλαζονικά να θεωρούμε πως θα ανοίξουνε οι πύλες του παραδείσου για να μας υποδεχτούνε, μόνο και μόνο επειδή βαφτιστήκαμε σε νηπιακή μορφή και πάρα πολύ ορθώς μας βάφτισαν διότι έπρεπε να μας δείξουνε τον δρόμο του Θεού, όμως ποιος τον ακολουθεί απαρεγκλίτως;

Σίγουρα είμαστε εμείς οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, πολύ πιο κοντά στην αλήθεια της πίστεως, του δόγματος, από ότι οι αιρετικοί παπικοί, της δύσεως, οι φραγκολεβαντίνοι, οι κοσμοπολίτες, το απόλυτα κοσμικό κράτος, του ποντίφικά τους. Αυτό δεν φέρει καμία απολύτως αμφισβήτηση, που μας δίδαξε, νουθέτησε ο Θεάνθρωπος και Γλυκύτατος Ιησούς Χριστός, από το τόσο σύντομο πέρασμα του από την γη, όμως τόσο καθοριστικό στο έπακρο θα ισχυριζόμουνα για την εν γένει στάση της μετέπειτα ανθρωπότητας. Γενικώς και οι δύο θρησκείες, όπως και οι άλλοι, οι διαμαρτυρόμενοι ορθολογιστές προτεστάντες, του Μαρτίνου Λούθηρου, με τις υπεράριθμες και αμέτρητες παραφυάδες τους, αιρέσεις τους στην κυριολεξία, θεωρούνε πως αυτοί διαθέτουνε την μόνη και πραγματική αλήθεια του Ευαγγελίου. Για αυτό λοιπόν, εγώ προτείνω να διαλογιστούμε και να στοχαστούμε, προβληματιστούμε, προσευχηθούμε, όσο γίνεται σε θέματα θεολογικής φύσεως και καταρτίσεως, ώστε να ξεδιαλύνουνε, ξεκαθαρίσουμε στο που πιστεύουμε εμείς οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί και που αυτοί, οι ετερόδοξοι-αιρετικοί, εν κατακλείδι να ξεσκονίσουμε την πίστη μας βρε αδερφέ ή να την ξαναμάθουμε καλύτερα, άλλωστε η επανάληψη μήτηρ μαθήσεως. Και ακόμη ίσως και το πιο σημαντικό στην όλη υπόθεση της Ιεράς Συνόδου, στο πως θα πρέπει να τους συμπεριφερόμαστε τους ετεροδόξους, αιρετικούς, με τι διάθεση; Απειλητικής φύσεως και αλαζονείας, αυταρχικότητας, ελέγχοντάς τους με διάθεση κομπασμού, κουνώντας τους πιεστικά το δάχτυλο μας; Ή από την πλευρά της καλοσύνης, του στοργικού Πατέρα που ανησυχεί και προσπαθεί να νουθετήσει και να παραδειγματίσει το παιδί του, που δεν καταλαβαίνει τις εκάστοτε εντολές του, παροτρύνσεις τους  συμβουλέψει, προσπαθώντας να τον συνεφέρει και προσγειώσει στον δρόμο τον συνετό και τον σωστό τον Ορθόδοξο του Τριαδικού Θεού;


Το δόγμα μας το Ορθόδοξο Χριστιανικό επιβάλλεται να το ξαναμελετήσουμε ακόμη περισσότερο, με μεγαλύτερη ευκρίνεια, σαφήνεια, ενδελέχεια, να το ξεσκονίσουμε στην απλή καθομιλουμένη διότι το έχουνε φάει οι αράχνες, ο σκόρος. Έχει να διεξαχθεί Οικουμενική Σύνοδος από το 787 στην Νίκαια της Μικράς Ασίας και ήτανε οι έβδομη αναγνωρισμένη επισήμως, η πρώτη είχε διεξαχθεί και πάλι στην Νίκαια το 325μχ επί μεγάλου Κωνσταντίνου και της μητέρας του της Αγίας Ελένης, διότι διεξήχθησαν και άλλες πολλές, που όμως δεν καταγράφηκαν ως επίσημες και κατοχυρωμένες. Από τότε πέρασαν περίπου 13 αιώνες, η ανθρωπότητα και ο άνθρωπος γενικώς προόδευσαν, εξελίχθηκε, μετά θετικά του όμως και με τα αρνητικά του, τις παθογένειες του, άλλαξε κατά πολύ ταχύτητα, δεν έμειναν στην εποχή του στείρου και στάσιμου, απαρχαιωμένου μεσαίωνα. Επομένως, και η Εκκλησία θα πρέπει να συμβαδίσει με το άλμα που επέτρεψε ο Θεός στον άνθρωπο να διαπράξει, δεν μπορεί συνεχώς τους σύγχρονους ανθρώπους, αυτούς που την ακολουθούνε όσο γίνεται κατά γράμμα τις εντολές της, του ελάχιστους συνειδητοποιημένους συνολικά αναφέρομαι και ομιλώ, και τους υπερβολικά ευκαιριακούς, επιδερμικούς, της στιγμής θα έλεγα και με μία λέξη τους θρησκόληπτους, διότι έχουνε πνευματικές ανησυχίες, αναζητήσεις, να τους κρατάει πίσω, στάσιμους και να μην τους επιτρέπει να ζήσουνε ελεύθερα, μέσα στα όρια τα Χριστιανικά όμως και όχι τα έξαλλα κοσμικά, με μία ξύλινη γλώσσα της άρνησης των πάντων και της οποιαδήποτε σκέψης, προτάσεως. Όπως επίσης και να τους εμποδίζει να αναπτυχθούνε και να προωθηθούνε, αυτά όλα πρέπει να προβληματίσουνε την Επίσημη Ορθόδοξη Εκκλησία και να δούνε πως θα καταφέρουνε να τα συμβαδίσουνε, ταυτίσουνε, αγγίξουνε και τον Θεό με την εγκράτεια που τον συνοδεύει, το ήθος, την αγάπη προς τον εκάστοτε συνάνθρωπο, αλλά και την συνέχεια της ζωής, τον πολλαπλασιασμό της ανθρωπότητας με διάθεση Θεοκεντρικής φύσεως όμως, και όχι σαρκολατρικής, ανθρωποκεντρικής αντίληψης άκρως υλιστικής και ιδιοτελέστατης, συμφεροντολογικής. Ώστε να βαδίζουνε χέρι χέρι, δίπλα δίπλα, και να μην είναι δύο αντίθετες και αντιμαχόμενες πλευρές, παρατάξεις, που η μία να αντιπροσωπεύει την ζωή και τις ομορφιές της, και φυσικά όλοι να την ποθούνε και να την επιθυμούνε, διότι ήρθανε σε αυτόν τον κόσμο, τον τόσο μάταιο και πρόσκαιρο, εφήμερο για να ζήσουνε και όχι να στερούνται συνεχώς. Ενώ από την άλλη, της στείρας άρνησης των πάντων, με μία άκρατη επιθυμία της παρελθούσης παρελθοντολογίας, η επιστήμη και η πρόοδος να αντιπαλεύει την Εκκλησία και έναν άκρατο συντηρητισμό και οπισθοδρόμηση, αναχρονισμό, εγωκεντρισμό που αντιπροσωπεύει και εκπροσωπεί, προς τα έξω κυρίως, στην μη ψαγμένους Ορθόδοξους Χριστιανούς και μερικοί ακραίοι λαϊκιστές και δημαγωγοί ιεράρχες συντηρούνε και πολλαπλασιάζουνε δυστυχώς αυτές τις απόψεις, σκέψεις, προβληματισμούς.

Ο άνθρωπος ο σαρκικός και αλαζονικός, εγωκεντρικός και περήφανος, αχάριστος και άφρων, αγνώμονας στο έπακρο, με την επιστήμη του, που του την επέτρεψε όμως Θεός, και αυτό είναι το τόσο σημαντικό και τεράστιο λάθος που διαπράττει συνεχώς, διότι ξεχνάει εσκεμμένως και μεροληπτώντας από πού ξεκίνησε και πως. Έφτασε λοιπόν και μέχρι το φεγγάρι, η επιστήμη πλέον εξελίχθηκε και βαδίζει με γοργούς ρυθμούς και δεν είναι πρέπων και σωστό να προσπαθούμε να την αναχαιτίσουμε, επιβραδύνουμε, καθυστερήσουμε και να την τραβούμε προς τα κάτω, ώστε να την επιδιώκουμε στάσιμη, επομένως, κάτι πρέπει να αλλάξουμε, να ξαναδούμε το θέμα της Θεολογίας με καλύτερο και διαφορετικό μάτι, να το μελετήσουμε με οξυδέρκεια, με το πέρασμα του χρόνου με πιο ηπιότερη ματιά και πιο ήρεμη αντίληψη. Το 1054 υπήρξε το λεγόμενο σχίσμα των Εκκλησιών, με τα αναθέματα εκατέρωθεν, ένθεν εκείθεν, της Ανατολικής της Ορθόδοξης του Χριστού, από την δυτική αιρετική, κοσμοπολίτικη-φραγκολεβαντίνικη την παπική που την ονόμασαν ρωμαιοκαθολική, επήλθαν οι εννιά εάν δεν κάνω λάθος Σταυροφορίες που αιματοκύλισαν την ανθρωπότητα, τις οποίες διέπραξε ο αιρεσιάρχης ποντίφικας ο πάπας, ειδικότερα η τέταρτη το 1204 με την πρώτη άλωση Της Κωνσταντινουπόλεως. Παίζουνε και παίξανε σημαίνονται ρόλο όλα αυτά που σας γράφω, είναι ιστορικά καταγεγραμμένα και δεν μπορούνε να κλείνουμε τα μάτια στο παρελθόν, επειδή είτε δεν μας συμφέρει στην ανάγνωση, είτε επειδή παρήλθε πάρα μα πάρα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Τώρα, πιστεύω ακραδάντως, πως μετά το πέρας της Ιεράς και Μεγάλης Συνόδου μόνο θα βελτιωθούμε πνευματικώς όλοι μας και υπό καμία έννοια δεν θα ζημιωθούμε, δηλαδή δεν θα εξέλθουμε αιρετικοί αλλά περισσότερο Ορθόδοξοι Χριστιανοί, μην φοβάστε δεν θα ξηλώσουμε το πουλόβερ της Ορθοδοξίας όπως λαϊκίστικα και δημαγωγικά διακηρύσσετε, πως δήθεν μόνο εσείς το υπερασπίζεστε και το εκπροσωπείτε. Ας μην λοιπόν κάποιοι κύκλοι ακραίοι της εκκλησίας μας, που συνεχώς και μονίμως δημιουργούνε προβλήματα από το τίποτα, προτρέχουνε και παραποιούνε, διαστρεβλώνουνε την αλήθεια εσκεμμένως και μεροληπτικώς. Ως καθαροί λαϊκιστές και δημαγωγοί που υπήρξανε ανέκαθεν, ακραίοι στην κυριολεξία διαχρονικώς, σε ολόκληρο τον βίο τους, και εξελίχθηκαν και εις το διηνεκές, δυστυχώς συνεχίζουνε την ίδια στάση και συμπεριφορά έως και τις μέρες μας. Να αρνούνται τα πάντα, της στείρας αρνήσεως, που όμως ποτέ δεν οδήγησε πουθενά, της άρνησης του διαλόγου, της έλλειψης προτάσεως ώστε να βρεθεί κάποια λύση στα ανυπέρβλητα προβλήματα που ταλανίζουνε την ανθρωπότητα, των αμέτρητων πολέμων, των αναρίθμητων κοινωνικών ανισοτήτων, της υπερβολικής φτώχειας και ανέχειας, της παρακμής των ηθών και εθίμων, παραδόσεων και γενικότερα την απουσία πνευματικής κατήχησης και υποδομής από τους ανθρώπους, που όσο περνούνε τα χρόνια η εκμετάλλευση από άνθρωπο σε άνθρωπο αντί να αμβλύνει δυστυχώς οξύνεται, πολλαπλασιάζεται. Και εμείς τι κάνουμε και τι προτείνουμε για όλα αυτά τα προβλήματα τα οξύτατα, ανυπέρβλητα, που ταλανίζουνε και μαστίζουνε την ανθρωπότητα;

Απλούστατα αδιαφορούμε, τους γυρνούμε την πλάτη με επιδεικτική και προβεβλημένη αδιαφορία, δεν μας ενδιαφέρει, είναι αιρετικοί-ετερόδοξοι ή αλλόθρησκοι, με αυτά και με αυτά, κλείνουνε την πόρτα και δεν θέλουνε να βοηθήσουμε, να δούνε και να αντικρίσουμε την σκληρή και ωμή-κυνική αλήθεια. Πως οι άνθρωποι υποφέρουνε, βασανίζονται και ταλαιπωρούνται, το πιο τέλειο πλάσμα, δημιούργημα του Θεού θνήσκει. Δεν θα πρέπει οι θρησκευτικοί ηγέτες, ας αφήσουμε κατά μέρους τους πολιτικούς, διότι μόνο για τα ποσοστά τους αυτοί ενδιαφέρονται, και τους ανθρώπους τους μετέτρεψαν σε μία άψυχη μάζα αριθμών, αγέλη στην κυριολεξία, δίχως ευαισθησίες και χρώμα ανθρωπιάς. Οι θρησκευτικοί ηγέτες, της Ορθοδοξίας μας, οι συνεχιστές δηλαδή της διδασκαλίας του Θεανθρώπου και γλυκύτατου Ιησού Χριστού, του Θεού της Αγάπης, της συμπόνοιας και της σεμνότητας, καρτερίας, υπομονής, ταπεινώσεως, εγκρατείας και του ήθους και όχι του μίσους, της υπερβολικής αλαζονείας και επάρσεως, πλεονεξίας, φιλαργυρίας, όσο γίνεται να βρούμε μία κάποια λύση, ώστε να του μετριάσουμε τα υπερβολικά του και αναρίθμητα προβλήματα; Διαφωνώ λοιπόν κάθετα και κατηγορηματικά, με όσους ιεράρχες τορπιλίζουνε την επικείμενη Ιερά Μεγάλη σύνοδο και προσπαθούνε να την ματαιώσουνε, υποβαθμίσουνε, με το κάθε τι καινούργιο που πηγαίνει να αναδυθεί, διότι διακρίνουνε αόρατους εχθρούς, οι οποίοι όμως δεν προέρχονται από πουθενά, εκτός από την αρρωστημένη και εγωκεντρική τους φαντασία, την μισαλλόδοξη, υπερβολικά καχύποπτοι και συνωμότες. Ενώ σε οτιδήποτε πάει να γίνει-δημιουργηθεί, σε οποιαδήποτε νέα προσπάθεια, σκέψη, όραμα, συνεχώς διαθέτουνε αρνητική σκέψη και ενέργεια, αντίληψη, προσπαθούνε να επηρεάσουνε με την άκρως λαϊκίστικοι επιχειρηματολογία τους και τους υπόλοιπος της Ιεράς Συνόδου. Όσο για το ποίμνιο τους, πάρα πολύ εύκολος στόχος, διότι, τους έχουνε εμφυσήσει μία δήθεν χριστιανική-ορθόδοξη θεωρεία, αντίληψη, πως ότι λένε και εκφέρουνε οι πνευματικοί τους ποιμένες-ταγοί σώνει και καλά είναι το σωστό και το σώφρων, το συνετό. Ενώ δεν θα πρέπει να ασχολούνται με τα θρησκευτικά θέματα, τα δογματικά-θεολογικά, επειδή δεν είναι δικοί τους δουλειά, αυτοί ας κοιτάξουνε να σώσουνε την ψυχή τους, με όσο γίνεται περισσότερες μετάνοιες πρωτίστως στον ΘΕΌ και στους Αγίους της πίστεως μας και μετέπειτα και γιατί όχι και σε αυτούς, σε μικρότερο βέβαια βαθμό, ποσοστό. Μιας και τοποθετήθηκαν κατά την νοσηρή τους φαντασία πάντοτε στον παράδεισο, αφού εκτελούνε απαρεγκλίτως τις εντολές του Κυρίου μας, του Ιησού Χριστού. Όμως ξεχνούνε πως συνεχώς  φέρνουνε αντιρρήσεις, προτρέχουνε, ενώ μετέπειτα εκτίθενται, ακραίοι και λαϊκιστές-δημαγωγοί-μισαλλόδοξοι-αυταρχικοί ιεράρχες, όπως ο Μητροπολίτης Πειραιώς ο Σεραφείμ, και ο ακραίος συντηρητικός Καλαβρύτων ο Αμβρόσιος, τορπιλίζουνε τον διάλογο της συνόδου και θεωρούνε την σύνοδο ως την επικείμενη Ένωση των Εκκλησιών. Καλώς ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός ο Μητροπολίτης Εφέσου, που αρνήθηκε την ένωση τον Εκκλησιών στην ψευτοσύνοδο της Φεράρας-Φλωρεντίας το 1439, μόνο που σήμερα αυτό το ενδεχόμενο δεν υπάρχει, δεν υφίσταται, τι να κάνουμε τώρα; Δυστυχώς για εσάς τους μελλοντικούς μιμητές του, επίδοξους, δεν ευσταθεί και χάνουνε το πεδίον δόξης λαμπρό που περίμεναν εναγωνίως, ώστε να αναδειχθούνε σε προστάτες του Ορθόδοξου Χριστιανικού κόσμου, να ικανοποιήσουνε τον ακόρεστο εγωκεντρικό τους χαρακτήρα, με την επικείμενη μισαλλόδοξη πολιτική τους γραμμή, που έχτισαν όλα αυτά τα χρόνια, του αδιάλλακτου και άκαμπτου ιεράρχη του υπερορθόδου, ο οποίος δεν κάμπτεται το αδούλωτο φρόνημα του.

Επομένως, μην το παρουσιάζετε ως άλλοθι για την επικείμενη απουσία σας, και πως μόνο εσείς είστε οι συνεχιστές του Αγίου Μάρκου του Ευγενικού. Όλα τα δόγματα θα εξέλθουνε καλύτερα με πνευματική οξυδέρκεια, κατήχηση, καθοδήγηση, εάν συγκεντρωθούμε στην Κρήτη στην Ιερά Σύνοδο, και γιατί όχι και να μην συγκρουστούμε και Θεολογικώς; Όσο αυτό και εάν ακούγεται κάπως εξωφρενικό και επιθετικό, παράλογο, όμως στα θέματα της πίστεως, τα δογματικά δεν γίνεται να φτιάχνουνε εκπτώσεις, ούτε και συμβιβασμούς, εκποιήσεις. Τώρα, μία κάποια στοιχειώδη διπλωματική αβρότητα, δεξιοτεχνία, διπλωματία, οξυδέρκεια, δεν νομίζω πως θα βλάψει κανέναν μας, ούτε και θα μας διασύρει στα εκατομμύρια αιρετικά μάτια της δύσεως που θα μας παρακολουθήσουνε. Άλλωστε από πνευματική καθοδήγηση, κατήχηση και κατάρτιση, η γηραιά ήπειρος νομίζω πως βρίσκεται υπό του μηδενός, διότι το μόνο που έχει να φανερώσει, ξεδιπλώσει είναι οι πολλαπλές τις αιρέσεις, παραφυάδες της, που φυτρώνουνε συνεχώς σαν τα μανιτάρια δεξιά και αριστερά. Διότι όταν εμείς κρατούμε συνεχόμενα μία αδιάλλακτη στάση, άκαμπτη, συμπεριφορά, δεν τους προσηλυτίζουμε όπως κανονικώς θα έπρεπε, υστερούμε στην ιεραποστολή, δεν μιμούμαστε τους Αγίους ιεραποστόλους μας, τους αδερφούς Κύριλλο και Μεθόδιο από την Θεσσαλονίκη, οι οποίοι δίδαξαν αγογγύστως και με δίχως καμία ανάπαυλα, το Ευαγγέλιο στους Σλάβους και τους φανέρωσαν το Αλφάβητο το Κυριλλικό, ώστε να μπορούνε να διαβάζουνε το Ευαγγέλιο το Άγιο την Αγία Γραφή. Ενώ πιπιλίζουμε και μασάμε συνεχώς την ίδια την καραμέλα, πως δεν σας ομιλούμε, δεν διαλογιζόμαστε μαζί τους, διότι είναι αιρετικοί, όμως, ξεχνούμε εσκεμμένως πως, είναι τα απολωλότα πρόβατα και πως θα πρέπει να τα επαναφέρουμε στον σωστό δρόμο του Θεού, της Ορθόδοξης πίστεως και παραδόσεων, αξιών. Υπάρχει μία Αγιογραφία που απεικονίζει τον Κύριο μας, ΤΟΝ Θεάνθρωπο και γλυκύτατο Ιησού Χριστό, να προσπαθεί να σώσει ένα πρόβατο που έπεσε στον γκρεμό, ενώ τα υπόλοιπα τα έχει από πίσω του, στην σιγουριά της παρουσίας του, στην ζεστασιά του κρησφύγετου του, έτσι θεωρώ πως είναι και οι αιρετικοί όλων των παραφυάδων, αποχρώσεων, συμβολίζουνε το χαμένο πρόβατο του γκρεμού, που ο Κύριος μας εναγωνίως προσπαθεί να το σώσει από τον γκρεμό που περιέπεσε, και εμείς θα πρέπει οι Χριστιανοί οι Ορθόδοξοι να τους σώσουμε από τον γκρεμό της αμαρτίας και των αιρέσεων που υπέκυψαν, παρασύρθηκαν, της ακολασία.

Συμπεριφερόμαστε με άκρατη αλαζονεία και περίσσια περηφάνια και τα αποτελέσματα ορατά δια γυμνού οφθαλμού, για να αντικρίσεις Ορθόδοξο Χριστιανικό Ναό, στην αιρετική Δύση χρειάζεται να διασχίσεις περισσότερα από 100χιλιόμετρα, σας το ξαναγράφω ίσως για να αντιληφθείτε πως πρέπει κάπως αλλιώς να τους προσεγγίσουμε, με άλλον τρόπο, η τακτική που ακολουθούμε δεν οδηγεί πουθενά, με συνεχείς αρνήσεις προβάλει σίγουρη λύση το αδιέξοδο. Συνεχίστε λοιπόν την ίδια τακτική της άρνησης του διαλόγου, όμως εγώ δεν συνηγορώ μαζί σας με αυτήν την τόσο αλαζονική σας και εγωπαθή σας στάση και συμπεριφορά. Οι απέναντι πλευρά του λόφου, της δύσεως του κοσμοπολίτη παπικού ηγέτη, οι ρωμαιοκαθολικοί και λατίνοι θεώρησαν πως διαθέτουνε την Καθολικότητα της πίστεως και του δόγματος, δηλαδή πως διαθέτουνε όλη την πνευματική αλήθεια του Ευαγγελίου. Όμως και οι δύο και Οι Ορθόδοξοι και οι Παπικοί δίχως ταπείνωση, σεμνότητα, εγκράτεια, υπομονή και καρτερία, αγάπη, σεβασμό προς τον διαφορετικό. Διότι, άλλο πράγμα είναι τα λόγια τα ωραία και ανέξοδα για το θεαθήναι ώστε να αποκομίσετε τις επικείμενες εντυπώσεις, και εντελώς διαφορετικό πράγμα η ουσία της υποθέσεως, και οι πράξεις οι οποίες άλλα δείχνουνε, άλλα φανερώνουνε. Όμως δεν σας συμφέρουνε να τις αποκωδικοποιήσετε, μιας και με την όλη σας συμπεριφορά άλλα δείχνει, φανερώνει αλαζονεία, αυταρχικότητα, εμπάθεια πως οτιδήποτε δεν συμφωνεί με τα λεγόμενα σας, ιδιοτέλεια, αδιαλλαξία, είναι για εσάς αιρετικό. Τώρα, εάν καταφέρετε όμως, και εδώ πέρα εστιάζεται η υπερβολική δυσκολία της φύσεως, του κατορθώματος καλύτερα και αυτοσαρκαστείτε, τότε θα το διαπιστώσετε με μία πάρα πολύ εύκολη προσέγγιση, παρόλο που τον απεχθάνεστε τον ποντίφικα, το γνωρίζω, όπως και εγώ, δεν τον θεωρώ πως αυτό που εκπροσωπεί είναι κάποια Εκκλησία, αλλά απεναντίας μία κατεξοχήν αίρεση, που έχει εγκλωβίσει μέσα στους κόλπους της εκατομμύρια Χριστιανούς αιρετικούς, και όμως όλους αυτούς που δεν γνωρίζουνε την όσο γίνεται πραγματική αλήθεια της πίστεως που εκπροσωπεί κατά κύριο λόγο η Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού, με έδρα την Κωνσταντινούπολη του Οικουμενικού Πατριαρχείου μας στην περιοχή του Φαναρίου.

Όλες οι αρνητικές παθογένειες συσσωρεύονται, διότι διαθέτετε αυτό το θλιβερό προνόμιο, να προσποιήστε πως κρατάτε δηλαδή το ίδιο τον Θεό στα χέρια σας, και να είναι μόνο δικό σας, κανενός άλλου, κληρονομιά σας. Όπως επίσης κανείς άλλος, μα κανείς, δεν έχει το δικαίωμα να τον ακουμπήσει, αγγίξει, ούτε καν να τον αντικρίσει και τον κρύβετε κάτω από την μασχάλη σας προκλητικά, επιδεικτικά, και τον δείχνετε, φανερώνετε μόνο σε όποιον σαν κάνει τα χατίρια σας, τις επιθυμίες σας, τις πεποιθήσεις σας, τις αγκυλώσεις σας, με τα γνωστά στερεότυπα. Του, όχι σε όλα τα θεολογικά θέματα, της στείρας άρνησης των πάντων, άρνηση για την άρνηση ώστε να αποκομίσουμε τις επικείμενες εντυπώσεις των ανθρώπων, του ποιμνίου δηλαδή, να του ευχαριστήσουμε τον ακόρεστο και αφειδώλευτο τον εγωισμό του. Πως μπράβο, με την εν γένει στάση του και συμπεριφορά του, δηλαδή του πόσα όχι, αναρίθμητα και υπεράριθμα θα εκτοξεύσει προς όλους και όλα, προς την οποιαδήποτε πρόταση θα ακουστεί, αυτά κατά τα ανθρώπινα και μισαλλόδοξα, αλαζονικά και εγωκεντρικά, ιδιοτελέστατα μυαλά, θα πει πως υπερασπίζεται την Ορθοδοξία και τα ιερά και τα όσια της παραδόσεις της, πίστεως μας, ενώ όλοι οι άλλοι οι αιρετικοί στην πυρά, στο έξω από εδώ. Όμως εδώ χρειάζεται Θεολογικό πνεύμα, κατάρτιση θεογνωσίας και όχι ανθρωποκεντρικότητας, όσο γίνεται να σκεφτόμαστε όπως θέλει ο Θεός και όχι όπως επιθυμεί και εξυπηρετεί τον άνθρωπο, η θεολογική μας σκέψη να κατεβαίνει από τον ουρανό και να μας σκεπάζει και όχι από τον άνθρωπο και να καταλήγει πάλι στον άνθρωπο, ενώ τον Θεό να τον χρησιμοποιούμε μόνο όταν μας ταιριάζει και εξυπηρετεί, βολεύει ως μία κάποια ασπίδα προστασίας και να τον πετούμε στην γωνία. Ενώ όταν τον χρειαζόμαστε να τον φανερώνουμε ως ασπίδα, θώρακας, για αυτό χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή και βαρύτητα, διότι εκεί ελλοχεύει να περιπέσουμε στον κίνδυνο του λαϊκισμού με την δημαγωγία, για αυτό χρειάζεται και ευκρίνεια, σαφήνεια, διάκριση, οξύτητα θεολογικής φύσεως, ειλικρίνεια, που αφορούνε την θρησκεία μας, στο κάτι να προσθέσουμε ή και να αφαιρέσουμε ή και ακόμη ακόμη να τα αφήσουμε ίδια όπως τα βρήκαμε, δεν σημαίνει πως σώνει και καλά θα πρέπει κάτι να αλλάξουμε. Εάν δεν χρειάζεται, όμως, εάν υπάρχει κάποια καινούργια σκέψη, προβληματισμός, πρόταση για συζήτηση ενδιαφέρουσα, δεν σημαίνει πως εκ των προτέρων θα πρέπει να την απορρίψουμε και ούτε καν να την ακούσουμε;

Αλλά να ψαχτούμε γιατί κατρακυλήσαμε τόσο κάτω και φτιάξαμε μία κοινωνία η οποία να προσκυνά ολημερίς όχι τον Ιησού Χριστό τον Θεάνθρωπο αλλά τον θεό χρήμα τον λεγόμενο μαμμωνά. Στο να είμαστε συνεχώς απέναντι, σε οτιδήποτε καινούργιο, φρέσκο πάει να αναδυθεί, ξεφυτρώσει, δεν σημαίνει όμως πως επειδή είναι καινούργιο σημαίνει πως σώνει και καλά θα είναι και σωστό; Θα το κρίνουμε, σκεφτούμε, θα προσευχηθούμε, θα πάρουμε όλες τις παραμέτρους, άλλωστε για αυτό ο Θεός μας έδωσε το μυαλό για να σκεφτόμαστε όχι όμως με ερμητικά κλειστά τα μάτια, τρανταχτό παράδειγμα είναι ο Πρωθυπουργός μας ο Τσίπρας, νέος είναι άλλα άθεος, άπειρος και ανθέλληνας. Παράδειγμα προς αποφυγήν και όχι προς μίμηση, άρα σκέψη σε όλα, ωριμότητα, προσευχή και να αφήσουμε τον χρόνο να κυλήσει ώστε να δούμε στο πως θα εξελιχθούνε τα πράγματα, διότι χρειάζεται πάρα πολύ μεγάλη προσοχή και διάκριση, οξύτητα πνευματικής φύσεως, όταν αποφασίζουμε κάτι να προσθέσουμε ή να αφαιρέσουμε από τα θεολογικά θέματα. Όμως και το συνεχόμενο ίδιο στείρο μοτίβο νομίζω πως χρειάζεται κάποια μικρή φρεσκάδα, ζωντάνια πάντοτε προς το καλύτερο όμως και όχι προς το χειρότερο, άλλωστε η Ιερά Σύνοδο του Χριστιανισμού που θα συγκεντρωθεί στην Κρήτη για καλό γίνεται, για να βγάλουνε κάποιες καινούργιες αποφάσεις. Δεν νομίζω πως στην οποιαδήποτε σκέψη και αναζήτηση, στοχασμό και προβληματισμό, διάλογο και αυτοκριτική, αυτομεμψία είναι σώφρων και συνετό να τους βαφτίσουμε τρόπος του λέγειν, όλους έτσι απλά με ελαφρά την καρδία αιρετικούς, οικουμενικούς, πως επιθυμούνε να εγκαθιδρύσουνε μία παγκόσμια θρησκεία, με σύμβολο της την πανθρησκεία, αρνητικοί, ένα στείρο όχι που δεν βγάζει πουθενά, μονόδρομος που σε κατευθύνει στο κενό, γκρεμό, άρνηση για την άρνηση, ένα στείρο όχι, μόνο και μόνο για να μην χάσουμε την βόλεψη μας, την ιδιοτέλεια μας και εν κατακλείδι και το συμφέρον μας. Μόνο που όλα αυτά συμβαίνουνε κατά την νοσηρή σας φαντασία, βδελυρή μας σκέψη, διότι φαντάζεστε πως είστε οι εκλεκτοί του Θεού, και συνεχίζετε το έργο των Αποστόλων, όμως ξεχνάτε κάτι πάρα πολύ σημαντικό, νευραλγικό, καίριο θα ισχυριζόμουνα, πως όσο ο άνθρωπος περηφανεύεται και δείχνετε με περισσή αλαζονεία και έπαρση, αυταρχικότητα, τόσο ο Θεός τον αντιστρέφεται. Όπως, το δόγμα, δεν ομιλούμε στους αιρετικούς, ετεροδόξους και νομίζει πως αγγίζει την τελειότητα, ενώ τοποθέτησε και τον εαυτό του από μόνος του στον δικό του παράδεισο, που ο ίδιος με την νοσηρή του φαντασία έφτιαξε και δημιούργησε, ενώ δεν δίστασε και έκρινε και τους συνανθρώπους του, το ποιοι θα πάνε στον παράδεισο του και ποιοι όχι.

Τόσο χαμηλά εξέπεσε ο άνθρωπος, κατά την ταπεινή μου άποψη, για αυτό και ο Θεός τον αντιστρέφεται, αποστρέφεται, δεν τον επιθυμεί, διότι εάν επιθυμούμε να αντικρίσουμε πρόσωπο πραγματικού Θεού και όχι εικονικού, που τον φτιάξαμε όπως μας συμφέρει και ταιριάζει, εξυπηρετεί και βολεύει, μόνο με ταπείνωση και εγκράτεια, σεμνότητα και ήθος έχουμε κάποιες πιθανότητες να μας αγκαλιάσει, σκεπάσει η χάρις του Αγίου Πνεύματος, του τρίτου προσώπου του Τριαδικού Θεού, της Αδιαίρετης και αχώριστης ομοούσιας Τριάδας όπου αυτόν τον μήνα γιορτάζει κι όλας. Εσείς νομίζετε και θεωρείτε με αυτήν τη στάση που κρατείτε την άκρως μεροληπτούσα, πως προστατεύετε δηλαδή τον Ίδιο τον Θεό και περιμένει από τα δικά σας χέρια να τον υπερασπιστείτε, με απόλυτη σιγουριά και σαφήνεια, σας πληροφορώ πως πλανάσθε πλάνη οικτρά, διότι σας διακρίνει η ακόρεστη αδιαλλαξία και αλαζονεία επιβλητικότητα. Τον θεωρείτε μόνο δικό σας και τον δίνετε και τον παραχωρείτε μόνο σε όποιον ακολουθεί τα δικά σας πιστεύω και αντιλήψεις, σκοπιμότητες και αγκυλώσεις, διότι με την αρρωστημένη φαντασία σας πιστεύετε πως την Ορθοδοξία την υπερασπίζεστε μόνοι εσείς και κανείς άλλος, ενώ όλοι οι άλλοι μόλις τολμήσουνε να εκφράσουνε κάποια σκέψη τους και προβληματισμό τους, γύρω από τα θέματα της πίστεως τα θεολογικά κατευθείαν δεν θα διστάσετε να τον αποκαλέσετε αιρετικό και να τον απομακρύνετε από τον δικό σας τον προσποιητό παράδεισο που τον φτιάξατε εσείς μοναχοί σας. Με το αρρωστημένο σας και εγωιστικό σας, αλαζονικό σας και αδιάλλακτο μυαλό σας, με τα συνεχόμενα σας και αναρίθμητα σας όχι σε όλα, σε υπέρτατο βαθμό, στο έπακρο, στο μέγιστο, με εκείνο το ύφος το αλαζονικό που ακόμη και τον Θεό τον ίδιο τον κρίνετε και θα το σκεφτείτε και πολύ και εάν τον βάλετε και στον παράδεισο σας, μόνο εάν σας ικανοποιεί τις επιθυμίες σας και τις πεποιθήσεις σας, ναι καλά διαβάζετε, βλέπετε η εγωπάθεια μας και ο εγωκεντρισμός σας τελειωμό δεν έχει. Μιας θεωρούμαστε παντογνώστες και ξερόλες των πάντων, σοφοί και δεν χρειαζόμαστε κανέναν θεολογικό διάλογο, καμία θεολογική διαφώτιση, σκέψη και προβληματισμό ώστε να βελτιωθούμε, αφού τα έχουμε πράξει όλα τέλεια και σωστά, για αυτό σήμερα στην δήθεν και προσποιητή Ορθόδοξη Χριστιανική Ελλάδα δεν τολμάς να περπατήσεις στον δρόμο με ασφάλεια και σιγουριά και όλους τους συνανθρώπους μας που βαφτίστηκαν Χριστιανοί Ορθόδοξοι τους αντικρίζουμε με ύφος υπεροπτικό και αλαζονικό και στο πίσω μέρος τους μυαλού μας τους θεωρούμε πως τώρα θα μας κλέψουνε και θα μας εκμεταλλευτούνε σεξουαλικώς μιας και η καχυποψία μας και ο συνωμοσία μας δεν έχουνε τελειωμό.

Σε υπερβολικό βαθμό θα ισχυριζόμουνα, ήθελα να αναρωτηθείτε, προβληματιστείτε, στοχαστείτε, εάν μπορείτε βέβαια και εδώ είναι όμως η όλη ουσία της δυσκολίας, της υποθέσεως, το κλειδί που θα σας επιτρέψει να αντικρίσετε την σκληρή και ωμή-κυνική αλήθεια, πως σας έχει κυριέψει ένας άκρατος εγωκεντρισμός, συντηρητισμός ο οποίος φτάνει μέχρι τα όρια του παραλογισμού, του σκοταδισμού και εν γένει και της λεγόμενης θρησκοληψίας. Λοιπόν, σας κάνω μία ερώτηση ευθεία-κάθετη, δίχως υπεκφυγές, πότε είπατε σε κάτι Ναι, πότε ήσασταν θετικοί σε κάποια καινούργια πρόταση, προσπάθεια, επιθυμία προς αναζήτηση σε θέματα, δογματικά και θεολογικής φύσεως; Έχετε μία λογική, κοσμοθεωρία συγκεκριμένη, στερεότυπη, ότι, Θεωρώντας, πως όσες περισσότερες φορές πείτε Όχι, είστε αρνητικοί σε οποιοδήποτε καινούργια πρόταση θεολογικής σκέψεως ή προσέγγιση, αναζήτηση πνευματική, κατευθείαν και δίχως κανέναν δισταγμό, σκέψη, προαίρεση, στοχασμό και προβληματισμό δεν διστάζετε να την απορρίψετε έτσι επιπόλαια και υστερόβουλα, χωρίς καν να την σκεφτείτε και κατόπιν η εύκολη και ανέξοδη συκοφαντία, λύση, σε  αποκαλέσουνε-προσδιορίζουνε ως αιρετικό. Έτσι απλά τελειώσαμε και σβήνουμε το φως της αναζήτησης, θεολογικής ανησυχίας, φαίνεται η Ορθοδοξία κατά αυτούς πάντοτε δεν έχει κανένα μα κανένα κενό, αλάνθαστη στην κυριολεξία και αγγίζει την τελειότητα. Δηλαδή στην καθομιλουμένη, επέτρεψε ο ίδιος ο Πανάγαθος και παντοδύναμος, άναρχος Θεός, ο δημιουργός των πάντων, του κόσμου τούτου του μάταιου και εφήμερου, πρόσκαιρου, περαστικού, τους ανθρώπους, το πιο τέλειο δημιούργημα του, να φτιάξουνε μία θρησκεία και να τον ακουμπάνε, αγγίζουνε. Προσωπικώς, δεν το δέχομαι πως ο ίδιος ο Θεός έχει πέσει τόσο μα τόσο χαμηλά, τον πήχη του, τον πνευματικό, θεολογικό τον χαμήλωσε τόσο μα τόσο πολύ για να μπορούνε οι άνθρωποι οι σαρκικοί και αμαρτωλοί από τα αναρίθμητα πάθη τους, και επιθυμίες τους να τον αντικρίζουνε. Απλώς θεωρώ πως μας ανέχεται, διότι ως Θεός που είναι, ας μην ξεχνούμε πως θα πει πνεύμα, σου λέει, το ξέρω ακούγεται ως βλασφημία αυτό που διαπράττω αυτήν την στιγμή, αλλά κάπως θα πρέπει να δικαιολογήσω την σκέψη μου και τον προβληματισμό μου και θα ήθελα όσο γίνεται να επιδείξετε επιείκεια και να με συγχωρήσετε εάν υπερβάλω. Αυτοί ως εδώ μπορούνε να φτάσουνε, δεν είναι για πιο ψηλά, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, όπως των Αγίων Πατέρων που τιμά και σέβεται η Αγία Ορθοδοξία μας. Οι οποίοι υπερέβησαν αυτόν τον πήχη και τους επέτρεψε να εισχωρήσουνε στον δικό του τον πνευματικό παράδεισο. Σίγουρα και αυτό δεν φέρει καμία απολύτως αμφισβήτηση πως, η Ορθοδοξία είναι και θεωρείται ανεπιφύλαχτα και δίχως καμία μα καμία αναστολή, το όσο μας επέτρεψε ο Θεός, το τελειότερο δόγμα, δηλαδή, το πολύ πιο κοντά στον Θεό από όλες τις άλλες θρησκείες τις χριστιανικές τις αιρετικές. Διότι, την διακρίνει κατά πολύ και η ταπείνωση, σεμνότητα, εγκράτεια, αγάπη για τον συνάνθρωπο και γενικότερα βαδίζει εν συγκρίσει, προς τις άλλες τις θρησκείες τα δόγματα τα δήθεν χριστιανικά, ένα δρόμο πολύ πιο σωστό και συνετό, ορθό θα ομολογούσα, από τους άλλους και σας προτρέπω με τα βδελυγμίας μάλιστα να βρίσκεστε όσο γίνεται περισσότερο κοντά της και να μην απομακρυνθείτε από τους κόλπους της, αγκαλιά της.

Με την Ορθοδοξία ο άνθρωπος σώζεται ή τουλάχιστον έχει πολύ πιο περισσότερες πιθανότητες να σωθεί, να μην απωλέσει την ψυχή του στον έξω από εδώ, άλλωστε όλος αυτός ο αγώνας ο πνευματικός-θεολογικός, συγκρουσιακός αρκετές φορές, επιθετικός θα ομολογούσα, όπου πολλές φορές καταντάει και πολεμικός. Κακώς βέβαια, αλλά όταν δεν γίνεται αλλιώς, θα πρέπει κάπως να αντιδράσεις ως την έσχατη λύση, για την υπεράσπιση των ιερών παρακαταθηκών και αξιών, παραδόσεων και εθίμων, τα ιερά πιστεύω της Ορθόδοξης Πίστεως μας. Διότι και εμείς που είμαστε υπέρ της Μεγάλης και Ιεράς Συνόδου της Πανορθόδοξης στην Κρήτη, δεν επιθυμούμε να ξηλώσουμε το πουλόβερ Της Ορθοδοξίας μας υπό καμία έννοια, ίσα ίσα να το προστατέψουμε και να περιφρουρήσουμε ακόμη περισσότερο, να το ξεκαθαρίσουμε αυτό προς όλες τις πλευρές. Άλλωστε για αυτό διεξάγεται αυτός ο πνευματικός και Θεολογικός αγώνας, ο ακήρυχτος πόλεμος, για το ποια θρησκεία είναι πιο κοντά στον Τριαδικό και Θεό και θεωρώ πως η Ορθόδοξη Ανατολική είναι πιο κοντά, από ότι οι άλλοι συνάνθρωποι μας, στα υπόλοιπα αιρετικά δόγματα, όμως και εδώ είναι η εν μέρει διαφωνία μου, ίσως και σύγκρουσή μου. Δεν θεωρώ πως είναι το τέλειο και το αλάνθαστο δόγμα, έχει και αυτό κάποια μικρά αγκάθια, παθογένειες και παραλήψεις, τα οποία αυτά αγκαθάκια, αρνητικά δεν μας επιτρέπουνε να αγγίξουμε την τελειότητα και χρειάζεται ιδιαίτερη χάρη και πνευματική προσευχή, ώστε να καταφέρουμε να τα διακρίνουνε και εν κατακλείδι να τα διορθώσουμε. Και όλα αυτά, διότι δεν μας το επέτρεψε ο ίδιος ο Θεός, ώστε να μην επέλθει στις πλάτες μας, στους ώμους μας η περίσσια έπαρση, η αλαζονεία και ο εγωισμός, που επιφέρει η οποιαδήποτε επιτυχία του ανθρώπου. Ας συγκρίνουμε τώρα, πως συμπεριφερόμαστε στις κοσμικές επιτυχίες μας, πόσο πολύ περηφανευόμαστε. Φαντάζεστε να επέλθει η απόλυτη επιτυχία στα θεολογικά-πνευματικά θέματα; Ολημερίς θα τους προσκυνούσαμε ως Θεούς, και έτσι θεώρησε σκόπιμο να μας τυφλώσει κάπως, ώστε συνεχόμενα να προσπαθούμε να βελτιωνόμαστε και ποτέ μα ποτέ να μην εφησυχάζουμε, απεναντίας, συνέχεια να βρισκόμαστε σε εγρήγορση και επαγρύπνηση. Μόνο με την αυθεντική ανάγνωση των γραφών θα καταφέρουμε να τι διακρίνουμε αυτές τις παθογένειες και όχι με την επιδερμική και ευκαιριακή, επίπλαστη ανάγνωση, συνεχώς θέλει να μελετούμε το Άγιο του Ευαγγέλιο, όπως επίσης να τηρούμε και τις εντολές του, μέσω των παραβολών που μας παρέδωσε και μας τις μεταλαμπάδευσαν οι μαθητές του, οι οποίοι μετέπειτα μετατράπηκαν σε απόστολοι και κήρυκες του Άγιο και Θείο Ευαγγελίου του. Τώρα, εάν η Ορθοδοξία όπως την βαφτίσατε, εσείς οι άνθρωποι και όχι ο ίδιος ο Θεός, μην έχετε αυταπάτες. Δεν χρειάζεται καμία μα καμία αυτοκριτική και θεολογική σκέψη, προσέγγιση, κατήχηση, αναζήτηση, τότε γιατί όλοι οι δήθεν Χριστιανοί Ορθόδοξοι στην χώρα τους, οι Έλληνες, που κατοικούνε και μεγάλωσαν με το Χριστιανικό και το Ορθόδοξο δόγμα, το συντηρητικό και το εγκρατές του ήθους, το πατροπαράδοτο, των ηθών και εθίμων, αξιών, παραδόσεων, πως τα κατάφεραν λοιπόν και κατάντησαν σε σύγχρονους καρπαζοεισπράχτορες της αιρετικής γηραιάς ηπείρου, όπου κανονικώς δεν έχουνε, δεν διαθέτουνε το σωστό δόγμα και την ορθή θεολογική σκέψη; Πως είναι δυνατόν να έχουνε χρεωκοπήσει υλικά; Άρα, χρεωκοπήσαμε και πνευματικά, διότι η θρησκεία μας και η πίστη μας, το δόγμα μας γενικώς, είναι έωλο κάπως και ασαφές σε μερικές εκφάνσεις του, κάτι του λείπει, σε κάτι υστερεί, και αυτό που του λείπει νομίζω πως είναι η αυθεντική πνευματικότητα, η πραγματική θεολογική ανάγνωση και αναζήτηση, και όχι η εικονική και η υποτιθέμενη, προκλητικά προβεβλημένη για το εύγε των ανθρώπων, για τις επικείμενες εντυπώσεις που καταλήγουνε στο λεγόμενο θεαθήναι, υπό καμία έννοια όμως του Θεού. Η αλληλεγγύη από άνθρωπο σε άνθρωπο, η αγάπη προς τον οποιονδήποτε συνάνθρωπο και εν κατακλείδι και η φιλοπατρία μας προς την πατρίδα μας. Όσο για τον επικείμενο συντηρητισμό, ασφαλώς και υπάρχει, ενώ πολλές φορές υπερβαίνει και τον σκοταδισμό, ίσως και υπερβολική θρησκοληψία, φτάσαμε μέχρι του απίστευτου σημείου, ορίου που υπερβαίνει και του αστείου, πως όποιος Χριστιανός Ορθόδοξος τολμήσει και εκφράσει και κανένα Ναι, είναι δηλαδή θετικός σε μία σκέψη διαφορετική στο δόγμα της Θεολογίας, τότε η εύκολη λύση, ταμπέλα, συκοφαντία, λασπολογία, τον θεωρείτε αιρετικό.

Άλλωστε σε αυτούς απευθύνομαι, στους φανατικούς και μισαλλόδοξους, που σας έχουνε τοποθετήσει ένα χαλινάρι και ένα φίμωτρο στο πρόσωπο σας και προπάντων στην σκέψη σας, ενώ δεν σας επιτρέπουνε να στοχαστείτε, να προβληματιστείτε, να αναζητήσετε τον Θεό της Αγάπης, και όχι του μίσους όπως πολλές φορές προσπαθούνε να τον εκπροσωπούνε, υπερασπίζονται κάκιστα και ηθελημένα αυτοί. Διότι ο άνθρωπος από λόγια και έργα αγάπης υστερεί και τα έχει ανάγκη, επειδή από λόγια μίσους και εγωπάθειας, αλαζονείας, εκδικητικότητας, πλεονεξίας να νιώθει στο πετσί του καθημερινά, τα ανέξοδα εκείνα που δεν σε βοηθάνε ποτέ, διότι δεν παραχωρούνε, προσφέρουνε στον άγγελο τους νερό.. Δεν τολμάτε καν, να κοιτάξετε δεξιά και αριστερά την δυστυχία του κόσμου, σίγουρα, φέρετε και εσείς μέγιστη ευθύνη για αυτήν την τραγωδία, κατάντια, ξεπεσμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και υπάρξεως γενικώς. Επομένως, δεν είστε καθόλου άμοιροι των τεραστίων και πολλαπλών ευθυνών σας, δεν εξήλθατε από παρθενογένεση, ούτε και να σκεφτείτε τίποτα, ελεύθερα, δεν σας επιτρέπουνε, σας τα έχουνε απαγορέψει ρητώς και κατηγορηματικώς, όλα, θα σκέφτεστε εάν μπορείτε, επειδή είναι χάρισμα να μπορείς να σκέφτεσαι, διαλογίζεσαι, προβληματίζεσαι, στοχάζεσαι αλλά με μέτρο, και όσο θέλω και σου επιτρέπω εγώ, δηλαδή ο πνευματικός σου, καθοδηγητής σου. Δεν τολμάτε όμως, να μας πείτε, γιατί φοβάστε τόσο πολύ, τρέμετε στην ιδέα στην κυριολεξία, να μας ενημερώσετε κυρίως, τόσο μα τόσο πολύ την επικείμενη Ιερή και Μεγάλη Σύνοδο του Χριστιανισμού της Ορθοδοξίας, την Πανορθόδοξη  η οποία θα πραγματοποιηθεί στην Κρήτη; Μήπως, επειδή θα σας αναγκάσουνε να χάσετε, στερηθείτε ίσως, τα σίγουρα κεκτημένα σας και προνόμια σας, τα πλουσιοπάροχα που απολαμβάνατε όλα αυτά τα χρόνια, μέσω κάποιας θέσης που κατείχατε στον χώρο της Εκκλησίας; Τα σίγουρα και απείραχτα κέρδη σας; Εσείς οι πάντοτε προβεβλημένοι και προσποιητοί πιστοί, το υποτιθέμενο ποίμνιο, συνέχεια οι ίδιοι και οι ίδιοι ακούγονται να εκφέρουνε κραυγές υστερίας και άκρατης κινδυνολογίας, εκφοβισμού των πάντων, λες και άλλες απόψεις δεν υπάρχουνε. Δηλαδή, ότι πείτε εσείς είναι σώνει και καλά το σωστό, το αλάνθαστο και το πρέπων, σώφρων της θεολογίας; Η επιλεκτική μονομέρεια στο έπακρο, στο μέγιστο, δηλαδή τι θέλετε να μας πείτε; Τονίσετε; Πως μόνο εσείς εκπροσωπείτε τον Ορθόδοξο και Χριστιανικό κόσμο, και κανείς άλλος; Αυτό δεν είναι σε υπέρτατο βαθμό εγωιστικό και αλαζονικό; Το λεγόμενο ποίμνιο, που ενημερώνετε κατά κόρον, η συντριπτική του πλειοψηφία στα περί Ορθοδοξίας και πίστεως από την δήθεν αντικειμενική και αμερόληπτη εφημερίδα την Ελεύθερη Ώρα, όπως επίσης και τις πολλαπλές δήθεν Ορθόδοξες σελίδες τις υπεράριθμες σας πληροφορώ του διαδικτύου. Η οποία εφημερίδα όπως και οι σελίδες τους στο διαδίκτυο, την τελευταία τουλάχιστον δεκαετία που την παρακολουθώ ακατάπαυστα, συνεχώς και μονίμως προβλέπει και διαβλέπει πολέμους, ότι άρχισαν τα μελλούμενα, βλέπει δεξιά και αριστερά αόρατους εχθρούς να προβάλουνε, που προσπαθούνε να καταβροχθίσουνε την Ορθόδοξη πίστη και παράδοση, αξίες, τριγύρω της. Ενώ δεν διστάζει να προβλέπει τις υποτιθέμενες προφητείες μετά χριστών όμως, ακριβώς σαν του χιλιαστές-ιαχωβάδες-αντίχριστους οι οποίοι έχουνε προβλέψει την υποτιθέμενη κατά αυτούς πάντοτε με την αρρωστημένη φαντασία τους, την Δευτέρα παρουσία και συνέχεια πέφτουνε έξω στις προβλέψεις τους. Σας πληροφορώ ότι ποτέ μα ποτέ δεν επιβεβαιώνονται οι προβλέψεις της, απεναντίας, τοποθετούνε μία φωτογραφία τον Άγια Παίσιο τον αγιορείτη, επειδή πουλάει, ώστε να προσελκύσει το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης, να το κεντρίσει, η οποία πράγματι στερείται πνευματικότητας, καθοδήγησης και αυτό αποδεικνύεται περίτρανα. Λίγο εάν συνομιλήσεις με τους ανθρώπους που ασπάζονται τα λεγόμενα της, που προσπαθούνε να ενημερωθούνε από τα γραφόμενα της, δεν νομίζω πως χρειάζεται και ιδιαίτερη οξυδέρκεια για να το αντιληφθεί και ο πλέον αδαείς πως στερούνται την στοιχειώδη πνευματική επαγρύπνηση, καθοδήγηση, αναζήτηση. Έμαθαν, κάποιες λέξεις όπως περί οικουμενισμού και πανθρησκείας, παναιρέσεως και τα υπόλοιπα συναφή, φαιδρά φληναφήματα και τα κοπανάνε συνεχώς, τα παπαγαλίζουνε έτσι αστήριχτα, έωλα για να εντυπωσιάσουνε, όπου καθίσουνε και σταθούνε, δήθεν για να συγκρατήσουνε το Ορθόδοξο Χριστιανικό ποίμνιο ώστε να μην απεμπολήσει την Θρησκεία των παππούδων του και των παραδόσεων του, με λίγα λόγια θεωρούνται οι υπερασπιστές τους, βέβαια από μόνοι τους τοποθετήθηκαν σε αυτήν την θέση και δεν του έβαλε κανένας. Σας πληροφορώ πως λύκοι είναι με προβιά προβάτου όμως, ενώ δεν διστάζουνε συνεχώς και προκλητικότατα να πιπιλίζουνε τα ίδια και τα ίδια, όπως, πως όλοι εμείς είμαστε οι αιρετικοί, οικουμενιστές και αυτοί οι γνήσιοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, ενώ μονίμως την ίδια μονότονη ορολογία διατυπώνουνε, χρησιμοποιούνε μέχρι που καταντάνε αηδία, ασάφειες και αποτέλεσμα μηδέν.

Για επίλογο, επειδή σας κούρασα και κουράστηκα και εγώ με αυτήν την επίπονη προσπάθεια που πραγματοποίησα, όμως έπρεπε να γραφεί αυτό το κείμενο, το θεώρησα επιτακτική ανάγκη, σκόπιμο, σίγουρα με τα λάθη του και τις παραλήψεις του, σε αυτό δεν αμφιβάλει κανείς. Όμως πιστεύω ακράδαντα, πως και κάτι το θετικό , αναδύθηκε από τις πολλαπλές γραμμές του, από αυτό το μακροσκελέστατο κείμενο, δεν μπορεί, λίγο όποιος αφιέρωσε τον πολύτιμο χρόνο του για να το αναγνώσει, κάπου θα προβληματιστήκατε, επειδή, επιτέλους ακούστηκε και η διαφορετική άποψη, η άλλη, η συνεχώς φιμωμένη. Για το τέλος θα ήθελα να σε εκφέρω κάποιες παρατηρήσεις μου και προβληματισμούς μου, σχόλια μου. Πρώτον, το Πατριαρχείο της Ρωσίας δεν θα παραβρεθεί, με τον προκαθήμενο τους τον Κύριλλο, έτσι τουλάχιστον έλεγαν οι τελευταίες μας πληροφορίες, που επέτρεψαν να διαρρεύσουνε από δημοσιογραφικούς κύκλους, διότι δεν αναγνωρίζει επισήμως την ανωτερότητα του Οικουμενικού μας Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως και Νέας Ρώμης, του Παναγιωτάτου και  Μακαριωτάτου Κυρίου Κυρίου Βαρθολομαίου, ενώ διστάζει να προβάλει και να επιδιώκει τα πρωτεία του Ορθόδοξου Χριστιανικού Κόσμου, τον υπονομεύει τον ρόλο του, τον υποδαυλίζει με έμμεσους και πλάγιους υποχθόνιους τρόπους. Το δεν Πατριαρχείο της Σερβίας, το ακολουθεί κατά γράμμα, επικροτεί αυτήν την γραμμή του Πατριαρχείου της Ρωσίας και όπως αντιλαμβάνεστε για Εθνικούς-πολιτικούς σκοπούς το επιδιώκει και υπό καμία έννοια για Θεολογικούς-πνευματικούς. Δεύτερον, το Ελληνικότατο Πατριαρχείο της Αντιοχείας, με προκαθήμενο τον Πατριάρχη Ιωάννη, έχει έντονες προστριβές, διενέξεις με το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο των Ιεροσολύμων, που το Εκπροσωπεί ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΌΣ μας Πατριάρχης ο Θεόφιλος, για την περιοχή του Κατάρ και όπως αντιλαμβάνεστε βρίσκονται σε συνεχείς διενέξεις. Επίσης και θα ήθελα να με συγχωρέσετε για αυτό μου το ατόπημα, αλλά δεν γνωρίζω και επομένως δεν μπορώ να εκφέρω άποψη και γνώμη, εμπεριστατωμένη, με σαφήνεια, διότι με αυτά τα θέματα δεν έχω ασχοληθεί ενδελεχώς και με ευκρίνεια, είναι πολύ ψιλά γράμματα για μένα, απλώς έμαθα και κατά πόσο αληθεύει δεν μπορώ να σας το αναφέρω με απόλυτη σιγουριά. Ότι, με τον πρώην Πατριάρχη τον Ειρηναίο τον έγκλειστο έχουνε διάφορες αψιμαχίες, εντονότατες μάλιστα, πάρα πολύ δυσάρεστες, οι οποίες μόνο προβληματίζουνε τον Ορθόδοξο Χριστιανικό κόσμο, διότι ο μεν δεν αναγνωρίζει του δε, και ου το καθεξής, το σταματώ εδώ, μιας και δεν με συμφέρει, όταν θα καταφέρω να έχω άποψη σχολαστική, θα βγάλω ασφαλή συμπεράσματα τότε και μόνο τότε θα πάρω θέση επισήμως, θα κρίνω, μέχρι τότε απλώς κάνω μία απλή και λιτή αναφορά, κρατώ μία στάση ουδέτερη και φοβούμαι πάρα πολύ το επικείμενο σχίσμα. Όσο για το Οικουμενικό μας, Ελληνικό Πατριαρχείο μας της Αλεξανδρείας που εποπτεύει όλη την περιοχή της Αφρικής, βόρειας κα νότιας, τα προβλήματα που αντιμετωπίζει από τους αιμοβόρους μουσουλμάνους που είναι και η καθολική, συντριπτική τους πλειοψηφία στο έπακρο θα ομολογούσα και δεν θα ήτανε της παρούσης να τα αναφέρουμε, καταγράψουμε, αναριθμήσουμε, άλλωστε όλοι σας, λίγο ή πολύ τα γνωρίζετε ίσως καλύτερα και από εμένα. Αλλά και σε μικρότερο βαθμό από τους μονοφυσίτες κόπτες, αιρετικούς ετεροδόξους, πολλαπλά και υπεράριθμα, ανυπέρβλητα, όμως ο Οικουμενικός μας Πατριάρχης σίγουρα θα βρίσκεται στην Πανορθόδοξη Σύνοδο, ακόμη ένας άλλος λόγος, αιτία πρόσθετη που εμποδίζει την δημιουργία ενός συμπαγούς Ορθόδοξου Χριστιανικού ποιμνίου στην καρδιά της Αφρικής μίας Ηπείρου τόσο αφιλόξενης για προσηλυτισμό και δυσχεραίνει το όλο εγχείρημα, προσπάθεια, είναι στο ότι η προπαγάνδα των αιρετικών της δύσεως, οι φραγκολεβαντίνοι του παπισμού με τα αφειδώλευτα χρηματικά ποσά που ξοδεύουνε, που στέλνει, το κράτος το κοσμικό του Βατικανού, σίγουρα ακόμη περισσότερο δυσκολεύουνε το έργο της ιεραποστολής των Ορθοδόξων Χριστιανών

Με αυτά και με αυτά, τελειώσαμε, φανταστείτε τώρα εσείς, πόσες ανυπέρβλητες δυσκολίες αντιμετωπίζει ο Οικουμενικός μας Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως και Νέας Ρώμης, ο Παναγιώτατος και Μακαριώτατος ο Κύριος Κύριος Βαρθολομαίος, όταν προσπαθεί να ενώσει όλη την Ορθοδοξία, όλων τον Ορθόδοξο Χριστιανικό κόσμο, το ποίμνιο της, επάνω στην γη, στον πλανήτη, δεν επιθυμεί να τους διχάσει, άλλοι επιθυμούνε και προβάλουνε, ποντάρουνε καλύτερα όλη τους την καριέρα επάνω στην διχόνοια και στην μισαλλοδοξία, άλλωστε αυτός είναι ο επικεφαλής τους, ο προκαθήμενος. Όταν τον χτυπάμε ανηλεώς και βαναύσως καθημερινώς, ανερυθρίαστα, εμείς στην Μητροπολιτική Ελλάδα, αφού δεν τον αναγνωρίζουμε την ανωτερότητα του, την ιεραρχία, τότε τα υπόλοιπα Πατριαρχεία του εξωτερικού, της Ρωσίας και της Σερβίας, τα αλλόφυλα, πως θέλετε να τον αναγνωρίσουνε; Πως θέλετε να τον συμπεριφερθούνε οι Τούρκοι, οι αλλόθρησκοι, οι φανατικοί μωαμεθανοί, τζιχαντιστές στην κυριολεξία ένα μεγάλο μέρος από δαύτους, όταν κατοικοεδρεύει και βρίσκεται όμηρος στο έδαφος τους; Σου λένε, εσένα δεν σε αναγνωρίζει κανένας, όλοι μα όλοι σε αμφισβητούνε, προσπάθησες να διοργανώσεις μία Πανορθόδοξη Σύνοδο και κατέληξε σε φιάσκο, τραγωδία, διότι, ο ένας Μητροπολίτης δεν παραβρίσκεται, επειδή δεν γίνεται το δικό του, η δική του επιθυμία, ο απόλυτος παραλογισμός των πάντων και η εγωπάθεια του σε πρώτιστη ιδεολογική κατεύθυνση. Το άλλο Πατριαρχείο δεν θεωρεί πως έχεις το Πρωτείο, τον πρωτεύοντα και καθοριστικό ρόλο στον Ορθόδοξο Χριστιανικό κόσμο, και που καταλήγουμε; Αναγκαστικά και μη, να τον σπρώχνουμε, ως μία και μοναδική λύση, μονόδρομος στην αγκαλιά του αιρετικού παπισμού, της δύσεως, φραγκολεβαντίνων, ώστε να βρει προστασία και υπόσταση, την χαμένη του αξιοπρέπεια, σε αυτόν, τον αντίχριστο, επομένως εμείς με την εν γένει στάση μας και συμπεριφορά μας του δείχνουμε τον δρόμο των αιρέσεων και που παπισμού. Για να πάμε τώρα και στο Άγιο Όρος, στο περιβόλι της Παναγιάς, στην μονή Εσφιγμένου, δεν τον μνημονεύουνε, τον θεωρούνε ανεπιθύμητο, δεν τον αναγνωρίζουνε ως Προκαθήμενο όλων των Ορθοδόξων Χριστιανών και εν κατακλείδι που οδηγούμαστε με την  συνεχιζόμενη αρνητική αμφισβήτηση του; Στο επικείμενο σχίσμα, σε ένα νέο σχίσμα, πολύ πιο τραγικό και δυσάρεστο, μετά το 1924 με τους παλαιοημερολογίτες, η οποία ασπάζονται τα ιουλιανό ημερολόγιο. Απορία, στην Μικρασιατική καταστροφή του 1922, κάποιος Ταγματάρχης Μουτσούλας Κωνσταντίνος δεν ήθελε και δεν επιθυμούσε την οπισθοχώρηση των στρατευμάτων, του Ελληνικού στρατεύματος του ηττημένου, με την βία τον φόρτωσαν στο τελευταίο ατμόπλοιο και τον επιβίβασαν. Στην μέση της διαδρομής, αναφώνησε, είναι ντροπή που γυρίζουμε πίσω, ηττημένοι και άπραγοι, ενώ πίσω μας καίγεται η Σμύρνη και όλη η Μικρά Ασία εξαιτίας μας, τα γυναικόπαιδα σφάζονται και τα σπίτια τους καίγονται. Προτείνω λοιπόν, από ντροπή στης μνήμη όλων αυτών των αμάχων που χάθηκαν άδικα, άσκοπα και εξαιτίας μας να πέσουμε και να πνιγούμε και πρώτος δίνω το παράδειγμα εγώ, και βουτάει και πνίγεται στο νερά της Χίου, τον αποκάλεσαν τότε πως είχε έντονο το αίσθημα της ευθιξίας, άγνωστη λέξη για τους σημερινούς νεοέλληνες. Μα και ο Ιούδας αυτοκτόνησε, την επομένη που πρόδωσε τον Χριστό, δηλαδή, δεν γεύτηκε τους καρπούς της προδοσίας του, τα 30 τα αργύρια, από τύψεις και αυτός, τα απεμπόλησε. Γιατί λοιπόν η μία αυτοκτονία να θεωρείται, πως διακατεχότανε από αισθήματα ευθιξίας, και η άλλη από αισθήματα προδοσίας; Μπορεί κανείς να μου το εξηγήσει;

Οι λάτρεις της Ελληνικής Ιστορίας.