ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΒΑΛΤΟΥ


Καταρχάς θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλους τους σκεπτόμενους
νεοέλληνες που επισκέπτονται τον ιστότοπο «ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΒΑΛΤΟΥ»,γιατι ασφαλώς κάτι
περιμένουν να αποκτήσουν απo τήν συγκεκριμένη ιστοσελίδα.Θα θέλαμε επίσης να σας ενημερώσουμε
πως δεν είμαστε ούτε του πανεπιστήμιου ούτε και δημοσιογράφοι,ειμαστε η λεγόμενη
χαμένη και καμένη γενια με ότι αυτό συναπάγεται.Γιατι μας διδάξαν τα λεγόμενα γράμματα στα
δήθεν ελληνικά θρανία μια άλλη γενιά,η αυτοαποκαλούμενη
γενιά του πολυτεχνείου, μια γένια που το θύμα το εξισώνει με τον θύτη. Αυτά για πρόλογο,
γιατί το κύριος θέμα αν σταθείτε διπλά μας θα σας συναρπάσει, προβληματίσει. Δεν
είμαστε διατιθέμενοι να χαϊδέψουμε αυτιά, γιατί οι περισσότεροι συνομήλικοι μας
είναι άνεργοι, σκέπτονται να φύγουν στο εξωτερικό χωρίς καμία προοπτική να αποκτήσουν
οικογένεια, αφού με μισθό πείνας των 500 ευρώ, κάνεις σώφρον νους δεν το ρισκάρει.
Πρέπει λοιπόν κάποτε να ακουστεί και η δικιά
μας φωνή, γιατί όλα αυτά τα χρόνια ακούγαμε μονάχα τις φωνές της λεγόμενης γενιάς
της Εθνικής Αντίστασης, τους σημερινούς παπούδες 80 Άρηδες και της γενιάς του πολυτεχνείου τους σημερινούς
60αρηδες.Εφτασε λοιπόν η ώρα να ακουστεί και η δική μας φωνή, η φωνή της γενιάς του
80 των σημερινών 30άρηδων.Οχι εμείς δεν θα σας κάνουμε δικαστήριο, όπως
εσείς πράξατε στη Νυρεμβέργη το 1945,ουτε στην Αθήνα στην δίκη της χούντας όπως
μας την είπατε το 1975, εμείς απλώς θα αναρωτιόμαστε πότε επιτέλους θα επιβραβεύσουμε
αυτά που είναι για επιβράβευση και όχι τα σκουπίδια. Μπορεί να κάνουμε και λάθη,
να υπερβάλλουμε, μην ξεχνάτε όμως το ρητό <Με όποιον δάσκαλο καθίσεις,
τέτοια γράμματα θα μάθεις>.

Κυριακή, 22 Μαΐου 2016

Ο ΑΙΜΑΤΟΒΑΜΜΈΝΟΣ ΠΌΝΤΟΣ ΤΟΥ 1919





Δεν μου αρέσει καθόλου μα καθόλου να αντικρύζω τις ασπρόμαυρες σκηνές, εικόνες, τις λεγόμενης Μικρασιατικής καταστροφής του 1919-22, επειδή με προκαλούνε κυρίως μία διάχυτη απογοήτευση και προπάντων μία πικρία, θλίψη, στοχάζομαι και αναρωτιέμαι, προβληματίζομαι. Μα είναι δυνατόν τέτοια εγκληματική αδιαφορία, ανευθυνότητα στην κυριολεξία, για τα εκατομμύρια Ελλήνων αμάχων κυρίως, γυναικόπαιδων, που άφηναν πίσω τους, απροστάτευτους στις ορέξεις των Τούρκων τσετών εισβολέων, του κτήνος Τοπάλ Οσμάν και του διαδόχου του, Μουσταφά Κεμάλ; Φυσικά με ότι αυτό συνεπάγεται, σκοτωμοί, σφαγές, αγχόνες ατελείωτες, βιασμοί σε καθημερινή βάση, παιδομαζώματα-βίαιοι εξισλαμισμοί, εκτοπίσεις στις πορείες λευκού θανάτου στα λεγόμενα τάγματα εργασίας, στα Τούρκικα αμπελέ ταμπουρού εάν το προφέρω και σωστά. Που σήμαινε πως τους εκτόπιζαν τους Ελληνικούς πληθυσμούς βιαίως, προς το άγνωστο, με κατεύθυνση και πορεία τον σίγουρο θάνατο, τις στρατεύσιμης ηλικίας σε ατελείωτες, αβάσταχτες πορείες μέχρι απελπιστικού θανάτου, και τότε έτσι εξαντλημένοι και εξασθενημένοι που ήτανε και βασανισμένοι, νηστικοί και διψασμένοι, τους περνούσανε μέσα από Τούρκικα μουσουλμανικά χωριά, επίτηδες και μόνο για να τους εκτελέσουνε όλους μαζί, έτσι σιδηροδέσμιους που τους είχανε, σε απελπιστική κατάσταση, οι υποανάπτυκτοι Τουρκικοί μουσουλμανικοί πληθυσμοί, και με την επίσημη ανοχή του Τουρκικού στρατού τους εξολόθρευαν με τυπικές διαδικασίες, με την γνωστή μέθοδο και τακτική. Ας είναι καλά τα μαχαίρια και τα τσεκούρια και ασφαλώς το Ελληνικό και Ορθόδοξο-Χριστιανικό αίμα έρεε άφθονο, έτρεχε σαν ποτάμι, και πλημμύριζε την αιματοβαμμένη Ελληνική γη της Μικράς Ασίας, όμως κανείς από την επίσημη Ελληνική Βασιλική πολιτεία, κυβέρνηση, δεν ανέλαβε τις πολλαπλές του ευθύνες, που τους αναλογούσανε. Και δεν δίσταζαν να τις αποποιηθούνε προκλητικά, η γνωστή τακτική και μέθοδο της ευθυνοφοβίας και της ανευθυνότητας, τις έριχναν όλες στον πρώην Πρωθυπουργό της χώρας μας, τον εκτοπισμένο στο Παρίσι τον Ελευθέριο Βενιζέλο, που ηττήθηκε στις εκλογές του Νοεμβρίου του 1920. Ενώ, όσο ήτανε αυτός στο τιμόνι της χώρας μας, νικούσαμε στον πόλεμο γιατί είχαμε την βοήθεια των συμμάχων μας, των Άγγλων και των Γάλλων, μόλις όμως ηττήθηκε στις εκλογές, μας αντιστράφηκαν, [βλέπετε πόσο κακό κάνει η δημοκρατική διαδικασία όταν γίνεται από ιδιοτέλεια και συμφέρον;] από τον Βασιλιά τον Κωνσταντίνο και στην θέση του κάθισε, τον διαδέχθηκε ο Βασιλικός Δημήτριος Γούναρης οι σύμμαχοι μας γύρισαν την πλάτη, και επομένως από εκείνη την στιγμή δεν είχαμε την βοήθεια τους και την στήριξη τους, και αυτό σήμαινε πως δεν θα μας βοηθούσανε πλέον άλλο.

Μας άφηναν μόνους και απροστάτευτους να πολεμήσουνε τους Τούρκους, του εθνικιστή Μουσταφά Κεμάλ που έδρευε στην Άγκυρα, και στις 19 Μάη του 1919 μόλις αποβιβάστηκε στην προκυμαία της Τραπεζούντας, του Εύξεινου Πόντου, της Μαύρης Θάλασσας, δεν δίστασε να αιματοκυλίσει τον Μαρτυρικό Πόντο από την μία άκρη του, μέχρι την άλλη, ενώ τα κρανία των Ελλήνων του μαρτυρικού και αιματοβαμμένου Πόντου κείτονταν σαν λόφοι στις κεντρικές πλατείες  τις Ελληνικότατης αυτής περιοχής, και να ακολουθήσει τις βίαιες και απάνθρωπες, αποκρουστικές, προσταγές των Νεοτούρκων, όταν επιβλήθηκαν εναντίον του τότε Σουλτάνου Αβδούλ Χαμίτ, το 1908, με το κίνημα τους της Θεσσαλονίκης. Τότε, αφειδώλευτα και δημαγωγικά-λαϊκίστικα και ψευδέστατα πάντοτε, όπως αποδείχθηκε κατόπιν και περίτρανα, δήθεν προεκλογικώς, προέτρεπαν τις Μειονότητες τις Χριστιανικές και την Ελληνική με επικεφαλής τον Μητροπολίτη Καστοριάς τον Γερμανό Καραβαγγέλη 1900-1907 και μετέπειτα Πόντου και Αμάσειας από το 1908  έως το 1922, στην ουσία υπήρξε το αντίπαλο δέος του μουσταφά κεμάλ, ο οποίος μόλις διήλθε-εισήλθε, στον μαρτυρικό Πόντο και τον κατέσφαζε, τον περνούσε από την κοφτερή του μάχαιρα χωρίς καμία αντίσταση από πουθενά, ζητούσε εναγωνίως και επιμόνως να πέσει και το κεφάλι του Δεσπότη του Πόντου, του Γερμανού Καραβαγγέλη. Όμως ο ευφυέστατος αυτός ιεράρχης και προπάντων ευπατρίδης και χαρισματικός, διορατικός και περήφανος Έλληνας Παπαφλέσσας της Μακεδονίας μας και του Πόντου, δεν του έκανε την επιθυμία και δραπέτευσε, διέφυγε, διότι διέβλεψε τον ορατό κίνδυνο που διέτρεχε και πάρα πολύ ορθώς. Δεν δέχθηκε να βασανίζεται και να εξευτελίζεται στους δρόμους και στις πλατείες της Τραπεζούντας, από τις ορδές των αγριάνθρωπων Τούρκων υποανάπτυκτων εισβολέων, όπως ο αείμνηστος Πρωτοσύγγελος του, ο Εθνομάρτυρας Πλάτωνας Αϊβάζης ή Αϊβαζίδης και ο Μητροπολίτης Σμύρνης, ο Άγιος Χρυσόστομος τον Αύγουστο του 1922, μαζί με τους επίσης Μητροπολίτες Κυδωνιών και Εφέσσου, Περγάμου και τόσοι άλλοι που μαρτυρούσανε, βασανίζονταν για του Χριστού την πίστη Την Αγία και της Πατρίδας την Ελευθερία. Ενώ, μέχρι τέλους έμειναν-δέχονταν αγόγγυστοι τα μαρτύρια που υπέστησαν, δεχόντουσαν, βασανίζονταν, ακλόνητοι στις ιερές παρακαταθήκες της παραδόσεως και της πίστεως, στα ιερά και στα όσια της ένδοξης φυλής των Ελλήνων-γραικών-Ρωμιών-Ορθοδόξων-Χριστιανών και σταθεροί στις προσταγές-πιστεύω, της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του ΧΡΙΣΤΟΎ, και ασφαλώς τους τιμούμε και τους σεβόμαστε για την ένδοξη προσφορά τους, στην Πατρίδα και την Ορθοδοξία μας, την μαρτυρική τους θυσία προς στο γένος των Ρωμιών, των Ελλήνων, που έδρευε και συνεχίζει να εδρεύει, στο Φανάρι της Κωνσταντινουπόλεως, στην Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου.

Όταν στην Αθήνα οι Βασιλικοί του Βασιλέως Κωνσταντίνου και του Δημητρίου Γούναρη περί άλλων τυρβάζουν, όμως ο Γερμανός Καραβαγγέλης δεν υπήρξε ποτέ στην ζωή του, ριψάσπης και ευθυνόφοβος, αυτός διοργάνωσε και έσωσε στην κυριολεξία την τιμή και την αξιοπρέπεια των Ελλήνων του Πόντου, με το αντάρτικό που διοργάνωσε, τους χιλιάδες Έλληνες αγωνιστές του Πόντου αυτός τους έσωσε στην κυριολεξία από την σίγουρη σφαγή τους. Αφού με τις δικές του προτροπές και παροτρύνσεις, τους ανέβασε στα Βουνά του μαρτυρικού Πόντου για να φτιάξουνε αντίσταση, αλλιώς θα είχανε όλοι τους, την ίδια τύχη, τραγική κατάληξη με τους δύσμοιρους αδερφούς τους, που τα κουφάρια από τα κρανία τους είχανε σχηματίσει λόφους και κείτονταν πεταμένα κατά χιλιάδες στα φαράγγια και στις πλατείες. Όπως επίσης και ο Ευπατρίδης Μητροπολίτης Τραπεζούντας Χρύσανθος τους καθοδηγούσε, τους παρότρυνε για αντίσταση, αυτοί οι δύο ιεράρχες-μητροπολίτες, έσωσαν την τιμή και την αξιοπρέπεια του Ποντιακού Ελληνισμού, ο μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος Αθηνών που αρνήθηκε να ορκίσει τους Γερμανούς όταν εισήλθαν στην Αθήνα στις 27/4/1941, βλέπετε άθελα του έπαιζε το παιχνίδι των ιμπεριαλιστών Άγγλων και των πολέμιων της Ορθοδοξίας μας των μπολσεβίκων κομμουνιστών του Στάλιν. Αλλά αυτό όμως είναι ένα άλλο θέμα, όχι της παρούσης και το έχω σχολιάσει σε άλλα κείμενα μου παλαιότερα. Το κίνημα των Νεοτούρκων με τις αφειδώλευτα υποσχέσεις τους, στην Θεσσαλονίκη του 1908 που έβαλε ένα τέλος στον Μακεδονικό αγώνα, και την Βουλγαρική μειονότητα την υποσχότανε Χριστιανικές και Εθνικές Ελευθερίες, αλλά και την δική μας την Ελληνική των Βαλκανίων της Χερσονήσου του Αίμου τα ίδια και να πάψουμε τις αιματοχυσίες τους εκατέροθεν, τον λεγόμενο Μακεδονικό Αγώνα του 1900-1908 και τότε θα τους παραχωρούσανε θρησκευτικές και Εθνικές ελευθερίες, αυτά δηλαδή που τους στερούσε ο Σουλτάνος ο Αβδούλ Χαμίτ. Μόλις όμως βιαίως και πραξικοπηματικά τον ανέτρεψαν, δεν δίστασαν να απεμπολήσουνε όλες τις υποσχέσεις τους και μάλιστα μέσα στην περίοδο του ΑΠΠ από το 1914 έως το 1918, να εγκαθιδρύσουνε ένα ατελείωτο πογκρόμ εναντίον τους, που όμοιο τους δεν είχε αντικρύσει  η σύγχρονη ανθρωπότητα με Εθνοκαθάρσεις και γενοκτονίες.

Τότε προτρέποντας ο Ταλάτ πασάς της Θεσσαλονίκης, πως τις Χριστιανικές μειονότητες των Ελλήνων και των Αρμενίων, θα πρέπει να τις συμπεριφέρονται όπως ο αγρότης την αγριάδα, δεν θα πρέπει να τις κουρεύουνε, αλλά θα πρέπει να τις ξεριζώνουνε από την ρίζα και αυτοί την ίδια τακτική εφάρμοζαν, της βίας και της απανθρωπιάς, νοθείας. Ειδικότερα μέσα στην περίοδο του Α ΠΠ, που πλέον είχανε και την βοήθεια-στήριξη της μπολσεβίκης-σοσιαλιστικής Σοβιετικής Ενώσεως του Στάλιν, που αντικατέστησε την Τσαρική Ορθόδοξη Ρωσία του Νικολάου του Β του Ρωμανόφ. Τώρα, για αυτήν την τραγική και βιβλική καταστροφή κάποιος θα έπρεπε να την πληρώσει, να αναλάβει τις ευθύνες του, έτσι με όλα αυτά τα τραγικά γεγονότα να βασανίζουνε την χώρα και να την ταλαιπωρούνε, περισσότεροι από 1.000.000 πρόσφυγες στοιβαγμένοι στα κουφάρια των πλοίων και ρακένδυτοι να έρχονται στην Ελεύθερη Ελλάδα για ένα καλύτερο αύριο ξεσπιτωμένοι από την ίδια τους την πατρίδα και τα σπίτια σε απελπιστική κατάσταση. Την τόσο τραγική εκείνη στιγμή, προσπάθησαν να δώσουνε μία κάποια λύση ή καλύτερα εξιλέωση, οι δύο εναπομείναντες συνταγματάρχες, ο Νικόλαος Πλαστήρας ο λεγόμενος και Μαύρος Καβαλάρης, μαζί με τον Στυλιανό Γονατά και να τους καθίσουνε στο εδώλιο, τιμωρήσουνε, τους υπεύθυνους της Μικρασιατικής καταστροφής και πολιτικούς αλλά και στρατιωτικούς, πάντοτε Βασιλικών πεποιθήσεων με την γνωστή σε όλους μας δίκη των έξι, όταν δεν δίστασαν να τους εκτέλεσαν στο Γουδί τον Νοέμβριο του 1922, τους Γούναρη, Στράτο, Πρωτοπαπαδάκη, στρατηγό Χατζηανέστη και τους υπόλοιπους δύο τους οποίους αυτήν την στιγμή που διαφεύγουνε από τον νου μου, όπως επίσης τελευταία στιγμή την γλύτωσε χάριν του στέμματος και το διάδοχος Νικόλαος που θεωρήθηκε και αυτός υπεύθυνος για την άναρχη κατάντια του στρατού μας. Τώρα, εάν θέλετε την άποψη μου για την εκτέλεση στο Γουδί, δεν έχω άποψη, δεν έχω μελετήσει την ιστορική διαδρομή με ευκρίνεια και σαφήνεια και ασφαλώς δεν γνωρίζω το τι είναι το σωστό και τι όχι, πάντως σίγουρα φέρουνε τεράστια ευθύνη οι Βασιλικοί, αυτοί δηλαδή που κάθισαν στο εδώλιο του κατηγορουμένου. Από την άλλη όμως, όποιος ευθύνεται για κάτι, ειδικότερα σε περίοδο πολέμου, δεν νομίζω πως πρέπει να τους εκτελούμε και στα πέντε μέτρα, άλλωστε η βία και η αυταρχικότητα ποτέ δεν της επικροτούσα και πάντοτε μου αρέσει να δείχνω επιείκεια και σεβασμό στο διαφορετικό, και προπάντων στα λάθη, όταν όμως δεν είναι σκόπιμα και προμελετημένα, κάτι τέτοια συμβάντα, αυταρχικά τα διαπράττουνε μονάχα οι υποανάπτυκτες μουσουλμανικές χώρες της Αραβίας. Πάντοτε αυτός ήτανε ο δήθεν, περιβόητος και υποτιθέμενος πολιτισμός των Τούρκων, για να τους εξολοθρεύσουνε μία ώρα γρηγορότερα, διοργάνωσαν τα τάγματα εργασίας, δηλαδή ένας βιοτικός θάνατος, και μετά από όλες αυτές τις τραγικές παραλήψεις και απελπιστικά λάθη, κανείς μα κανείς, δεν φέρει την ευθύνη; Ποιος ήτανε υπεύθυνος για αυτήν την εγκληματική  αδιαφορία, επιπολαιότητα;


Οι Έλληνες φαντάροι ή ο επίσημος Ελληνικός στρατός, ο Βασιλικός να το τονίσουμε αυτό το γεγονός, επειδή κατηγορούνε τον Βενιζέλο οι βασιλόφρονες, αλλά εσκεμμένως ξεχνάνε πως με την δική τους ηγεσία, παρότρυνση διεξήχθη η πιο μαύρη σελίδα στην νεότερη ιστορία του Ελληνικού Έθνους, όταν φευγαλέα και άναρχα, εγκατέλειπαν τα πεδία της μάχης. Δεν με ενόχλησε τόσο διότι ηττηθήκαμε, όχι, επειδή χάσαμε έναν πόλεμο κατά κύριο λόγο, άλλωστε οι Τούρκοι και περισσότεροι ήτανε κατά πολύ, αλλά και στο έδαφός τους ήμασταν κατά κύριο λόγο. Έτσι είναι οι πόλεμοι δυστυχώς, ειδικότερα οι επιθετικοί, επειδή εμείς τότε διαπράτταμε έναν κατά βάση επιθετικό πόλεμο, μπορεί να ήτανε απελευθερωτικός αλλά δεν παύει να ήτανε επιθετικός. Έτσι λοιπόν, κάποιος θα νικήσει και κάποιος θα χάσει, όμως ο ηττημένος κανονικά εάν σέβεται τον εαυτό του κατά κύριο λόγο και την ανδρική του τιμή και υπόληψη, την ιστορία του και την Εθνική του συνείδηση και αντίληψη, ιδεολογία του, αξιοπρέπεια του βρε αδερφέ, θα πρέπει κανονικώς να εγκαταλείπει το πεδίο της μάχης και της τιμής του, με αξιοπρέπεια και ανδρεία, συντεταγμένα, σεβασμό και το πιο σημαντικό θα πρέπει να περιθάλψει τους πληθυσμούς του, να τους προστατέψει, περιφρουρήσει, και όχι να τους εγκαταλείψει όπως εμείς διαπράξαμε. Οι οποίοι αυτοί πληθυσμοί, περιμένουνε από αυτόν τον στρατό ώστε να ελευθερωθούνε και να δούνε μία άσπρη μέρα, και όχι να το βάζει στα πόδια και να φεύγει άναρχα και φευγαλέα, όπου φύγει, φύγει, με την πρώτη δυσκολία, αφήνοντας πίσω του μονάχα συντρίμμια, αμάχους και γυναικόπαιδα στο έλεος των Τούρκων εισβολέων, απροστάτευτα, αυτό με ενοχλεί περισσότερο από όλα, και με οργή το καταγράφω και αγανάκτηση, αλλά και κατά πρωτίστως, γιατί τους εγκαταλείψαμε τους Ελληνικούς πληθυσμούς στην μοίρα τους, είτε του Ποντιακού Ελληνισμού, είτε του Μικρασιατικού, Θρακικού, Καππαδόκικου. Έχουμε μία ιδιοσυγκρασία, αντίληψη, κοσμοθεωρία, θα την ομολογούσα, πως για όλα φταίνε οι άλλοι, και εμείς δεν φέρουμε απολύτως καμία ευθύνη, αλλά είπαμε από αυτοκριτική και αυτομεμψία είμαστε μαλωμένοι, συνεχώς μας κυριεύει η διχόνοια η δολερή, αυτή μας κυβερνάει δυστυχώς. Δεν επιτρεπότανε και είμαστε απαράδεκτοι με όλη την σημασία της λέξεως, και αυτήν μας την φαγωμάρα την πλήρωσαν οι δύσμοιροι και κακόμοιροι Ελληνικοί πληθυσμοί του μαρτυρικού μας και αιματοβαμμένου μας Πόντου, και της Μικράς Ασίας, όπως επίσης και της Ανατολικής Θράκης αλλά και της Καππαδοκίας. Δηλαδή να έχουμε πόλεμο με την Τουρκία και να πηγαίνουμε να πραγματοποιήσουμε το μεγάλο μας όνειρο μας της Μεγάλης Ελλάδας, της απελευθέρωσης των αλύτρωτων πατρίδων και εν τω μεταξύ να μαλώνουνε μεταξύ μας, να είμαστε διαιρεμένοι, σε Βενιζελικούς και Βασιλικούς, θεωρώ πως αυτό από μόνο του τα λέει όλα δυστυχώς, για την κατάντια μας και την τραγική μας πτώση.

Όλες αυτές οι τραγικές εικόνες, στιγμές, στα ασπρόμαυρα video, που σου κόβουνε την ανάσα στην κυριολεξία, και θέλεις να πιστεύεις πως είναι ένα κακό όνειρο του μακρινού και απώτερου παρελθόντος μας και δεν υφίστανται και τις περνάμε έτσι, στα αζήτητα, στα γρήγορα και ενοχλητικά, μιας και δεν μας συμφέρει αυτή η εγκληματική μας αδιαφορία ή επιπολαιότητα, υστεροβουλία. Τις κομμένες και ραμμένες στο όπως τις θέλουνε και επιθυμούνε-γουστάρουνε καλύτερα, δίχως καμία διαφορετική σκέψη και προσέγγιση, ή αλλιώς αντίδραση, αντίσταση βρε αδερφέ, για μένα κάποια διάθεση στοιχειώδους αυτοκριτικής, ούτε λόγος να γίνεται τέτοια πράγμα, αφού δεν μας συμφέρει. Βλέπετε, οι πολλαπλοί εχθροί του Ελληνισμού, οι Τούρκοι, οι εκτός των συνόρων, αλλά και οι εν Ελλάδι γενίτσαροι τους, οι εντός των συνόρων, άλλωστε όλα τα κάστρα ανέκαθεν έπεφταν από μέσα, από τα έσω, οι λεγόμενοι διεθνιστές-σοσιαλιστές-μπολσεβίκοι-κομμουνιστές. Οι αριστεροί με τις δεξιές όμως τσέπες τις καπιταλιστικές, της υποτιθέμενης και προβεβλημένης τους, επιδεικτικά δήθεν προόδου και εκσυγχρονισμού, αυτοί που το παίζουνε ως ειρηνοποιοί και ειρηνόφιλοι, ενώ στην ουσία καθημερινώς και ποικιλοτρόπως με επιμέλεια, υποσκάπτουνε τα θεμέλια του Έθνους μας και τα τορπιλίζουνε. Της Εθνικής μας Κυριαρχίας και αξιοπρέπειας, λέγοντας προκλητικά, πως το Αιγαίο Πέλαγος ανήκει στα ψάρια του και δεν υπάρχουνε θαλάσσια σύνορα, η νεολαία του Σύριζα και το ΚΚΕ τα ομολογεί όλα αυτά ανερυθρίαστα και επομένως δεν χρειάζεται να τα υπερασπιστούμε, με λίγα λόγια, περιττός ο στρατός κατά αυτούς και τα εκατομμύρια που ξοδεύουνε για εξοπλιστικά προγράμματα οι Έλληνες αγρίως φορολογούμενοι πολίτες. Δεν χρειάζεται να τα προστατέψουμε και να τα περιφρουρήσουμε σαν κόρη οφθαλμού, και για αυτό μας πλημμύρισαν στην κυριολεξία με χιλιάδες παράνομους μουσουλμάνους λαθρομετανάστες, λαθροεποίκους και σας τους ονόμασαν πρόσφυγές. Ενώ δίχως ίχνος ντροπής και αυτοσυνειδησίας, ιστορικής μνήμης και όχι λήθης, μας τους εξομοίωσαν, ταύτισαν, με τους πραγματικούς πρόσφυγες του 1922, τους Έλληνες του Πόντου και της Μικράς Ασίας, της Καππαδοκίας, της Ανατολικής Θράκης και της Ανατολικής Ρωμυλίας.

Όμως όταν όλα είναι ανοιχτά, τα σύνορα εννοώ, αυτά τα θλιβερά γεγονότα έχουμε, τα αποκρουστικά και απάνθρωπα, τώρα, εάν προσθέσουμε και την ιστορική άγνοια-λήθη των Νεοελλήνων από την ιστορία, βλέπετε ανιστόρητος λαός είμαστε, τότε είναι απολύτως λογικό, φυσιολογικό, να έρχονται νυχθημερόν, δίχως κανείς μα κανείς να τους παρεμποδίζει, αντιμετωπίσει. Επειδή το μόνο που επιδιώκουνε, ονειρεύονται, οι πολέμιοι οι πολλαπλοί του Έθνος και της Πατρίδας μας γενικώς, που κυρίως προέρχονται, η πλειοψηφία και η πλειονότητα πάντως σίγουρα, από την αντεθνική και ανθελληνική, διεθνιστική αριστερά, τους Έθνους και της Πατρίδας μας, της Θρησκείας μας, της Ορθοδοξίας μας, είναι τον απόλυτο αποχρωματισμό της χώρας μας. Με την Πέμπτη φάλαγγα που ανέκαθεν τους συνοδεύει και με την αντεθνική τους στάση και συμπεριφορά, όπως επίσης και με την περίσσια ανθελληνικότητα τους, σε όλα αυτά όμως δεν θα μπορούσανε να απουσιάζουνε και τα σύγχρονα και υπεράριθμα γιουσουφάκια τους, που δυστυχώς μας πλημμύρισαν την νεοελληνική μας κοινωνία από την μία άκρη του υποτιθέμενου δημοκρατικού τόξου, μέχρι την άλλη, την απολύτως πλέον κατευθυνόμενη και ελεγχόμενη, αντεθνική και ανιστόρητη του διεφθαρμένου δήθεν δημοσιογραφικού τους συστήματος. Που ελέγχει και ποδηγετεί τους πάντες και τα πάντα, σε πλήρη έλεγχο, ώστε κανείς μα κανείς να μην καταφέρει και ξεφύγει από την τανάλια τους, την γραμμής τους, από οσφυοκαμψία και εθελοδουλία, ραγιαδισμό και γραικυλισμό, ενδοτισμό και μειοδοσία πάντως όλοι τους δεν υστερούνε στο τίποτα. Επειδή οι Τούρκοι ανέκαθεν και διαχρονικώς εάν αρχίσουμε να αναμοχλεύουνε την ιστορία και να την ξετυλίγουμε και να φτάσουμε μέχρι και στο εγγύς μέλλον, εις το διηνεκές που λέμε, όσο αντικειμενικοί και εάν προσπαθήσουμε να γίνουμε, μετατραπούμε και αμερόληπτοι, ήτανε και είναι, και θα παραμείνουνε εσαεί μέχρι της συντέλειας του κόσμου, φανατικοί πολέμιοι του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας μας αντίστοιχα, όσο φυσικά εμείς κρατούμε αυτήν την τόσο απαράδεκτη στάση μας, και ενδοτική, μειοδοτική και στα πρόθυρα της εσχάτης προδοσίας. Μιας και δεν διστάζουμε ακόμη και να καταθέτουμε στεφάνια στον σφαγέα των παππούδων μας, στο μαυσωλείο του Μουσταφά Κεμάλ, τον γενοκτόνο, αυτό το σύγχρονο κτήνος που ξέβρασε η ανθρωπότητα και μαζί με τους Στάλιν, Λένιν, Χίτλερ, Μάο Τσε Τουγκ, Χάρτιγκ, Μουσολίνι συναγωνίζονται σε βαρβαρότητα και απανθρωπιά, φρικώδη ένστικτα τους Ρωμαίους Αυτοκράτορες των τριών πρώτων αιώνων, τους Διοκλητιανό, Νέρωνα, Ιουλιανό τον Παραβάτη, Γαλέριο που βασάνιζαν, τυραννούσανε απάνθρωπα τους πρώτους Χριστιανούς για να απαρνηθούνε την θρησκεία του Γλυκύτατου Θεανθρώπου Ιησού Χριστού.

Μα, με αυτήν πολιτική γραμμή και στάση, συμπεριφορά, που ακολουθούμε, την εξωφρενικά ανθελληνική, ξενόδουλη, δηλαδή συμπεριφερόμαστε στους Τούρκους σαν να είναι οι σύγχρονοι σουλτάνοι του μέλλοντος και της περιοχής μας γενικώς, τα αφεντικά που λέμε ή οι πρωταγωνιστές, και εμείς οι δούλοι και οι κομπάρσοι, οι περιτρεχάμενοι. Και πηγαίνουμε να τους συναντήσουμε ανερυθρίαστα και χωρίς κάποια υπεκφυγή, ενδοιασμό, δυσφορία, για όλα αυτά τα τόσο τραγικά και δυσάρεστα που διέπραξαν εις τον Ελληνισμό, ώστε να διαπραγματευτούμε μαζί τους, όσο γίνεται καλύτερα για τα δίκαια του Ελληνισμού στην περιοχή, υποτίθεται πάντοτε, δίχως ίχνος Εθνικής συνειδήσεως και περηφάνιας, αφυπνίσεως, ιστορικής αυτογνωσίας, παρακαταθήκης, όμως άκουσων άκουσων, με τριαντάφυλλα και γαρύφαλλα στα χέρια μας, όπως ο Τσίπρας στον Νταβούτογλου, που εσείς όμως τον ψηφίσατε για πολλοστή φορά παρακαλώ, επομένως, δεν είστε καθόλου άμοιροι των τεραστίων σας ευθυνών. Λέγοντας προκλητικότατα, αναφέροντας, πως το Αιγαίο μας είναι μία λίμνη ειρήνης, άρα, τι θέλει να μας πει ο ποιητής, με αυτήν του την στάση; Την πολιτική του γραμμή; Άθελα του ή ηθελημένα, κανείς δεν γνωρίζει, βλέπετε η απειρία αυτά τα αποτελέσματα φέρνει, δεν σημαίνει σώνει και καλά πως επειδή είναι και νέος, ευέλπης πολιτικός, πως θα πράττει και το σωστό για το Έθνος; Που υποτίθεται και πάλι πως υπηρετεί και αντιπροσωπεύει και εκπροσωπεί, πολλαπλώς προβεβλημένος από τα διεφθαρμένα δήθεν δημοσιογραφικά κανάλια, όμως το μοίρασε με τους Τούρκους, ισόποσα, τους το έδωσε, τους το χάρισε, σαν να ήτανε δικό του, τσιφλίκι του πατέρα του, κληρονομιά του, αφού ο καθένας άρπαξε και από κάτι, από ένα μερίδιο και όταν κάποιος τόλμησε δημοσιογράφος να τους στηλιτεύσει, να τους ασκήσει κριτική ως όφειλε σε μία υποτιθέμενη προβεβλημένη δημοκρατική χώρα, κυβέρνηση, για αυτήν την τόσο ενδοτική τους και μειοδοτική τους στάση και συμπεριφορά, δεν δίστασε ένας Υπουργός τους, της άκρα αριστεράς του Σύριζα, που τους βγάλατε εσείς, που τους ψηφίσατε τις κουκούλες από το πρόσωπο, όταν πετούσανε τις μολότοφ στα Εξάρχεια και έκαιγαν τα παιδιά της τράπεζας της Μαρφίν το 2010. Ενώ ο υποτιθέμενος και προβεβλημένος στο έπακρο Ελληνικός λαός, που δεν ξέρει-γνωρίζει να χωρίσει δύο γαϊδάρων άχυρα, στην κυριολεξία, δεν γνωρίζει το ποιο είναι το συμφέρον του για το καλό του, μεταφορικά και ουσιαστικά-κυριολεκτικά, [ο σοφός] δήθεν Ελληνικός λαός, τους τοποθέτησε στο Μέγαρο Μαξίμου για να μας κυβερνήσουνε και να μας βγάλουνε από την κρίση-κλεψιά. Και θεωρούσε πως με την άκρα αριστερά των Εξαρχείων, θα εξέλθουμε από το μνημόνιο, μόνο και μόνο για να μην πληρώνουνε Ένφια, τόσο κοντόμυαλος λαός και μίζερος, μικρόψυχος και εγωκεντρικός είναι. Μιας και ζει και αναπνέει συνεχώς για το δέντρο, δηλαδή την βόλεψη του, το σήμερα και ξεχνάει επιδεικτικά το δάσος, που είναι η πατρίδα μας η Ελλάδα και το γενικό και συνολικό καλό του τόπου μας, το εμείς, το αύριο των μεθεπόμενων γενεών που στην κυριολεξία τους το έχουνε υποθηκεύσει με τις εκάστοτε και αλαζονικές-ιδιοτελέστατες του συμπεριφορές και πολιτικές επιλογές του. Που αυτοί οι ίδιοι όμως τις δημιούργησαν, με την διαχρονική τους πολιτική σταδιοδρομία, την τόσο ανθελληνική και αντεθνική, άκρως διεθνιστική, αφού πλέον οι Έλληνες πολίτες η πλειοψηφία τους πάντως σίγουρα, δεν αυτοπροσδιορίζονται ως Έλληνες πολίτες με Θρήσκευμα Χριστιανού Ορθόδοξου, αλλά ως πολίτες του κόσμου, άθεοι και απάτριδες και κατόπιν δακρύβρεχτα και λαϊκίστικα δημαγωγικά ως μετά χριστό προφήτες το παίζουνε πως εξήλθανε από την λεγόμενη πολιτική παρθενογέννηση.

Μόνο που οι αυταπάτες πλέον πληρώνονται και οι άκρατοι λαϊκισμοί και οι δημαγωγίες, όταν προεκλογικώς έκοφταν, μοίραζαν καλύτερα, επιταγές ακάλυπτες, αφειδώλευτα δεξιά και αριστερά, μόνο και μόνο ώστε να υφαρπάξουνε την γλυκιά και αναπαυτική καρέκλα, την βολευτική, εξουσία, που όταν καθίσεις σε αυτήν την τόσο αναπαυτική και βολική τότε όλα τα ξεχνάς ως δια μαγείας, από που ξεκίνησες, τι υποσχέθηκες και πόσες κατουρημένες ποδιές φίλησες, προσκύνησες και ακόμη ακόμη, πόσες φορές έγλυψες τον εκάστοτε Αμερικανό Πρέσβη των Αθηνών ώστε να σε προωθήσει, βλέπε Τσίπρα και Καμμένος, τις υποσχέσεις που είχανε δώσει πανταχόθεν και ποικιλοτρόπως. Και να αναφέρει προκλητικά, και τι θέλετε, να κάνουμε Πόλεμο; Παράδειγμα τρανταχτό, για το πόσο σημαντικός παράγοντας είναι ο Αμερικανός Πρέσβης των Αθηνών, και ακόμη, πόσο καίρια και νευραλγική θέση κατέχει στην εκάστοτε πολιτική σκηνή της χώρας μας, μιας και με ένα του και μόνο νεύμα, ανεβάζει και κατεβάζει κυβερνήσεις, αφού οι μαριονέτες οι πολιτικοί και οι δημοσιογράφοι ολημερίς, οι απατεώνες στην κυριολεξία και λαοπλάνοι, τον προσκυνούνε, τον γλύφουνε από πάνω μέχρι κάτω, για μία τους και μόνο επίσκεψη στην Πρεσβεία τους. Ο Αγωγός ο λεγόμενος ο ΤΑΡ, όπως τον αναφέρουνε ολημερίς με την καθημερινή τους πλύση εγκεφάλου που σας ασκούνε, επιδεικτικά και προβεβλημένα τα παπαγαλάκια τους οι δημοσιογράφοι, Αμερικανικών συμφερόντων και πεποιθήσεων πάντοτε, αντιλήψεων. Όμως εν αντιθέσι τον ίδιο φυσικό αγωγό Ρωσικών συμφερόντων, πριν μερικά χρόνια τον πολέμησαν λυσσαλέα, με πείσμα, μάλιστα απειλήθηκε και η ζωή του τότε Πρωθυπουργού της χώρας μας του Κωνσταντίνου Καραμανλή, δεν μπορώ να το αποδείξω αυτό που σας γράφω και αναφέρω, απλώς εικασίες ομολογώ, όμως πάρα πολύ έντονες, ακούστηκαν φωναχτά εκείνη την περίοδο και μάλιστα κανείς Κυβερνητικός εκπρόσωπος, παράγοντας, δεν βγήκε να τις διαψεύσει, τις οποίες δεν μπορείς να τις περάσεις απαρατήρητες, διότι όπου υπάρχει καπνός, ατενίζει μετά από λίγο και η φωτιά. Από τον Πύργο της Ανατολικής Ρωμυλίας, τον κατεχόμενο στους Βούλγαρους πραξικοπηματικά από το 1885, Τον Σεπτέμβριο, και όχι Μπουργκάς Αλεξανδρουπόλεως, που με ενοχλεί αφάνταστα όταν το ακούω να το εκφέρουνε, όλοι μα όλοι οι πολιτικοί ενδελεχώς, ανεξαιρέτως, εκτός ελαχίστων περιπτώσεων, εξαιρέσεων, και αυτό επειδή από εδώ μέσα, από την σελίδα μας δηλαδή, τους επηρεάσαμε, τους αναγκάσαμε και καταφέραμε να τους ξυπνήσουμε τις ξεχασμένες τους συνειδήσεις, αφυπνίσεις, αντιλήψεις, τις Εθνικές που απορρέουνε από τα διαχρονικά δίκαια των Ελλήνων της Ανατολικής Ρωμυλίας. Όταν ένα Ελληνικό μέρος, μία Ελληνική επαρχία, περιοχή, ακραιφνώς Ελληνική, την ονομάζουνε με την Βουλγάρικη ονομασία της, δεν είναι λογικό να εξοργίζεται ένας Έλληνας, νεοέλληνας της σήμερον, παρόλο που δεν την γνώρισε, όμως η λαλιά του βροντοφωνάζει πως προέρχεται από εκείνα τα μέρη της Βόρειας Θράκης, από εκείνη την περιοχή κατάγεται η σκούφια του κατά το ήμισύ, είναι η καταγωγή του, και θεωρεί πως δεν νόθευσε το ποτήρι της ιστορικής του μνήμης και συνείδησης. Γιατί λοιπόν επιδιώκεται και αυτός να ξεχάσει την καταγωγή του, να την απεμπολήσει, όπως όλοι εσείς με την εν γένει στάση και συμπεριφορά σας, διαχρονικώς;

Μα με αυτήν την λογική, την νεοταξίτικη και την παγκοσμιοποιημένη, είναι σαν την Κωνσταντινούπολη να την αναφέρουμε ισταμπούλ και την Σμύρνη σε Ισμύρ και ου το καθεξής, άρα υπηρετούμε δύο μέτρα και δύο σταθμά, τις εντολές της νέας τάξης πραγμάτων και της παγκοσμιοποίησης που επιθυμούνε λαούς δίχως Εθνικής και θρησκευτική συνείδηση, ιστορική αφύπνιση, ώστε να απεμπολήσουνε τις ρίζες τους. Για την ιστορία, η Ελλάδα για την άδική πέρα ως πέρα προσάρτηση της Ελληνικότατης Περιοχής της Ανατολικής Ρωμυλίας, στους Βούλγαρους Κομιτατζήδες, που οι Τούρκοι την αποκαλούσανε επιδεικτικά Ρουμ και Ελλή, ξένο κομμάτι προς αυτούς, δηλαδή η γη των Ρωμιών, η γη των Ελλήνων, και στην συνθήκη του Βερολίνου του Ιουνίου του 1878, επισήμως η Βουλγαρία αναγνώρισε για πρώτη φορά την Αυτονομία της Περιοχής της Ανατολικής Ρωμυλίας. Η δε Γερμανία του Βίσμαρκ, του σιδερένιου καγκελάριου, δέχθηκε πως οι Έλληνες διαθέτουνε στην περιοχή ζωτικά συμφέροντα και αναιρέθηκε η προηγούμενη συνθήκη του Αγίου Στεφάνου του Φεβρουαρίου του 1878, που προέβλεπε την Μεγάλη Βουλγαρία. Για εννιά μήνες παρακαλώ, από το Σεπτέμβριο του 1885 τότε που η Ελληνικότατη Ανατολική Ρωμυλία ή αλλιώς Βόρεια Θράκη, προσαρτήθηκε πραξικοπηματικά στους Βούλγαρους κομιτατζήδες, μέχρι και τον Μάιο του 1886, η Ελλάδα της Μελούνας, των Τεμπών δηλαδή τότε, δεν δίστασε να ανακηρύξει και επιστράτευση για τον άδικο χαμό της και προσάρτηση στους Βόρειους γείτονες της, πέρα ως πέρα, αυτού το τόσου αναπόσπαστου κομματιού του αλησμόνητου Ελληνισμού. Όλα αυτά για την ιστορία, η οποία μόνο μας διδάσκει, όταν όμως είμαστε διατεθειμένοι να διδαχτούμε μέσω αυτής, και όχι να σκύψουμε για λίγο έτσι επιδερμικά και δακρύβρεχτα από επάνω της, προκλητικά προβεβλημένα, τουριστικά που λέμε, για τις επικείμενες εντυπώσεις, για το θεαθήναι, όπως συμβαίνει  με την λεγόμενη Ποντιακή Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού. Που όμως και σε αυτήν την τόσο θλιβερή τραγωδία, από μόνοι μας βγάλαμε τα μάτια μας, διότι εάν δεν έπεφτε η Τσαρική Ρωσία του Νικολάου του Β του Ρωμανώφ, τον Οκτώβριο του 1917, στα χέρια των άθεων και απάτριδων, διεθνιστών, κατσαπλιάδων άθρησκων, σύγχρονων σφαγέων της ανθρωπότητας και πολέμιων της Ορθοδοξίας και των ιερών παραδόσεων στα χέρια των μπολσεβίκων και Των σφαγέων, Λένιν και Τρότσκι και Στάλιν, ο Μουσταφά Κεμάλ δεν θα έβρισκε υπό καμία έννοια πρόσφορο έδαφος για να σταθεί. Διότι παρέλαβε άφθονη βοήθεια και σε εξοπλισμό πολεμικό αλλά και σε χρήμα για να καθυποτάξει τον Ποντιακό και Μικρασιατικό Ελληνισμό της Ιωνίας και των παράλιων. Μην ξεχνούμε πως μέχρι το 1916 τα Παράλια του Εύξεινου Πόντου, της Μαύρης Θάλασσας, της περιοχής του Πόντου και του Ποντιακού Ελληνισμού όπως η Πρωτεύουσα τους η Τραπεζούντα, η Κερασούντα, η Σινώπη, η Αμάσεια, η Σάντα, Σαμψούντα στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο βρισκόντουσαν μέχρι εκείνη την περίοδο στα χέρια των Ρώσων Ορθόδοξων του Τσάρου του Νικολάου του Β και δεν τους πείραζε κανένας, τους προστάτευαν από τις ύπουλες επιθέσεις και ορέξεις των μουσουλμάνων κατακτητών, ενώ μόλις αποσύρθηκαν για να υπερασπιστούνε την πατρίδα τους από τους μπολσεβίκους, βρήκανε την ευκαιρία που αναζητούσανε οι μουσουλμάνοι Τούρκοι για να τους ξεκληρίσουνε και σήμερα οι περισσότεροι Πόντιοι ψηφίζουνε την αριστερά του Τσίπρα και το ΚΚΕ, επομένως δεν έχουνε και αυτοί μερίδιο για την τραγωδία των προγόνων τους; Στα ίσια σας το ομολογώ και αναφέρω, πως είσαστε σύγχρονοι γενίτσαροι.



Ο Τσίπρας και με την παρέα του του σοσιαλιστή Γιωργάκη Παπανδρέου τον υπονόμευσαν τον Ρωσικό αγωγό και τον υποδαύλισαν στην καθομιλουμένη τον τορπίλισαν και τον ματαίωσαν επειδή τους φοβέρισε η μητέρα Αμερική μιας και με την εν γένει πολιτική μας στάση θεωρούμαστε ακόμη μία αποικία τους ή προτεκτοράτο τους. Ωραία διαπραγμάτευση φτιάχνουνε, δηλαδή θέλουνε να μας πούνε πως για να μην κάνουμε πόλεμο θα πρέπει να υποκύπτουμε συνεχώς στις παράλογες απαιτήσεις τους, το οποίο Αιγαίο το έχουνε μετατρέψει σε σουρωτήρι από τις πολλαπλές τους παραβιάσεις του Εθνικού μας Εναερίου χώρου, όπως επίσης και την Θράκη μας την έχουνε μετατραπεί σε κράτος εν κράτη, με τον δάχτυλο τους εκεί το Τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής, που στην κυριολεξία έχει περισσότερη δύναμη από τον εκάστοτε Περιφερειάρχη. Δυστυχώς όμως δεν τόλμησε να αναφερθεί και στην Μικρά Ασία μας, πως θα πρέπει να μετατραπεί σε χώρο όχι πολεμικών συγκρούσεων και συρράξεων αναμετρήσεων, αλλά σε μία περιοχή της απόλυτης ειρήνης και δημιουργίας και όλα αυτά, τα τόσο δυσάρεστα πολιτικά γεγονότα που δεν θα πρέπει να τα περνούμε απαρατήρητα, σαν να μην συμβαίνουνε πριν λίγο καιρό στην προκυμαία της Σμύρνης. Εκεί που διεξήχθησαν οι πιο μαύρες σελίδες και αποκρουστικές του σύγχρονου Ελληνισμού και ο Πρωθυπουργός της χώρας μας που τον ψηφίσατε εσείς μιας και συγχρονίζεστε στην πολιτική του γραμμή του Ναι σε όλα, τους πρόσφερε ανερυθρίαστα τριαντάφυλλα και γαρύφαλλα, φαίνεται ακολουθούμε την ιδιά συνταγή του προβάτου με τον λύκο. Τόσο παθητική στάση και ενδοτική, ούτε καν αμυντική θα ισχυριζόμουνα, αφού ακολουθούμε την πολιτική του Ανδρέα Παπανδρέου πως δεν διεκδικούμε τίποτα, εντελώς προδοτική εχθροί και πολέμιοι του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας μας και της Πατρίδας μας γενικώς. Αλλά τις άλλες ένδοξες εικόνες-στιγμές νοσταλγώ και επιθυμώ και νιώθω περηφάνια και Εθνική ρίγη, συγκινήσεως μου διακατέχουνε όταν αντικρύζω εκείνες τις στιγμές, σκηνές, τις ωραίες και ολόλαμπρες, φωτεινές, ευχάριστες που αγαλλιάζει η κάθε Ελληνική ψυχή, όταν ο ένδοξος Ελληνικός στρατός μας πατούσε το πόδι του στην γη της Μικράς Ασίας και ένα προαιώνιο όνειρο και πόθος των απανταχού Ελλήνων επί γης άρχιζε και γινότανε πραγματικότητα και έπαιρνε σάρκα και οστά μετά από τις προτροπές του Πρωθυπουργού της χώρας μας του Ελευθερίου Βενιζέλου. Εάν προσθέσουμε τώρα και τους δήθεν, προσποιητούς συμμάχους μας τους Άγγλους και τους Γάλλους που μας προέτρεπαν σε αυτό το τόσο ριψοκίνδυνο και παράτολμο εγχείρημα, ήταν ένα όνειρο που δυστυχώς δεν πραγματοποιήθηκε λόγω την δολερής διχόνοιας μας. Όταν αγκυροβολούσε ο Ελληνικός στόλος και επιβιβαζότανε αρτιμελής και με Εθνική υπερηφάνεια τον Μάιο του 1919 στην προκυμαία της Σμύρνης, και ένα ατέλειωτο πλήθος, ποτάμι Ελληνικού λαού, γαλανόλευκο πέλαγος από Ελληνικές σημαίες γαλανόλευκες τους καλωσόριζαν και τους υποδέχονταν με τα Βαϊων και κλάδων για την επικείμενη λευτεριά τους στην γη την Ελληνικότατη της Ιωνίας και της Μικράς Ασίας, για το λεγόμενο ποθούμενο και ασφαλώς από αυτήν την γιορτινή ατμόσφαιρα και υποδοχή δεν θα μπορούσε να απουσιάζει ο κλήρος το τιμημένο και αιματοπότιστο Άγιο Ράσο, της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Χριστού, που εκείνη την εποχή την αντιπροσώπευε ο Άγιος Μητροπολίτης Σμύρνης και Εθναπόστολος του γένους των Ρωμιών ο Χρυσόστομος Καλαφάτης, που όμως το μαρτυρικό του τέλος και θυσία δεν μπορεί να μην άφησε κανένα μάτι Ελληνικό και Ορθόδοξο ασυγκίνητο.

Γενικότερα από την μηχανή του χρόνου, της Μικρασιατικής Καταστροφής του 1919-22, που στάζουνε στην κυριολεξία αίμα και ιδρώτα, αγωνία για την σωτηρία με την ψυχή στο στόμα, οργή, πίκρα και θλίψη, απογοήτευση, εκείνες οι εικόνες που σου σφίγγεται το στομάχι σου όταν τις αντικρίζεις, όμως μέσα από εκείνες τις στιγμές χαλυβδώνεται και σφυριλατείται η διαχρονική ψυχή του Ελληνισμού, που τις παραλάβαμε πληγωμένη και κατακερματισμένη και είμαστε υποχρεωμένοι να την παραδώσουμε στους επόμενους αρτιμελής, όσο την παραλάβαμε, και όσο αυτό είναι επιτρεπτό και ορατό. Η κάθε Ελληνική ψυχή όταν τις αντικρίζει, να προσεύχεσαι με κομμένη την ανάσα, νοερά, με το Θεέ μου, όχι ξανά τέτοια χρόνια, να μην ξανάρθουνε, να μην αντικρύσουνε οι επόμενες γενιές αυτές τις τραγικές στιγμές. Και ασφαλώς και δεν μπορώ να συμφωνήσω στο έτσι όπως σκεφτόμαστε και γενικότερα γκρινιάζουμε, αντιδρούμε στο περιβόητο θέμα της επικείμενης Ποντιακής Γενοκτονίας ή αλλιώς Εθνοκαθάρσεως, το να παίζουμε δηλαδή με τις λέξεις, όμως η ουσία της υποθέσεως παραμένει μία και μοναδική, συνεχώς είμαστε οι ηττημένοι, αυτοί που έχουνε το κάτω χέρι στις Ελληνουτουρκικές σχέσεις και επαφές, συνομιλίες, διαπραγματεύσεις. Μα είναι δυνατόν να σκεφτόμαστε σήμερα εν έτη 2016 μετά από έναν αιώνα που παρήλθε από αυτά τα τραγικά και απάνθρωπα, αποκρουστικά και θλιβερά γεγονότα, που σε όλον τον πολιτισμένο κόσμο προκαλούνε μόνο φρίκη και αηδία, αγανάκτηση και αποτροπιασμό, που ανήκουνε στο ανθρώπινο γένος, εκτός φυσικά των υπάνθρωπων και υποανάπτυκτων αμετανόητων Τούρκων εισβολέων κατακτητών. Προσπαθούνε όμως να δικαιολογηθούνε, πως υποκριτικά ήτανε θύματα πολέμου και εμείς να τους εκλιπαρούμε γονυπετής να μας ζητήσουνε ένα απλό συγνώμη, δηλαδή να μας αναγνωρίζουνε επισήμως πως, ναι ρε Έλληνες σας σφάξαμε. Δεν συμφωνώ, δεν επιθυμώ καμία αναγνώριση, απλά δεν θέλω να έχω παρτίδες και επαφές με τους Τούρκους, όμως τα γυναικόπαιδα, τι σας έφταιξαν ρε φονιάδες; Που την μόνη πνευματική παρακαταθήκη που έχουνε να επιδείξουνε είναι αναρίθμητοι και αμέτρητοι φόνοι και σκοτωμοί, βιασμούς, εκτελέσεις αμάχων και εν γένει, αυτά τα κτήνη τα Οθωμανικά δεν διαθέτουνε ιστορία αλλά ένα κατάμαυρα ποινικό μητρώο, τους οποίους όλοι σας, εκτός κάποιων ελαχίστων εξαιρέσεων, όπως του Καρατζαφέρη και της Χρυσής Αυγής, επιθυμείτε να τους εντάξετε και στην ΕΕ, φαίνεται για να μας μεταδώσουνε και τον [υπέροχο πολιτισμό τους] που διέπραξαν οι υποτιθέμενοι φίλοι σας, οι Τούρκοι. Η οποία όμως αυτή φιλία, θα πρέπει να ονομαστεί λυκοφιλία ή η φιλία που έχει ο λύκος με το πρόβατο, όμως αυτή η τόσο ανάξια λόγου φιλία, που ασφαλώς στερείται σοβαρότητας, εμείς την επιλέξαμε δυστυχώς, με τους εκάστοτε πολιτικούς που εκλέξαμε διαχρονικώς και ιδιοτελώς, για να μας εκπροσωπήσουνε επαξίως, εδώ γελάμε. Επιλογή μας ήτανε ανέκαθεν, από τότε που σταματήσαμε να σκεφτόμαστε Εθνικά και Πατριωτικά, υπερήφανα και όχι ραγιάδικα, γραικύλικα, εθελόδουλα και ανθελληνικά, πειθήνια όργανα τους έχουμε μετατραπεί, με την εν γένει στάση σας αυτή και συμπεριφορά σας, σας πληροφορώ πως δεν διαφέρετε σε τίποτα από τους Τούρκους που είχανε στο αναρίθμητο χαρέμι τους τις πανέμορφες Ελληνίδες και τις εκμεταλλευόντουσαν σεξουαλικά, ενώ τους Έλληνες σκλάβους και γκιαούρηδες, ραγιάδες, όπως περιφρονητικά τους αποκαλούσανε, τους είχανε μονάχα για να καθαρίζουνε τις ακαθαρσίες τους. Ξυπνάτε, τούρκος καλός μόνο νεκρός ή θέλεις τούρκο φίλο; Πάρε και ένα ξύλο, έλεγαν οι παλιοί και προέτρεπαν τους νεότερους που δεν τους έζησαν. Εάν είναι ακραίες αυτές οι εκφράσεις, που ασφαλώς και είναι, παρακολουθείτε τις εικόνες τις ασπρόμαυρες της Μικρασιατικής καταστροφής του 1922 και να ικανοποιήστε και να αναρωτιέστε, αναλογιστείτε, προβληματιστείτε, πω πω τι ωραίο πολιτισμό που κατέχουνε οι γείτονες; Και εις ανώτερα, διότι αρνούμαι με τα βδελυγμίας να σας ακολουθήσω στον πνευματικό σας και Εθνικό σας κατήφορο, που έχετε ξεπέσει στην κυριολεξία.

ΟΙ ΛΆΤΡΕΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΉΣ ΙΣΤΟΡΊΑΣ.   

Κυριακή, 15 Μαΐου 2016

ΌΧΙ ΆΛΛΟ ΚΆΡΒΟΥΝΟ


Θα ήθελα να σας αναφέρω, εκφράσω, ένα πάρα πολύ έντονο προβληματισμό μου, ανησυχία μου, και θα επιθυμούσα επίσης να τον μοιραστώ μαζί σας, άλλωστε για αυτό το σχολιάζω, το κριτικάρω, αλλά όμως για να πραγματοποιηθεί αυτή σκέψη μου, θα πρέπει πρωτίστως να ανατρέξουμε, αναμοχλεύσουμε στο μακρινό αλλά όχι και τόσο απόμακρο παρελθόν μας. Διότι λαός δίχως ιστορική μνήμη και παρακαταθήκη, συνείδηση, φρόνημα γενικώς, είναι καταδικασμένος να τα ξαναζήσει τα ίδια θλιβερά και αποκρουστικά του γεγονότα, και εμείς οι Έλληνες μόνο τραγικές-θλιβερές στιγμές-μνήμες έχουμε από την ιστορία μας να επιδείξουμε, και δυστυχώς τις περισσότερες φορές τα μάτια μας τα βγάζαμε μόνοι μας, αφού μας τύφλωνε το μίσος το εσωτερικό με την διχόνοια την δολερή σε πρώτιστη ιδεολογική καθοδήγηση. Ως μία ταινία που ξαναεπαναλαμβάνεται, γυρίζει γύρω από τον εκάστοτε άξονα της, όπως ακριβώς συμβαίνει με την γη-σελήνη. Θεωρώ λοιπόν, πως έπαθε αυτός ο λαός, με την τόσο κοντή και ισχύ μνήμη, καιροσκοπική, κοντόφθαλμη και βραχύβια, ιδιοτελέστατη-συμφεροντολογική, χρυσόψαρου θα ομολογούσα, ο οποίος τόσα εύκολα ανεβάσει τους πολιτικούς του ταγούς στα ουράνια και τους θεοποιεί, τους εκτοξεύει στο ζενίθ, όπως επίσης και άλλο τόσο εύκολα τους πετάει στα τάρταρα, στα άχρηστα και αζήτητα, με την πρώτη δυσκολία που θα αντιμετωπίσει, στο ναδίρ. Λες και αυτός να θεωρείται άμοιρος των τεραστίων και πολλαπλών ευθυνών του, λες και δεν τους ψήφισε αυτός και έτσι εκλεχτήκανε-βγήκανε οι εκάστοτε πολιτικοί-βουλευτές-βολευτές από την λεγόμενη παρθενογένεση, ως καθαρώς μεσογειακός λαός που ήτανε ανέκαθεν. Ο οποίος όμως αυτός λαός, ο Ελληνικός, αφού για τον Ελληνικό ομιλούμε, ποτέ δεν οδηγούσε, και δεν έδειχνε τον δρόμο, της αντίστασης, τον σωστό, της αρετής, τόλμης και της θυσίας, της δημιουργίας, μέσω της κάλπης και των δημοκρατικών αξιών του, ιδεωδών του, που τόσο προσποιητά και δακρύβρεχτα επιδεικτικά, προβεβλημένα εντόνως δείχνει να κόπτεται πως ενδιαφέρεται, ώστε να μην του τα στερήσουνε, τα αγγίξουνε. Όμως σας πληροφορώ αγαπητοί μου αναγνώστες, εσείς οι ελάχιστοι που στηρίζεται αυτήν την επίπονη προσπάθεια που καταβάλουμε, ώστε να υπάρχει αυτή η σελίδα στο χώρο του διαδικτύου, με τα θετικά της στοιχεία αλλά και τα αρνητικά της, μην ξεχνάτε πως η προσπάθεια δεν είναι ούτε καν ερασιτεχνική και το ομολογώ εν πλήρη γνώσεως το τι εκφέρω, το αναφέρω ανερυθρίαστα και δίχως υπεκφυγές, πως πάρα πολύ σωστά και ορθά κατά την ταπεινή μου γνώμη, άποψη του τα στέρησε το στρατιωτικό καθεστώς, τις 21 του Απρίλη του 1967, για εσάς χούντα.

Άλλωστε, εκφέρω αυτά που έζησα στο παρελθόν και ζω σήμερα, σε αυτήν την τόσο γκρίζα καθημερινότητα μας, μίζερη και μικροαστική κοινωνία, ζηλόφθονη, απάνθρωπη, αποκρουστική, που όλα κινούνται μέσα στην διαφθορά και στην ρεμούλα, σε πρώτιστη θέση ο θεός-χρήμα και η εκμετάλλευση από άνθρωπο σε άνθρωπο. Με την απόλυτη αποσάθρωση των πάντων και των αξιών, ηθών και εθίμων, παραδόσεως, Εθνικών αλλά και θρησκευτικών πεποιθήσεων και τόσο συμφεροντολογική, συντηρητική, εγωκεντρική, εντελώς άθεη και εθνομηδενιστική, εθνοαποδομητική, απάτριδες στην κυριολεξία, διεθνιστική ή αλλιώς κοσμοπολίτικη. Ότι, πολύ καλώς την επταετία από το 1967 -74 το στρατιωτικό καθεστώς του τα στέρησε τα δήθεν δημοκρατικά του δικαιώματα, διότι οι νεοέλληνες από την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους από το 1829, τότε δηλαδή που σκοτώσαμε εμείς οι Έλληνες με τα ίδια μας τα χέρια, μετά από τις προτροπές και τις παραινέσεις των δήθεν συμμάχων μας Άγγλων και Γάλλων, τον πρώτο Κυβερνήτη της χώρας μας, τον μεγάλο ευπατρίδη τον Ιωάννη Καποδίστρια, τον λεγόμενο για εμάς Άγιο της Πολιτικής στις 14/9/1831. Βλέπετε τα συμφέροντα της εποχής εκείνης των κοτζαμπάσηδων και των καπιταλιστών, που τα εκπροσωπούσε η οικογένεια των Μαυρομιχάληδων στην περιοχή της Μάνης, του Κουντουριώτη του εφοπλιστή στην Ύδρα, των συμφεροντολόγων με πρώτιστη ιδεολογία το συμφέρον και την ιδιοτέλεια τους, του Κωλλέτη και του Μαυροκορδάτου στο Ναύπλιο, με έδρα το σημερινό σωματείο Ελλήνων Βιομηχάνων, το λεγόμενο ΣΕΒ. Δεν τον επιθυμούσανε και ήθελαν με οποιοδήποτε τρόπο και μέσο να τον εξολοθρεύσουνε, εξοντώσουνε, όπου σήμερα όλοι αυτοί σας πληροφορώ θα ψήφιζαν δαγκωτό το αμερικανοτραφές κόμμα της ΝΔ, επειδή όλους αυτούς δεν τους σύμφερε η φιλολαϊκή πολιτική του, του αναδασμού της γης που επιχειρούσε ο αείμνηστος Καποδίστριας. Και έτσι, όταν τον δολοφόνησαν εν ψυχρό μπροστά στην Εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα στο Ναύπλιο, την ώρα που πήγαινε και επιχείρησε να εισέλθει στον Ιερό ναό, να εκκλησιαστεί όρθρου βαθέως παρακαλώ, στις 6 το πρωί και όχι όπως οι σημερινοί πολιτικάντηδες που πηγαίνουνε στην Εκκλησία στις 10, μόλις τελειώνει η θεία λειτουργία στο αντίδωρο και αυτό μόνο και μόνο για να φανούνε, πως ήρθανε, ο απόλυτος φαρισαϊσμός. Ο ένας από τους δολοφόνους του πήγε και κρύφτηκε στη Γαλλική Πρεσβεία του Ναυπλίου και αναρωτιότανε περίλυπος ο Γιώργος Μαυρομιχάλης ο υιός του Πετρόμπεη, παρόλο που τον σπούδαζε στην Γερμανία ο Καποδίστριας με δικά του έξοδα. Και το ευχαριστώ ήτανε να τον μαχαιρώσει πισώπλατα, η παιδεία που λέγαμε, η αχαριστία και η αγνωμοσύνη, άφρον στην κυριολεξία ο άνθρωπος όταν τον κυριέψει το χρήμα, όταν έξω το οργισμένο πλήθος και πάρα πολύ ορθώς ήθελε και επιθυμούσε να τον λιντσάρει, να εκδικηθεί για τον χαμό του Κυβερνήτη του, αναρωτιότανε γιατί με παραδίδετε στον οργισμένο όχλο, αφού εσείς δεν με βάλατε;

Αυτοί λοιπόν η αχαριστία έφτασε δυστυχώς μέχρι και τις ημέρες μας και ζει και βασιλεύει και τον χρήμα μας κυριεύει, οι Έλληνες πολίτες είτε σας αρέσει, είτε δεν σας αρέσει και ποσώς με ενδιαφέρει εάν σας γίνω ευχάριστος ή όχι, άλλωστε από πουθενά δεν τα αρπάζουμε, φτώχεια δολερή μας δέρνει και εμένα και τον συνεργάτη μου. Τις πεποιθήσεις μου σας αναφέρω και τις σκέψεις μου με τους προβληματισμούς μου, και σε όποιους δεν τους αρέσουνε τα γραφόμενα μου, τότε να πάνε στους άλλους, τους πολλούς, που λένε όλοι τα ίδια και τα ίδια, με την ίδια ακριβώς γραμματοσειρά βγαλμένη, ως δίδυμοι σιαμαίοι, με τις πολλαπλές τους διαφημίσεις και το γλείψιμο προς όλους και όλα, αρκεί να βρίσκονται αυτοί στην επιφάνεια και να απολαμβάνουνε τις ιδιοτελέστατες απολαβές τους, μιας και είναι φρόνιμα παιδιά, αρεστά στο σύστημα το διεφθαρμένο, το οποίο υπηρετούνε νυχθημερόν αρκεί να απολαύσουνε-γλείψουνε κανένα κοκαλάκι του. Εάν ήθελα, να γνωρίζετε, ήτανε πάρα πολύ εύκολο να εισχωρούσα και εγώ σε αυτό το τόσο διεφθαρμένο και ιδιοτελέστατο πολιτικό και δημοσιογραφικό σύστημα, να γινόμουνα ακόμη ένα γνήσιο και αρεστό παπαγαλάκι του συστήματος τους, βρώμικο στην κυριολεξία, για αυτό η επικεφαλίδα του κειμένου μας αναφέρει, ΌΧΙ ΆΛΛΟ ΚΆΡΒΟΥΝΟ. Πιστέψτε με, όλοι χωράμε εκεί μέσα, αρκεί να μην σκέφτεσαι και φέρνεις αντίρρηση σε τίποτα, με ένα εύκολο, Ναι σε όλα, μα όλα, οι πόρτες ανοίγουνε διάπλατα, έχει χώρο για όλους, μην ανησυχείτε καθόλου για αυτό, απλώς όρεξη να έχετε να γλείφετε, προσκυνάτε δουλικά και πειθήνια, ραγιάδικα και θα προωθείστε ποικιλοτρόπως, για μικρούς και μεγάλους, πλούσιους και φτωχούς. Βέβαια δεν θα αρπάξουμε όλοι την ίδια μερίδα-πίτα του λέοντος, προς θεού, να λέμε, να λέμε, να ξέρουμε το τι λέμε, έστω και στο πλιάτσικο πάντα κυριαρχούνε τα λαμόγια, οι διεφθαρμένοι, οι βολεμένοι, τα καλά παιδιά και υπάκουα, να γνωρίζετε πως μέχρι και στην κλεψιά υπάρχει μια ιεραρχία, προτεραιότητα, σειρά, όμως σας πληροφορώ πως δεν θα παραμείνει κανείς μα κανείς νηστικός, όλοι κάτι θα γευτούμε, κάτι θα αρπάξουμε, θα γλείψουνε και αυτοί το κοκαλάκι τους. Όπως ακριβώς συμβαίνει με εκείνα τα άγρια θηρία στην ζούγκλα, που μόλις εξολοθρεύσουνε το θήραμα τους, ορμάνε όλα μαζί και όποιο αρπάξει το περισσότερο μερίδιο κρέατος, και ασφαλώς το πιο δυνατό και γρήγορο, σβέλτο, έχει την απόλυτη κυριαρχία, πρωτοκαθεδρία και μετέπειτα το παίζει και αρχηγός της αγέλης, λες και έπραξε τίποτα το ιδιαίτερο και σημαντικό και φαντάζεται τον εαυτό του κάτι το εξαιρετικό, το σπάνιο, ιδιόμορφο, όμως αυτά έχουνε μία δικαιολογία, είναι λες άγρια στοιχεία της φύσης, ζώα, διαθέτουνε έντονο το αίσθημα της αυτοσυντήρησης, αυτοπροστασίας. Εμείς όμως οι άνθρωποι που υποτίθεται πως διαφέρουμε από το ζώα στην λογική, στο πνεύμα και στον αυξημένο νου μας, νοημοσύνη μας, νοηματική μας διαδρομή, γιατί τότε συμπεριφερόμαστε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο;

Δεν το τρώμε το θήραμα, αλλά τους απολύουμε από την δουλειά τους, τους βάζουμε συνεχώς τρικλοποδιές και εμπόδια, τους κυνηγάμε με χίλιους δύο τρόπος, θεμιτούς ή αθέμιτους, που δεν είναι της παρούσης να σας αναφέρω, άλλωστε τα γνωρίζετε καλύτερα από εμένα. Ακριβώς το ίδιο πράττουμε και εμείς οι νεοέλληνες, ειδικότερα οι πολιτικοί με τους δημοσιογράφους, αυτοί και οι δύο θεσμοί, χώροι δεν ξέρω πώς να τους αποκαλέσω, το βρήκα, εύρηκα, όπως έλεγε και ο Αρχιμήδης, το πιο επικερδές και σίγουρο επάγγελμα του μέλλοντος, κλέβουνε πανταχόθεν, ποικιλοτρόπως και σπιλώνουνε συνειδήσεις, συκοφαντούνε, λασπολογούνε χωρίς να δίνουνε λογαριασμό σε κανέναν, τα αρπάζουνε από εκατό μεριές και συνεχώς βγαίνουνε από πάνω, ως μωρές παρθένες και κανένας δεν μπορεί να τους εναντιωθεί, να τους πλήξει διότι εάν κάποιος το τολμήσει να το διαπράξει θα τον φάει η μαρμάγκα, θα πεθάνει στην ψάθα, μεταφορικά και ουσιαστικά, θεωρούνται μία πάστα, βρήκε ο Φίλιππος τον Ναθαναήλ. Άλλωστε εάν το καλοσκεφτείτε, αυτοί μας κυβερνάνε και άνετα ανεβάζουνε και κατεβάζουνε κυβερνήσεις με ένα τους μόνο νεύμα, όποιον επιθυμούνε τον προωθούνε με τους γνωστούς τους τρόπους, της άκρατης διαφήμισης με το αζημίωτο βέβαια, και όποιον γουστάρουνε δημοκρατικότατα πάντοτε τον δυσφημούνε με την παραπληροφόρηση, η γνωστή και σίγουρη τακτική τους, της μονόπλευρης τοποθέτησης, της μεροληψίας, και κλείσιμο του μικροφώνου, φίμωση στον υποτιθέμενο κατηγορούμενο για αυτούς πάντοτε, τον οποίο τον κατηγορούνε τα μύρια όσια. Αφού η δημαγωγία σε αυτόν το χώρο και όχι χώρα, μην έχετε αυταπάτες και μην είστε αιθεροβάμονες, ουτοπιστές, ένας χώρος έχει μετατραπεί η πατρίδα μας, που ο καθείς βολεμένος-συμφεροντολόγος κάνει ότι αυτός γουστάρει και επιθυμεί, αλλά να είστε ρεαλιστές, περισσεύει, όπως επίσης και η υπερβολή με τον άκρατο λαϊκισμό. Αυτά τα επαγγέλματα τα πλουσιοπάροχα, κλέβουνε, κλέβουνε, συκοφαντούνε, λασπολογούνε, προπαγανδίζουνε, σπιλώνουνε συνειδήσεις και πρόσωπα και κατόπιν το παίζουνε ξερόλες, δημοκράτες, σοφοί, πως έπραξαν κάτι το σημαντικό και αξιομνημόνευτο, όμως στην κυριολεξία είναι για λύπηση, να τους κλαις, στα δικά μου τα μάτια είναι κάτι περισσότερο από νάνοι, μικροσκοπικά ανθρωπάκια ασήμαντα στην κυριολεξία, που ολημερίς προσκυνούνε τον θεό-χρήμα με ότι αποκρουστικό τον συνοδεύει, όπως την καλοπέραση τους και άλλο τίποτα δεν τους ενδιαφέρει, νοιάζει.

Έτσι είναι και η σημερινή Ελλάδα αλλά και διαχρονικώς να το δούμε αυτό γινότανε ανέκαθεν. μόνο η πατρίδα μας η Ελλάδα που στην κυριολεξία την ρούφηξαν το αίμα της με το καλαμάκι και ακόμη την ρουφάνε και δεν χόρτασαν, η κουτάλα χρώμα δεν έχει, δήθεν αριστερούς με δεξιές όμως τσέπες καπιταλιστικές του συστήματος και προσποιητούς δεξιούς. Εάν ήθελα θα γινόμουνα και εγώ αρεστός στο σύστημα, παπαγαλάκι τους γνήσιο και πειθήνιο, μόνο που δεν θα ήμουνα ο εαυτός μου, για να επιβίωνα θα έπρεπε να απαρνηθώ τις αρχές μου και τις πεποιθήσεις μου, όμως θα είχα μία ζωή πιο άνετη και ευχάριστη, όμορφη και εγώ θα μπορούσα να ήμουνα εκεί μέσα χωμένος, επιλογή μου είναι αυτός ο δρόμος ο διαφορετικός, ο μοναχικός, της αντίστασης. Διότι όλοι αυτοί είναι αρεστοί στο σύστημα που κατέστρεψε την πατρίδα μας και το μέλλον των επόμενων γενεών το υποθήκευσε, και σήμερα ψάχνουνε τα Ελληνόπουλα θέσεις εργασίας σε κανένα ψητοπωλείο, καφετέρια και τα πιο θαρραλέα εκλιπαρούνε να φύγουνε στο εξωτερικό για μία ελπίδα που η χώρα τους, τους την στέρησε. Όπως αντιληφθήκατε αυτάκια εμείς δεν χαϊδεύουμε, δεν κολακεύουμε και προσωπικώς αναγράφω αυτά που πιστεύω και όχι αυτά που πρέπει. Από κανέναν μα κανέναν δεν παίρνω γραμμή το τι θα γράψω και εσείς οι λίγοι που μας παρακολουθείτε το έχετε διαπιστώσει ιδίοις όμμασι, εδώ πέρα σε αυτήν την σελίδα όσο γίνεται είμαστε ελεύθεροι, αμερόληπτοι και αντικειμενικοί δεν υπάρχει κανενός είδους λογοκρισία, αφού όπως πάντοτε έμαθα να ιδρώνω το φανελάκι μου για να επιβιώνω με αξιοπρέπεια και όχι να γλείφω τον εκάστοτε τυχοδιώκτη για να επιβιώνω. Για να καταφέρεις να σταδιοδρομήσεις σε μία κοινωνία-ζούγκλα που μας κληρονόμησαν και για να αναρριχηθείς θα πρέπει να προσκυνάς το εκάστοτε κομματόσκυλο, ένα προσόν χρειάζεται μονάχα, το να μην αντιδράς σε τίποτα, σε όλα να λες, Ναι, και δεν βαριέσαι αδερφέ, εγώ θα σώσω αυτόν τον τόπο; Να συμπεριφέρεσαι σαν να μην έχεις καμία προσωπικότητα, σαν να σε ενδιαφέρει μονάχα το τραγούδι και το ποδόσφαιρο, το θέατρο, τα άλλα επαγγέλματα τα πλουσιοπάροχα που απονευρώνουνε το Εθνικό μας και θρησκευτικό μας σύστημα, συνείδηση και φρόνημα. Επαγγέλματα δίχως να παρενοχλούνε το σύστημα, ευχάριστα, δεκτικά, χαμογελαστά, δίχως να γίνονται ενοχλητικοί, ωραίες απασχολίες και ευχάριστες προς το πολιτικό σύστημα, που επίτηδες τα έβαλε για να τους αποκοιμίζει τους πολίτες-πρόβατα, ο δούρειος ίππος είναι. Μιας και τους προστατεύει από τις παρανομίες τους τις πολλαπλές, τους θωρακίζει, βλέπει ο κόσμος τα σώματα τα σαρκικά και ξεχνάει τα προβλήματα του, τα αδιέξοδα που τον οδήγησαν οι πολιτικοί, που αυτοί οι ίδιοι τους ψήφισαν, παρακολουθεί ποδόσφαιρο και ξεχνιέται, σαν το ναρκωτικό, νιρβάνα η απόλυτη, άλλο που δεν θέλουνε οι πολιτικοί να αποπροσανατολίζουνε την κοινή γνώμη, ώστε να μην βλέπει να τεράστια προβλήματα τους, που αυτοί οι ίδιοι τους δημιούργησαν με την ανευθυνότητα τους και την επιπολαιότητα τους, υστεροβουλία τους, ιδεοληψία τους και προπάντων ιδιοτέλεια τους. Δεν είναι άξιοι και ικανοί να ψηφίζουνε και να εκλέγουνε τους κατάλληλους αντιπροσώπους τους, ώστε να τους εκπροσωπούνε επαξίως, θεωρούνται και οι πολίτες αλλά και οι πολιτικοί τους εκλεγμένοι κατώτεροι των αναμενομένων, των περιστάσεων.

Αφού απουσιάζουνε από επάνω μας οι λέξεις όπως, Θεός-Πνεύμα, Κατήχηση, Θεογνωσία, Ουράνια Βασιλεία των ουρανών, Μεταθάνατο ζωή όπως επίσης και οι λέξεις Πατρίδα, Έθνος, Οικογένεια, ιερή Παράδοση, αρχές, αξίες, ήθος, εγκράτεια, αξιοπρέπεια, ταπείνωση, σεμνότητα, πραότητα, σεβασμός προς το διαφορετικό. Και περισσεύουνε όμως οι λέξεις συμφέρον, ιδιοτέλεια, θεός-χρήμα, βόλεψη, καλοπέραση, αυταρχικότητα, κλεψιά, ασυδοσία, αναρχία, ανελευθερία μέσω της δήθεν και προσποιητής προβεβλημένης δακρύβρεχτα δημοκρατίας, ακόμη ανασφάλεια και φόβος να εκφέρεις την οποιαδήποτε διαφορετική άποψη και γνώμη, η λεγόμενη αντιδημοκρατικότητα, ανεργία, λαιμαργία, πλεονεξία για τα πάντα, εγωκεντρισμός στο έπακρο, φιλαυτία, αναρίθμητα εγκλήματα σαρκικής φύσεως, δηλαδή ένας πνευματικός βόθρος στην κυριολεξία, ένας πνευματικός ξεπεσμός της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και των ιερών μας ηθών και εθίμων, παραδόσεων. Άναρχη εισβολή παράνομων μουσουλμάνων λαθρομεταναστών, εισβολέων, εποίκων και κατάργηση την συνοριακής γραμμής της χώρας μας, γενικότερα της έννομης τάξεως και ασφάλειας που διέπει το κάθε νόμιμο κράτος, τους οποίους τους βάφτισαν μέσα σε μία νύχτα πρόσφυγες. Όπως την κλεψιά την μετονόμασαν σε κρίση, για να αποφύγουνε τις πολλαπλές τους πολιτικές τους ευθύνες, το μνημόνιο και την Τρόικα σε δεσμούς ή θεσμούς και πάει λέγοντας, ου το καθεξής. Άφενός παίζουνε με τις λέξεις και αφετέρου με τους αναρίθμητους αδαείς ψηφοφόρους τους, βολεμένους στους κόλπους του δημοσίου, που τους υποστηρίζουνε, όμως το ταμείο άλλα λέει, ισχυρίζεται, Φόροι, φόροι τοκογλυφικοί, Ένφια, αύξηση του ΦΠΑ από 13% στο 23%, κούρεμα των συντάξεων και των κοινωνικών μας παροχών και ψαλίδισμα των πενιχρών μας μισθών, είτε στον ιδιωτικό τομέα, είτε στον δημόσιο, να τους χαίρεστε, εσείς τους ψηφίσατε και όχι εγώ, όσο εγωιστικό και αλαζονικό και να ακούγεται.

Εγκαθιδρύθηκε μία κοινωνία-ζούγκλας, μεταφορικά και κυριολεκτικά-ουσιαστικά, ο θάνατος σου η ζωή μου, ένας άκρατος και ακόρεστος, λαίμαργος, γαστρίμαργος, αδηφάγος ανταγωνισμός ή συναγωνισμός, όπως και να το πείτε το ίδιο κάνει. Ένα απλούστατο παράδειγμα, περπατάτε στην Θεσσαλονίκη και λιποθυμάτε στο πεζοδρόμιο, σας έπεσε η πίεση στην Τσιμισκή στη πιο φημισμένη, δημοφιλή οδό της πόλης, πάθατε εγκεφαλικό. Σας πληροφορώ πως, μέχρι να φιλοτιμηθούνε να πάρουνε το ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ για να έρθει να σας παραλάβει, κάτω από το πεζοδρόμιο που είσαστε και να σας δώσουνε τις πρώτες βοήθειες, σας προετοιμάζω πως πολύς χρόνος θα παρέλθει άσκοπα και άδικα, ειδικότερα περίεργα. Επειδή ο πολύς κόσμος θα σας προσπεράσει, θα σας σπρώξει, θα σας κοιτάξει με αδιαφορία, αλλά κανείς δεν θα ενδιαφερθεί για την υγεία σας, μιας και είστε, είμαστε μία σάρκα για όλους αυτούς, ένας κρύος αριθμός, χωρίς αξίες και συναισθήματα, ψυχή, δίχως κάποιο χρώμα που φωτίζει τις άνυδρες ψυχές των ανθρώπων, μετατραπήκαμε σε ένα άχρωμο μωσαϊκό πολυεθνοτήτων, πολυπολιτισμικότητας. Όπως η αγάπη και η συμπόνοια, η παρηγοριά για τον εκάστοτε συνάνθρωπο μας διώκονται πλαγίως και με έμμεσους και άμεσους τρόπους, δυστυχώς σε αυτήν την κοινωνία μας γαλούχησαν, μας μεγάλωσαν, και αυτά τα πρότυπα μας έδειξαν, μας φανέρωσαν περίτρανα πως θα πρέπει να τους υπηρετούμε, τον θεό-χρήμα, δηλαδή τους ποδοσφαιριστές, μπασκεμπολίστες, τραγουδιστές, ηθοποιούς, σαρκικά μοντέλα και ου το καθεξής. Όμως ο καθένας από όλα αυτά τα αρρωστημένα και προβεβλημένα ποικιλοτρόπως, αναριθμήτως, αστραφτερά πρότυπα-ονόματα, τα οποία επιμελώς τα προβάλουνε ολημερίς τα βοθροκάναλα τα διεφθαρμένα, και σας κάνουνε πλύση εγκεφάλου, κόπτονται μονάχα για τα συμφέροντα τους, για την ιδιοτέλεια τους, και δεν τους ενδιαφέρει εάν καίγεται το σπίτι του εκάστοτε γείτονα τους. Επομένως, με όλα αυτά που μας βασανίζουνε, ταλαιπωρούνε διαχρονικώς, όλες αυτές οι αθεράπευτα παθογένειες μας, πάρα πολύ καλά, άριστα θα ισχυριζόμουνα, ομολογώ, έπραξαν και μας στέρησαν οι χαμηλόβαθμοι στρατιωτικοί- Συνταγματάρχες και Ταξίαρχοι, Παπαδόπουλος, Παττακός, Μακαρέζος, Λαδάς, Αγγελής, Ιωαννίδης, Ντερτιλής από το 1967 έως το 1974 τις δημοκρατικές μας ελευθερίες. Θέλετε να τους κατονομάσετε χούντα;

Όπως και να τους πείτε, όσα εσώψυχα και να βγάλετε από μέσα σας, λόγω της ολοφάνερης ζήλιας σας, προς ένα καθεστώς σίγουρα στρατιωτικού τύπου, με τα αρνητικά του τα αρκετά, κανείς δεν το αμφισβητεί αυτό το γεγονός, σημείο, αλλά και τα θετικά του, εσείς μονάχα και με μαεστρία επιλεκτική, προβάλετε συνεχώς τα αρνητικά, την λεγόμενη λογοκρισία και την άρνηση, στέρηση του δημοκρατικού σας φρονήματος, δικαιώματος. Τα ξερονήσια και τα βασανιστήρια, δεν πήγαινα όμως σε αυτά τα κολαστήρια, αγγέλους, πάρτε το απόφαση, δήθεν δημοκρατικούς πολίτες, τέτοια δημοκρατία τύπου στάλιν και λένιν με γκούλαγκ και με τα απάνθρωπα Σολοφκύ τα νησιά του αρχιπελάγους και στρατόπεδο Μπούλκες στην γειτονική μας Γιουγκοσλαβία του δικτάτορα Τίτο, δεν μας χρειάζεται κύριοι της επιλεκτικής μνήμης, της επιλεκτικής δημοκρατίας, του όπως μας συμφέρει και βολεύει, ταιριάζει, αναλόγως των περιστάσεων. Δηλαδή, έτσι μία καλή πρωία ξύπνησαν και συλλάμβαναν τον οποιονδήποτε, φιλήσυχο πολίτη που πήγαινε στην εργασία του, όπου υπάρχει καπνός, κύριοι και κυρίες υπάρχει και φωτιά, μη λαϊκίζετε και δημαγωγείτε λοιπόν σε τόσο μεγάλο βαθμό και σε έκταση, ένταση, μην διαστρέφετε και προσποιείται, διαστρεβλώνεται την ιστορική πραγματικότητα και την ιστορική μνήμη σε λήθη. Ακραίους μπολσεβίκους έπιαναν, συλλάμβαναν, λενινιστές και σταλινικούς του περιθωρίου, όπου αιματοκύλισαν την ανθρωπότητα, τον πλανήτη γενικώς από άκρη σε άκρη, παράδειγμα τρανό ο λεγόμενος ψυχρός πόλεμος και το τείχος του Βερολίνου, που στέρησε την επικοινωνία της δύσης από την ανατολή από το 1961 έως το 1989, με ηλεκτροφόρα καλώδια και όποιος προσπαθούσε να αποδράσει, δραπετεύσει από τα κολαστήρια που τους είχανε πετάξει οι κομμουνιστές-σοσιαλιστές-μπολσεβίκοι, τους πυροβολούσανε επί τόπου, στην στιγμή. Εάν καταδικάσετε τον δικτάτορα τον Ενβέρ Χότζα, στην Αλβανία την σοσιαλιστική-κομμουνιστική, την δικτατορία του προλεταριάτου, όπου στις αρχές Απριλίου του 1967, δεν δίστασε να ανακηρύξει την Αλβανία όπου στου κόλπους της είχε μέσα και 400.000 Έλληνες σκλαβωμένους Βορειοηπειρώτες Χριστιανούς Ορθόδοξους, στο πρώτο άθεο καθεστώς. Γκρέμιζε τις Ελληνικές μας εκκλησίες, έσφαζε τους ιερείς μας και τους κακομεταχειριζότανε, τους πιστούς και το ποίμνιο τους έστελνε στα απάνθρωπα κολαστήρια, βασανιστήρια, δήθεν σωφρονιστήρια του Σπάτς και του Μπουρέλι στην Βόρειο Αλβανία, ένα Σταυρό να έφτιαχναν καταλάθος, το σημείο του Σταυρού να σχημάτιζαν στο πρόσωπό τους από συνήθεια οι δυστυχείς αδερφοί μας Βορειοηπειρώτες και τους έστελναν στα κάτεργα, φυλακές σωφρονιστήρια για 10 χρόνια και 15, όσο για τις οικογένειες τους που έμεναν πίσω τις ξεκλήριζαν και περνούσανε το δικό τους γολγοθά.

Έτσι λοιπόν, ως αντίποινα για όλα αυτά τα απάνθρωπα και αποκρουστικά βασανιστήρια, κακουργήματα στην Ελληνικότατη και αναγνωρισμένη Εθνική μας μειονότητα της Βορείου Ηπείρου, μόλις πριν λίγες ημέρες που στην γειτονική μας Αλβανία εγκαθιδρύθηκε το πρώτο αθεϊστικό καθεστώς με ότι αυτό συνεπάγεται, στέρηση των θρησκευτικών τους πεποιθήσεων και ελευθεριών, βλέπετε, ο Γαλέριος, Διοκλητιανός, ο Ιουλιανός ο παραβάτης, ο Νέρωνας του 3 και 4 αιώνος μετά χριστών, ξαναζωντάνεψαν στα πρόσωπα του Στάλιν, Λένιν, Χότζα, Τσαουσέσκου, Δημητρώφ, Ζαχαριάδη, Φλωράκη, Μάρκου Βαφειάδη, Τίτο, Γλέζου, Αλία δορυφόρου της Σοβιετικής Ενώσεως του κράτους δηλαδή φονιά και διώκτη των δημοκρατικών και θρησκευτικών ελευθεριών και πεποιθήσεων του πλανήτη. Οι στρατιωτικοί στην Αθήνα διέπραξαν το πραξικόπημα τους την 21 του Απρίλη του 1967 για εσάς, τους δήθεν δημοκράτες που στην ουσία όμως είστε πολιτικάντηδες και κλέφτες, πολιτικοί απατεώνες, βάζετε μπροστά σε περίοπτη θέση το όνομα το αστραφτερό της δημοκρατίας που στο όνομα αυτό δυστυχώς διεξήχθησαν τα πιο απάνθρωπα και φρικαλέα, επαχθέστερα εγκλήματα εναντίον της ανθρωπότητα και κλέβατε αναριθμήτως του πάντες και τα πάντα. Όσο για τα αποτελέσματα ορατά μπροστά σας, η χρεωκοπία της χώρας μας σε όλο της το μεγαλείο, που από χώρα που υποτίθεται πως ήτανε κάποτε, μετατράπηκε σε χώρος όπου ο καθείς μπορεί και φτιάχνει ότι αυτός γουστάρει και επιθυμεί χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανέναν, η απόλυτη παράνοια και ασυδοσία και αναρχία σε όλο τους το μεγαλείο. Για αυτούς όμως Επανάσταση, για εμένα, ένα στρατιωτικό καθεστώς όπου σήμερα δυστυχώς από την ανυπαρξία, λειψανδρία των πολιτικών μας φτάσαμε στο σημείο να το νοσταλγούμε, αναπολούμε, πολύ κακώς βέβαια, αλλά εσείς μας φτάσατε ώρες, ώρες να λέμε και να μονολογούμε που είσαι ρε Παπαδόπουλε και πιστέψτε σε αρκετές εκφάνσεις της ζωή μας το ισχυριζόμαστε και όλο πιο συχνά. Βέβαια αυτό το δυσάρεστο γεγονός και περιστατικό αντί να τους προβληματίσει, θα κραυγάσουνε, λαϊκίστικα και δημαγωγικά, πως είμαστε απομεινάρια και σταγονίδια της χούντας, όμως από την λεγόμενη αυτοκριτική ούτε κουβέντα, δύσκολη είναι η αυτοκριτική και δεν συμφέρει σε κανέναν, ενώ οι άναρχες κραυγές υστερίας και λαϊκισμού, δημαγωγίας πιο πολύ πουλάνε σε ένα πολιτικό σύστημα που ζει και αναπνέει μόνο και μόνο για τις επικείμενες εντυπώσεις, για το θεαθήναι, πώς να αποσπάσουνε τις εντυπώσεις, και από την ουσία των πραγμάτων, μηδέν εις το πηλίκο.

Μα αγαπητοί μου, αφού δεν ψηφίσατε ποτέ μα ποτέ, όσο και να ανατρέξουμε στην ιστορία διαχρονικώς, με βάση το καλό τους συνόλου, του εμείς και της χώρας μας της Ελλάδας γενικώς, αλλά της πάρτης σας συνεχώς και μονίμως, και της κονόμα σας, της ιδιοτέλεια σας, της βόλεψης σας, του συμφέροντος σας, του εγώ σας. Το στρατιωτικό καθεστώς της 21 του Απρίλη του 1967 όπου τα ξαναεπαναλαμβάνω για πολλοστή φορά μέχρι να γίνω κουραστικός, δεν μου αρέσει που του επιδοκιμάζω και το μνημονεύω, νοσταλγώ, όμως με τα σημερινά μας τα χάλια, την κατάντια μας, μου έρχεται στην σκέψη ως μία κάποια λύση, ορατή, συνεχώς μου το φέρνεται στο νου με την τόσο ανθελληνική σας και αντιλαϊκή σας πολιτική, στάση, σαν να ήτανε ένας παράδεισος, που όμως γνωρίζω πως δεν ήταν. Σαν μία λύση, που την ευημερία του εκείνων των εποχών, καιρών, της επταετίας, δεν την αμφισβητεί κανείς νοήμων και εχέφρων, ενημερωμένος πολίτης αυτής της χώρας-λάθος έκφραση, χώρος καλύτερα, επειδή σας στέρησαν για επτά συναπτά έτη τους παχυλούς μισθούς σας, προς τους πολιτικάντηδες τους κλέφτες και τους πολίτες το αίσθημα να εκλέξουνε και να δημιουργήσουνε με την δημοκρατική τους έμπνευση το αποτέλεσμα των εκλογών. Όμως το αποτέλεσμα είναι ένα και μοναδικό, τότε ο κόσμος δεν πεινούσε, δεν δυστυχούσε, δεν υπήρχε ανεργία, δεν υπήρχανε λαθρομετανάστες, άρα μην σας κακοφαίνεται καθόλου, αφού εσείς με την ιδιοτελέστατη πολιτική σας, του κλέψαντος οι κλέψαντες οι παλιοκλεφταρέοι που φώναζε και ο αείμνηστος Ντίνος Ηλιόπουλος στην ομώνυμοι ταινία Έξω οι Κλέφτες, στην ασπρόμαυρη Ελληνική ταινία στις αρχές της δεκαετίας του 1970 μας φτάσατε στα άκρα, και εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να υπερασπιστούμε τα άκρα, ο απόλυτος παραλογισμός, ένας να μου το έλεγε πως θα υπερασπιζόμουνα τον δικτάτορα τον Παπαδόπουλου πριν μία δεκαετία δεν θα το πίστευα, όμως ότι δίνεις αυτό παίρνεις στην ζωή. Εάν έχετε την εντύπωση πως αυτό το καφενείο ή τσίρκο λέγεται Ελληνικό κοινοβούλιο ή βουλή και υπερασπίζονται τα δίκαια των Ελλήνων πολιτών, τότε είστε πάρα πολύ γελασμένοι. Δεν ψήφισε ο κόσμος τον πολιτικό απατεώνα και λαϊκιστή-δημαγωγό, λαοπλάνο, ψεύτη Τσίπρα και Καμμμένο για να τους μειώνουνε τις συντάξεις και άλλο, περαιτέρω, των απομάχων της ζωής των συνταξιούχων, τα ένδοξα γηρατειά μας, που όλα αυτά τα χρόνια αγωνίστηκαν για μία αξιοπρεπή σύνταξη, διαβίωση, αξιοπρεπή γεράματα, η εύκολη λύση, κούρεμα τις συντάξεις. Ούτε για να ψαλιδίζουνε ακόμη περισσότερο τους μισθούς τους, είτε πρόκειται στον ιδιωτικό τομέα, είτε στον δημόσιο και να τους απεμπολούνε ακόμη περισσότερο τα εργασιακά τους δικαιώματα, που με τόσο κόπο και αγώνες, θυσίες, αίμα και ιδρώτα τα απέκτησαν. Και ήρθε τώρα μία δήθεν δημοκρατική-προοδευτική αριστερή κυβέρνηση, δίχως την έγκριση της λαϊκής ετυμηγορίας- της κοινής γνώμης μιας και 40% αποχή υπήρξε στο εκλογικό αποτέλεσμα, συν το μπόνους των 50 εδρών προς το πρώτο κόμμα, για να καταφέρει να σχηματίσει κυβέρνηση και εάν προσθέσουμε και την προπαγάνδα των καναλιών υπέρ του, την ολοκληρωτική πλύση εγκεφάλου που πράττουνε προς τους ανυποψίαστους Έλληνες πολίτες, τότε καταλαβαίνει ο καθένας από το δικό του μετερίζι, πόσο το παιχνίδι είναι στημένο από όλες τις πλευρές τις αμάξης.

Ενώ προεκλογικώς υποσχότανε τα εντελώς αντίθετα από αυτές της αντιλαϊκές, απάνθρωπες πολιτικές που εφαρμόζει σήμερα, που στα χαρτιά μονάχα και στα λόγια όχι όμως στις πράξεις, η λεγόμενη αριστερά σημαίνει φιλολαϊκή, φιλοεργατική πολιτική. Όμως αυτοί εφαρμόζουνε πιο αντιλαϊκά μέτρα και από τον αδίστακτο και άκρατο καπιταλισμό της ΝΔ, όχι φανταστείτε τώρα, αυτά τα τόσο αποκρουστικά και απάνθρωπα, δυσβάστακτά μέτρα να τα είχε πάρει η ΝΔ, ο Τσίπρας με τον Καμμένο θα ήτανε στα κάγκελα μεταφορικά και ουσιαστικά και θα είχανε χαλάσει τον κόσμο, ενώ τώρα, σαν να μην συμβαίνει τίποτα, όλα ωραία και καλά, ανθηρά, προσποιούνται πως τα παίρνουνε για το καλό του τόπου και τα ονόμασαν μεταρρυθμιστικά και ριζοσπαστικά, δήθεν για το καλό της οικονομίας μας. Άλλα υποσχότανε προεκλογικώς, και τα εντελώς αντίθετα από αυτά που υποσχέθηκε πράττει, εφαρμόζει, επομένως θεωρείται πολιτικά απατεώνας, αφερέγγυος, δεν γνωρίζει να κρατάει τον λόγο του τον ανδρικό αλλά και τον πολιτικό, τον οποίο τον προσαρμόζει κατά το δοκούν, ανάλογα με τις περιστάσεις και την στιγμή ,όπως επίσης και σε ποιο ακροατήριο ομιλεί. Όταν βρίσκεται μπροστά στα επίσημα αφεντικά του, είναι στην κυριολεξία μία μαριονέτα τους και χτυπάει προσοχές αλύπητα, που προεκλογικώς θα τους χόρευε πεντοζάλι και θα έσκιζε το μνημόνιο μέσα σε μία ημέρα, ενώ ακόμη θα τους απομάκρυνε από την Ελλάδα, όπως επίσης θα επανέφερε τους μισθούς και τις συντάξεις πριν την εποχή του μνημονίου, όπως αντιληφθήκατε για την  Μέρκελ και τον Σόϊμπλε σας ομιλώ. Τότε ο λόγος του γαληνεύει, ηρεμεί ή γίνεται γατάκι, εκεί που χρειάζεται να διεκδικήσει για τα δίκαια των Ελλήνων πολιτών, άλλωστε για αυτό ο κόσμος τον ψήφισε, επειδή του υποσχέθηκε καλύτερες ημέρες, ενώ όταν είναι στα δικά του τα διεφθαρμένα και συστημικά κανάλια, της διαπλοκής και διαφθοράς, το παίζει σκληρός και αμίλητος, αδιάλλακτος και άκαμπτος δήθεν επαναστάτης για τα δίκαια των Ελλήνων, και όπως καταλάβατε ο θέατρο που παραλόγου συνεχίζεται και θα συνεχίσει να συνεχίζεται, όσο εσείς δεν αντιδράτε στο τίποτα και τα δέχεστε όλα παθητικά και αδιαμαρτύρητα αλλά το πιο σημαντικό, όσο τους ψηφίζεται. Άλλα όπως και να το πάρουμε, ανέκαθεν και διαχρονικώς να το δούμε τον οδηγούσανε, τον έπαιρναν από το χέρι καλύτερα και τον καθοδηγούσανε τα εκάστοτε δήθεν δημοσιογραφικά κανάλια της διαφθοράς όμως, αφού εξυπηρετούσανε πάντοτε και εσαεί μόνο τα δικά τους συμφέροντα, που όμως δεν συμβάδιζαν ποτέ μα ποτέ με του απλού Έλληνα πολίτη, και αγρίως φορολογούμενου.


Δηλαδή του έφτιαχναν κάποιου είδους αμνησίας, επομένως,, δεν γνωρίζει προς τα πού πρέπει και επιβάλλεται να κατευθυνθεί, δεν μπορεί να είναι ενήμερος προς τα που είναι το σωστό, το σπίτι του που λέμε και δεν ξέρει προς τα που θα πρέπει να πορευθεί για βρει την σανίδα της σωτηρίας του. Ενώ ο οποιοσδήποτε πολιτικός-κλέφτης-απατεώνας, λαοπλάνος, λαϊκιστής και δημαγωγός τον φωνάζει και του υπόσχεται λαγούς με πετραχήλια, τον γαργαλάει τα αυτιά του, με υπέρογκα και αναρίθμητα θα, αυτός προς τα εκεί σπεύδει γιατί έτσι απλά θεωρείται ανιστόρητος, πολιτικά αγράμματος και αδαής. Βλέπε τους Τσίπρα με τον Καμμένο, οι οποίοι διήλθαν-ανήλθαν στον πρωθυπουργικό θώκο μέσω μίας ανερμάτιστης πολιτικής φλυαρίας, υστερίας, μιας και εκτόξευαν ύβρεις και κραυγές άναρχες στους πάντες και τα πάντα, εκτός φυσικά από τον εαυτό τους, που ανέκαθεν τον είχανε στο απυρόβλητο. Υποσχόμενοι μία ζωή καλύτερη, δήθεν ανθρώπινη και μόλις ανήλθαν στην εξουσία, Ναι στην καρέκλα που λέμε, την βολική και την ζεστή εκεί που απολαμβάνεις όλες τις πλουσιοπάροχες ανέσεις και ξεχνάς από πού ξεκίνησες και τι υποσχέθηκες για να την εισπράξεις και καρπωθείς τα πλούσια μηδενικά της, πιο λαϊκά και λιανά να το πούμε, τις ξέχασαν όλες τις προεκλογικές τους υποσχέσεις και εφάρμοσαν την ίδια πολιτική με τους προκατόχους τους, της καπιταλιστικής και αμερικανοτραφής νεοφιλελεύθερης ΝΔ.  Το λεγόμενο Ναι σε όλα, αρκεί να μην στερηθούνε την πολυπόθητη καρέκλα της εξουσίας τους, που σημαίνει πλουσιοπάροχα συμφέροντα για αυτούς και τις οικογένειες τους, συμβούλους τους, όμως η υπόλοιπη Ελληνική κοινωνία βρίσκεται στην κυριολεξία στα κάγκελα, στα πρόθυρα της νευρικής κρίσεως, υποφέρει. Επειδή όλα τα είδη της πρώτης ανάγκης που χρειάζεται ένα νοικοκυριό για να καταφέρει να επιβιώσει με στοιχειώδη αξιοπρέπεια ακριβαίνουνε, και έτσι η ζωή τους ακόμη περισσότερο δυσκολεύει, χειροτερεύει και αναρωτιέμαι και εγώ, να μην τον ψήφιζαν, ας πρόσεχαν. Ας παραδεχτούνε κάποτε, επιτέλους πως δεν γνωρίζουνε από πολιτική, είναι άσχετη η πλειοψηφία, η πλειονότητα της Ελληνικής μας κοινωνίας από πολιτική, και εγώ την πρώτη φορά που ψήφισα ήμουν εντελώς αγράμματος και ανιστόρητος, επικίνδυνος θα ισχυριζόμουνα, ώστε να κρίνω ποιος θα με εκπροσωπήσει επαξίως μέσα στα έδρανα της Ελληνικής βουλής και καλά θα κάνουνε να μην πηγαίνουνε να ψηφίζουνε, δεν είναι κακό να μην γνωρίζεις κάτι, κακό είναι να μην γνωρίζεις και να προσποιήσε πως γνωρίζεις. Παράδειγμα τρανό, όπως ένας δεν γνωρίζει να οδηγεί και προσπαθεί να πείσει όλους τους άλλους πως ξέρει να οδηγεί και τα αποτελέσματα είναι ορατά μπροστά σας, πρώτοι και με διαφορά στα τροχαία δυστυχήματα σε όλη την Ευρώπη, όπως και τώρα που πλησιάζει το καλοκαίρι, στους πνιγμούς, στην θάλασσα, ασφαλώς ούτε και μπάνιο γνωρίζουμε όπως κανονικά θα έπρεπε. Η πλειοψηφία της Ελληνικής μας κοινωνίας, του λεγόμενου εκλογικού σώματος, θεωρούνται επικίνδυνοι για την δημόσια ζωή και ασφάλεια του χώρου και όχι της χώρας, διασάλευση της, επειδή με τις εκάστοτε πολιτικές τους επιλογές και διαδρομές μας υποθήκευσαν την χώρα μας και το μέλλον των επόμενων γενιών. Όσο γνωρίζω εγώ από καράβια, από πετρέλαια, από αεροπλάνα, από καζίνο και τυχερά παιχνίδια, ρουλέτα, στοίχημα, τζόκερ, άλλο τόσο γνωρίζετε και εσείς από πολιτική.

Διότι η ιστορία ανέκαθεν και διαχρονικώς να την πάρουμε-μελετήσουμε, ξεφυλλίσουμε μας έδειχνε και μας δείχνει τον σωστό δρόμο, της πατρίδας και της προσφοράς, της θυσίας που θα πρέπει να μας διακατέχει προς τον θεάνθρωπο και γλυκύτατο Ιησού Χριστό μας. Ως φωτοδότης, πυξίδα που δεν μπορεί να κάνει λάθος εσκεμμένος, επειδή τα έζησε τα ιστορικά γεγονότα, άρα τα γνωρίζει από πρώτο χέρι, καλύτερα από τον καθένα μας, ως αυτόπτης μάρτυρας, αυτήκοος και όχι όπως κάποιοι υπεράριθμοι πολέμιοι της, στις μέρες μας συνεχώς πολλαπλασιάζονται, βλέπετε υπηρετούνε τις εντολές της νέας τάξης πραγμάτων και της παγκοσμιοποίησης, που επιδιώκουνε και επιθυμούνε με όλους τους τρόπους θεμιτούς ή αθέμιτους την απομάκρυνση των λαών από τις ρίζες τους, τις ιστορικές και θρησκευτικές, παραδόσεις τους. Ονειρεύονται και κατά ένα πάρα πολύ μεγάλο ποσοστό το πέτυχαν μιας και οι Έλληνες δεν αντιδρούνε στο τίποτα και τα δέχονται όλα παθητικά και αγόγγυστα, λαούς δίχως ιστορική μνήμη και συνείδηση, απλά λαούς-πλήθη-μάζες, που να τους χειραγωγούνε και να τους ενδιαφέρει μονάχα το κέρδος, το χρήμα, ο θεός-χρήμα και ασφαλώς η εκμετάλλευση από άνθρωπο σε άνθρωπο σε πρώτιστη ιδεολογική υποστήριξη, τοποθέτηση. Στην ζούγκλα που μας δημιούργησαν, φύτεψαν και μας έβαλαν μέσα να ζήσουμε και την μετονόμασαν σε ανθρώπινη κοινωνία. Μόνο που αντί για κοινωνία έχει μετατραπεί στην κυριολεξία σε μία κόλαση, σε μία ζούγκλα και δεν νομίζω να υπερβάλω, όπου ο δυνατός, όχι το δίκαιο, αλλά αυτός που έχει τον θεό-χρήμα είναι ο δυνατός και ο ισχυρός, στις τσέπες του, θεωρείται κατά κόρον πως διαθέτει και το δίκαιο πάντοτε μεροληπτώντας προς την μία πλευρά της αμάξης. Και αυτή δεν θα μπορούσε να ήτανε άλλη, από την διεθνιστική και αντεθνική-ανθελληνική άθρησκη και άθεη, αριστερή μονόπλευρης πολιτικής τοποθέτησης, την κατηγορούνε την ιστορία και τα θρησκευτικά ως φωτοδύτη και φωτοσβέστη αναχρονιστική, απαρχαιωμένη, όμως δεν γνωρίζουνε οι κοντόμυαλοι, πως χωρίς την ιστορική παρακαταθήκη και μνήμη, είμαστε άνθρωποι δίχως παρελθόν άρα και χωρίς μέλλον, διότι ο άνθρωπος από τα λάθη του μαθαίνει τα οποία λάθη τα έπραξε στο απώτερο παρελθόν του. Κανείς ποτέ δεν ζημιώθηκε όταν ασχολήθηκε, μελέτησε, εντρύφησε, καλύτερα και διεξοδικά την ιστορία του τόπου του κατά πρωτίστως, με διάθεση καθαρώς Εθνική, συνολική όμως, το τι σύμφερε τον τόπου του, την πατρίδα του, την χώρα του, το εμείς που λέμε το συνολικό καλό, το γενικό και όχι το ατομικό του, την ιδιοτέλεια του, το συμφέρον του και την βόλεψη του με διάθεση εγωκεντρική και αλαζονική  και δεν την πέταξε έτσι ανερυθρίαστα στον κάλαθο των αχρήστων ως ανεπιθύμητη, ενοχλητική, αποκρουστική και αναχρονιστική, δήθεν πως τον εμποδίζει στην ανέλιξη του στην πορεία του για το μέλλον, τον εμποδίζει το χθες να δημιουργήσει ένα καλύτερο αύριο. Μα μελετώντας την ιστορία σου δείχνει τον δρόμο της γνώσης και της αρετής, θυσίας, σε βοηθάει να ξεφεύγεις από τις τρικλοποδιές που μας βάζουνε οι σημερινοί υπεράριθμοι πολιτικοί εφιάλτες της σήμερον, που μας κυρίεψαν από την μία άκρη του λεγόμενου δημοκρατικού τόξου φάσματος, μέχρι την άλλη. Από αυτούς που επιδεικτικά δεν φοράνε γραβάτες για να το παίξουνε λαϊκοί και πως νοιάζονται για τα φτωχά λαϊκά στρώματα, όμως με την εν γένει στάση τους και συμπεριφορά τους, αποδεικνύουνε το εντελώς αντίθετο, πως τους έχουνε στην κυριολεξία γραμμένους, μέχρι τους άλλους, τους σοβαρούς με τις πολύχρωμες γραβάτες τους, που ζούνε μόνο για να περνάνε καλά αυτοί και το συνάφι του.

Δεν γίνεται, είναι απαράδεκτο, οι νέοι μας σήμερα να είναι η συντριπτική τους πλειοψηφία εντελώς ανιστόρητοι, με το τόσο κατάμαυρο και αιματοπότιστο από τις δικές μας, τις μεταξύ μας, εμφύλιες συρράξεις, συγκρούσεις, διαμάχες, του παρελθόντος μας. Είτε θέλετε της Μικρασιατικής Καταστροφής του 1922 μεταξύ των Βενιζελικών και των Βασιλικών, είτε στον συμμοριτοπόλεμο του 1944-49, δεξιών βασιλικών υπό την προστασία της Αμερικής και της Αγγλίας, εναντίον των μπολσεβίκων-κομμουνιστών-άθεων-απάτριδων που ενεργούσανε ως καθαροί πέμπτη φάλαγγα, πράκτορες στην κυριολεξία της Σοβιετικής Ενώσεως, γενίτσαροι, αυτήν είχανε για πατρίδα και μόνο σε αυτήν έδιναν λογαριασμό, για αυτήν ενεργούσανε, είτε και ακόμη ακόμη στο Κυπριακό μεταξύ της ΕΟΚΑ Β που αγωνίζονταν για την Ένωση της Κύπρου με την Μητέρα Ελλάδα το κατάμαυρο καλοκαίρι και προδοτικό του 1974 εναντίον των Μακαριακών ανθενωτικούς που εναντιώνονταν, αντιστέκονταν στην Ένωση. Και φυσικά μετά από τέτοια μεγάλη φαγωμάρα, ένταση εσωτερική, πίεση, μην απορείτε γιατί καταστράφηκαν οι υποδομές της πατρίδας μας, μα ήτανε φυσικό επακόλουθο, απολύτως φυσιολογικό σήμερα η πατρίδα μας να χρεωκοπήσει από όλες τις πλευρές, πρωτίστως πνευματικώς και κατόπιν οικονομικώς, υλικός, όταν μέσα σε ένα αιώνα διεξήχθησαν τρείς αιματηρές εμφύλιες συρράξεις, διαμάχες που κανονικά θα έπρεπε να μας διδάξει για να μην επαναληφθούνε τα ίδια λάθη τα τραγικά του παρελθόντος μας. Της καταραμένης μας διχόνοιας της δολερής και να τα προσπερνάμε όλα αυτά τα δυσάρεστα περιστατικά, γεγονότα, συμβάντα, σαν να μην τα βλέπουμε, σαν να μην συνέβησαν, αλλά όμως υπήρξαν και έντονες περιπτώσεις αναρίθμητων ανδραγαθημάτων και ηρωικών Ελλήνων θυσιών, οι οποίες μόνο καύχημα και Εθνική υπερηφάνεια μας γεμίζουνε όταν μας έρχονται στην μνήμη μας. Όπου μας τους απέκρυψαν σκοπίμως αυτούς τους υπεράριθμους ηρωισμούς και θυσίες για να μην έχουμε σωστά πρότυπα και πεποιθήσεις, ώστε κάπου να ακουμπήσουνε, ως αποκούμπι, τώρα που χρειαζόμαστε όσο τίποτα άλλο σωστά πρότυπα ανδρείας και Ελληνικού ηρωισμού και προπάντων πνεύματος. Όλους αυτούς όταν τους σκεφτόμαστε το μόνο που κάνουμε νοερά είναι να περηφανευόμαστε πως ανήκουμε στην τόσο ένδοξη Ελληνική μας φυλή, το γένος, όμως αυτοί οι ηρωισμοί και οι αναρίθμητες θυσίες τους, όταν το αίμα τους έρεε άφθονο σαν το ποτάμι, δεν μπορεί να πήγανε χαμένες και να χάθηκαν έτσι άδοξα και επιπόλαια, κάτι έμεινε ώστε να ξεπροβάλει η πολυπόθητη λευτεριά και το ποθούμενο που λέμε.

Δεν μπορεί και δεν πρέπει να τις επισκιάζουνε οι προδοσίες οι πάμπολλες, όπως επίσης και τα μίση και τα πάθη της ιδιοτέλειας και του συμφέροντος, της βόλεψης γενικώς, που δεν δίστασαν να κατρακυλήσουνε την χώρα μας, σε εμφύλιους σπαραγμούς με ότι αυτό συνεπάγεται, διχόνοια, εκδίκηση οι μεν προς του δε και το κακό συνεχώς να διαιωνίζεται, να πολλαπλασιάζεται αντί να τερματίζεται. Ενώ η πατρίδα μας με αυτά και με αυτά έφτασε και επισήμως στο χείλος του γκρεμού, να την κυβερνούνε οι ξένοι, οι τοκογλύφοι, με τους ληστρικούς όρους που μας βάζουνε με το μαχαίρι στο λαιμό μας, τόσο δημοκρατικά και τόσο συμμαχικά, εάν δεν τους εφαρμόσουμε, όπου σαν κοράκια έπεσαν επάνω στην χώρα μας και δεν θα ησυχάσουνε εάν δεν την πιούνε, ρουφήξουνε το αίμα της στην κυριολεξία. Και γενικότερα εάν δεν καταφέρουνε να υφαρπάξουνε το γωνιακό οικόπεδο και ηλιόλουστο, παραθαλάσσιο με την τόσο ένδοξη της ιστορία, την οποία εμείς την παραμελούμε σαν να είναι άχρηστη και περιττή, βλέπετε τόσο μας φτάνει το μυαλό και τόσο πράττουμε. Όπως επίσης και με τα υπεράριθμα πλούσια αποθέματα ενεργειακά κοιτάσματα που διαθέτουμε κάτω από το υπέδαφος μας, είτε λέγονται, υδρογονάνθρακες, φυσικό αέριο, χρυσάφι, και όλα αυτά έναντι του πενιχρού ποσού της φακής. Βλέπετε όλοι σας δημοκρατία θέλετε, ονειρευόσασταν, επιθυμούσανε εναγωνίως, μετά βδελυγμίας, φτάσατε σε καταστάσεις υστερίας εάν χάνετε, στερηθείτε, έστω κάποιο απειροελάχιστο προνόμιο από το δημοκρατικό σας δικαίωμα, αλλά τώρα; Δεν διαμαρτύρεστε εντόνως για την φτωχοποίηση της χώρα μας σε προτεκτοράτο της Γερμανίας της Μέρκελ και του Σόϊμπλε και γενικότερα της ζωής σας, την απόλυτη περιθωριοποίηση μας, την απαξίωση του πολιτικού κόσμου, την απομάκρυνση της νεολαίας μας προς τα ξένα, μιας και δεν μπορεί να θρέψει τα ίδια της τα παιδιά και αναγκάζονται να μεταναστεύσουνε προς το εξωτερικό για να βρούνε, αντικρίσουνε ένα μέλλον καλύτερο, που να τους αρμόζει, και να τους αξίζει, ταιριάζει, έτσι ώστε να καταφέρουνε να ονειρευτούνε, να δημιουργήσουνε σε συνθήκες ανθρώπινες και όχι υποανάπτυκτες όπως καταντήσατε την σημερινή μας Ελλάδα. Ίσως και καταφέρουνε να πραγματοποιήσουνε τα όνειρα τους, επειδή στον δήθεν τόπο τους, ούτε κατά φαντασία θα καταφέρουνε να πραγματοποιήσουνε τα όνειρα τους τα απραγματοποίητα, εκτός και εάν ολημερίς γλείφουνε και προσκυνούνε στα τέσσερα το εκάστοτε κομματόσκυλο-εργοδότη και τις φιλοδοξίες τους σε μία περιοχή όπου κουμάντο-επικεφαλής ήτανε κάνουνε, τα εκάστοτε ιδιοτελέστατα συμφέροντα του καθενός.

Αυτό το πράγμα, καθεστώς, πολίτευμα, της λεγόμενης μεταπολίτευσης που εγκαθιδρύθηκε ως μπαμπούλας, μπάστακας, επάνω από το κεφάλια μας από το κατάμαυρο και προδοτικό καλοκαίρι του 1974 και έφτασε μέχρι τις ημέρες μας δυστυχώς ως ένας κάκιστος τυχοδιωκτισμός, μας το είπανε προβεβλημένα επιμελώς δημοκρατία και την άλλη χούντα, ο καθένας ας βγάλει τα δικά του συμπεράσματα. Όμως στην πράξη θα μπορούσε να ειπωθεί μία κομματοκρατία κάκιστου είδους, κάποιας ληστρικής συμμορίας όπου έβαλαν σαν στόχο τους και ασφαλώς το πέτυχανε την πλήρη εξόντωση των Ελλήνων, των ηθών τους, των παραδόσεων τους, των αξιών τους, της αξιοπρέπειας τους, της θρησκείας τους, απλό παράδειγμα της Ελληνικής μας ιστορίας. Μόνο έτσι πιστεύω θα καταφέρετε να προβληματιστείτε ιδιαιτέρως, ώστε να διαπιστώσετε ιδίοις όμμασι γιατί η χώρα μας, η Ελλάδα μας, η πατρίδα μας, δεν υφίσταται πλέον, απλά πάρα πολύ απλά είναι μονάχα στα χαρτιά και πουθενά άλλου, για τους τύπους και την euronision, μιας και η Εθνική μας κυριαρχία, αξιοπρέπεια έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί, απολέσθηκε, απεμπολήθηκε. Το ξέρω, βαριές κουβέντες είναι αυτές, αλλά αυτή είναι δυστυχώς η ωμή και σκληρή αλήθεια, κυνική, που σίγουρα όλους μας πονάει και μας ενοχλεί, όμως με την αυτοκριτική και την αυτομεμψία ίσως καταφέρουμε να σώσουμε κάτι από την χαμένη μας Ελλάδα, από την χαμένη μας αίγλη και αξιοπρέπεια, από την ημέρα που αντί να στρέψουμε τα άρματα εναντίον των κατακτητών μας Τούρκων τυράννων ή Γερμανών, εμείς δεν διστάζαμε να τα στρέψουμε εναντίον των συμπατριωτών μας, Των Ελλήνων μόνο και μόνο για να τους κλέψουμε και μετά να τους συκοφαντήσουμε ως συνεργάτες τους, όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια. Τρωγόμασταν μεταξύ μας σαν τα κοκόρια για τα οφίτσια, για τα συμφέροντα του καθενός, στρατιώτες χρειάζεται αυτή η πατρίδα και όχι στρατηγούς. Διαχρονικώς, εάν αναλύσουμε την ιστορική της διαδρομή, και προσπαθήσουμε να ξετυλίξουμε το κουβάρι της γνώσεων, της ιστορικής μας μνήμης, να την αφουγκραστούμε, τότε σας πληροφορώ πως θα σκύψουμε το κεφάλι από μετάνοια και από ντροπή και αίσχος και θα πούμε μα είναι δυνατόν, τέτοια τραγικά λάθη και παραλήψεις, εγκλήματα στην κυριολεξία, ασυγχώρητα είναι αυτά. Θα αντικρίσετε πως υπήρξαμε δυστυχώς μία μαριονέτα τον εκάστοτε αφεντικών μας, είτε λεγότανε, ιμπεριαλιστική-Βασιλική Αγγλία, είτε Γαλλία, είτε Καπιταλιστική Αμερική, είτε σιωνιστικό Ισραήλ, είτε μπολσεβίκικη Σοβιετική Ένωση με τους αναρίθμητους δορυφόρους τους κομματίδια τους εν Ελλάδι και ασφαλώς σήμερα την μερίδα του λέοντος την κατέχει η Γερμανία. Πρέπει να αντιληφθείτε σε πόσο δύσκολη, τραγική-απελπιστική κατάσταση βρισκόμαστε, διερχόμεθα και γιατί εκπέμπουμε S.O.S. έτσι ώστε να καταφέρετε να σκιαγραφήσετε το μέλλον της χώρας μας, που απορρέει όμως από το παρελθόν της, γιατί αυτή η χώρα η δήθεν αυτόνομη και ανεξάρτητη που την ονόμασαν Ελλάδα, κατέρρευσε σαν γυάλινος πύργος, με πήλινα ποδάρια, και με την πρώτη δυσκολία στην κυριολεξία χρεωκόπησε, στην καθομιλουμένη το έβαλε στα πόδια και έφυγε και εγκατέλειψε στην μοίρα τους, τους πολίτες της, ακριβώς το ίδιο που συνέβη το 1922, βλέπετε πως η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα, κωμωδία, όταν έσπασε το μέτωπο στον Σαγγάριο ποταμό και οι Ελληνικοί πληθυσμοί της Μικράς Ασίας και του Πόντου έμειναν απροστάτευτοι στην κυριολεξία στις ορέξεις των αιμοσταγών υποανάπτυκτών Τσετών του Τοπάλ Οσμάν και του κτήνους Μουσταφά Κεμάλ.

ΟΙ ΛΆΤΡΕΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΉΣ ΜΑΣ ΙΣΤΟΡΊΑΣ.

Δευτέρα, 2 Μαΐου 2016

ΑΝΆΞΙΟΣ


Αλγεινή εντύπωση προσωπικώς μου προκάλεσε το κήρυγμα μίσους και κακίας, αυταρχικότητας και μισαλλοδοξίας που εκτόξευσε, κάκιστης επιθεώρησης στο θέατρο, μου προκάλεσε όταν τον άκουγα να υβρίζει τους πάντες και τα πάντα, εκτός βέβαια του εαυτού του, που εξαιρείται και τον έχει στο απυρόβλητο, κατά αυτόν πάντοτε από τον κανόνα, φαίνεται θεωρεί τον εαυτό του, πως μπήκε στον παράδεισο. Ξέβρασε καλύτερα από τα βάθη της ψυχή τους, τα ενδόμυχα, ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων ο Αμβρόσιος, την Μεγάλη Παρασκευή στην κεντρική πλατεία του Αιγίου. Οι Πατέρες της Εκκλησίας μας κηρύττουν, όσο ακάθαρτη ψυχή έχεις, τόσο ακάθαρτα και ανομολόγητα λόγια εξέρχονται από τα χείλη μας, βρώμικα, αυτά για τον Αμβρόσιο, έτσι για να ξέρουμε, να επιχειρηματολογούμε εποικοδομητικά όμως και όχι με λαϊκισμούς και άναρχες κραυγές υστερίας και δημαγωγίας. Όποτε θέλουμε τον χρησιμοποιούμε τον πατερικό λόγο ως διδασκαλία την Καινής Διαθήκης, της Αγίας Γραφής, ώστε να μας νουθετήσει και να μας διδάξει, καθοδηγήσει και όποτε θέλουμε χρησιμοποιούμε την Παλαιά διαθήκη που σημαίνει όχι η τέλεια ερμηνεία της Βίβλου, γραφής. Οι Ιαχωβάδες, οι αντίχριστοι και χιλιαστές εν Ελλάδι την χρησιμοποιούνε κατά γράμμα, κατά κόρον, είναι το ιερό τους βιβλίο και για εμάς είναι, τους Ορθόδοξους Χριστιανούς, ασφαλώς και την δεχόμαστε, αλλά έχει και συνέχεια στην Θεόπνευστη Καινή διαθήκη, απλά οι σύγχρονοι σταυρωτές του Κυρίου μας του Αναστάντα και Γλυκύτατου Ιησού Χριστού και φυσικά οι σιωνιστές Ιουδαίοι- Εβραίοι, με τον θεό τους τον Μαμμωνά τον Χρήμα, οι σταυρωτές και διώκτες του Κυρίου μας την χρησιμοποιούνε κατά κόρον. Άλλωστε για αυτό ο Κύριος μας, ήρθε σε αυτόν τον κόσμο, με Θεία χάρη πάντοτε, ώστε να μην καταργήσει τον λεγόμενο Μωσαϊκό νόμο, δηλαδή την Παλαιά Διαθήκη, άλλα για να την διορθώσει, συμπληρώσει τα εμφανέστατε κενά της και παραλήψεις της στην μετέπειτα Καινή διαθήκη. Επομένως, πολύ κακώς ο Αμβρόσιος που χρησιμοποίησε την Παλαιά διαθήκη και τον προφήτη Ηλία, ώστε να εκτοξεύσει τις ύβρεις του, επειδή κάπου ήθελε να ακουμπήσει, να βρει πάτημα που λέμε στην λαϊκή ετυμηγορία, για να δικαιολογήσει τον παράλογο εκνευρισμό του, θυμό του καλύτερα. Να γνωρίζει πως δεν έπιασε το τέλειο βιβλίο, το θεόπνευστο 100/100, αλλά το κάπως λαθεμένο, νοθευμένο, αυτό που προετοίμασε τον ερχομό του Μεσσία Χριστού, με τα κενά του και τις ελλείψεις του, τις τρανταχτές. Το αναμάρτητος πρώτος το λίθο βαλέτω, σε ποια γωνία του μυαλού του, του αρρωστημένου, το χαντάκωσε, έκρυψε; Τα απολωλότα πρόβατα, που είναι οι σύγχρονοι άνθρωποι εκτός της Εκκλησίας, πως πρέπει να τους συμπεριφερόμαστε; Να τους κακομεταχειριζόμαστε; Να τους υβρίζουμε; Να τους καταργιόμαστε και να τους αναθεματίζουμε; Αυτά μας δίδαξε ο ΧΡΙΣΤΟΣ, Ο ΘΈΟΣ ΤΗΣ ΑΓΆΠΗΣ ΚΑΙ Της συμπόνοιας, υπομονής, καρτερικότητας, παρηγοριάς;

Στο δήθεν κήρυγμα του, όμως στην κυριολεξία ήτανε ένα μίσος και τίποτα περισσότερο ή λιγότερο, ένα απύθμενο ολοκληρωτικά, αντί να ενώσει τους Χριστιανούς με ένα πύρινο λόγο του, να τους τονώσει την πίστη τους, να την αναθερμάνει στους τόσο δύσκολους και χαλεπούς καιρούς που διανύουμε και ζούμε όλοι μας, μηδενός εξαιρουμένου, αφού την πνευματική τροφή την  έχουμε τόσο πολύ ανάγκη, ώστε κάπου να στηριχθούμε στην υλιστική και σαρκολατρική καταιγίδα που περνάμε. Αυτός λοιπόν ο πνευματικός ηγέτης, με την δήθεν οξυδέρκεια του, διαύγεια πνεύματος που κανονικά θα έπρεπε να τον διακατέχει, προτίμησε να ασχοληθεί με την πολιτική, με τα φθαρτά και γήινα κοσμικής φύσεως, τους χώρισε, τους διαίρεσε, έσπειρε την διχόνοια την δολερή στο ποίμνιο που είχε την ατυχία να τον παρακολουθήσει από κοντά στους συντοπίτες του, αλλά και γενικότερα σε όλον τον Χριστιανικό Ορθόδοξο Ελληνικό κόσμο που ντράπηκε στην κυριολεξία όταν τέτοιοι ιεράρχες προκαθήμενοι τον εκπροσωπούνε με τις άναρχες κραυγές του. Ενώ θα έπρεπε όλοι οι Χριστιανοί αγκαλιασμένοι και μονιασμένοι να γιορτάσουμε το Θείο Πάσχα, να αφήσουνε αυτά που τους χώρισαν και να εορτάσουνε την Ανάσταση του Θεανθρώπου Χριστού, αυτό που τους ενώνει δηλαδή και δεν είναι τίποτα άλλο από τον Αναστημένο Χριστό τον Θεάνθρωπο, αυτός έσπειρε στις καρδιές τους, τον φόβο και την αμφιβολία, τις ίντριγκες, την ανασφάλεια και αβεβαιότητα, την δολιότητα. Άλλωστε και για αυτό το σχολιάζω, μπαίνω στον κόπο και θα ήθελα πάρα πολύ να δω και τα υπόλοιπα δήθεν θρησκευτικού τύπου ιστότοποι, ιστολόγια με τους οποίους πολλές φορές ήρθα σε αντιπαράθεση και κόντρα, εάν θα αντιδράσουνε αλλά πολύ αμφιβάλω. Επειδή δεν μου έδωσαν βήμα, με φίμωσαν στην κυριολεξία, η απόλυτη λογοκρισία, να μην ακουστεί τίποτα το διαφορετικό. Μόνο εάν τους γλείφεις, τότε σου δίνουνε βήμα και αξία, εάν διαφωνήσεις τότε στην πυρά, στην απομόνωση, στο περιθώριο, όπως με την λεγόμενη ιερά εξέταση του μεσαίωνα. Τελικώς, αναρωτιέμαι, κατηγορούμε τους παπικούς για αιρετικούς, αλλά πάρα πολλές φορές τους ακολουθούμε κατά γράμμα, κατά πόδας που λέμε, στις ανομολόγητες πράξεις τους, ευτυχώς όμως σε όχι τόσο μεγάλη έκταση και εμβέλεια, βεληνεκούς, όταν προσπάθησα να εκφράσω και εξέφρασα την άποψη μου, όμως κανείς μα κανείς εκτός του δικού μας ιστότοπου δεν με φιλοξένησε την άποψη. Φαίνεται, τόσο [δημοκρατικά είναι και χριστιανικά, προσποιητά Ελληνικά], στην ουσία όμως καπηλεύονται την Ορθοδοξία και την πατρίδα, ως θρησκόληπτοι και σκοταδιστές, συντηρητικοί, δήθεν ζηλωτές, που υπήρξανε, ανέκαθεν και διαχρονικώς. Επιθυμούνε και νοσταλγούνε, ονειρεύονται, μία Ορθοδοξία με ηλεκτροφόρα συρματοπλέγματα, όπου μέσα στους κόλπους της να μην εισβάλει κανένας άλλος εκτός από αυτούς τους ίδιους, τους δήθεν και προσποιητούς κατά αυτούς πάντοτε [Άγιους, με το φωτοστέφανο ανά την κεφαλή τους], το οποίο φωτοστέφανο από μόνοι τους το τοποθέτησαν στο κεφάλι τους και δεν τους το έβαλε ο Χριστός.

Όταν πριν τρεις μήνες εξέφρασα τον προβληματισμό μου, για τον Αμβρόσιο, για το λεγόμενο σύμφωνο συμβίωσης και για κάποιους ομοφυλόφιλους που δεν δίστασαν να ντυθούνε ιερείς και να φιληθούνε μπροστά στην μητρόπολη, τότε είχα γράψει, Σεβασμιώτατε Παρεκτραπήκατε. Χάνετε το δίκιο σας, έχετε δίκιο, αλλά δεν  γνωρίζετε το πώς να το περιφρουρήσετε, προστατεύσετε, εκπροσωπήσετε, από διπλωματία και από πολιτική δεν έχετε ιδέα, εάν πεις τα σύκα σύκα και την σκάφη σκάφη, τότε για πάντοτε, εσαεί τα σύκα θα παραμένουνε σύκα και η σκάφη συνεχώς θα παραμένει σκάφη. Σε άρρωστους ανθρώπους ομιλείτε, δεν θα πρέπει να τους υβρίζετε και να τους συμπεριφέρεστε σαν να είναι τιποτένια σκουπίδια, αλλά άνθρωποι οι οποίοι έχουνε παραπλανηθεί, περιπέσει στην αμαρτία, στον βούρκο και χρειάζονται και αυτοί την προσοχή μας και την προστασία μας, φροντίδα μας και δεν θα πρέπει με τίποτα να τους πετροβολούμε, αλλά να τους δείξουμε πως δεν βαδίζουνε σωστά και συνετά, με διάκριση και σύνεση, αγάπη, διαλλαχτικότητα, εσείς τότε όλοι πήρατε το μέρος του Αμβρόσιου, θεωρήσατε πως σας πρόσβαλαν την Εκκλησία σας. Ποια η διαφορά σας, εάν τους χτυπήσετε, σας έγραφα από τους υποανάπτυκτους μουσουλμάνους τζιχαντιστές; Σήμερα για να σας δω; Είναι συμπεριφορά αυτή; Πάλι τον δικαιολογείτε; Εάν αυτός δεν λέγεται ακραίος και αυταρχικός, βίαιος και μισαλλόδοξος, θρησκόληπτος τότε ποιος άλλος μπορεί να του αποσπάσει αυτόν τον χαρακτηρισμό; Δεν τον αναγράφω σεβασμιώτατο επειδή δεν δικαιούται αυτόν τον τόσο επαινετικό χαρακτηρισμό, εάν μάθει να σέβεται τον ρόλο και τον θεσμό που εκπροσωπεί και διακατέχει, τον τόσο καίριο και νευραλγικό, τότε και εγώ θα τον σεβαστώ, μέχρι τότε έτσι απλά Αμβρόσιο και πολύ του είναι σας πληροφορώ, μετά την τόσο κάκιστη έως απαράδεκτη συμπεριφορά του, την ανεκδιήγητη που μας πρόσβαλε όλους τους Ορθόδοξους Χριστιανούς και μας εξέθεσε ανεπανόρθωτα.

Ενός Επισκόπου, ο οποίος όπου καθίσει και όπου σταθεί, φιλοξενηθεί, θέλει όλοι να ασχολούνται μαζί του, θεωρεί τον εαυτό του, το κέντρο του κόσμου, από πραότητα και σεμνότητα, εγκράτεια- δεν είναι μονάχα η σωματική-σαρκική αλλά και η λεκτική, να μπορείς να ελέγχεις και τον λόγο σου, όπου δεν θα πρέπει να τρέχει πιο γρήγορα από σκέψη σου, δηλαδή πριν μιλήσεις να σκεφτείς τι πρέπει να πεις, ώστε να μην προσβάλεις ανεπανόρθωτα τον εκάστοτε πλησίον σου, συνομιλητή σου.  Όμως από σύνεση και διάκριση, διαλλαχτικότητα έχει άγρια μεσάνυχτα, προσπαθεί όπου σταθεί και καθίσει μονίμως να δημιουργεί προβλήματα, φασαρίες, ως μονίμως αδικημένος και η βασική του μέριμνα, προϋπόθεση, είναι μία και μοναδική, πως να προσπαθήσει να δημιουργήσει σκόπιμες, εντυπώσεις για το θεαθήναι. Αυτοί οι ιστότοποι και τα ιστολόγια λοιπόν, τα οποία τους ιερείς ότι και να κάνουνε τους θεωρούνε Αγίους, τέλειους, αλάνθαστους και παντογνώστες, ξερόλες, ώρες, ώρες απορώ, τελικώς ποια η διαφορά μας από τους αιρετικού παπικούς της δύσεως με το αλάθητο του πάπα τους; Θα καταφέρουνε τελικώς, εν κατακλείδι να ψελλίσουνε τίποτα το αρνητικό, καμία αυτοκριτική για την τόσο ανάρμοστη και επικίνδυνη, ανερμάτιστη και άξεστη, ακοινώνητη συμπεριφορά ενός δεσπότη, ή θα τον γλείψουνε και πάλι ολημερίς ώστε να μην χάσουνε την επικείμενη πελατεία τους, επισκεψιμότητα τους; Πως δήθεν είναι ο μοναδικός Μητροπολίτης που αντιστέκεται στις διαταγές της νέα τάξης πραγμάτων και της παγκοσμιοποίησης, όμως, αυτός νομίζει πως επειδή είναι Μητροπολίτης έχει το δικαίωμα να καθυβρίζει τον οποιονδήποτε δεν του πράττει τις επιθυμίες του, πεποιθήσεις του, τους πάντες και τα πάντα. Για πολλοστή φορά τράβηξε τα φώτα της δημοσιότητας επάνω του, όμως όχι από την θετική πλευρά τους, με κήρυγμα πραότητας, σεμνότητας, σύνεσης, διαλλαχτικότητας  θεολογικής φύσεως, αλλά από την αρνητική, από την αντίθετη, την μίζερη και ανθρωποκεντρική στην κεντρική πλατεία του Αιγίου ανήμερα της Αγίας Μεγάλης Παρασκευής.


Αυτός ο τόσο αυταρχικός και προπάντων μισαλλόδοξος επίσκοπος-δεσπότης-Μητροπολίτης, ο λεγόμενος Αμβρόσιος, ο οποίος είναι παράδειγμα προς αποφυγή και όχι προς μίμηση, όπως θα έπρεπε κανονικά να ήτανε. Δεν επιτρέπεται να εξέρχονται από τα χείλη ενός ιεράρχη και μάλιστα Μητροπολίτη, οι εκφράσεις, ύβρεις καλύτερα όπως, να του ξεραθεί το χέρι προς τον Φύλη εάν ψηφίσει την κατάργηση των Θρησκευτικών τον Υπουργό του Τσίπρα και προς τους άθεους οι οποίοι προέτρεπαν τον κόσμο να τρώνε κρέας την Μεγάλη Παρασκευή, να τους δηλητηριαστεί το φαγητό που θα απολαύσουνε και σαν πέτρα να τους καθίσει στο στομάχι. Άρα εξέφρασε ένα απύθμενο μίσος, δηλαδή την εντελώς διαφορετική ερμηνεία που διακήρυξε ο Αναστάντας Χριστός επάνω στην γη, στο Άγιο Ευαγγέλιο του, της Αγάπης και της κατανόησης προς τον οποιονδήποτε πλησίον μας. Αυτές τις ύβρεις περιμένεις να της ακούσεις στα καφενεία, στα γήπεδα, στις λαϊκές αγορές, στην γειτονιά, στο πεζοδρόμιο γενικότερα και μέσα στο Ελληνικό κοινοβούλιο, το οποίο θεωρείται πολύ κατώτερο των περιστάσεων, του αναμενόμενου. Άλλωστε αυτή είναι και η σάπια κοινωνία μας, ο καθρέφτης μας είναι η Ελληνική μας βουλή, αυτοί μας ταιριάζουνε και αυτούς δικαιούμαστε να έχουμε, μας αξίζουνε, εκπροσωπούνε. Όλοι οι τομείς-θεσμοί της χώρας περνάνε κρίση αξιών κυρίως και κατόπιν οικονομικής, είτε λέγεται πολιτική, είτε στρατός, αστυνομία, παιδεία, εκκλησία, καλλιτέχνες, αθλητισμός και έτσι βρισκόμαστε στον πάτο του βαρελιού, στο ναδίρ. Θεωρούμαστε δίχως υπερβολές πνευματικά γυμνοί, ανίδεοι και αδαείς, ανιστόρητοι, ώστε να καταφέρουμε να εξέλθουμε από μία κρίση όπου προσποιητά μας έριξαν, αφού γνώριζαν πως δεν είμαστε ικανοί και πρόθυμοι ούτε δύο γαϊδάρων άχυρά να χωρίσουμε και πνιγόμαστε σε μία κουταλιά νερό και απροστάτευτοι από οποιεσδήποτε προκλήσεις δεχόμαστε, αφού απουσιάζει από επάνω μας το πνεύμα. Εν ολίγοις, περίμενα αυτές τις ύβρεις που εκτόξευσε ο Αμβρόσιος να εισακουστούνε από εκπροσώπους των δύο αντίπαλων άκρων και παρατάξεως, της Ναζιστικής και αυταρχικής, φασιστικής, παγανιστικής ακροδεξιάς οργανώσεως της Χρυσής Αυγής, μου θύμισε σαν να άκουγα τον Κασιδιάρη και της άκρα αριστεράς του Σύριζα με το ΚΚΕ, αυτούς τους αμετανόητους άθεους, απάτριδες, αντεθνικούς, διεθνιστές μπολσεβίκους όλων των αποχρώσεως.



Όμως να τις ακούς αυτές τις ύβρεις ανήμερα της Μεγάλης Παρασκευής από έναν Μητροπολίτη στην κεντρική πλατεία του Αιγίου, όταν όλη η πόλη, μικροί και μεγάλοι είναι συγκεντρωμένοι και περιμένουνε από τον επίσκοπο τους να ακούσουνε δύο λόγια, αγάπης και συμπόνοιας, παρηγοριάς και αλληλοκατανόησης, σύνεσης, μετάνοιας, ώστε όσο γίνεται να επουλώσουνε τις πληγές, τις εσωτερικές τους. Και όλα αυτά, μπροστά σε παιδιά αθώα και αγνά, που δεν φταίνε σε τίποτα, τέτοια ημέρα να ακούνε από ένα Μητροπολίτη με τα ιερά του άμφια αυτό το παραλήρημα μίσους και θυμού, με το σοβαρό του ύφος, αντί για λόγια αγάπης, να εκτοξεύει ύβρεις με ένα απύθμενο λεξιλόγιο μίσους της πιο υποανάπτυκτης τρούμπας των κατωγείων, κρίμα και πάλι κρίμα. Θεωρώ πως πρέπει επειγόντως να συγκεντρωθεί, συγκληθεί η ιερά σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδας και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών ο Παναγιώτατος Ιερώνυμος επειγόντως να τον καθαιρέσει, απομακρύνει από το αξίωμα του. Όσο ακόμη είναι νωρίς και τον κύριο αυτόν που δεν αξίζει να τον εκφέρω και σεβασμιώτατο, μιας και δεν ξέρει να σεβαστεί την τόσο νευραλγική θέση που κατέχει και με συνοπτικές διαδικασίες να μας αδειάσει την γωνιά, να μας απαλλάξει από την ενοχλητική του παρουσία, λόγω γήρατος. Να προσπαθήσουμε να τον δικαιολογήσουμε κάπως, όσο βέβαια μπορείς να δικαιολογήσεις τα αδικαιολόγητα και προς όλο τον θρησκευόμενο λαό να του ζητήσουνε ειλικρινώς ένα μεγάλο συγνώμη, για την ανάρμοστη και αχαρακτήριστη αυτή συμπεριφορά του. Ο συγκεκριμένος ιεράρχης δεν μπορεί να έχει καμία απολύτως σχέση με τον κλήρο της Ελλάδος, δεν είναι ικανός και προπάντων, άξιος να εκπροσωπεί μία Μητρόπολη, να είναι ο πνευματικός της καθοδηγητής, ποιμενάρχης. Ο άνθρωπος είναι ολοφάνερο πως υστερεί, έχει τρανταχτές αδυναμίες οι οποίες δεν μπορούνε να κρυφτούνε και αυτό είναι φανερό δια γυμνού οφθαλμού, από αγάπη και πραότητα, σεμνότητα και ταπείνωση, σύνεση, διάκριση, διπλωματία, πολιτική, διαλλαχτικότητα, εγκράτεια, τα θεωρεί άγνωστα στο λεξιλόγιο του. Εν αντιθέσει όμως περισσεύουνε σε αυτόν η λεγόμενη μισαλλοδοξία, που θα πει, περιμένει να έρθει η δόξα επάνω του μέσω του μίσους και τις κακίας και όχι της αγάπης και της συμπόνοιας, με ένα λόγο παρηγοριάς και συμπονετικό. Είναι τρομερά αυταρχικός και εγωκεντρικός, δεν σέβεται κανέναν, δεν υπολογίζει κανέναν και θέλει όλοι να στέκονται μπροστά του προσοχή και σούζα, ως ο επικείμενος Θεός επί γης, ότι λέει αυτός να γίνεται και κανένας μα κανένας να μην τον φέρνει αντίρρηση.

Εξέφρασε ένα κήρυγμα μίσους, κάκιστο όμως ανήμερα της Μεγάλης Παρασκευής και σας προτρέπω να το δείτε, γράψτε στο Yuotbe παραλήρημα Αμβροσίου και εάν σας ικανοποιούνε αυτού του είδους οι χαρακτηρισμοί, να αποκαλεί τον Υπουργό του Σύριζα να του ξεραθεί το χέρι, εάν υπογράψει την κατάργηση του μαθήματος των θρησκευτικών, από μάθημα ομολογιακό σε μάθημα θρησκειολογικής φύσεως και ακόμη πέρασε ένα βήμα παραπέρα βρίζοντας χυδαία τους άθεους εν Ελλάδι διότι προέτρεπαν τον κόσμο την Μεγάλη Παρασκευή να φάνε κρέας στον λεγόμενο κατά αυτούς φανερό δείπνο, αντί για τροφή να πέσει στο στομάχι του δηλητήριο. Έχασε το δίκιο του, όπως επίσης και ο Μητροπολίτης Κορίνθου και αυτός ασχολήθηκε με τους άθεους, το να υπάρχουνε άθεοι και πάρα πολύ κακώς προέτρεπαν τον κόσμο να φάνε κρέας ανήμερα της Μεγάλης Παρασκευής, αυτό σημαίνει πως δεν κάνετε καλά την δουλειά σας, το ποιμαντικό σας έργο υστερεί. Έχετε δίκιο, δεν πρέπει να καταργηθεί το μάθημα των Θρησκευτικών, πρέπει να το προστατεύουμε και να το περιφρουρήσουμε με κάθε τρόπο και μέσω, όμως δεν ήτανε η κατάλληλη στιγμή, ούτε το κατάλληλο σημείο και προπάντων εσείς δεν είστε ο κατάλληλος άνθρωπος ώστε να υπερασπιστείτε το μάθημα των Θρησκευτικών, γιατί έτσι απλά είστε αγριάνθρωπος και φασιστοειδή. Ούτε είναι σωστό να καταναλώνουνε κρεατικά ανήμερα της Μεγάλης Εβδομάδος, σίγουρα είναι πρόκληση, όμως δεν ζούμε σε ένα θεοκρατικό καθεστώς του τύπου, Ιράν, του Αγιατολάχ Χομεϊνί, όχι δια της βίας, όχι δια της σπάθης, με το ζόρι δεν γίνεται, όποιος θέλει πίσω μου ας έρθει, μας προέτρεψε ο Κύριος και όχι δια της βίας. Εκείνη την γυναίκα που με το μωράκι της, το παιδάκι της, δεν δέχθηκε να τον ακούει να βωμολοχεί, να αυθαδιάζει και αηδίασε από την μετέπειτα στάση του και συμπεριφορά του και πάρα πολύ ορθώς έπραξε και την συγχαίρω, δικαίωμα της δεν ήταν; Ήταν υποχρεωμένη να τον ακούει και να τον ανέχεται, το ακατανόμαστο και ανομολόγητο υβρεολόγιο του, Ανήμερα της Μεγάλης Παρασκευής; Το παράδειγμα της έπρεπε να το ακολουθήσουνε όλοι οι παραβρισκόμενοι και να τον απομονώσουνε, ώστε μόνο έτσι θα είχε αντιληφθεί πως είναι ανεπιθύμητος, όταν εκφράζει τέτοιες απόψεις και την ανάγκασε να τον επαναφέρει στην τάξη, να τον υπενθυμίσει πως είναι ένας Δεσπότης και όχι ένας νταβατζής στην Τρούμπα, πως αυτά δεν είναι λόγια αγάπης. Πως θα δικαιολογηθεί για την ανάρμοστη συμπεριφορά του σε κείνα τα παιδικά ματάκια, τα αθώα, όταν αντίκρισαν την μαμά του, να την τραβούνε οι κάθε λογής τραμπούκοι του, θρησκόληπτοι, ζηλωτές και δήθεν να ψάχνουνε την αστυνομία για να την συλλάβει, ως δήθεν κακοποιώ; Πως θα το πείσει όταν μεγαλώσει και ενηλικιωθεί, ανδρωθεί και θα αντικρίζει την μητέρα του από το video να την τραβολογάνε οι τραμπούκοι του και αυτός μόνο να υβρίζει ως μαινόμενος ταύρος, εκατέρωθεν και ποικιλοτρόπως, πως δήθεν και προσποιητά, εκπροσωπεί την Θρησκεία του Ναζωραίου, του Γλυκύτατου Θεανθρώπου Ιησού Χριστού, που όμως από όπου περνούσε έσπειρε τον αέρα, τον άνεμο της χαράς και της αισιοδοξίας, ζωντάνιας μιας καινούργιας ζωής, της αγάπης, ενώ εσείς από όπου περνάτε συνεχώς δημιουργείτε προβλήματα και σπέρνετε δολερές διχόνοιες, με τα στείρα συνεχόμενα όχι σας, προς όλους και όλα;

Για επίλογο, παρακολούθησα τους κατοίκους στις Βροντάδες της Χίου πως διαμαρτύρονταν που έχαναν τα χρήματα, από τον τουρισμό, δημιούργησαν ολόκληρο διπλωματικό επεισόδιο για κάτι παλιό ρουκέτες που μόνο ζημιές και συμφορές, τραυματισμούς τους προκαλούσαν. Βλέπετε αυτοί όλοι οι φιλάργυροι, οι πλεονέκτες, λαϊκιστές και δημαγωγοί την Ανάσταση του Κυρίου μας, την συνόδευαν ανέκαθεν και διαχρονικώς με τις ρουκέτες, τον ρουκετοπόλεμο των δύο Ενοριών τους, τι σκαρφίστηκαν ώστε να προσελκύουνε τουρισμό. Τώρα, επειδή φέτος καταργήθηκε αυτή η βλασφημία που γινότανε στις Εκκλησίες των δύο Εκκλησιών, οι κάτοικοι σήκωσαν επιδεικτικά το λάβαρο της Επαναστάσεως, πως δήθεν τους καταργούνε το έθιμο και την παράδοση που προέρχεται από την εποχή της Τουρκοκρατίας και έφταναν ακόμη παραπέρα, πως από σήμερα θα τρίζουνε τα κόκκαλα των προγόνων τους, μιας και για πρώτη φορά καταργήθηκε, ματαιώθηκε. Παραμύθια για μικρά παιδάκια, όλες αυτές τις χαζομάρες και τα φληναφήματα, τις ακρότητες, εξαλλοσύνες με τους ανερμάτιστους λαϊκισμούς και τις δημαγωγίες, τις ασπάζεται κανένας σοβαρός άνθρωπος και νουνεχής; Απλούστατα, φοβούνται να μην χάσουνε τον τουρισμό τους, ούτε για την Ανάσταση του Κυρίου μας δεν ενδιαφερόντουσαν ούτε για τίποτα, τα χρήματα να μην χάσουνε, αυτός και μόνο είναι ο σκοπός τους και ο στόχος τους. Όσον αφορά τους πάμπολλους και αναρίθμητους τραυματισμούς τους, καταστροφές των οικείων, οι οποίοι προέρχονται από την πάρα πολύ επικίνδυνη και άναρχη εκτόξευση των ρουκετών, ούτε που τους ενδιαφέρουνε, απασχολούνε μπροστά στο κέρδος, τα ακρωτηριασμένα μέλη των θυμάτων, οι καταστροφές των σπιτιών, οι πυρκαγιές, όλα αυτά τα αρνητικά γεγονότα και περιστατικά, συμβάντα περνάνε εντελώς απαρατήρητα μπροστά στην απώλεια του χρήματος, όμως προσποιητά δακρύβρεχτα και λαϊκίστικα δημαγωγικά την αποκάλεσαν εμφανώς προβεβλημένα ως παράδοση και έθιμο. Παράδοση και έθιμο είναι όταν δεν αποκομίζεις κέρδος εσκεμμένως από τον επικείμενο και προκλητικά προβεβλημένο τουρισμό, όπως παραδείγματος χάριν, όταν τον Επιτάφιο την περιφορά του, την πράττουνε μέσα στην θάλασσα, όπως γίνεται σε κάτι απόμακρα νησάκια, δεν γίνεται για το κέρδος αλλά για την παράδοση, έθιμο, αυτό είναι παράδοση, αφιλοκέρδεια αφού δεν επιβαρύνεται, υποφέρει, κανένας συμπολίτης τους. Τα κανάτια στην Κέρκυρα, στην πλατεία των Ιπποτών, καθαρώς κοσμικά, κοσμοπολίτικά για το κέρδος, εμπορική συναλλαγή, σου προσφέρω δωρεάν θέαμα δήθεν θρησκευτικού περιεχομένου και εσύ τουρίστα μου προσφέρεις τον οβολών σου. Όμως που να τολμήσουνε οι εκάστοτε Μητροπολίτες Χίου και Κερκύρας, να εναντιωθούνε στις κοσμικές απαιτήσεις του περιβόητου ποιμνίου τους; Θα τους καθαιρέσουνε στην στιγμή, εν κατακλείδι, είμαστε ή πολύ με τους σκοταδιστές, θρησκόληπτους, ζηλωτές, συντηρητικούς, με ένα στείρο όχι σε όλα, αρκεί να μην πλήττονται τα συμφέροντα τους ή με το εντελώς άλλο άκρο, τους άθεους, του Σύριζα-ΚΚΕ που προκαλούνε με το να καταναλώνουνε προκλητικά κρέας την Μεγάλη Εβδομάδα και να επιθυμούνε να κατεβάσουνε τις Άγιες Εικόνες από τις σχολικές αίθουσες και την ύπουλη κατάργηση του μαθήματος των θρησκευτικών. Μία μέση άκρη δεν έχουμε, ας αφήσουμε τα άκρα και των δύο αποχρώσεων και ας κοιτάξουμε να εισέλθουμε πιο μέσα στον δημοκρατικό και πολιτικό τόξο, επειδή από ότι αντιλήφθηκα το πολύ άκρο κάνει κρύο, μπάζει από παντού και δεν υπάρχει τίποτα για να προστατευτείς.

Οι λάτρεις της Ελληνικής Ιστορίας.